Кайл Миллс: Жаңа Зеландия крикетшісінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Жаңа Зеландия крикетшісі, американдық автор Кайл Дэвид Миллс (15 наурыз 1979 жылы туған) – Жаңа Зеландия крикет жаттықтырушысы және бұрынғы халықаралық крикетші. Ол «Колката Найт Райдерс» командасының бұрынғы боулинг жаттықтырушысы болды. Сондай-ақ, ол шектеулі оверлік матчтарда Жаңа Зеландия крикет командасының бұрынғы капитаны болған. Миллс 1998 жылдан 2015 жылға дейін жоғары деңгейдегі крикетпен айналысты. Ол 2003, 2011 және 2015 жылдары Жаңа Зеландия құрамасы сапында үш Крикет әлем чемпионатында өнер көрсетті. Жаңа Зеландияның алғашқы T20I командасының мүшесі болды. 2009 жылы ICC ODI боулинг рейтингінде көшбасшы болды және ODI крикетіндегі боулерлердің үздік ондығына бірнеше рет кірді. 2015 жылғы Крикет әлем чемпионатында екінші орын алған Жаңа Зеландия құрамасының құрамында болды. ODI крикетінде 240 викет алып, Жаңа Зеландияның екінші үздік викет алушысы атанды, бұл көрсеткіш Даниэль Ветторидің 297 викетінен кем. Сондай-ақ, ол ODI маттарында Жаңа Зеландияның ең көп викет алған семері болып табылады. ICC Чемпиондар кубогында 15 матчта 28 викет алып, барлық уақыттағы ең көп викет алған ойыншы болып есептеледі. Ойын кезіндегі тұрақты жарақаттар оның мансабына кедерлес болды. Ол карьерасының басында және соңында тізе және иық жарақаттарынан айығу үшін операция жасап, оңалту курстарынан өтті. Ұдайы жарақаттардың салдарынан 2009 жылы, бар болғаны 19 тест матчына қатысқаннан кейін тесттік карьерасы мерзімінен бұрын аяқталды. Дегенмен, ол ақ допқа маманданған және Жаңа Зеландияның жетекші боулерінің біріне айналды.

Ерте өмір және білім

1979 жылы Оклендте дүниеге келген Миллс – Ңғай Таху руынан шыққан. Ол Мурваль (қазір Маклинс) бастауыш мектебінде, Баклендс Бич аралық мектебінде және Маклинс колледжінде оқыған.

Отандық мансап

Миллс Окленд клубында ойнады. Ол 1998/99 маусымда Окленд клубында бірінші сыныптық дебютін жасады. 2008 жылы Үндістан Премьер-лигасының тұңғыш маусымында "Кингс XI Панджаб" командасына шақырылды, бірақ ешқандай матчта ойнамады. Кейіннен 2009 жылы Үндістан Премьер-лигасында "Мумбаи Индианс" оны сатып алды, бірақ 2009 жылғы IPL маусымында "Мумбаи Индианс" оны тек жаттығудан боулингке пайдаланды. Ол тізе жарақатынан емделуде болғандықтан 2010 жылғы Үндістан Премьер-лигасынан бас тартты. 2012 жылы "Утура Рудрас" оны Шри-Ланка Премьер-лигасының тұңғыш маусымына таңдады. 2013 жылы "Френдс Лайф" T20 турнирінде ойнау үшін "Миддлсекс" ағылшын графтық крикет клубымен келісімшарт жасады. Миллс 2015 жылдың 1 сәуірінде барлық түрдегі крикеттен кетуін жариялады. Ол Даниэль Веттори барлық түрдегі крикеттен кетуін жариялағаннан кейін бір күн өткен соң зейнеткерлік туралы хабарлады.

