Кіріспе
Уильям Голдманның "Мен қай өтірікті айттым?" : More Adventures in the Screen Trade кітабы – романшы және сценарист Уильям Голдманның 2000 жылы алғаш жарияланған көркем емес туындысы. Бұл 1982 жылы жарық көрген "Экран саудасындағы оқиғалар" кітабының жалғасы. Алғаш "Үлкен оттық" деп аталған, алайда кітап атауы Голдман Голливуд продюсерінің кеңсесінде серіктесінің бірімен телефонда сөйлесіп тұрғанда пайда болды. Продюсер кенеттен телефон құбырын қолымен жауып, саусақтарын щық еткізіп: "Билл, Билл! Мен қай өтірікті айттым?" деді.
Which Lie Did I Tell? : More Adventures in the Screen Trade is a work of non fiction first published in 2000 by novelist and screenwriter William Goldman. It is the follow up to his 1982 book Adventures in the Screen Trade. Originally to be called The Big Campfire, the inspiration for the title came when Goldman was in the office of a Hollywood producer who was talking on the phone to one of his associates. Suddenly he cupped his hands over the receiver, snapped his fingers and said "Bill, Bill! Which lie did I tell?"
Мазмұны
Кітап Голдман қатысқан фильмдер туралы әңгімелермен басталады, 1982 жылдан – «Экран саяхаттарындағы оқиғалар» жарық көргеннен бастап, 1986 жылға дейін, ол ешқандай фильмде жұмыс істемеген кезге дейін. Содан кейін Голдман «Көрінбейтін адамның естеліктері» фильмінің адаптациясына қалай араласқаны туралы өкінішті оқиғаны айтады, ал «Күйеу қыз» фильмі оған тоғыз жылдан кейін алғашқы экрандық есімін әкелді. Басқа оқиғалар: «Жазғыру», «Комета жылы» (фильм сценарий деңгейінде қалай сәтсіздікке ұшырауы мүмкін екендігінің мысалы ретінде пайдаланылады), «Маверик» (ең жақсы көрініс кейде кесуге болатынының мысалы ретінде пайдаланылады), «Жалпы және қараңғылық» (фильмнің өндірісіне және көркемдік тұтастығына қалай кедергі келтіретінін көрсететін мысал ретінде пайдаланылады) және «Абсолюттік билік» (фильм неге негізделген кітапқа адал болмауы керектігін көрсететін мысал ретінде пайдаланылады). Ол «Жылу» (заңды себептермен) және «Комната» фильмдерін қамтымайды, өйткені оларды қызықты деп санамайды. Кітаптың келесі бөлігінде Голдман өзінің сүйікті сценарийлерінен – «Мэри туралы бірдеңе бар», «Солтүстікке қарай» және «Қытай ауданы» сериалдарынан көріністерді талдайды. Келесі бөлімде ол фильмге идеяларды қалай табады және төрт мысалды, оларды неге іске асырмағанын түсіндіреді. «Ескі жігіт» – қарт қылмыскер туралы нағыз оқиға (кейін 2018 жылы «Ескі жігіт және қару» фильмі түсірілді, бірақ Голдман қатыспады). Голдман бұл оқиға туралы 1999 жылдың сәуір айында «Сан-Франциско хроникасы» газетінде жарияланған мақаладан білген. «Жақсы жігіт» – Литтлтон қаласындағы мектептегі оқ ату оқиғасы мен Боулдердегі ДжонБеннет Рамсидің өліміне байланысты сюжеттік идея. «Мастермайнд» – 1911 жылы «Мона Лиза» суретінің ұрлануына негізделген, Сеймур Рейттің «Мона Лиза ұрланған күн» кітабына сүйенген. «Дельфин» – «Нью-Йорк Таймс» газетіндегі Флориданың батпақты жерінде аллигаторлар мен жыландардың арасында төрт күн адасқан аутистік 10 жасар бала туралы мақаладан шабыттанды. Соңғы бөлім – ол жазу процесін зерттейтін және басқа танымал сценаристтердің пікірін сұрайтын түпнұсқа сценарий. Кітаптың тараулары арасында сот залынан бастамаудың себептері сияқты әр түрлі тақырыптар бойынша ойлар мен кітапты бейімдеуге қалай кірісуге болатыны туралы мәліметтер бар. Кейбір үзінділер Голдманның алғашқы кітабында болмаған ақпаратын ұсынады – оның ата-анасымен қарым-қатынасы, университеттегі өмірі және әскери қызметте болған уақыты. «Күйеу қыз», «Жазғыру», «Маверик» және «Жалпы және қараңғылық» тараулары бастапқыда оның «Төрт сценарий» және «Бес сценарий» кітаптарында, сондай-ақ «Жалпы және қараңғылық» фильмінің түсірілім сценарийінде жарық көрді.
Пікірлер
Майкл Срагоу "Мен қандай өтірік айттым?" (More Adventures in the Screen Trade) кітабын былай сипаттайды: "Бұл кітапта Голдманның сценарийлеріне қосымша ретінде бұрын жарияланған сценарийлердің артындағы оқиғалар туралы қысқаша сипаттамалар мен кеңейтілген нұсқалары немесе қайта басылымдары бар. Сонымен қатар, басқа авторлардың сценарийлерінен алынған танымал эпизодтар, идеяларды бағалау, оларды әңгімеге айналдыру және режиссердің немесе актердің назарын аударатындай етіп жазу туралы кеңестер, сондай-ақ құрметті әріптестердің пікірлерімен бірге сценарийдің толық емес нұсқасы да қамтылған."