Бучан қаласының тарихы мен географиясы

Кіріспе

қала

Бухан

Бұқан – шаруашылық жерлер мен өркендеген өсімдіктерден тұратын ауыл. Оны Қара тау, Бұқан Оңтүстік, Бучерс Ридж, Канни Крик, Гелантипи, Гиллингл, Гленмор, Мурриндал, Суган Буган, Тимбарра, W Tree және Вулгульмеранг елді мекендері қоршап тұрады. Бұқан – бұл бас қала, ол Бұқан өзенінің жағасында, Бэрнсдейлден шамамен 75 шақырым, ал Мельбурннен 350 шақырым қашықтықта орналасқан. Бұқан ең көп танымал болғаны – үңгірлері, бірақ Викториядағы ең көне елді мекендердің бірі ретінде оның тарихы үңгірлердің табылуына дейін жетеді. Сондай-ақ, онда 20 000 жыл бұрын бұл аймақта болған алып жануарлардың бейнесі салынған қазба қалдықтары бар. Кейбір қазбаларды жаңа Бұқан қонақ үйінің тас қабырғаларында көруге болады. Қала 2014 жылдың наурыз айында 175 жылдығын тойлады.

Тарих

Еуропалықтар алғаш рет 1838 жылдың қазан айында бұл аймаққа келді, ал 1839 жылдың қаңтар айында Бухан станциясы құрылды. 1868 жылдан бастап жерді еркін иеленуге мүмкіндік берілді, ал 1873 жылы станцияның атымен аталатын қалашық құрылды. Бухан пошта бөлімі 1878 жылдың қазан айында ашылды, ал Бухан Оңтүстік бөлімі 1901 жылы ашылып, 1980 жылы жабылды. Бухан атауының абориген сөзінен – «Bukkan mungie» алынғаны саналады, оның мағынасы әртүрлі жорытты. Бір түсіндірме бойынша, ол «шөптен жасалған қап», екіншісі бойынша – «ішінде ойықтары бар тастың орны». Алайда, Австралиядағы көптеген елді мекендер сияқты, бұл атау Ұлыбританиядағы Бухан қаласының атынан алынған болуы мүмкін. Шаруашылықта мал өсірумен қатар егін дақылдары да өсірілді. Әртүрлі уақытта өзен жағалауларында бидай, сұлы, арпа, жүгері, хмель, аррорут және бұршақ егілді. Ғасырдың басына дейін жергілікті тұтыну үшін сүт өндірісі басталды. Кейіннен бұл ірімшік және май фабрикаларының құрылуына әкелді, олар көп жылдар бойы жұмыс істеді. Қоныстану кеңейген сайын мал жайылымдары көбейді, ал 1901 жылы Буханда мал сату жәрмеңкесі ашылды. Ауыл шаруашылығы жерлерінің тығыз қоныстануы қызмет көрсетуге деген сұранысты арттырды. 1869 жылдан бастап күміс, алтын және қорғасын кен орындары ашылды. Кейбір ірі кен орындары табысты болды, бірақ көпшілігі аз ғана уақыт жұмыс істеді. 1900 жылдардың басында бірнеше тас карьерлері жұмыс істеді, ал олардан алынған мәрмәр Мельбурндағы Ескерткіш және Мемлекеттік кітапхана, сондай-ақ Лондон мен штаттағы басқа да ғимараттардың құрылысына қолданылды. 1950 жылдардан бастап карьерде ауыл шаруашылығы, қағаз өндірісі және басқа да мақсаттар үшін әк өндірілді. Ағаш қабығын алу маңызды өнеркәсіп саласы болды, ал айналасындағы орманды жерлерде шағын тілімдеу цехтары жұмыс істеді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Буханда екі ірі және бірнеше кішкентай ағаш кесу зауыттары жұмыс істеді, олар жұмыс орындарын қамтамасыз етті. Соңғы зауыт осы жылы жұмысын тоқтатты. Бұл аймақта аборигендердің шағын топтары болған, бірақ еуропалықтардың қоныстануынан кейін олардың саны азайды. Буханның жанындағы Клогс үңгірінен ежелгі заманға дейін аборигендердің қоныстанған жерлерінің іздері табылды. Бухан үңгірлері 1889 жылы зерттелді, бірақ олардың бар екені 1880 жылдары белгілі болған. Әнші үңгірін 1907 жылы жергілікті күзетуші Франк Мун ашқан, ал 1908 жылы ол жұртшылыққа ашылды. 1912 жылы Корольдік үңгір ашылды, ал 1917 жылға қарай алты үңгір жұртшылыққа ашық болды. 1920 жылдары үңгірлердің жанында туристерге арналған кемпингтер құрылды, олар автобуспен келген және жергілікті қонақ үйлерде, қонақтар үйлерінде немесе жаңа кемпингте тұратын. Соғыс кезінде үңгірлер жабылып, 1946 жылы қайта ашылды. Аудан тұрғындары соңғы он жылда құрғақшылық, екі су тасқыны және үш ірі өрт сияқты бірқатар экологиялық қиындықтарды бастан кешірді. Өрттер ең көп зиянды ауыл шаруашылығы, ағаш өңдеу және туризм салаларына келтірді.

