Кіріспе

Хорват журналисі және музыка өнеркәсібінің басшысы Велько Деспот (4 наурыз 1948 жылы туған) – хорват музыка журналисі және жазба бизнесінің кәсіпкері. Ол музыка индустриясының барлық аспектілеріне – менеджер-директор, жазба лейблының иесі, тілші, бас редактор, радио және телебағдарламалар директоры ретінде қатысқан. 1998 жылы Деспот Хорватия үкіметінен елдегі үздік жеке кәсіпкерлердің бірі ретінде мойынделді. Деспот Югославияның Белград қаласында дүниеге келген, ал 1950 жылдан бері әкесі беделді кәсіпкер болған Хорватияның Загреб қаласында тұрып келеді. Оның анасы Миряна Загреб консерваториясында итальяндық виолончельші Антонио Янигродан виолончель сабақтарын алған, кейін көптеген виолончельшілерге өзі сабақ берген.

Мансап

Деспоттың мансабы 18 жасында жергілікті баспасөзде ("Плави весник") Лондоннан алтысыншы жылдардың ауытқуы және поп және рок сахнасының триллингінен хабарлаудан басталды. Ол халықаралық танымал музыканы жариялауға маманданған бұрынғы Югославияның алғашқы журналисі болды және The Beatles-ке сұхбат берген алғашқы және жалғыз Шығыс Еуропалық журналист болды. Бұл сұхбат оның алғашқы мақалаларының бірі ретінде "Плави весник" газетінде (1967 жылы 17 сәуірде) жарияланды. Алпысыншы жылдардың аяғында Деспоттың мақалалары бірнеше хорват басылымдарында, соның ішінде Arena, Studio және Vjesnik, Pink Floyd, The Hollies, Bee Gees, The Rolling Stones, Led Zeppelin, Marc Bolan және The Who сияқты суретшілермен сұхбат берді. Despot The Beatles тобының Sgt. Пеппердің Lonely Hearts Club Band (Лондон, 1967), Ролинг Стоунздың Let It Bleed (Лондон, 1969), Пинк Флойдтың Ummagumma (Лондон, 1969) және Арсен Дедичтің Homo volans (Загреб, 1973). 1967 жылы Despot Югославияның рекордтық индустриясының тарихындағы алғашқы рекордтық продюсерлік келісімнің бір бөлігі болды, ол словендік Kameleoni рок тобының EP-ін шығарды. 1968 жылы режиссер Бощян Хладниктің "Sončni krik" ("Күндізгі жылау") фильміне саундтрек шығарды. 1968 жылы Деспот Загребте Югославский Битлз жанкүйерлер клубын / Югославский Битлз жанкүйерлер клубын құрды, бұл Шығыс Еуропаның көптеген елдерін қамтыған The Official Beatles жанкүйерлер клубының филиалы. Сонымен қатар, ол Югославиядағы алғашқы музыка газеттерінің бірі - Загребтің "Поп Экспресс" газетінің негізін қалаушы және редакторлар кеңесінде болды (1969-1970). 1971 жылдан бастап ол "New Musical Express" журналына да өз үлесін қосты. 1968 жылдан бастап Деспот радиостанцияларда еркін музыкалық журналист ретінде еңбек етуді жалғастырды, ал 1972 жылдан бастап Югославия радиотелевидениесінде (Jugoslavenska radiotelevizija немесе Jugoslovenska radio televizija, JRT), Хорватия радиотелевидениесінде және Белградта, Люблянада және Сараевода орналасқан субұлттық радио және теле орталықтарында. Жетістіктер, сексендер және тоқсандардың ішінде Деспот теледидарда көптеген музыкалық репортаждар, сұхбаттар, портреттер мен арнайы бағдарламалар өткізді, барлығы халықаралық танымал музыкаға қатысты. Жетістіктерінің ортасында ол Югославия теледидарына алғашқы музыкалық клиптерді әкелді, ал сексендік жылдары Югославияның ұлттық теледидарынан алғашқы музыкалық жарнамасын ұсынды. 1974 жылы Деспот Jugoton үшін халықаралық бөлім құрды, компания үшін ірі лицензиялық келісімдер жасады және бұрынғы Югославия аумағындағы өнімдерін шығару үшін суретшілермен, менеджерлермен, баспагерлермен және рекордтық компания басшыларымен жұмыс істеді. Жетпісінші жылдардан тоқсанның басына дейін Юготон бірнеше халықаралық суретшілерге лицензия берді және көптеген халықаралық рекордтық компаниялармен, мысалы EMI, Warner Music, BMG, Decca, Island, Chrysalis, Virgin, Motown және басқалармен эксклюзивті келісімшарттар жасады. Despot сонымен қатар рекордтық альбомдарды редакциялады, 1975 жылы Bijelo dugme-ді "Šta bi dao da si na mom mjestu" және 1976 жылы "Eto! Басты мақсат". Екі альбом да Лондонның Air Studios студиясында жазылған және продюсері Нил Харрисон. Despot Югославияға көптеген маңызды өнерпаздарды әкелуге көмектесті, мысалы 1975 жылы Deep Purple, The Rolling Stones (1976), Пол Маккартни және Wings (1976), Queen (1979), Элтон Джон (1984), Dire Straits (1985), Лори Андерсон (1990), Эрос Рамаццоттти (1990, 1994), Pet Shop Boys (1991), Дэвид Боуи (1990, 1996, 1997) және тағы басқалар. Көптеген суретшілердің Шығыс Еуропаға алғаш рет келгені. 1991 жылы Хорватия бұрынғы Югославиядан тәуелсіздік алғаннан кейін Юготон Croatia Records болды. Despot 1994 жылға дейін компанияда болды, содан кейін ол өзінің жеке рекордтық компаниясын құрды Koncept VD, бұрынғы Югославиядағы жаңа мемлекеттерде BMG Music, MCA, Geffen Records және GRP Records репертуарын тек қана көрсететін лейбл. Лейбл сондай-ақ хорват әншісі және әнші-күйші Арсен Дедич және Загребтен Soul Fingers сияқты отандық өнерпаздармен келісімшарт жасады. Олардың Koncept лейбліндегі альбомдары Хорватиядағы ең жақсы релиздер үшін Porin музыка сыйлығын жеңіп алды, бұл сыйлық Despot Хорватия фонографиялық қауымдастығының құрылтайшы мүшелерінің бірі ретінде пайда болды. "Поринь" 1993 жылы хорват музыка өнеркәсібіндегі аса зор жетістіктері үшін құрылған. 1999 жылы Деспот Simbol Music атты консалтингтік компания құрды, ол музыкалық суретшілер мен лейблдерге көмектеседі. 2000 және 2001 жылдары ол Cantus лейбін (Хорватия композиторлары қоғамының, HDS) жазған. Ол Тони Четински, Горан Каран, Матия Дедич және Тамара Обравац сияқты хорват суретшілерін қосты. Олардың альбомдары көптеген Porin сыйлықтарын жеңіп алды. 2001 жылы Despot Флоридадағы Neweurope Corporation (NEC) компаниясыме...