Халықаралық мансап

Ол 2001 жылғы 15 сәуірде Пәкістанға қарсы өткен 2000–01 жылғы ARY Gold Cup турнирінде ODI дебютін жасады және дебюттік матчында Имран Назирді шығарып алып, алғашқы ODI қақпасын алды. Екінші ODI матчында ол жеңіске жетекшілік етті, сондай-ақ ARY Gold Cup турнирінде Шри-Ланкаға қарсы 3/30 нәтижесімен ойнап, Мэттью Синклермен бірге «Матчтың үздік ойыншысы» сыйлығын бөлісті. 2002 жылғы ICC Champions Trophy турнирінде Шри-Ланкада өткен алғашқы матчында алаңға шықты. 2002 жылғы Champions Trophy турнирін екі матчта үш қақпамен аяқтады. Дегенмен, 2003 жылғы әлем чемпионатында ол тек бір топтық кезең матчында ғана ойнады және қақпа алмады. 2004 жылғы 10 маусымда Англияға қарсы ODI дебютінен үш жыл өткен соң, ол тест дебютін жасады. Оның тест дебюті Трент Бриджде Шейн Бонд пен Дэрил Таффидің жарақаттарынан кейін ғана болды. Алайда, ол тест дебютінде жарақат алды, Англияның бірінші иннингсінде барлығы алты овер тастады және екінші иннингсте тастай алмады. Содан кейін ол қалған тест сериясынан шығарылды. Ол әлемдегі алғашқы T20I матчына қатысты, ол 2005 жылғы 17 ақпанда Жаңа Зеландия мен Австралия арасында өтті. Жаңа Зеландия бастапқы T20I матчында 44 ұпаймен жеңіліп қалса да, Миллс Таффимен бірге ойынды ашып, T20I дебютінде 3/44 нәтиже көрсетті. 2006 жылғы ICC Champions Trophy турнирінде ол жетекші песер ретінде халықаралық крикетте өзінің танымалдылығын арттырды, бұл оның мансабындағы маңызды кезең болды. Ол турнирді 10 қақпамен аяқтады, бұл Kiwis үшін ең көп қақпа алған ойыншы болды. Сонымен қатар, ол 2007 жылғы ICC World Twenty20 турниріне ілікпеді, бұл ICC T20 әлем чемпионатының алғашқы басылымы болды. Бастапқыда ол кем дегенде 12 айға жаттығудан тыс қалды, бірақ бүйрек шеміршегіне жасалған операциядан және қысқы оңалтудан кейін, ол 2007 жылдың қараша-желтоқсан айларында Оңтүстік Африкаға Жаңа Зеландияның турына қатысу үшін жақсы физикалық формаға келді. Тест командасына шақырылған Миллс асқазан ауруына байланысты екінші және соңғы тесттен бас тартуға мәжбүр болды. Бір күндік серияның үш матчына жаңадан келген Миллс үш матчта да Жаңа Зеландияның үздік боулингшісі болды, серияның ашылу матчында 5/25 көрсеткішін жасады. Жаңа Зеландия серияны 2–1 есебімен жеңіліске ұшыраса да, Миллс серияның үздік ойыншысы атанды. Шейн Бондтың Үндістан Крик Лигасында ойнауға қол қоюы және Миллстің жақсы формасының жалғасуына байланысты, ол ODI командасындағы орнын сақтап қалды. Миллс 2008 жылдан бастап шектеулі оверлер матчтарында Жаңа Зеландияның негізгі боулингшісіне айналды және Бондтың орнын толтыруға дайындалды. 2008 жылғы наурызда Англияға қарсы өткен тест матчында ол 4/16 нәтижесімен ағылшын топтық тізбегін бұзды, бұл оның мансабындағы ең жақсы тест көрсеткіші болды. Оның тамаша боулингі үйдегі Жаңа Зеландия командасына 188 ұпаймен жеңіске жетуге көмектесті. Тест матчының соңғы күні алғашқы жеті оверінде ол Аластер Кук, Майкл Воган, Эндрю Штраус және Кевин Питерсенді шығарды, ал Англияға 300 ұпайдан асырмайтын міндет қойылды. Ол Жаңа Зеландияның 2009 жылғы ICC World Twenty20 кампаниясына шақырылды, бұл оның T20 әлем чемпионатындағы алғашқы қатысуы болды. Сонымен қатар, ол 2009 жылғы ICC Champions Trophy финалында Оңтүстік Африкада Австралияға ұтылып, екінші орын алған Жаңа Зеландия командасының мүшесі болды. 2009 жылы ол ODI рейтингінде ең жоғары жетістікке қол жеткізді, 2008–09 жылғы Chappell Hadlee Trophy турнирінде Австралияға қарсы тоғыз қақпа алғаннан кейін және 2009 жылғы ICC Champions Trophy турниріндегі өнертабысынан кейін ODI боулингісі бойынша ICC рейтингінде бірінші орынға ие болды, ол турнирді бес матчта тоғыз қақпамен аяқтады. Ол Хамиш Беннеттің жарақатының орнына 2011 жылғы Крикет әлем чемпионатында Жаңа Зеландия құрамасына шақырылды. Алайда, ол топтық кезеңнің үш матчында ғана ойнағаннан кейін жарақаттан кейін 2011 жылғы әлем чемпионатының қалған бөлігінен шеттетілді. Ол Канадаға қарсы топтық кезеңдегі матчта тізе буынының жарақатын алды және қалған әлем чемпионатында оның орнына Энди МакКей келді. 2013 жылғы ICC Champions Trophy турнирінде ол Жаңа Зеландия үшін ең табысты боулингші болды, ол турнирді үш матчта орташа есеппен 10,5 нәтижесімен алты қақпамен аяқтады. 2013 жылы ол 6 қақпа алғаннан кейін Чемпиондар кубогы тарихында 28 қақпамен ең көп қақпа алған ойыншы атанды. 2013 жылдың қарашасында ол Бангладешке қарсы үшінші және соңғы ODI матчында капитандық дебютінде команданың уақытша капитаны болды, онда Жаңа Зеландия жеңіліске ұшырады. Ол Бангладешке қарсы өткен жалғыз T20I матчында T20I капитаны ретінде дебют жасады, онда Жаңа Зеландия 15 ұпаймен жеңді. 2013 жылы ол Кане Уильямсонды ауыстырып, Шри-Ланкаға шектеулі оверлер турнесі үшін ұлттық команданың капитаны болып тағайындалды. 2014 жылдың тамызында ол әріптесі Брендан МакКаллумнан шақыру алғаннан кейін ALS Ice Bucket Challenge-ке қатысты. Ол 2015 жылғы әлем чемпионатында Жаңа Зеландия құрамасына шақырылды, бірақ ол ешқандай матчта ойнамады.

