Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Радиобағытты анықтау (ARDF, сондай-ақ радио ориентирлеу, радио түлкі аулау және радиоспорт деп те аталады) – радиосигналдарды табуды карта және компаспен бағытталған ориентациялау дағдыларымен үйлестіретін әуесқойлардың жарыс спорты. Бұл белгілі бір уақыт ішінде өтетін жарыс, онда әр қатысушы топографиялық картаны, магниттік компасты және радиосигналдарды анықтау құралын пайдаланып, әртүрлі орманды жерлерде радио хабар таратушыларды іздейді. Спорттың ережелері мен халықаралық жарыстарды Халықаралық әуесқойлар радио одағы ұйымдастырады. Бұл спорт Шығыс Еуропа, Ресей және Қытайда ең көп танымал, онда ол көбінесе мектептердегі дене тәрбие сабақтарында қолданылып келді. ARDF жарыстарында екі метрлік немесе сексен метрлік әуесқойлар радио жиіліктері қолданылады. Бұл екі жиілік барлық елдердегі радио әуесқойларына қолжетімді болғандықтан таңдалған. Жарысқа қатысушылармен бірге тасымалданатын радио жабдықтары бес хабар таратушыдан берілетін сигналды қабылдауға және радио бағытын анықтауға қабілетті болуы керек, соның ішінде радио қабылдағыш, сигналды әлсіретуші және бағыттаушы антенна. Көптеген жабдықтардың дизайны осы үш компонентті бір қолға сыятын құрылғыға біріктіреді.
Amateur radio direction finding (ARDF, also known as radio orienteering, radio fox hunting and radiosport) is an amateur racing sport that combines radio direction finding with the map and compass skills of orienteering. It is a timed race in which individual competitors use a topographic map, a magnetic compass and radio direction finding apparatus to navigate through diverse wooded terrain while searching for radio transmitters. The rules of the sport and international competitions are organized by the International Amateur Radio Union. The sport has been most popular in Eastern Europe, Russia, and China, where it was often used in the physical education programs in schools. ARDF events use radio frequencies on either the two meter or eighty meter amateur radio bands. These two bands were chosen because of their universal availability to amateur radio licensees in all countries. The radio equipment carried by competitors on a course must be capable of receiving the signal being transmitted by the five transmitters and useful for radio direction finding, including a radio receiver, attenuator, and directional antenna. Most equipment designs integrate all three components into one handheld device.
Тарих
Бірінші ARDF іс-шарасы (Д. Ф. Хант деп аталды), оған қатысты жазбалар 1926 жылғы 21 шілдеде жарық көрген "The Wireless World and Radio Review" журналында келтірілген. Іс-шара Ұлыбританияның Дербишир округінде өткізілді. Бұл спорт 1950 жылдардың соңында Солтүстік және Шығыс Еуропадан бастау алды. Әуесқой радио Солтүстік және Шығыс Еуропа мектептерінде заманауи ғылыми және техникалық іс-әрекет ретінде кеңінен насихатталды. Орта және ірі қалалардың көпшілігінде мүшелер жиналып, радио жабдықтарының технологиясы мен жұмыс істеуін үйрене алатын бір немесе бірнеше әуесқой радио клубы болды. Мектептер мен радио клубтары ұсынған іс-әрекеттердің бірі – радио бағытын табу, ол суық соғыс кезінде азаматтық қорғаныс үшін маңызды болған қызмет. Еуропада көптеген адамдардың жеке көліктері болмағандықтан, радио бағытын табудың көп бөлігі аяқпен, саябақтарда, табиғи аймақтарда немесе мектеп аумақтарында жүргізілді. Скандинавияда танымал болған бағдарлау спорты Еуропаның көптеген