European settlement first entered the area in October 1838 and Buchan station was established in January 1839. Free selection after 1868, and a township was proclaimed in 1873 taking its name from the station. The Buchan Post Office opened around October 1878 and at Buchan South in 1901 (closed 1980). It is thought that the name Buchan was taken from an Aboriginal word Bukkan mungie to which various meanings have been ascribed, one interpretation of its meaning is place of grass bag and another is a 'place of rocks with holes in them'; however, it is more likely to be named after Buchan, Scotland, given how many of Australia's locations are named after places in the United Kingdom. Farming included cattle, sheep and crops. Wheat, oats, barley, maize, hops, arrowroot and beans were grown on the river flats at various times. Dairying operations, initially for local consumption, commenced prior to the turn of the century. This expanded into several cheese factories and a butter factory which operated for many years. Sheep and cattle grazing increased as settlement spread and cattle sales began in Buchan in 1901. The township grew as closer settlement of the farming land meant more demand for services. A number of mines were opened as early as 1869 including silver, gold and lead. Some of the bigger mines were profitable but most were short lived. Some commercial quarries operated in the early 1900s and marble from the quarries was used to build the Shrine and State Library in Melbourne and buildings in London and throughout the state. From the 1950s a quarry also produced crushed lime for agriculture, paper manufacture and other uses. Wattle bark stripping was an important industry and small spot mills worked in the surrounding bush. Following World War 2, two large sawmills and several smaller mills operated in Buchan providing employment. The last mill ceased operation this year. There were small groups of Aboriginal people in the area but their numbers declined following European settlement. At Cloggs Cave near Buchan, evidence has been found of Aboriginal occupation in prehistoric times. The Buchan Caves were surveyed in 1889, although their existence was well known in the 1880s. Fairy Cave was discovered in 1907 by the local caretaker, Frank Moon, and was opened for public inspection in 1908. Royal Cave was opened in 1912 and by 1917 six caves were open to the public. In the 1920s camping facilities were developed near the caves to accommodate the number of tourists who visited the area on bus tours and who stayed in the local guesthouses, hotels or at the new campsite. The caves were closed during the war but reopened in 1946. Residents in the district have experienced a number of environmental hardships over the last decade, including drought, two floods and three major fires. The fires in particular have impacted heavily on the farming, timber and tourism industries.

Спорт

Буханда пикник түріндегі жылқы жарыстары клубы бар, ол Бухан және Гелантипи жарыстар клубы деп аталады. Олар ақпан айында Канни Крик кубогымен бірге жылына бір рет жарыс өткізеді. Пасха күні родео, ал қараша айында гүлдер мен қолөнер көрмесі ұйымдастырылады. Гольфшылар Бухан аңғарындағы гольф клубында ойнайды. Қаланың Омео және аймақтық футбол лигасына қатысатын "Cavemen" деп аталатын Австралиялық футбол командасы бар. Олар 1983, 1987, 1998, 2004 және 2005 жылдары чемпиондық аталымды жеңіп алды.