Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кері оқыту – арманның нейробиологиялық теориясы. 1983 жылы Nature ғылыми журналында жарияланған мақалада Крик пен Митчисонның кері оқыту моделі түс көру процесін компьютермен салыстырды, себебі ол түс көру немесе REM ұйқы фазасында «желіден тыс» режимде жұмыс істейді. Осы фазада ми күні бойы жинаған ақпаратты іріктеп, қажетсіз материалдарды жояды. Модельге сәйкес, біз ұмыту үшін армандап көреміз, бұл «кері оқыту» немесе «оқуды жою» процесін қамтиды. Ми қыртысы күні бойы алатын мол ақпаратты өңдемей, «паразиттік» ойлардың пайда болуына және есте сақтаудың тиімді ұйымдастырылуына кедергі келтіруі мүмкін. REM ұйқы кезінде, Крик-Митчисон процесі ми қыртысының астындағы аймақтардан келетін импульстарды пайдаланып, ми қыртысы желілеріндегі қажетсіз байланыстарды жояды немесе әлсіретеді. Крик-Митчисон теориясы – Хобсон мен Маккарлидің 1977 жылғы желтоқсанда жарияланған активациялық синтез гипотезасының бір түрі. Хобсон мен Маккарли ми сабақшасының нейрондық механизмі сүтқоректілердің алдыңғы миын автоматты түрде белсендіретін понтин-генукуло-окципитальдық (немесе PGO) толқындарын жібереді деп болжады. Алдыңғы ми, мидың белгілі бір аймақтарында туындаған ақпаратты есте сақтауға сақталған ақпаратпен салыстыра отырып, REM ұйқы кезінде армандарды синтездейді.
Reverse learning is a neurobiological theory of dreams. In 1983, in a paper published in the science journal Nature, Crick and Mitchison's reverse learning model likened the process of dreaming to a computer in that it was "off line" during dreaming or the REM phase of sleep. During this phase, the brain sifts through information gathered throughout the day and throws out all unwanted material. According to the model, we dream in order to forget and this involves a process of 'reverse learning' or 'unlearning'. The cortex cannot cope with the vast amount of information received throughout the day without developing "parasitic" thoughts that would disrupt the efficient organisation of memory. During REM sleep, these unwanted connections in cortical networks are wiped out or damped down by the Crick Mitchison process making use of impulses bombarding the cortex from sub cortical areas. The Crick Mitchison theory is a variant upon Hobson and McCarley's activation synthesis hypothesis, published in December 1977. Hobson and McCarley hypothesized that a brain stem neuronal mechanism sends pontine geniculo occipital (or PGO) waves that automatically activate the mammalian forebrain. By comparing information generated in specific brain areas with information stored in memory, the forebrain synthesizes dreams during REM sleep.
Крик REM ұйқысының қызметі туралы сөзбе-сөз
Егер адамда REM ұйықтамаса, онда ол нәрселерді шатастырып алады. Бұл міндетті түрде жаман емес – қиял, ойлау және осы сияқты нәрселердің негізі осы. Ойлау дегеніміз – екі түрлі, бірақ бұрын байқамаған ортақ белгісі бар екі нәрсенің арасындағы байланысты көру. Егер адамда REM ұйықтауы тым көп болса, онда ол қиялы аз, қарапайым адам болады деп болжауға болады. Бірақ бұл процесс 100% тиімді емес. Тым шарықтап кетсе, ол барлығын жоя бастайды. Тағы бір қыры – "Мидың артық жүктелуіне қалай жол бермеуге болады?" деген сұрақ туындайды. Бір жолы – оны үлкейту, яғни нейрондардың санын көбейту. Демек, маңыздысы – "REM ұйықтау мидың немесе ми қабығының кіші болуына мүмкіндік береді".
Suppose one did not have REM, then one would mix things up. That is not necessarily a bad thing — it is the basis of fantasy, imagination, and so forth. Imagination means seeing a connection between two things that are different but which have something in common which you had not noticed before. If one had too much REM, one would predict one would be a rather prosaic person without too much imagination. But the process is not 100% efficient. If one goes on too far, one begins to wipe out everything. Another way to look at it is to say "How could you prevent the brain being overloaded"? One way would be to make it bigger, to have more neurons. So perhaps the important thing to say is "The function of REM is to allow your brain or your cortex to be smaller".