елдеріне, соның ішінде Шығыс блогының елдеріне тарала бастады. Бағдарлау кеңінен танымал болғандықтан және бағдарлау карталары қолжетімді болғандықтан, екі қызметті біріктіріп, бағдарлау карталарында радио бағытын табу іс-шараларын өткізу оңай болды. Навигация үшін егжей-тегжейлі топографиялық карталарды пайдалана отырып, осы бағыттағы радио бағытын табуға қызығушылық Скандинавия, Шығыс және Орталық Еуропа, Кеңес Одағы және Қытай Халық Республикасы бойынша тарады. Спорттың ресми ережелері алғаш рет 1950 жылдары Англия мен Данияда ұсынылды. Дереккөздің сенімділігі жоқ: күні=сәуір 2010 Бірінші Еуропа чемпионаты 1961 жылы Швецияның Стокгольм қаласында өтті. 1960 жылдары Еуропада тағы төрт халықаралық чемпионат, ал 1970 жылдары тағы үш чемпионат өткізілді. Бірінші әлем чемпионаты 1980 жылы Польшаның Цетнево қаласында өтті, онда Еуропа мен Азияның он бір елінен келген спортшылар қатысты. Әлем чемпионаттары 1984 жылдан бері жұп жылдары өткізіледі, бірақ 1996 жылы әлем чемпионаты өтпеді, ал 1997 жылы әлем чемпионаты өтті. Азия елдері 1980 жылы ұлттық командаларын халықаралық жарыстарға жіберді, ал Океания мен Солтүстік Америка елдерінің командалары 1990 жылдары бәсекелесе бастады. 2000 жылы Қытайдың Нанкин қаласында өткен әлем чемпионатына жиырма алты елдің спортшылары қатысты, ол Еуропадан тыс жерде өткізілген алғашқы чемпионат болды. Спорт 1960 және 1970 жылдары өскен сайын, әр ел өзінің ережелері мен регламенттерін жасады. Халықаралық жарыстар үшін нақты және дәйекті ережелерді қажет етуі 1970 жылдардың соңында Халықаралық әуесқой радио одағының (IARU) ARDF жұмыс тобын құруына әкелді. Жаңа стандартталған ережелерді қолданған ARDF-тің алғашқы жарысы 1980 жылғы әлем чемпионаты болды. Бұл ережелер жылдар бойы қайта қаралып, жаңартылды, бәсекелестерді жіктейтін жыныстық және жас санаттарының саны көбейді, сондай-ақ старт және финиш сызығындағы рәсімдер ресмиленді. Бұл стандартталған ережелер кейбір өзгерістермен бүкіл әлемде ARDF жарыстарында қолданылып келеді, ал IARU спортты насихаттайтын негізгі халықаралық ұйымға айналды. IARU әлемді әкімшілік мақсаттар үшін үш аймаққа бөледі. Бұл аймақтар Халықаралық телекоммуникация одағының өзінің реттеу мақсаттарында қолданатын үш аймаққа сәйкес келеді, бірақ IARU бұл аймақтарды спорттық әкімшілік үшін де қолданады. IARU I аймақ (Еуропа, Африка, Таяу Шығыс және бұрынғы КСРО) чемпионаты 1993 жылы Словакияның Чтелница қаласында, ал IARU II аймақ (Солтүстік және Оңтүстік Америка) чемпионаты 1999 жылы АҚШ-тың Портленд қаласында өтті. Ұйымдастырылған ARDF жарыстарын Еуропаның барлық елдері мен Солтүстік және Шығыс Азияның барлық елдерінде кездестіруге болады. ARDF қызметі Таиландта, Австралияда, Жаңа Зеландияда, Канадада және АҚШ-та да кездеседі. Бүгінде өз елдерінде әуесқой радионың қызығушылықтарының кең ауқымын білдірсе де, Халықаралық әуесқой радио одағының бірнеше мүшелік қоғамдары бастапқыда спортты насихаттау және ұйымдастыру үшін құрылған және қоғам атауында радиоспорт терминін пайдалануды жалғастыруда. Бұларға Армения Республикасының радиоспорт федерациясы (FRRA), Белоруссияның радиоәуесқойлар және радиоспортшылар федерациясы (BFRR), Қытай радиоспорт қауымдастығы (CRSA) және Монголия радиоспорт федерациясы (MRSF) кіреді. Спортты насихаттау үшін IARU әр IARU аймағы үшін жеке тұлғаларды ARDF үйлестірушілері ретінде ұлттық радио қоғамдарын және басқа ARDF топтарын, әсіресе спортта бұрын белсенділігі жоқ елдерде тәрбиелеуге және ұйымдастыруға тағайындады.
