Кіріспе
Shell plc-ге тиесілі американдық мотор майы бренді
Басталуы мен кеңейуі
Компанияның шығу тегі "South Penn Oil Company" компаниясына, Майкл Лейт Бенедум мен Джо Трейз 1889 жылы Май айында Standard Oil компаниясының бірлігі ретінде Пенсильвания штатының Оил-Сити қаласында басталған мұнай бизнесіне байланысты. Ол 1911 жылы Standard Oil бөлініп кеткен кезде тәуелсіз болып, аймақтағы ең ірі мұнай өндіруші болды. Сол уақытта екі компания, біреуі Шығыс жағалауда, екіншісі Батыс жағалауда (әрқайсысы 1908 және 1913 жылы құрылған) Pennzoil брендімен мотор майын сатуға кірісті. Олардың өңдеу зауыттары мен дистрибьюторлары кейін 1925 жылы "The Pennzoil Company" ретінде құрылды. Бұл қажет болды, өйткені Pennzoil-де Юнайтедті тікелей сатып алуға жеткілікті активтер болмағандықтан. 1970 жылдары компания өзінің кеңсесін Хьюстонның орталық бөлігіндегі Пензойл Плейске көшірді. 1977 жылы "Pennzoil Offshore Gas Operators" деген сөздің қысқартылған сөзі "POGO" деп аталатын компания құрылды.
Pennzoil Co. Texaco, Inc. компаниясына қарсы
1984 жылы Pennzoil Getty Oil компаниясымен Getty Oil компаниясының үлкен бөлігін сатып алу үшін Pennzoil компаниясына Getty мұнай кен орындарына құқық беру үшін бейресми, бірақ міндетті келісімшарт жасады. Келісімнен кейін Texaco мұнай компаниясы Геттиді өзіне сатып алу үшін күрделі бірігуге қол сұқты. Pennzoil Texaco-ны Техас сотына шағымдады, Texaco Getty-ді Pennzoil-мен келісімшартты бұзуға мәжбүр етті деп айыптады. Алдымен оны судья Энтони Дж. П. Фаррис шешті; Сан-Антониодағы судья Соломон (Сол) Кассебтің сапарымен аяқталды. Жо Жамайл мен Бэйн Керрдің атынан Pennzoil компаниясына жюри 7,53 миллиард доллар өтемақы және 3 миллиард доллар жазалау шығындарын төледі. Техас заңдарына сәйкес, Pennzoil Техас штатындағы барлық Техако мүлкіне кепілдік бере алады, егер Техако сот үкімі, мүдделері мен сот ісі шығынын (шамамен 13 миллиард доллар) қамтитын облигация ұсынбаса. Тексас сотына үкім шығарылмай тұрып, Пензойл кепілдікке ие бола алмастан бұрын, Texaco Техас іс-әрекеті Texaco-ның конституциялық құқықтарын бұзғанын айтып, Нью-Йорк штатының оңтүстік округінің АҚШ округтік сотына талап арыз берді. Аудандық сот Тексаконы қолдап, екінші округ соты сотты бекітті. Пензойл федералды сот ісіне шағым жасап, АҚШ Жоғарғы Сотына жүгінді. Лоренс Х. Триб пеннзойл үшін, ал Дэвид Бойс Тексако үшін таласты. Жоғарғы Сот округтік соттың шешімін өзгертті, себебі Нью-Йорктегі федералды сот штаттық соттың шешіміне араласпауы керек еді. Сонымен қатар, Texaco Техас штатының сотының шешіміне шағым жасады. Техас апелляциялық соты алқабилер алқасының үкімін қолдады, бірақ сот өзінің дискрециялық құқығын теріс пайдаланып, ремиттитурды (залалдарды азайтуды) ұсынбады деп тапты. Егер Пензойл 2 миллиард доллар көлемінде айыппұлды өтеуге өтініш білдірсе, сот үкімі күшінде қалады. 7,53 миллиард доллар көлеміндегі өтемақылар әлі де сақталған. Пензойл Жамайлға 335 миллион доллар, Керрге 10 миллион доллар төледі. Texaco банкротқа ұшырағаннан кейін Pennzoil 3 миллиард долларға келісімге келді.
