Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка саясаткері (1847–1919)
American politician (1847–1919)
Томас Стейплз Мартин (29 шілде 1847 – 12 қараша 1919) – Вирджиния штатының Альбемарл округінен шыққан американдық заңгер және Демократиялық партияның саясаткері. Ол Вирджинияда ондаған жылдар бойы билікке ие болған саяси ұйымды құрды (кейін Бёрд ұйымы деп аталды) және жеке өзі АҚШ сенаторы болып, жарты ғасырға жуық қызмет етті, соңында көпшілік жетекшісі (кейіннен оппозиция жетекшісі) дәрежесіне көтеріліп, қызмет барысында қайтыс болды.
Thomas Staples Martin (July 29, 1847November 12, 1919) was an American lawyer and Democratic Party politician from Albemarle County, Virginia, who founded a political organization that held power in Virginia for decades (later becoming known as the Byrd Organization) and who personally became a U. S. Senator who served for nearly a quarter century and rose to become the Majority Leader (and later Minority Leader) before dying in office.
Ерте өмір, білім және Конфедерациядағы мансап
Скотсвилл қаласында, сол кезде Джеймс өзенінің жоғарғы ағысындағы ең ірі қалада, бұрынғы Марта Энн Стейплс (1819–1906) және оның күйеуі Джон Сэмюэл Мартин (1815–1867) отбасында туған Томас Мартин – олардың тұңғыш ұлы болды. Оның әкесі Флуваннадан Томас Стейплстің дүкенінде жұмыс істеу үшін көшіп келді, сол жерде ол әйелімен танысып, кейін серіктес болды. 1850 жылғы халық санағында Томастың екі үлкен қарындасы және бір кіші қарындасы болған. 1853 жылы отбасы Скотсвилльдің сыртындағы «Фейрвью» шаруашылығына көшті. Томас ақырында сегіз бауырлы болды, оның ішінде Рубен (1849 ж.т.), Самуил (1851 ж.т.), Лесли (1854 ж.т.) және Джон (1858–1933) болды. Оның әкесі сондай-ақ жергілікті бейбіт судья болып жұмыс істеді және Америка Азамат соғысы аяқталғаннан кейін көп ұзамай шаруашылығында қайтыс болғанға дейін жергілікті жүнді фабрикасын басқарды. Жас Томас өз сыныбындағы адамдарға тән болғандай, үйде және жергілікті жеке мектептерде білім алды. Томас Мартин 1864 жылдың наурыз айында Вирджиния әскери институтына қабылданды. 1864 жылдың 15 мамырындағы Нью-Маркет шайқасынан (онда 10 курсант қаза тапты) аз уақыт бұрын курсант корпусы Конфедерация әскеріне шақырылғанда, Мартин ауырып, шайқасқа қатыса алмады. Ол жазылып, сол жылдың соңында Одақ әскерлері VMI-ді өртеп жіберген кезде, 1864 жылғы Үлкен Жартау кампаниялары кезінде және Ричмондтағы Конфедерация астанасын қорғауда Линчбург (VMI бастапқыда көшірілген маңызды теміржол торабы және аурухана орталығы) маңындағы шайқастарға курсант әріптестерімен бірге қосылды. Генерал Ли Аппоматтокс сотында капитуляция жасағаннан кейін Мартин үйіне оралды, бірақ сол күзде Вирджиния университетінде оқуын жалғастырды. Ол Phi Kappa Sigma студенттік қауымдастығының мүшесі болды, бірақ екі жылдан кейін әкесінің өлімінен кейін дүкен мен диірменді басқаруға және отбасын асырауға мәжбүр болғандықтан оқуын тоқтатты. Кейін Мартин университетпен байланысын сақтап, UVa-ның Қонақтар кеңесінде бір мерзім қызмет етті, бірақ алдымен түнде заң оқыды.