One of the first ARDF events (called D. F. hunt), that was written about, is in The Wireless World and Radio Review, dated 21 July 1926. The event was held in Derbyshire, United Kingdom. The sport originated in Northern Europe and Eastern Europe in the late 1950s. Amateur radio was widely promoted in the schools of Northern and Eastern Europe as a modern scientific and technical activity. Most medium to large cities hosted one or more amateur radio clubs at which members could congregate and learn about the technology and operation of radio equipment. One of the activities that schools and radio clubs promoted was radio direction finding, an activity that had important civil defense applications during the Cold War. As few individuals in Europe had personal automobiles at the time, most of this radio direction finding activity took place on foot, in parks, natural areas, or school campuses. The sport of orienteering, popular in its native Scandinavia, had begun to spread to more and more countries throughout Europe, including the nations of the Eastern Bloc. As orienteering became more popular and orienteering maps became more widely available, it was only natural to combine the two activities and hold radio direction finding events on orienteering maps. Interest in this kind of on foot radio direction finding activity using detailed topographic maps for navigation spread throughout Scandinavia, Eastern and Central Europe, the Soviet Union, and the People's Republic of China. Formal rules for the sport were first proposed in England and Denmark in the 1950s. Unreliable source: date=April 2010 The first European Championship in the sport was held in 1961 in Stockholm, Sweden. Four additional international championships were held in Europe in the 1960s, and three more were held in the 1970s. The first World Championship was held in 1980 in Cetniewo, Poland, where competitors from eleven European and Asian countries participated. World Championships have been generally held in even numbered years since 1984, although there was no World Championship in 1996, and there was a World Championship in 1997. Asian nations began sending national teams to international events in 1980, and teams from nations in Oceania and North America began competing in the 1990s. Athletes from twenty six nations attended the 2000 World Championship in Nanjing, China, the first to be held outside of Europe. As the sport grew in the 1960s and 1970s, each nation devised its own set of rules and regulations. The need for more clearly defined and consistent rules for international competitions led to the formation of an ARDF working group by the International Amateur Radio Union (IARU) in the late 1970s. The first ARDF event to use the new standardized rules was the 1980 World Championship. These rules have been revised and updated over the years, increasing the number of gender and age categories into which competitors are classified, as well as formalizing the start and finish line procedures. Unreliable source: date=April 2010 While some variations exist, these standardized rules have since been used worldwide for ARDF competitions, and the IARU has become the principal international organization promoting the sport. The IARU divides the world into three regions for administrative purposes. These regions correspond with the three regions used by the International Telecommunication Union for its regulatory purposes, but the IARU has also used these regions for sports administration. The first IARU Region I (Europe, Africa, the Middle East, and ex USSR) Championship was held in 1993 in Chtelnica, Slovakia, and the first IARU Region II (North and South America) Championship was held in 1999 in Portland, Oregon, USA. Organized ARDF competitions can be found in almost every European country and in all the nations of northern and eastern Asia. ARDF activity is also found in Thailand, Australia, New Zealand, Canada, and the United States. Although they represent a broad range of amateur radio interests in their nations today, several member societies of the International Amateur Radio Union were originally formed for the promotion and organization of the sport and continue to use the term radiosport in their society name. These include the Federation of Radiosport of the Republic of Armenia (FRRA), the Belarusian Federation of Radioamateurs and Radiosportsmen (BFRR), the Chinese Radio Sports Association (CRSA), and the Mongolian Radio Sport Federation (MRSF). To promote the sport, the IARU has delegated individuals as ARDF Coordinators for each IARU region to help educate and organize national radio societies and other ARDF groups, especially in nations without prior activity in the sport.
Жергілікті өзгерістер
IARU ережелері халықаралық чемпионаттарға тән ерекше процедураларды егжей-тегжейлі сипаттайды. Барлық ARDF жарыстары осы ережелердің бәрін қатаң сақтамайды. Жергілікті жарыстарда қалыпты ережелерден ауытқулар жиі кездеседі. Көптеген кішігірім жарыстарда үлкен төрешілер алқасы немесе трассадағы төрешілер болмайды. Кейбір жарыстарда екі емес, бір старт дәлізі қолданылатын қарапайым старт процедуралары пайдаланылады. Солтүстік Америкадағы екі метрлік жиіліктегі ARDF жарыстарында Морзе коды идентификацияларын беру үшін амплитудалық модуляцияның орнына жиіліктік модуляция қолданылуы мүмкін.
