1775 ж. АҚШ Тәуелсіздік соғысы: Вирджиниядағы ұңғыл ұрысы. Лорд Данмордың қару-жарақ ұрлауы, Патрик Генри бастаған милицияның қарсылығы, төлем арқылы шешілді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1775 жылғы Америка Тәуелсіздік соғысындағы қақтығыс
1775 conflict of the American Revolutionary War
Оқ-дәрі оқиғасы (немесе Оқ-дәрі даусы) – Америка Тәуелсіздік соғысының басында Вирджиния колониясының корольдік губернаторы Лорд Данмор мен Патрик Генри бастаған жасақ арасындағы қақтығыс. 1775 жылдың 21 сәуірінде Лексингтон және Конкорд шайқастарынан бір күн өткен соң (және бұл оқиғалар туралы жаңалық Вирджинияға жетпес бұрын), Лорд Данмор Вильямсбургтегі қоймадан оқ-дәріні Корольдік теңіз күші кемесіне көшіруге бұйрық берді. Бұл әрекет жергілікті наразылықты тудырды, және жасақтар колонияның барлық аймақтарында жинала бастады. Патрик Генри оқ-дәріні колонияның бақылауына қайтару үшін шағын жасақпен Вильямсбургке бет алды. Генриге 330 фунт стерлинг төленгеннен кейін мәселе қақтығыссыз шешілді. Данмор жеке қауіпсіздігінен сескеніп, кейіннен әскери кемеге шегініп, колониядағы корольдік билікті тоқтатты.
The Gunpowder Incident (or Gunpowder Affair) was a conflict early in the American Revolutionary War between Lord Dunmore, the Royal Governor of the Colony of Virginia, and militia led by Patrick Henry. On April 21, 1775, one day after the Battles of Lexington and Concord (and well before news of those events reached Virginia), Lord Dunmore ordered the removal of the gunpowder from the magazine in Williamsburg, Virginia to a Royal Navy ship. This action sparked local unrest, and militia companies began mustering throughout the colony. Patrick Henry led a small militia force toward Williamsburg to force return of the gunpowder to the colony's control. The matter was resolved without conflict when a payment of £330 was made to Henry. Dunmore, fearing for his personal safety, later retreated to a naval vessel, ending royal control of the colony.
Өмірбаян
Солтүстік Америкадағы британдық колонияларда 1774 жылы әскери шиеленіс күшейе бастады, осы кезде британ Парламенті колонияларда «Төзбес заңдар» деп аталған бірқатар заңнамалық актілерді қолдана бастады. Колониялар Бостон шай кешінен кейін осы актілер үшін жазаланған Массачусетс шығанағының провинциясымен ынтымақтасып, 1774 жылдың қыркүйегінде кездесу үшін Конгресс ұйымдастырды. Бірінші Континенттік Конгресс отырысы кезінде Массачусетс штатында «Ұнтақ дабылы» деп аталған отаршылдар көтерілісі туралы хабар келді. Қыркүйек айының басында Массачусетс штатының корольдік губернаторы генерал Томас Гейдж Чарльзтаунда (қазіргі Сомервиллдің бір бөлігінде) ұнтақ қоймасынан ұнтақты алып кетті, ал зорлық-зомбылық болды деген жалған хабарларға жауап ретінде Жаңа Англияның барлық жерінен милиция жиналды. Осы әрекеттің салдарынан Конгресс колонияларды қорғану үшін милиция жасақтарын құруға шақырды. 23 наурыздағы Екінші Вирджиния конвенциясында Патрик Генридің «Маған бостандық беріңіз немесе өлтіріңіз» деген сөзінен кейін ғана Данмор «осы жердегі қоймадағы ұнтақты алып тастаудың дұрыс екенін ойлады». Британ әскері «Ұнтақ дабылынан» кейін Вирджиниядан шығарылғанымен, Вирджинияның Чесапик шығанағындағы суларында бірнеше Корольдік теңіз кемелері болды. 19 сәуірде лорд Данмор үнсіз британдық теңізшілер ротасын Уильямсбургке алып келді және оларды губернатордың резиденциясында орналастырды. Содан кейін Данмор «Магдалин» кемесінің командирі Генри Коллинске Уильямсбургтегі ұнтақ қоймасынан ұнтақты алып тастауды бұйырды. Қалалық кеңес ұнтақты қайтаруды талап етіп, оның патшалық емес, колонияның меншігі екенін мәлімдеді. Данмор бұл талапты қабылдамады, ол ұнтақты құлдар көтерілісі кезінде оны тартып алудан қорғау үшін жылжытып отырғанын және оны кейін қайтаратынын айтты. Бұл сөздерге көңіл бөлген халық тыныш тарады. Алайда Уильямсбургте тәртіпсіздік сақталды және ауылға тарады. Патриоттардың басшылары екінші топты таратуға көндіргеннен кейін, Данмор ашуланып, 22 сәуірде егер шабуыл жасалса, «құлдарға бостандық жариялап, Уильямсбург қаласын күлге айналдырамын» деп ескертті. 