Төтенше жағдайлардағы әуесқой радио байланысы қызметі
Amateur Radio Emergency Service
АҚШ және Канададағы ARES – төтенше жағдайларда байланыс үшін дайындалған радиооператорлар ұйымы. 11 қыркүйек сияқты оқиғаларда байланыс үзілуі салдарын көрсетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұйым туралы қосымша ақпарат
Organization
more information
Америка Құрама Штаттары мен Канададағы Әуесқой радионың Төтенше жағдайлар қызметі (ARES) – қоғамдық қызмет және төтенше жағдайларда байланысқа көмек көрсету үшін ұйымдастырылған, оқытылған әуесқой радио операторларының еріктілер корпусы. Оны Америка радиорелейлік лигасы және Канада радио әуесқойлары ұйымдастырып, қаржылай қолдайды. Байланыс үзілуі табиғи апаттардың және тіпті адамдар жасаған кейбір оқиғалардың, мысалы 2001 жылы Нью-Йорк қаласында болған 11 қыркүйек шабуылының маңызды бөлігі болды. Әлемдік сауда орталығындағы өрт сөндірушілер арасындағы байланыс жоқтығы 300 өрт сөндірушінің қаза тауына тікелей себеп болды. Әуесқой радио "барлық басқа да мүмкіндіктер таусылғанда" байланыс құралын ұсынады.
In the United States and Canada, the Amateur Radio Emergency Service (ARES) is a corps of trained amateur radio operator volunteers organized to assist in public service and emergency communications. It is organized and sponsored by the American Radio Relay League and the Radio Amateurs of Canada. Communication failures have been a defining part of natural disasters and even some human generated events such as the September 11 attacks that occurred in New York City in 2001. A lack of communication between firefighters at the World Trade Center contributed directly to the deaths of 300 of those firefighters. Amateur radio provides a means of communication "when all else fails".
Тарихи операциялар
АРЭС-ке (және оның алдыңғысы – Аматорлық радионың Төтенше жағдайлар корпусы) жататын әуесқой радио операторлары 1930 жылдан бері жергілікті және аймақтық апаттарға, соның ішінде 2001 жылғы 11 қыркүйектегі шабуылдарға, сондай-ақ 5-санаттағы «Катрина» және «Майкл» дауылдарына ден қойды. «Катрина» кезінде мыңнан астам АРЭС еріктілері көмек көрсетіп, Америка Қызыл Кресті, «Құтқару Армиясы» және басқа да көмекке қатысты тұлғаларға байланыс қызметтерін ұсынды. АРЭС түрлі төтенше жағдайлар мен апаттарда жұмылдырылды, соның ішінде 2003 жылғы Солтүстік Америкадағы толық қараңғылыққа (жарық өшуге). Бұл қараңғылық Солтүстік Американың кең аумағын қамтыды. АҚШ-та оның шегіне Кливленд, Детройт және Нью-Йорк қалалары кірді. Құрылық телефондары мен ұялы телефон желілері жүктемеге ұшырады және желіден тыс жұмыс істеуге қабілетті әуесқойлардың мүмкіндігі сынақтан өтті. Нью-Йорктегі Лонг-Айленд аймағында денсаулық және әлеуметтік жағдай туралы көптеген хабарламалар VHF және HF желілері арқылы берілді. Кейбір телеарналар мен радиостансалар эфирден шығып қалғандықтан, әуесқойлар ақпараттың жетіспеушілігін толықтыруға көмектесті.
Amateur radio operators belonging to ARES (and its predecessor, the Amateur Radio Emergency Corps) have responded to local and regional disasters since the 1930s, including the attacks of September 11, 2001, and the category 5 storms Hurricane Katrina and Hurricane Michael. During the Katrina event, more than one thousand ARES volunteers assisted in the aftermath and provided communications for the American Red Cross, The Salvation Army, and other individuals related to the relief effort. ARES has deployed for a variety of other emergencies and disasters, including the 2003 North America blackout. The blackout covered a wide geographical area of North America. In the United States its scope included Cleveland, Detroit, and New York City. Landline telephones and cell phone systems were overloaded and amateur ability to operate off the grid was put to the test. On Long Island in New York many pieces of health and welfare traffic were passed on VHF and HF nets. Because some television and radio stations had gone off the air amateurs helped fill the lack of information.