The IARU rules go into great detail about certain procedures that are unique to international championships events. Not every ARDF competition follows all of these rules. Common variations to the generally accepted rules exist at local events. Most smaller events do not have large juries or on course referees. Some events will use simpler start procedures, such as using only one starting corridor instead of two. ARDF events on the two meter band in North America sometimes use frequency modulation instead of amplitude modulation for the transmission of the Morse code identifications.
Карта және бағыт мәліметтері
Идеалды жағдайда, ARDF жарыстарында қолданылатын топографиялық карталар Халықаралық бағдарлау федерациясы белгілеген және бағдарлау жарыстарында қолданылатын Бағдарлау карталарының 2000 жылғы халықаралық спецификациясы (ISOM) бойынша жасалады. Шындығында, көптеген ARDF жарыстары сол карталарды жасаған бағдарлау клубтарымен бірлесіп, қолданыстағы бағдарлау карталарын пайдаланады. Жарыс маршрутын жобалау – сәтті жарыстың маңызды бөлігі. IARU қабылдаған халықаралық ережелерде негізгі жарыс маршрутын құруға қатысты талаптар мен ұсыныстар бар. Маңызды талаптар: ешбір бергіш старттан 750 метрден жақын болмауы керек, ешбір бергіш фиништен 400 метрден жақын болмауы керек немесе жарыс барысындағы басқа бергіштерден жақын болмауы керек, сондай-ақ старт, финиш және барлық бергіштер арасындағы биіктік айырмашылығы 200 метрден аспауы керек. IARU халықаралық жарыстар ережелері бойынша, жарыс маршрутының жалпы ұзындығы алтыдан он шақырымға дейін болуы тиіс.
Ideally, the topographic maps used in ARDF competitions are created using the International Specification for Orienteering Maps 2000 (ISOM) set by the International Orienteering Federation and used for orienteering competitions. In fact, many ARDF competitions use existing orienteering maps, in collaboration with the orienteering clubs that created those maps. Course design is an important element of a successful competition. The international rules adopted by the IARU include both requirements and recommendations for basic course design. Important requirements are that no transmitter may be within 750 meters of the start, no transmitter may be within 400 meters of the finish or any other transmitter on course, and that there is no more than 200 meters elevation change between the start, finish, and all transmitters. The IARU rules for international competitions recommend that courses be designed for six to ten kilometers of total travel distance through the terrain.
Жабдықтар мен киімдер
ARDF жабдықтары – арнайы нарық, ал сатып алуға қолжетімді жабдықтардың көп бөлігі шағын коммерциялық сатушылардан немесе жеке тұлғалардың шағын партиялық өндірісінен түседі. Жарияланған сызбалар немесе жинақтар бойынша қолда ұсталатын антенналар сияқты жабдықтарды өздігінен жасау да кең таралған. Киім-кешек және басқа да жабдықтар арнайы бағдарлау жабдықтарын сатушылар немесе жалпы сыртқы спорт тауарларын сатушылар арқылы сатылады.
ARDF equipment is a specialty market, and much of what is available for purchase comes from small commercial vendors or small batch production by individuals. Building equipment, such as handheld antennas, from published designs or kits is also a popular activity. Clothing and other equipment is sold through specialty orienteering equipment suppliers or general outdoor sports retailers.