29 сәуірде ауылдағы милиция Лексингтон мен Конкордтағы шайқастар туралы білді. Фредериксбургте 700-ге жуық адам жиналып, астанаға шабуыл жасау алдындағы жағдайды бағалау үшін Уильямсбургке хабаршы жіберуге шешім қабылдады. Пейтон Рэндольф зорлық-зомбылыққа қарсы кеңес берді, ал Вирджиния милициясының көп жылдық жетекшісі Джордж Вашингтон онымен келісті. Олардың кеңесіне жауап ретінде Фредериксбург милициясы тартыспен шеруге бармауға шешім қабылдады. Алайда колонияның басқа аймақтарынан келген милиция Уильямсбургке қарай аттанды. Патрик Генри бастаған Ганновер округі милициясы 2 мамырда Уильямсбургке шабуыл жасауға дауыс берді. Генри Вирджиниядағы Корольдік кірістердің орынбасары Ричард Корбиннің үйіне шағын жасақты жіберді, оның мақсаты Корбиннің қолындағы корольдік кірістерден ұнтақ үшін төлеуге мәжбүрлеу болды; Ганновер округі милициясының қалған 150-ге жуық әскерилері 3 мамырда Уильямсбургке қарай жол тартты және шамамен 24 км қашықтықта болды. Корбин үйде болған жоқ, ол Уильямсбургте Данмормен кездесіп жатқан екен. Генриге Корбиннің күйеу баласы және Патриоттар палатасының мүшесі Картер Брэкстон қалаға кірмеуге кеңес берді, ал Брэкстон қалаға кіріп төлем туралы келіссөздер жүргізді. 6 мамырда Данмор Генриге 330 фунт стерлингті талап етуде айып тағып, азаматтарға Генриге қандай да бір көмек көрсетуге тыйым салатын жарлық шығарды.
Military tensions began to rise in the British colonies of North America in 1774 when a series of legislative acts by the British Parliament known as the Intolerable Acts began to be implemented in the colonies. The colonies, in solidarity with the Province of Massachusetts Bay, which had been singled out for punishment by those acts in the wake of the Boston Tea Party, had organized a Congress to meet in September 1774. During the meeting of the First Continental Congress word arrived of a militia uprising in Massachusetts that became known as the Powder Alarm. In early September, General Thomas Gage, the royal governor of Massachusetts, had removed gunpowder from a powder magazine in Charlestown (in a location now in Somerville), and militia from all over New England had flocked to the area in response to false rumors that violence had been involved. One consequence of this action was that the Congress called for the colonies to organize militia companies for their defense. It was not until after Patrick Henry's "Give me liberty or give me death" speech at the Second Virginia Convention on March 23 that Dunmore "[thought] it prudent to remove some Gunpowder which was in a Magazine in this place." Although British Army troops had been withdrawn from Virginia in the wake of the Powder Alarm, there were several Royal Navy ships in the Virginia waters of Chesapeake Bay. On April 19, Lord Dunmore quietly brought a company of British sailors into Williamsburg and quartered them in the governor's mansion. Dunmore then ordered Captain Henry Collins, commander of HMS Magdalen, to remove the gunpowder from the magazine in Williamsburg. The city council demanded the return of the powder, claiming it was the property of the colony and not the Crown. Dunmore demurred, stating that he was moving the powder as protection against its seizure during a rumored slave uprising, and would eventually return it. This seemed to satisfy the assembled crowd, and it dispersed peacefully. Unrest however persisted in Williamsburg and spread throughout the countryside. After a second crowd was convinced to disperse by Patriot leaders, Dunmore reacted angrily, warning on April 22 that if attacked, he would "declare Freedom to the Slaves, and reduce the City of Williamsburg to Ashes." By April 29, militia mobilizing in the countryside had learned of the battles at Lexington and Concord. Nearly 700 men mustered at Fredericksburg, and decided to send a messenger to Williamsburg to assess the situation before marching on the capital. Peyton Randolph advised against violence, and George Washington, a longtime leader of the Virginia militia, concurred. In response to their advice, the Fredericksburg militia voted by a narrow margin not to march. However, militia from other parts of the colony did march to Williamsburg. The Hanover County militia, led by Patrick Henry, voted on May 2 to march on Williamsburg. Henry dispatched a small company to the home of Richard Corbin, who was the Deputy Collector of the Royal Revenue in Virginia, in a bid to force him to pay for the powder from Crown revenue in his possession; the remainder of the Hanover County militia, numbering about 150, marched toward Williamsburg, arriving about 15 mile (24 km) away on May 3. Corbin was not at home—he was in Williamsburg, meeting with Dunmore. Henry was advised by Carter Braxton, Corbin's son in law and a Patriot member of the House of Burgesses, not to enter the city, while Braxton rode into the city and negotiated a payment. On May 6 Dunmore issued a proclamation charging Henry with extortion of the £330, and forbidding the citizenry to assist Henry in any way.
