Кіріспе
Плутонның Ай Гидра - Плутонның табиғи серігі, диаметрі шамамен ең ұзын өлшемдері бойынша. Бұл Плутонның екінші ірі серігі, Никстен сәл үлкен. Гидра 2005 жылдың 15 мамырында Хаббл ғарыш телескобы арқылы астрономдар Никспен бірге ашты. Қашықтық бойынша Гидра – Плутонның бесінші және ең сыртқы серігі, ол Плутонның төртінші серігі Керберостан тыс айналады. Гидраның шағылыстыру қабілеті Плутон мен Харон аралығында. 2015 жылдың шілдесінде "Жаңа Көкжиек" ғарыш кемесі Плутон мен оның серіктерін түсіріп, Гидраның көптеген суреттерін жіберді.
Hydra is a natural satellite of Pluto, with a diameter of approximately across its longest dimension. It is the second largest moon of Pluto, being slightly larger than Nix. Hydra was discovered along with Nix by astronomers using the Hubble Space Telescope on 15 May 2005, By distance, Hydra is the fifth and outermost moon of Pluto, orbiting beyond Pluto's fourth moon Kerberos. Hydra's reflectivity is intermediate, in between those of Pluto and Charon. The New Horizons spacecraft imaged Pluto and its moons in July 2015 and returned multiple images of Hydra.
Ашылу
"Жаңа көкжиектер" командасының мүшелері Плутон мен Харонды басқа да кішкентай, алыстағы серіктермен бірге алып жүрсе керек деп күдіктенді, олар Плутон жүйесіне әлсіз байланысты болған. Олар бұл гипотезаны тексеру үшін "Хаббл" ғарыш телескопын пайдаланды. Бұл Никс пен Гидраның Плутон/Харонға күтпегендей жақын екендігін, ал Плутонның кеңейтілген әсер аймағында маңызды серіктердің жоқ екендігін анықтауға әкелді. Ашылу суреттері 2005 жылдың 15 және 18 мамырында түсірілді. Гидра мен Никсті 2005 жылдың 15 маусымында Макс Дж. Матчлер, ал 2005 жылдың 15 тамызында Эндрю Дж. Стеффл жеке-жеке ашты. Бұл жаңалық 2005 жылдың 31 қазанында, 2002 жылғы Плутонның "Хаббл" архивіндегі суреттерін растағаннан кейін жарияланды. Жаңадан ашылған екі серік кейіннен Гидра үшін S/2005 P 1, ал Никс үшін S/2005 P 2 деп уақытша белгіленді. Гидра грек мифологиясында Гераклмен шайқасқан тоғыз басты гидраның құрметіне аталды. Плутон жүйесіндегі денелердің ерекшеліктерінің атаулары мифологиямен, әдебиетпен және зерттеу тарихымен байланысты. Атап айтқанда, Гидрадағы ерекшеліктердің атаулары әдебиет, мифология және тарихтан алынған аңыз серіктер мен айдаһарлармен байланысты болуы керек.
Шығу тегі
Плутонның кішігірім серіктері, Гидраны қоса алғанда, Плутон мен басқа бір Куйпер белдеуі нысанының арасындағы зор соқтығысудан шашылған қалдықтардан пайда болған деп есептелді, дәл сол сияқты Айдың Жердің үлкен соқтығысынан шашылған қалдықтардан пайда болғанына сенімді. Соқтығысудан шашылған қалдықтар кейін Плутонның серіктеріне бірігіп, жаралады. Осы жағдайда, Гидра Плутонның кішігірім серіктерімен бірге Харонмен бірге Плутон-Харон барицентрінің айналасындағы қазіргі орбиталарына қарай жылжуы мүмкін. Гидраның көкшіл түсіне берілген түсіндірмелер Никске қарағанда Гидра бетінде су мұзының көп болуын көрсетеді, бұл Гидраның өте жоғары геометриялық альбедосын, яғни 83 пайыздық шағылысуын түсіндіруге болады. Гидраның хаотикалық айналуы негізінен Плутон мен Харонның барицентрдің айналасында айналатын кезінде өзгеретін гравитациялық әсерлерінен туындайды. Гидраның орбиталық периоды шамамен 38,2 күнге жетеді және ол Плутонның басқа серіктерімен резонанста болады. Гидра Никспен 2:3 орбиталық резонанста және Стикспен 6:11 резонанста (сандар бірлік уақыт ішінде аяқталған орбиталардың санын көрсетеді; кезеңдер арақатынасы кері шамада). Осы "Лаплас сияқты" үш денелік резонанстың нәтижесінде, ол Стикс пен Никспен 5:3 қатынасында конъюнкция жасайды, уақыттың 0,3% ауытқуымен. Бұл жақын резонансты түсіндіретін гипотеза, резонанстың барлық бес белгілі серік пайда болғаннан кейін Харонның сыртқа жылжуына дейін пайда болғанын және Плутон-Харон гравитациялық өрісінің күшіндегі 5% мерзімдік жергілікті ауытқулар арқылы сақталып тұратынын болжайды.
Барлау
New Horizons ғарыш кемесі 2015 жылдың 14 шілдесінде Плутон жүйесін зерттеп, Плутон мен оның серіктерін суретке түсірді. New Horizons жақындап өткен кезде Гидра Плутонның артында қалды және New Horizons-тан ең алыс болды. New Horizons ұшу барысында Гидраның беттік құрамы, жарық шағылыстыру қабілеті және басқа да негізгі физикалық сипаттамалары өлшенді.