Беруші жабдық
ARDF таратушыларының қуаты төмен және олар екі метрлік немесе сексен метрлік әуесқойлық радио жиіліктерінде жұмыс істейді. Хабарлар Морзе кодымен беріледі. Әр таратушы бірегей идентификатор жібереді, оны тіпті Морзе кодымен таныс емес адамдар да, бірнеше нүктелерден кейін келетін қысқа сигналдардың санын санап, оңай түсіндіре алады. Курстағы барлық таратушылар бірдей жиілікте хабар таратады және әрқайсысы бір минуттан тұратын, қайталама циклмен ретті түрде хабар береді. Әр таратушының жанында бірнеше метрлік қашықтықта бағдарлау бақылау жалаушасы және тіркеу құрылғысы орналастырылады. Көптеген және барлық ірі жарыстарда тіркеу құрылғысы – SPORTident сияқты, бағдарлау жарыстарында қолданылатын электрондық жүйе болып табылады. Бұл жүйе жарысқа қатысушылардың әр бақылау пунктына келген уақытын тіркеп алады. Балама ретінде, жарысқа қатысушылар өздерімен алып жүретін бақылау картасында ерекше белгілер қалдыру үшін қаламсаптарды қолдануға болады. Жарысқа қатысушылар таратушы орнындағы бақылау жалаушасын тауып, келгендерін тіркеу үшін тіркеу құрылғысын пайдалануы керек. Жақсы жол жобалау жүгірушілердің бақылау пунктына жақындағанда таратушы жабдықтарына кедергі келтірмеуге барынша тырысады. Ірі халықаралық немесе ұлттық жарыстарда, әділ ойынды қамтамасыз ету үшін қазылар таратушылардың бақылау пунктерінде болуы мүмкін. IARU ережелері таратушы жабдықтарының толық техникалық сипаттамаларын қамтиды. Екі метрлік таратушылар әдетте 0,25-тен 1 ваттқа дейін қуат шығарады және кілттелген амплитудалық модуляцияны қолданады. Екі метрлік жиілікте қолданылатын таратушы антенналар көлденең поляризацияланған және барлық бағыттағы болуы керек. Сексен метрлік таратушылар әдетте бірден бес ваттқа дейін қуаттылықпен CW модуляциясын қолданады. Сексен метрлік жиілікте қолданылатын таратушы антенналар тік поляризацияланған және барлық бағыттағы болуы керек. Таратушы, батарея және басқару құрылғылары ауа райынан және жануарлардан қорғау үшін, мысалы, ескі оқ-дәрі жәшігіне немесе үлкен пластикалық азық сақтағыш контейнеріне орналастырылады.
ARDF transmitters have a low power output and operate in either the two meter or eighty meter amateur radio band. The transmissions are in Morse code. Each transmitter sends a unique identification that can be easily interpreted even by those unfamiliar with the Morse code by counting the number of dits that follow a series of dashes. The transmitters on course all transmit on the same frequency and each transmit in sequence for one minute at a time in a repeating cycle. Within a few meters of each transmitter, an orienteering control flag and punch device will be present. For many events and all major events, the punch device is an electronic system, such as SPORTident, used in orienteering competitions. This records the time competitors visit each control on a small device that they carry. An alternative is to use pin punches which the competitor uses to make a distinct pattern on a control card they carry. Competitors need to locate the control flag at the transmitter site and use the punch device to record their visit. Good course design will attempt to preclude, as much as possible, runners interfering with the transmitter equipment as they approach the control. At large international or national events, jurors might be present at transmitter controls to ensure fair play. The IARU rules include detailed technical specifications for transmitter equipment. Transmitters for two meters are typically 0.25 to 1 watts power output, and use keyed amplitude modulation. The transmitter antennas used on two meters must be horizontally polarized and omnidirectional. Transmitters for eighty meters are typically one to five watts power output keyed CW modulation. The transmitter antennas used on eighty meters must be vertically polarized and omnidirectional. It is common for the transmitter, a battery, and any controlling hardware to be placed inside a weatherproof container such as an old ammunition case or large plastic food storage container for protection from the elements and wildlife.
