Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Астық жинаушы – қазіргі заманғы техника пайда болмай тұрып, тәтті жүгеріні сабағынан тартып немесе жұлып жинайтын жұмысшы. Жапырақтарын сыпырып алып, алтын түсті қалақтарын қашырлар жеке тіркеген ағаш көлікке лақтыратын. Бұл процеске "корнжеркинг" деп аталатын. Америка Құрама Штаттарының басқа аймақтарында осы жинау әдісін жүгері кесу, жүгері қабығын сыпыру немесе жүгеріні тазалау деп те атаған. Жүгері жинау машинасының ойдағыдай жұмыс істеуі бұл қолмен жинау әдісін қолдануды тоқтатты. Заманауи машиналарды пайдалану арқасында фермерлер үлкен алқаптарды өңдеп, аз күш жұмсап, көбірек азық-түлік өндіре алады. Осының салдарынан, ауыл шаруашылығында қолданылатын "корнжеркер" термині күнделікті сөйлеу тіліндегі сөздердің біріне айналды.
A cornjerker is a laborer who harvested crops in times before modern machinery, when sweet corn was pulled or jerked from the stalk. The leaves were shucked off and the golden ears were thrown in a wooden wagon pulled by a team of mules. This was called "cornjerking". In other parts of the United States, this harvesting process may have been known as corn snapping, corn shucking, or corn husking. The invention of the corn picking machine has made this hand harvesting process obsolete. By using modern machines, a farmer is capable of tending larger fields, thus producing more food with less effort. As a result, the term Cornjerker as used in the agricultural industry has become a colloquialism.
Құмшекер
Иллинойс штатының Хупстон қаласы бұрыннан-ақ "Әлемнің тәтті жүгері астанасы" ретінде танымал. 1920 жылдары "Корнжеркер" атауы алғаш рет мектептің спорт командаларына қолданылды, дәл сол сияқты Питтсбург Стиллерс та осы қаланың болат зауыттарының есімінен өзінің атын алған. Боб Поолл, "Commercial News" (Дэнвилл, Иллинойс) газетінің спорт жазушысы, осы команда атын бірінші болып таңдаған адам деп есептеледі. Бар мәліметтерге сүйенсек, бұл атау әсте жоқ болған, бірақ танымал болған бір оқиғаның нәтижесі. Күзде командалар ойынға бару үшін автобустарға жиі кешігіп отыратын, себебі команда мүшелері далада жүгері жинап, тасымалдаумен айналысып жататын. Сол заманғы дәстүр бойынша, Мистер Поолл газет үшін ойынды жариялау мақсатымен команда автобусына мінген. Бірде ол шыдамынан шығып, олар ешқашан үлкен жетістікке жете алмайтындарын, олардың тек жүгері шабушылар екенін айтты. 1922-1946 жылдар аралығында Хупстон орта мектебінің бас жаттықтырушысы болған Гленн Бразель бұл атауды ұнатып, командаға лайықты есім деп санаған болуы керек. Команданың формасындағы жүгерінің суырықшасы алғаш рет 1930 жылы пайда болды. 1963 жылы "Джерки" атты талисман дүниеге келді. Бұл жүретін жүгеріні сол кездегі бас жаттықтырушы және спорт директоры Дик Хоббс жасаған. Корнжеркерлер әр түрлі дене бітімі мен жыныстық белгілерімен ерекшеленеді. Мықты футболшылар, ұзын бойлы баскетболшылар, жылдам жүгірушілер, әдемі шаруашылықтар – осы студенттердің барлығы Корнжеркерлер. Жаттықтырушылар, оқытушылар және жанкүйерлер де Корнжеркерлер қатарына жатады. Бастапқыда Корнжеркерлер Хупстон қаласынан шыққан. Олардың басты қарсыластарының бірі – Ист-Линн Хорнетс болған. 1973 жылы Хорнетс командасы Корнжеркерлерге қосылды – Хупстон және Ист-Линн мектептері біріктірілді. Кейін, жақын маңдағы Чейнивилл, Ист-Линн, Веллингтон және Ранкин қалалары қосылғаннан кейін, атау қазіргі "Хупстон аймағы" деп өзгертілді. 1985 жылдың 16 наурызында ең танымал Корнжеркерлер – университет баскетбол командасының ойыншылары болды. Команда А классындағы баскетболдан Иллинойс штатында үшінші орын алды. Сол кездегі Хупстон қаласының мэрі Дон Дьюкс: "Осы демалыстан кейін Иллинойс штатында Корнжеркер дегеннің не екенін және олар қайдан шыққандарын білмейтін адам қалмауы керек" деді.
Hoopeston, Illinois has long been known as the "Sweetcorn Capital of the World." In the 1920s the term Cornjerker was first applied to the athletic teams of the school just as the Pittsburgh Steelers got their name from that town's steel mills. Bob Poisall, a sports writer for the Commercial News (Danville, Illinois), is credited with first coining the team name. From the information available, the name was a joke that stuck. In the fall, the team buses to games were often late in leaving because the teams' members were still in the fields jerking corn. Per the custom at that time, Mr. Poisall was riding the team bus in order to cover the game for his newspaper. In exasperation on one of these occasions, he told them they would never get anywhere, they were just a bunch of cornjerkers. Glenn Brasel, coach of Hoopeston High School from 1922 through 1946, must have liked the term and felt it would be an appropriate team name. The emblem of an ear of corn first appeared on the team uniform in 1930. In 1963, the mascot known as "Jerky" was born. This walking ear of corn was created by coach and athletic director at that time, Dick Hobbs. Cornjerkers come in all shapes and sexes. Brawny football players, lanky basketball players, speedy track team members, petite cheerleaders all of these students are Cornjerkers. Coaches, faculty, and fans are also a part of the Cornjerkers. Originally, Cornjerkers were from Hoopeston. One of their rivals were the East Lynn Hornets. In 1973, the Hornets were turned into Cornjerkers Hoopeston and East Lynn schools consolidated. Later, with the addition of nearby towns Cheneyville, East Lynn, Wellington and Rankin, the name was changed to its current form, "Hoopeston Area". On March 16, 1985, the best known Cornjerkers were members of the varsity basketball team. The team was ranked number three in the state of Illinois in Class A basketball. According to Don Dukes, then Mayor of Hoopeston, " After this past weekend, there should not be anyone in the state of Illinois who doesn't know what a Cornjerker is and where one comes from."