Кері оқыту теориясын қолдау
Эхиднада, яғни REM ұйқысы жоқ, жұмыртқа салатын примитивті сүтқоректілерде, фронтальді қабықша өте үлкен болып дамыған. Крик пен Митчисон бұл қабықшаның шамадан тыс дамуының себебін бейімделуге қабілетті естеліктерді және паразиттік естеліктерді сақтау қажеттігімен байланыстырады, ал көбірек дамыған жануарларда мұндай естеліктер REM ұйқысы кезінде жойылады. Бұл теория мидың ақпарат сақтау мәселесін шешеді, себебі ақпаратты тиімсіз сақтау салдарынан біздің қабықшамыз әлдеқайда үлкен болуы керек еді. Сондай-ақ, бұл біздің түстерді неге соншалықты оңай ұмытатынымызды түсіндіреді.
In the echidna, a primitive egg laying mammal that has no REM sleep, there is a very enlarged frontal cortex. Crick and Mitchison argue that this excessive cortical development is necessary to store both adaptive memories and parasitic memories, which in more highly evolved animals are disposed of during REM sleep. This theory solves the brain information storage problem, as our cortex would need to be much larger due to the inefficient storage of information. It also explains why we forget dreams extremely easily.
Кері оқыту теориясына қарсылықтар
Кері оқыту теориясының бір мәселесі – түстер көбінесе нақты оқиғаларға (хикаяларға) ұйымдастырылады. Егер олар тек қана пайдаланылып, ұмытылатын ойлардан тұрса, түстердің неге жүйелі түрде ұйымдастырылғаны түсініксіз. Сондай-ақ, нәрестелердің неліктен соншалықты көп ұйықтағаны да белгісіз, себебі оларға ұмытуға аз нәрсе болуы керек. Сонымен қатар, эхиднаның миы басқа сүтқоректілердің миына қарағанда әлдеқайда аз бүктеледі, сондықтан оның бетінің ауданы (неокортекстің орналасқан жері) кішідірек. Оның жоғары ойлау қабілеті, массасының көптігіне қарамастан, басқа сүтқоректілерге қарағанда кем болуы мүмкін. Осы қарсылықтарға жауап ретінде Крик пен Митчисон оқу процесінен шығарылатын негізгі нәрсе – күшті естеліктер (күшті тартымдылықтар) екенін, ал түс/REM ұйқысының мақсаты – естеліктердің күшін теңестіру екенін ұсынды. Киноучи мен Киноучидің (2002) Хопфилд желісіндегі хаотикалық динамиканы іске асыратын есептеу моделі, Крик-Митчисонның оқудан шығару механизмінің байланысты тартымдылықтардың ("оқиғаның") траекториясын тудыратынын көрсетті, онда күшті ("эмоционалды", "мажбүрлеуші" немесе "артық пластикалық") естеліктердің үстемдігі төмендетіліп, естеліктердің арасындағы теңдік "ұйқыда" еске алынбаған естеліктерді жақсырақ қалпына келтіруге мүмкіндік береді. Ұрықтар мен нәрестелер осы даму кезеңдеріндегі синапстардың күшін төмендету ("ұмыту") үшін көп ұйықтайды делінеді.
One problem for reverse learning theory is that dreams are often organized into clear narratives (stories). It is unclear why dreams would be organized in a systematic way if they consisted only of disposable parasitic thoughts. It is also unclear why babies sleep so much, because it seems they would have less to forget. Additionally, the brain of the echidna has far less folding than the brains of other mammals, so has less surface area (the location of the neo cortex). It may actually have less capacity for higher thought than that of other mammals, rather than more, as its greater mass suggests. In response to these objections, Crick and Mitchison proposed that the principal target for the unlearning process could be obsessive memories (strong attractors) and that the dream/REM purpose is to equalize the strength of memories. A computational model by Kinouchi and Kinouchi (2002) implementing a chaotic itinerancy dynamics in a Hopfield net shows that the Crick Mitchison unlearning mechanism produces a trajectory of associated attractors ("a narrative") where the strong ("emotional", "obsessive" or "overplastic") memories have their dominance downplayed and an equalization between memory basins produces a better recovery of memories not recalled during the "dream". It is argued that fetuses and babies sleep so much to downgrade ("unlearn") the force of synapses present in these developmental phases.