Қабылдау құрылғысы
Жолдағы радиожабдық бес транслятордан берілетін сигналды қабылдауға және радиобағытты табуға қабілетті болуы керек. Бұған іс-шара үшін қолданылатын нақты тарату жиілігіне түйірлене алатын радио қабылдағыш, әлсідеткіш немесе өзгермелі күшейтуді басқару және бағыттық антенна кіреді. Бағыттық антенналар кейбір бағыттардан келетін радиосигналдарға, басқа бағыттарға қарағанда сезімтал болады. Көптеген жабдық конструкциялары үш компонентті де бір қолға ұсталатын құрылғыға біріктіреді. Екі метрлік диапазонда бәсекелестер ең көп қолданатын бағыттық антенналар – иілгіш болат лентадан жасалған екі немесе үш элементті Яги антенналары. Бұл антеннаның кардиоидты қабылдау схемасы бар, яғни сигнал ең күшті болатын бір шыңдық бағыты және сигнал ең әлсіз болатын шыңнан 180° қашықтықтағы нөлдік бағыты болады. Иілгіш болат лента антенна элементтерінің орманның қалың өсімдіктеріне тигенде бүгіліп, сынбауын қамтамасыз етеді. Сегіз метрлік диапазонда қабылдағыштың екі кең таралған конструкциясы – кішкентай контурлық антеннаны немесе феррит таяқшаға оралған одан да кішкентай контурлық антеннаны пайдалану. Бұл антенналардың екі бағытты қабылдау схемасы бар, екі шыңдық бағыты бір-бірінен 180° қашықтықта және екі нөлдік бағыты бір-бірінен 180° қашықтықта орналасқан. Шыңдық бағыттар нөлдік бағыттардан 90° ауытқуға ие. Кішкентай тік антенна элементін контурлық немесе феррит таяқша антеннасымен біріктіру қабылдау схемасын кардиоидтық пішінге өзгертуге мүмкіндік береді, бірақ кардиоидтағы нөл екі бағытты қабылдау схемасындағы нөлдердей сезімтал емес. Ауыстырып қойғыш көбінесе бәсекелеске кез келген уақытта екі бағытты немесе кардиоидты схеманы таңдауға мүмкіндік береді. ARDF қабылдағыш жабдықтары бәсекелес қозғалып тұрғанда жеңіл және пайдалануға оңай болуымен қатар, қалың өсімдіктер өсетін аймақтарда қолдануға төзімді болуы үшін жасалған.
The radio equipment carried on course must be capable of receiving the signal being transmitted by the five transmitters and useful for radio direction finding. This includes a radio receiver that can tune in the specific frequency of transmission being used for the event, an attenuator or variable gain control, and a directional antenna. Directional antennas are more sensitive to radio signals arriving from some directions than others. Most equipment designs integrate all three components into one handheld device. On the two meter band, the most common directional antennas used by competitors are two or three element Yagi antennas made from flexible steel tape. This kind of antenna has a cardioid receiving pattern, which means that it has one peak direction where the received signal will be the strongest, and a null direction, 180° from the peak, in which the received signal will be the weakest. Flexible steel tape enables the antenna elements to flex and not break when encountering vegetation in the forest. On the eighty meter band, two common receiver design approaches are to use either a small loop antenna or an even smaller loop antenna wound around a ferrite rod. These antennas have a bidirectional receiving pattern, with two peak directions 180° apart from one another and two null directions 180° apart from one another. The peak directions are 90° offset from the null directions. A small vertical antenna element can be combined with the loop or ferrite rod antenna to change the receiving pattern to a cardioid shape, but the resulting null in the cardioid is not as sensitive as the nulls in the bidirectional receiving pattern. A switch is often used to allow the competitor to select the bidirectional or cardioid patterns at any moment. ARDF receiver equipment is designed to be lightweight and easy to operate while the competitor is in motion as well as rugged enough to withstand use in areas of thick vegetation.