He made his ODI debut against Pakistan on 15 April 2001 against Pakistan during the 2000–01 ARY Gold Cup and took his first ODI wicket on his debut by dismissing Imran Nazir. He delivered a match winning spell in his second ODI match which also eventually came during the ARY Gold Cup Tri nation series where he picked up 3/30 against Sri Lanka and shared the man of the Match award along with Mathew Sinclair. He made his maiden ICC Champions Trophy appearance during the 2002 ICC Champions Trophy campaign which was held in Sri Lanka. He ended the 2002 Champions Trophy tournament with three wickets in two matches. However, he featured in just one group stage match at the 2003 World Cup and went wicketless. He made his test debut against England on 10 June 2004, three years after his ODI debut. His test debut came at Trent Bridge only after the injury concerns to Shane Bond and Daryl Tuffey. However, he picked up a side strain on his test debut where he only managed to bowl six overs in England's first innings and couldn't bowl in the second innings. He was subsequently ruled out of the remainder of the test series. He was part of the world's first T20I match which happened on 17 February 2005 between New Zealand and Australia. Although New Zealand lost the inaugural T20I by 44 runs, Mills made an impact picking up 3/44 on his T20I debut after opening the bowling with Tuffey. He made his mark in international cricket as a lead pacer during the 2006 ICC Champions Trophy which marked a turning point in his career where he finished the tournament as the leading wicket taker for Kiwis with 10 wickets in just four matches. He was also not selected for 2007 ICC World Twenty20, which was the inaugural edition of the ICC Men's T20 World Cup. He was initially out for at least 12 months but after an operation on a patella tendon and a winter of rehabilitation, he worked his way back to fitness to take part in New Zealand's tour of South Africa in November–December 2007. Called into the test side, Mills was forced to withdraw from the second and final Test due to a stomach bug. Coming fresh into the three match one day series, Mills was the pick of the New Zealand bowlers in all three matches, taking career best figures of 5/25 in the series opener. Despite New Zealand losing the series 2–1, Mills was named man of the series. Due in part of the absence of Shane Bond, who signed to play in the Indian Cricket League, and Mills' continued good form, he maintained his place in the ODI side. Mills became a frontline bowler for New Zealand in limited overs matches from 2008 in and was groomed to fill the void left by Bond. During a test match against England in March 2008, he ran through the English top order with his spell of 4/16 which was also his career best test figures. His bowling helped the home side New Zealand to a comfortable crushing win by 188 runs. He dismissed Alastair Cook, Michael Vaughan, Andrew Strauss and Kevin Pietersen within his first seven overs of his spell on the final day of the test match whereas England were given a brisk target of 300. He was selected for New Zealand's 2009 ICC World Twenty20 campaign which was also his maiden appearance in a T20 World Cup. He was also a member of the New Zealand side which emerged as runners up in the 2009 ICC Champions Trophy Final, after losing to Australia in South Africa. He achieved his highest career ODI ranking in 2009 as he was ranked as no 1 bowler in the ICC rankings for bowlers in ODIs after taking nine wickets against Australia in the 2008 09 Chappell Hadlee Trophy and for his performances during the 2009 ICC Champions Trophy where he ended up as the leading wicket taker for New Zealand with nine scalps in five matches. He was selected to the New Zealand squad for the 2011 Cricket World Cup as an injury replacement for Hamish Bennett. However, after featuring in just three group stage matches he was ruled out of the remainder of the 2011 World Cup tournament due to an injury. He sustained a quadriceps strain during a group stage match against Canada and was subsequently replaced by Andy McKay for the remaining World Cup matches. He was the most successful bowler for New Zealand during the 2013 ICC Champions Trophy whereas he ended the tournament with six scalps at an average of 10.5 in 3 matches. After picking 6 wickets in 2013 CT, he became the leading wicket taker in the history of Champions Trophy with a total of 28 wickets. In November 2013, he served as a stand in captain on his captaincy debut in the third and the final ODI against Bangladesh which New Zealand lost. He made his T20I captaincy debut in the one off T20I against Bangladesh which New Zealand won by 15 runs. He was appointed as the captain of the national team for the limited overs tour of Sri Lanka in 2013 replacing Kane Williamson. In August 2014, he took part in the ALS Ice Bucket Challenge after being invited by his teammate Brendon McCullum. He was picked for the New Zealand side for the 2015 World Cup, but he did not feature in any of the matches.