Born in Scottsville, then the largest town on the upper James River to the former Martha Ann Staples (1819–1906), and her husband John Samuel Martin (1815–1867), Thomas Martin was their firstborn son. His father moved from Fluvanna to work in Thomas Staples's store, where he met his wife and eventually became partner. Thomas had two elder sisters and one younger sister in the 1850 census. In 1853, the growing family moved to "Fairview" a farm outside Scottsville. Thomas would ultimately have eight siblings, including brothers Reuben (b. 1849), Samuel (b. 1851), Leslie (b. 1854) and John (1858–1933). His father also became a local justice of the peace and managed a local woolen mill, before dying on his farm shortly after the American Civil War ended. Young Thomas was educated at home and at local private schools, as was customary for men of his class. Thomas Martin began attending Virginia Military Institute in March, 1864. When the cadet corps was called into Confederate service shortly before the Battle of New Market on May 15, 1864 (in which 10 cadets died), Martin was ill and missed the fight. He recovered and when Union troops burned VMI later in the year, joined his fellow cadets in skirmishes around Lynchburg (a main railroad hub and hospital center where VMI initially relocated) during the Valley Campaigns of 1864 and in defending the Confederate capitol at Richmond. After General Lee's surrender at Appomattox Court House, Martin returned home, but that fall began studies at the University of Virginia. He became a member of the Phi Kappa Sigma fraternity, but withdrew after two years because his father's death forced him to take charge of the store and mill and support the family. Martin would later remain connected with the university and served a term on UVa's Board of Visitors, but in the short run read law at night.
Мансап
Мартин 1869 жылы Вирджиния адвокатурасына қабылданды және Скотсвиллде (бұрын Альбемарл округінің орталығы) және оған жақын округтерде сәтті практика құрды. Ол жер тізімдерімен сарапшылығымен және соттан тыс дауларды шешу қабілетімен танылды. 1880-ші жылдардың басында ол Азамат соғысында қираған және қайта құрылып жатқан бірнеше теміржолды сатып алған «Чесапик және Огайо» теміржолының округтік кеңесшісі болды. Мартин Джон С. Барбурдың қолдауында болды, ол соғысқа дейін «Оранж және Александрия» теміржолының президенті болған, сондай-ақ оның әкесі (Джон С. Барбур) сияқты саясаткер және АҚШ конгрессмені болған тәжірибелі заңгер еді. Барбур соғыстан кейін «Оранж және Александрия» теміржолын сатып алғаннан кейін «C&O» теміржолымен байланысты болды. «C&O»-ны кеңейтумен қатар, ол (Мартиннің жасырын көмегімен) республикашылдар мен афроамерикандықтардан құралған «Readjuster» партиясының есебінен штаттың Демократиялық партиясының күшеюін ұйымдастырды. 1885 жылы Мартин штаттық Демократиялық комитетте орын алды, сол жылы демократтар бұрынғы Конфедерация генералы Фитцхуг Лиді губернаторлыққа сайлауды қамтамасыз етті. Екі жылдан кейін Мартин Линчбургтен Джон В. Дэниелдің Сенатқа кандидаттығын сәтті ілгерілетуге көмектесті, ол «Readjuster» Уильям Махоунды (тағы бір бұрынғы Конфедерация генералы) алмастырды, бірақ Барбур осы орынды қалаған. 1889 жылы «Readjuster» партиясының екінші жетекшісі, сенатор Харрисон Х. Риддлбергер қайта сайлануға түспеуді шешкенде (ол келесі жылы қайтыс болады), Барбур орынды жеңіп, АҚШ сенаторы болды. Демократтар Вирджиния Сенатының екі орынды да, губернаторлықты да бақылады, соғысқа дейінгідей. Барбур 1892 жылы АҚШ сенаторы болып үш жыл қызмет еткеннен кейін қайтыс болғанда, ол және Мартин тәрбиелеген ұйым бұрынғы Конфедерация армиясының генералы (сондай-ақ Вирджиния заңгері және конгрессмені) Эппа Хантонға оның орнын басуға мүмкіндік берді. Алайда Хантон жанжалға ұшырады, ал 1893 жылғы экономикалық дағдарыс рецессияға әкелді. «C&O» және басқа теміржолдардан түскен сайлау қаржысының көмегімен (1911 жылғы сайлау кампаниясы кезінде экономикалық рецессия салдарынан маңыздылығы арта түсті), сондай-ақ конгрессмендер Генри Д. Флуд пен Клод Свонсонның (кейін губернатор болған) және Вирджиния округтеріндегі сайланған лауазымды тұлғалардың көмегімен Мартин Демократиялық заң шығарушы партияда 66 дауыс жинады (Фицху Ли үшін 55 дауысқа қарсы, ол бүкіл штат бойынша сөз сөйледі, бірақ заң шығарушылардың қолдауын алуда белсенділік танытпады). Мартин ханым мен оның қарындасы Грейс Рэдклифф Дей (1910 жылы кәсіпкер Генри Гулд Ралстонға үйленген) Вашингтондағы қоғамның әйгілі тұлғалары еді. Мартиндердің Томас Мартин кіші және Люси Дей Мартин (1897–1927) атты балалары болды. Люси Дей Мартин екі ата-анасынан да аман қалды, бірақ анасы сияқты туберкулезден қайтыс болды.