Киім-кешек
IARU ережелері, егер жарыс директоры басқаша белгілемесе, киім таңдау бәсекелестің жеке шешімі болып табылады. 5 бергіштің 2 жиынтығы қажет, әр жиынтық әртүрлі жиілікте жұмыс істейді. Екінші жиынтықтағы бергіштер арқылы жіберілетін Морзе коды, екі жиынтықты ажырату үшін бірінші жиынтықтан сәл жылдам (PARIS 70, ал біріншісі PARIS 50). Сонымен қатар, "көрермен" және "маяк" бақылау пункттері бар, олар қалған он бақылау пункттерінен өзгеше жиіліктерде жұмыс істейді, сондықтан барлығы төрт жиілік қолданылады. Көрермен бақылау пунктін маяк бақылау пунктімен біріктіруге болады. Бәсекелестің қатысушылары 2 минуттық интервалмен старт алады және міндетті көрермен бақылау пунктіне барар алдында, бірінші жиынтықтан 3-тен 5-ке дейін (жас санатына қарай) бақылау пункттерін басуға тиіс. Содан кейін олар екінші жиынтықтан қажетті бақылау пункттерін басып, аяқтау алдында міндетті маяк бақылау пунктін басады. «Түлкі Оринги» – бұл спорттың көбірек бағдарлау дағдыларын қажет ететін түрі. «Түлкі Оринги» трассасында радио бергіштері өте аз қуатты шығарады және оларды тек өте қысқа қашықтықтан ғана қабылдауға болады, көбінесе 100 метрден аспайды. Әр бергіштің орналасқан жері картада шеңбермен көрсетіледі. Бергіштің шеңбердің ортасында немесе тіпті шеңбердің ішінде орналасуы міндетті емес, бірақ шеңбермен белгіленген аумақтың ішінде оның сигналдарын қабылдауға болады. Бәсекелестің қатысушылары картадағы шеңбер аумағына жету үшін бағдарлау дағдыларын қолдануы керек, содан кейін ғана өте төмен қуатты бергішті табу үшін радиобағытталмалы іздеу дағдыларын қолдануы керек. Спорттың тағы бір түрі – «Шектелген аумақтағы радиобағдарлау» (ROCA), ол аздап дене шынықтыру дағдыларын және радиобағытталмалы іздеудің техникалық дағдыларын қажет етеді. ROCA трассасында бергіштер өте аз қуатты шығарады, әдетте 10-ден 200 мВт-қа дейін, және оларды тек өте қысқа қашықтықтан ғана қабылдауға болады. Бергіштер физикалық тұрғыдан кішкентай және бірегей нөмірмен белгіленген, әдеттегі пошта карточкасынан артық емес бақылау картасымен жабдықталған. Аз қуаттылығы мен қысқа қашықтығына байланысты, ROCA бәсекелестерінің көпшілігі трассаны толығымен жүріп өтеді және навигацияға емес, радиобағытталмалы іздеу тапсырмаларына назар аударады. Солтүстік Америкада автомобильдерді көлік құралы ретінде пайдаланатын рекреациялық радиобағытталмалы іздеудің тағы бір түрі көбінесе «түлкі аулау» немесе «бергіш аулау» деп аталады, бірақ кейде ол әуесқой радиобағытталмалы іздеудің ұйымдастырылған халықаралық спортымен шатастырылады.
The IARU rules specify that the choice of clothing is an individual decision of the competitor, unless the meet director specifies otherwise. require 2 sets of 5 transmitters where each set operates on a different frequency. The Morse code transmitted by the second set of transmitters is slightly faster (PARIS 70) than the first set (PARIS 50) to differentiate the two sets. There is also a "spectator" control and a "beacon" control which both operate on different frequencies to the other ten, so four frequencies are used in total. It is possible to combine the spectator control with the beacon control. Competitors start at 2 min intervals and have to visit between 3 and 5 controls out of the first set (according to their age class) before visiting the compulsory spectator control. They then visit the requisite controls from the second set before punching the compulsory beacon control, prior to finishing. Fox Oring is a variation of the sport that requires more orienteering skills. In a Fox Oring course, the radio transmitters put out very little power, and can be received over only very short distances, often no more than 100 meters. The location of each transmitter will be indicated on the map with a circle. The transmitter does not need to be exactly at the circle's center or even located inside the circle, but one should be able to receive its transmissions everywhere within the area indicated by the circle. A competitor must use orienteering skills to navigate to the area of the circle on the map and only then use radio direction finding skills to locate the very low power transmitter. Another variation of the sport, Radio Orienteering in a Compact Area, requires less athletic skill and more technical radio direction finding skills. In a ROCA course, the transmitters put out very little power, typically 10 to 200 mW, and can be received over only very short distances. The transmitters are physically small, and marked with a control card that is no larger than a typical postcard with a unique number identification. Because of the low power and short distances involved, most ROCA competitors walk the entire course, and focus their attention on the radio direction finding tasks rather than navigation. Unreliable source: date=April 2010
Another form of recreational radio direction finding activity in North America that includes the use of automobiles for transportation is most often referred to as foxhunting or transmitter hunting, but is sometimes confused with the organized international sport of amateur radio direction finding.