Сатып алу
1998 жылы Pennzoil мотор майы, өнімдері мен қызметтері бөлімдері тәуелсіз компания ретінде бөлінді, содан кейін бәсекелес Quaker State Oil Production Corporation сатып алып, "Pennzoil Quaker State Company" болды. 1999 жылы Pennzoil компаниясының E&P бизнесі (PennzEnergy деп аталады) Оклахома қаласында орналасқан Devon Energy компаниясы сатып алды, ал қазір Pennzoil Quaker State Company деп аталатын бизнесті Royal Dutch / Shell Group сатып алып, SOPUS Products (Shell Oil Products US деген аббревиатура) құрды. Shell Oil Company (Shell plc-нің АҚШ-тағы еншілес компаниясы) 2002 жылы Pennzoil Quaker State компаниясын сатып алып, оның өнімдерін екі бөлек мотор майы бренді ретінде Pennzoil және Quaker State ретінде сатуға мүмкіндік берді. Компания тарихының алғашқы кезеңдерінде жанар-жағармай станциялары Pennzip деп аталды, бірақ кейіннен Pennzoil деп өзгертілді. Онжылдықтар бойы Pennzoil-дің жанармай станциялары негізінен Батыс Пенсильванияда, Батыс Нью-Йоркте, Солтүстік және Шығыс Огайода және Батыс Вирджинияның солтүстігінде сатылды. 1990 жылдары Pennzoil газы Питтсбург аймағындағы Cogo дүкендерінің желісі Pennzoil-мен бірге брендтеуді бастаған кезде қайта жанданды. Бірлескен брендтер бірнеше жыл ғана созылды, ал Кого 2001 жылы брендтерді BP және Exxon-ға ауыстырды. Shell компаниясы Pennzoil компаниясын сатып алғаннан кейін, Pennzoil компаниясының қалған станциялары - негізінен, Пенсильванияның батысында - компанияның ұлттық деңгейде кеңейту үшін агрессивті қозғалысының бөлігі ретінде Shell компаниясына айналдырылуы мүмкін еді. Бұл болған жоқ, бірақ Пенсильвания штатының Нью-Касл ауданындағы Pennzoil бензин станцияларына ие үш компания 2003 жылы 7 Eleven брендімен бірге өздерін брендтеуді бастады, Pennzoil-дің өзіне қарағанда 7 Eleven бренд атына көбірек көңіл бөлінді. Біртіндеп, BP 2006 жылы осы сайттардың кейбіреулерінде Pennzoil-ді алмастыра бастады, ал 7 Eleven-ті (Пенсильвания штатының Амбриджіндегі Pennzoil, сонымен бірге BP-ге айналдырылды) сақтады, ал басқалары жеке меншік иелеріне сатылып, тәуелсіз, брендсіз орындарға айналды. 2010 жылдардың ортасына қарай Pennzoil бензин сатпайтын болды.
Коммерциялық автомобиль және мотоцикл серіктестіктері
Pennzoil - Fiat Chrysler Automobiles компаниясының (барлық брендтері мен еншілес компанияларын қоса алғанда), BMW, Mini, Rolls Royce, Hyundai, Chevrolet (Mobil 1 және Valvoline-мен бөлінеді), Ferrari, Iveco және Opel (Mobil 1 -мен бөлінеді) автомобильдері үшін АҚШ-тағы ресми ұзақ мерзімді ұсынылатын мотор майы. Pennzoil сонымен қатар BMW Motorrad және Ducati-дің АҚШ-тағы мотоциклдерге арналған ұзақ мерзімді ұсынылатын мотоцикл мотор майы болып табылады.
Автоспорт
USAC Ұлттық чемпионатының жүргізушілері Ал Унсер мен Джонни Рутерфордты Pennzoil Chaparral командасында демеушілік етті. 1980 жылы Рутерфорд Индианаполис 500 жарысында жеңімпаз атанды. 1983 жылдан 1990 жылға дейін Pennzoil Team Penske жүргізушісі Рик Мирсті CART World Series кампаниясы кезінде демеушілік етті, 1984 және 1988 жылы Индианаполис 500-де жеңіске жетті. 1998 жылдан 2001 жылға дейін Nismo JGTC-де Pennzoil демеушілігімен (Жапонияда брендтің құқықтарын иеленген Itochu арқылы) 1998 және 1999 GT500 титулдарын жеңіп алды. IndyCar сериясының жүргізушісі Сэм Хорниш 2001 жылдан 2003 жылға дейін Pennzoil-дің демеушілігімен Panther Racing командасында жүрді. 2011 жылдан 2020 жылға дейін Team Penske жүргізушісі Хелио Кастроневс Pennzoil компаниясының жартылай демеушілігімен, әсіресе Индианаполис 500-де. Pennzoil-дің сары түсті көлігі "Сары Су асты кемесі" деген лақап атпен танымал. NASCAR Кубогы сериясында Dale Earnhardt, Inc. 1998 жылдан 2003 жылға дейін No1 машинасында Стив Парк үшін Pennzoil демеушілігі болды. Ричард Чайлдресс Реассинг жүргізушісі Кевин Харвик 2007 жылдан 2010 жылға дейін Pennzoil демеушілігімен болды. Team Penske 2011 жылы Курт Бушпен Pennzoil демеушілігін қабылдады, ал 2012 жылы ол А. Дж. Аллмендингерге және 2013 жылы Джои Логаноға ауыстырылды, ол 2018 және 2022 жылғы чемпионаттар мен 2015 жылғы Дайтона 500 жарысын жеңіп алды. 2018 жылдан бастап Pennzoil Лас-Вегас NASCAR Кубогының көктемгі жарысын, Pennzoil 400-ді демеушілік етті. Логано өзінің Pennzoil No. 22-де жарыстың 2019 және 2020 жылғы нұсқаларын жеңіп алды. Pennzoil 2013 жылы Хьюстонның Гран-присінің титулдық демеушісі болды. Pennzoil сонымен қатар 2015 жылғы маусымнан бастап неміс-америкалық GTLM командасы BMW Team Rahal Letterman Lanigan Racing және 2016 жылғы маусымнан бастап американдық Formula One командасы Haas F1 Team-тің ресми мотор майы болды. Pennzoil NHRA-ның Дон Шумахер Racing және жүргізушілер Мэтт Хаган (Funny Car) және Лиа Пруэт (Top Fuel) демеушілері. Олар сондай-ақ YouTube-тағы Gymkhana сериясы арқылы танымал болған жүргізуші Кен Блокқа де демеушілік етті. Pennzoil сонымен қатар Shell серіктестігі арқылы Formula One командасы Scuderia Ferrari және MotoGP командасы Ducati Team-мен серіктестікте болды.