Кіріспе

Паттинсон процесі немесе Паттинсонизация – күмісті қорғасыннан бөліп алу әдісі, оны Хью Ли Паттинсон 1829 жылы ашқан және 1833 жылы патенттеген. Процесс қорғасынның күмісі аз болғанда еріген кезде бірінші болып қатаюына негізделген, ал қалған ерітінді күмізге байып қалады. Іс жүзінде бірнеше кристалдану қадамдары қажет болды, сондықтан Паттинсонның жабдығы негізінен төменнен қыздырылатын 13 темір қазаннан тұрды. Күміс мөлшері аз қорғасын орталық қазанға салынып, балқытылды. Содан кейін оны салқындатуға рұқсат етілді. Қорғасын қатып қалғанда, үлкен тесікті темір қасықтармен алып, бір бағытта келесі қазанға ауыстырылды, ал күмізге бай қалған металл кері бағытта келесі қазанға ауыстырылды. Бұл процесс бір қазаннан екіншісіне қайталанды, нәтижесінде бір шетінде қорғасын, екінші шетінде күмізге бай металл жиналды. Байыту деңгейі қорғасын-күміс эвтектикасымен шектеледі, әдетте күміске бай ерітіндідегі күміс мөлшері 2% аспайды (шамамен тоннасына 600-700 унция), сондықтан одан әрі бөлу купеляция арқылы жүргізіледі. Бұл процесс тоннасына кемінде 250 грамм күміс бар қорғасын үшін тиімді болды. Төмен сапалы қорғасынға қолданылатын алғашқы процесс болғандықтан, ол бұрынғы аула процесі мен табаны біріктіру әдісін толықтырды. 19 ғасырдың ортасында Паркс процесімен алмастырылды.