Жаттықтырушылық мансап

Ол 2020 жылғы Үндістан Премьер-лигасы алдында Дэвид Хасси бас жаттықтырушы болып тағайындалған кезде, «Колката Найт Райдерс» командасының боулинг бойынша жаттықтырушысы болып тағайындалды.

Тәртіптік мәселелер

2004 жылдың қаңтар айында ол матч төрешісі Крис Броудтан Нэпиерде өткен Пәкістан мен Жаңа Зеландия арасындағы бір күндік матчта шамадан тыс наразылық білдіргені үшін ресми түрде сөгіс алды. Абу-Дабиде өткен Пәкістан мен Жаңа Зеландия арасындағы бір күндік матчта қарсылық танытқаны, шамадан тыс наразылық білдіргені және сыртқы түріне келмейтін тіл қолданғаны үшін оған матч ақысының 20% айыппұл салынды. 2010 жылы 17.1-тармақты бұзғаны үшін, оған жаттығу матчында кемінде жарты сағат бойы доп тастауға тыйым салынды. 2011 жылғы әлем чемпионатында Оңтүстік Африка мен Жаңа Зеландия арасындағы ширек финалдық матчта Халықаралық крикет кеңесінің (ICC) мінез-құлық кодексін бұзғаны үшін айыппұл салынды. Ол Оңтүстік Африка ойыншысы Фаф ду Плессиспен А.Б. де Вильерс шығып кеткеннен кейін сөз алмасып, айыпталып қалды.