Салдары
Бұл оқиға Генридің беделін арттырып, Дунмордың танымалдығын нашарлатты. Оның отбасы 12 мамырда жақсы ниет белгісі ретінде Уильямсбургке қысқа мерзімге оралғанмен, Дунмор мен Бурджестер палатасы арасындағы қарым-қатынас одан әрі нашарлады. 1775 жылдың 3 маусым күні түнде немесе 4 маусым күні таңертең Вильямсбургтегі (Вирджиния штаты) Magazine әскери қоймасын қорғау үшін британдықтар орнатқан серіппелі қарудан екі жас жігіт жарақат алды. Жергілікті халықтың наразылығы оқ-дәрі оқиғасының соңғы құбылысы болды, бұл губернатор Дунморды қаладан британдық соғыс кемесіне қашуға және Вирджиния штатын бүлікшіл деп жариялауға итермеледі. 8 маусымда Дунмор отбасымен бірге түн ортасында губернатор сарайын тастап, "Фоуи" кемесіне көшті. Бурджестерлер Солтүстік министрлігінің колонияларды бөлу мақсадымен жасаған Келісімдік резолюциясын талқылап жатқан болатын. Дунмордың қашуынан кейін Бурджестерлер бұл ұсыныстан бас тартты. Дунмор колонияны қайта бақылауға алу үшін табанды түрде әрекеттер жасады, бірақ желтоқсан айында Грейт-Бридж шайқасында британдық күштердің шешуші жеңіліске ұшырауынан кейін ол рейдтік операциялармен шектелді және 1776 жылдың тамызында колонияны мүлдем тастап кетті. Вирджиния үкіметін алғаш рет 1775 жылдың шілдесінде үшінші Вирджиния конвенциясы сайлаған Қауіпсіздік комитеті басқарды; Патрик Генри 1776 жылдың шілдесінде тәуелсіз штаттың бірінші губернаторы болды.
The incident burnished Henry's reputation while worsening Dunmore's popularity. Although his family briefly returned to Williamsburg on May 12 as a sign of good faith, relations between Dunmore and the House of Burgesses continued to deteriorate. During the night of June 3 or early morning of June 4, 1775, a spring gun set by the British to protect the military stores in the Magazine in Williamsburg, Virginia, wounded two young men who had broken in. The subsequent outrage by the local population proved to be the final act of the Gunpowder Incident, leading Governor Dunmore to flee the city to a British warship and declare the Commonwealth of Virginia in a state of rebellion. On June 8, Dunmore and his family fled the Governor's Palace in the middle of the night and took up residence aboard the Fowey. The Burgesses had been deliberating the Conciliatory Resolution, a proposal that was an attempt by the North Ministry to divide the colonies. In the wake of Dunmore's flight, the Burgesses rejected the proposal. Dunmore continued to make vigorous attempts to regain control of the colony, but after a decisive defeat of British forces at Great Bridge in December, he was reduced to raiding operations and eventually abandoned the colony for good in August 1776. Virginia's government was first taken over by a Committee of Safety, chosen by the Third Virginia Convention in July 1775; Patrick Henry became the independent state's first governor in July 1776.