Стивен Роу Брэдли: Американ саяхатшысы, судья және саяси қайраткері

Кіріспе

Американдық судья және саясаткер

Стивен Роу Брэдли (20 ақпан 1754 – 9 желтоқсан 1830) – американдық заңгер, судья және саясаткер. Ол Вермонт штатынан АҚШ сенаторы қызметін атқарды және 1800-жылдардың басында АҚШ Сенатының уақытша төрағасы болды.

Ерте өмір

Брэдли 1754 жылғы 20 ақпанда Коннектикут штатының Уоллингфорд қаласының, қазіргі Чешир қаласының аумағында дүниеге келген. Ол Мұса мен Мэри (Роу) Брэдлидің ұлы еді. Ол Нью-Хейвендік күміс шебері Стивен Брэдлидің немересі болған.

Бітіргеннен кейін Брэдли Коннектикут милициясында капитан болып тағайындалды және майор шеніне дейін көтерілді. Ол Чешир еріктілеріне басшылық етті және 1776 жылдың желтоқсанында адъютант қызметін атқарды. Ол 1777 жылғы 27 сәуірде британдықтардың Данбериге жасаған шабуылы кезінде генерал Вустердің лагерьдегі көмекшісі болды, сол шабуылда Вустер қаза тапты. 1779 жылы ол Вермонт штатының Вестминстер қаласына көшіп, Личфилд құқық мектебінің негізін қалаушы Тэппинг Рив басшылығымен құқық тануды оқыды. Брэдли 1779 жылы адвокаттық коллегияға қабылданды және Вестминстерде құқық қызметін бастады, қаланың белгілі азаматы атанды. 1779 жылғы қазан айында заң шығарушы орган оны Вермонт штатынан АҚШ Конгресіне жіберілген бес өкілдің бірі ретінде таңдады. 1780 жылдың басында ол «Кенді және бейтарап әлемге Вермонттың үндеуі» атты трактат жазды, онда Вермонттың тәуелсіздік құқығын Нью-Йорк, Нью-Гэмпшир және Массачусетс штаттарының қарсы талаптарынан қорғады. Ол 1780-ші жылдарда Вермонт штатының өкілдер палатасында жеті жыл қызмет етті. 1785 жылы Вермонт штатының өкілдер палатасының спикері болды. 1780-ші жылдарда Вермонт жоғары сотының судьясы, ал 1788 жылы Вермонт Жоғарғы сотының судьясы қызметін атқарды. Брэдли Вермонт пен Нью-Гэмпшир арасындағы шекаралық дауларды реттеуде маңызды рөл атқарды. Вермонт 1791 жылғы 4 наурызда АҚШ құрамына енді. Брэдли мен Мозес Робинсон штат заң шығарушы органымен Вермонттың сенаттағы екі орынды бірінші болып толтыру үшін сайланды. 1791 жылы ол АҚШ Сенатына өтті және әкімшілікке қарсы фракцияны қолдады. 1794 жылы қайта сайлауда жеңілгеннен кейін Вестминстерге оралды және құқық және жергілікті саясатта белсенді болып, қалалық кеңесте қызмет етті. 1800 жылы Джефферсонның кандидаттығымен АҚШ Сенатына қайта сайланды және 1801 жылдың соңынан 1802 жылдың соңына дейін Сенаттың төрағасы болды. 1807 жылы қайта сайланғаннан кейін ол 1808-1809 жылдары бірнеше аптаға төрағалық етуші болып қызмет етті. Брэдли АҚШ Конституциясының он екінші түзетуін жазған, ол 1803 жылы Конгресс тарапынан қабылданды және 1804 жылы ратификацияланды. Демократиялық-республикалық партияның мүшесі болғанымен, ол 1812 жылғы соғысқа қарсы болды.

After his graduation, Bradley was commissioned as captain in the Connecticut Militia and rose to the rank of major. He commanded the Cheshire Volunteers and in December 1776, he served as adjutant. He was promoted to vendue master (auctioneer of seized enemy and Loyalist property) and quartermaster, and then served as aide de camp to General Wooster during the British attack on Danbury on April 27, 1777 when Wooster was fatally wounded. In 1779, he moved to Westminster, Vermont and studied law, directed by Tapping Reeve, founder of the Litchfield Law School. Bradley was admitted to the bar in 1779 and began the practice of law in Westminster, becoming an important citizen of the town. In October 1779, the Legislature selected him as one of five agents to the U. S. Congress from Vermont; in early 1780, he wrote a tract entitled Vermont's Appeal to a Candid and Impartial World, which defended Vermont's right to independence against competing claims by New York, New Hampshire, and Massachusetts. He also served for seven years in the Vermont House of Representatives in the 1780s. He was speaker of the Vermont House of Representatives during 1785. He served as judge of the Vermont Superior Court during the 1780s, and of the Vermont Supreme Court in 1788. Bradley was instrumental in settling Vermont's boundary disputes with New Hampshire. Vermont became part of the United States on March 4, 1791. Bradley and Moses Robinson were elected by the state legislature to be the first to fill Vermont's two senate seats. In 1791, he entered the United States Senate and supported the anti administration faction. Defeated for reelection in 1794, he returned to Westminster and was active in law and local politics, serving on the town council. Reelected as a Jeffersonian candidate to the United States Senate in 1800, he served as President pro tempore of the Senate from the end of 1801 to near the end of 1802. After he was reelected in 1807, he served as the presiding officer again for a couple of weeks in the 1808 1809 period. Bradley is credited with writing the Twelfth Amendment to the United States Constitution, which was passed by Congress in 1803 and ratified in 1804. Although a Democratic Republican, he was opposed to the War of 1812.

Өлім

Брэдли 1830 жылдың 9 желтоқсанында (76 жас 292 күн) Нью-Гэмпшир штатының Чешир округіндегі Уолпол қаласында қайтыс болды. Оның денесі Вермонт штатының Вестминстер қаласына жеткізіліп, Вестминстер зиратында жерленді.

Жеке өмір

Брэдли ақылды және ерекше адам ретінде танымал, ол жақсы заңгер және шешен болды. 1800 жылдың 1 қыркүйегінде Миддлбери колледжінің стипендиаты болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін осы лауазымды сақтап қалды. Миддлбери және Дартмут колледждері оған құрметті заң ғылымы докторы (LL. D.) дәрежесін берді.