Ұйымдастыру құрылымы
ARES топтары – қоғамдық қауіпсіздік және қоғамдық қызмет көрсету ұйымдарына төтенше жағдайларда және/немесе қосымша байланыс қызметін ұсыну мақсатында біріккен ерікті радио әуесқойлары. ARES-тің көптеген жеке бөлімшелері дербес және жергілікті түрде жұмыс істейді. Аматорлық радионың төтенше жағдайлар қызметі (және тауарлық белгісі) АҚШ-тағы Америка радио релелік лигасының (ARRL) бағдарламасы болғанымен, оның құрылымы бағыт беруден гөрі көбірек қолдау көрсетеді, ең алдымен ірі ауқымды төтенше жағдайларда өзара көмекке мүмкіндік береді. Егер жергілікті бөлімшелер жалпы радио әуесқойлығының, әсіресе ARRL-дің мүдделерін қорғайтын болса, ұлттық ұйымның араласуы минималды болады. Үкімет ARES-тің басқаруын шектеуді қаламайды (барлық радио әуесқойларын реттейтін FCC ережелерінен – 47 CFR Part 97 басқа) және жергілікті билік органдары ARES топтарын ресми келісімдер арқылы ғана пассивті түрде реттейді. ARES топтары әдетте қалалар немесе округтер бойынша ұйымдастырылады және жергілікті еріктілерден құралады. ARES-ке қосылудың жалғыз талабы – қызмет етуге дайындық пен жарамды радио әуесқойлық лицензиясы. АҚШ-тың бірқатар радио байланыс топтары түрлі себептермен ARRL-ға мүше болмауды шешті. Канададағы кейбір ұқсас топтар Канада радио әуесқойларының (RAC) туы астында қызмет көрсетуден бас тартты. Дегенмен, олардың негізгі мақсаты бірдей болып қалады және қажет болған жағдайда ARES топтарымен бірлесіп жұмыс істейді. ARRL немесе RAC-тан тәуелсіз радио клубтары да кейбір аймақтарда төтенше жағдайлардағы байланыс қызметіне қатысады. Көптеген ARES операторлары сонымен қатар дауылды ауа-райын бақылау желілерінің құрамына кіреді, мысалы, SKYWARN (АҚШ Ұлттық ауа-райы қызметі ұйымдастырған бағдарлама) және CANWARN (Environment Canada үйлестіреді). Көп жағдайда округ бойынша ARES төтенше жағдайлар координаторы барлық жергілікті радио әуесқойларының төтенше және апаттық байланыс қызметін үйлестіреді.
ARES groups are volunteer amateur radio operators who come together for the common purpose of providing emergency and/or auxiliary communications service to public safety and public service organizations. Most individual ARES units are autonomous and operate locally. Although the Amateur Radio Emergency Service is a program (and trademark) of the American Radio Relay League (ARRL) in the U. S., the structure is more supportive than directive in nature, providing mostly for mutual aid in the event of large scale emergencies. As long as local units are operating in the best interests of Amateur Radio in general and the ARRL in particular, intervention from the national organization is minimal. The government expresses little governance of ARES (other than the FCC regulations 47 CFR Part 97 which regulate all of Amateur Radio) and local authorities only passively regulate ARES groups by way of formal understandings. ARES groups are generally organized by city or county and are made up of volunteers from the local area. The only requirements to join ARES are a willingness to serve and a valid amateur radio license. A few U. S. Amateur Radio emergency communications groups have decided, for one reason or another, not to affiliate with the ARRL. Some such groups in Canada have elected not to offer their services under the Radio Amateurs of Canada (RAC) banner. However, their essential purpose remains the same and, in times of need, they often work side by side with ARES groups. Radio clubs independent of the ARRL or the RAC and ARES also participate in emergency communications activities in some areas. Many ARES operators are also part of storm spotter networks, e. g., SKYWARN (a program organized by the U. S. National Weather Service) and CANWARN (coordinated by Environment Canada). In many cases, the ARES Emergency Coordinator for a county coordinates all local Amateur Radio emergency and disaster communications activity.