Martin was admitted to the Virginia bar in 1869 and built a successful practice in Scottsville (once the Albemarle County seat) and surrounding counties. He became known for his expertise with land records, as well as ability to settle problems out of court. In the early 1880s, he became the district counsel for the Chesapeake and Ohio Railroad, which had bought several of the railroads destroyed in the Civil War, and which were being rebuilt. Martin became a protege of John S. Barbour Jr., a veteran lawyer who had been president of the Orange and Alexandria Railroad before the war and a politician and U. S. Congressman like his father (John S. Barbour). Barbour had become affiliated with the C&O Railroad after it bought the Orange and Alexandria after the war. As well as expanding the C&O, he (with Martin's behind the scenes help) also orchestrated the rise of the state's Democratic Party at the expense of the Readjuster Party, a coalition of Republicans and African Americans. In 1885, Martin secured a spot on the state Democratic state central committee, the year that the Democrats secured election of former Confederate general Fitzhugh Lee as governor. Two years later, Martin successfully promoted the Senate candidacy of John W. Daniel of Lynchburg, to replace Readjuster William Mahone (another former Confederate general), although Barbour wanted the seat. In 1889, when the Readjuster Party's other leader, Senator Harrison H. Riddleberger chose not to run for re election (he would die the following year), Barbour won the seat and became a U. S. Senator. Democrats again controlled both Virginia Senate seats, as well as the governorship, as they had before the war. When Barbour died in office in 1892, after just 3 years as a U. S. Senator, the organization that he and Martin had nurtured initially allowed former CSA General (and Virginia lawyer and Congressman) Eppa Hunton to succeed him. However, Hunton became embroiled in scandal, and the Panic of 1893 led to a recession. Assisted by campaign contributions from the C&O and other railroads (made more important because of the economic recession, as would be revealed during the 1911 campaign), and with the assistance of Congressmen Henry D. Flood and Claude Swanson (who later became Governor) as well as elected officials in many of Virginia's counties, Martin secured 66 votes in the Democratic legislative caucus (compared to 55 votes for Fitzhugh Lee, who gave speeches throughout the Commonwealth but proved lethargic in securing legislative support). Mrs. Martin and her sister, Grace Radcliffe Day (who married businessman Henry Gould Ralston in 1910) were society belles in Washington D. C. The Martins had a son, Thomas Martin Jr. and a daughter, Lucy Day Martin (1897–1927). Lucy Day Martin survived both parents, but like her mother, died of tuberculosis.
Өлім және мұра
Мартин қайтадан үйленбеді және қызмет етіп жүрген кезінде, Шарлоттсвиллдегі үйінде қайтыс болды. Ол әйелімен және туберкулезден күйеуіне шықпай қайтыс болған қызымен бірге сол жердегі Вирджиния университетінің зиратына жерленген. Оның демократтық әріптесі Картер Гласс Мартиннің сенат орындығына ие болды; Колорадо сенаторы Чарльз Спэлдинг Томас АҚШ Сенатындағы соңғы Конфедерация ардагері атанды. Мартиннің үйі, Фаулкнер үйі 1984 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне қосылды.
The widower Martin did not remarry and died while in office, at his home in Charlottesville. He is buried with his wife and daughter (who died of tuberculosis unmarried) in the University of Virginia Cemetery at that location. Fellow Democrat Carter Glass succeeded to Martin's senate seat; Colorado Senator Charles Spalding Thomas would become the last Confederate veteran in the U. S. Senate. Martin's home, Faulkner House, was added to the National Register of Historic Places in 1984.