Кіріспе

Джозеф Финч Гюффи (29 желтоқсан 1870 – 6 наурыз 1959) – американдық саясаткер, бизнесмен және Пенсильвания штатының Питтсбург қаласынан шыққан Демократиялық партия өкілі. Пенсильваниядан АҚШ Сенатына сайланып, 1935 жылдан 1947 жылға дейін екі мерзім бойы сенатор болып қызмет етті.

Ерте өмір

Джозеф Финч Гуффи 1870 жылдың 29 желтоқсанында Пенсильвания штатының Севикли қалашығындағы Гуффи станциясында Джон мен Барбаретта (Хау) Гуффи отбасында дүниеге келген. Гуффидің шотланд-ирландтық ата-бабалары 1780 жылдардан бері Югиогени өзенінің жағалауындағы жерлерге иелік еткен және сол жерде теміржол салынысымен дамыған. Оның анасы ағылшын тегінен (Хау Ланкаширде кең таралған тегі). Джозеф Гуффи сегіз баланың соңғысы болды: ағалары Джеймс С. және Александр С., әпкелері Ида Вирджиния, Паулетта, Мэри Эмма, Джейн Кэмпбелл және Элизабет Ирвин. Ол Принстон университетіне қабылданған, бірақ бітірмеген. Принстон университетінің студенті кезінде профессор Вудро Вильсонның шәкірті болды. Вильсон Принстон университетінің президенті болған кезде Гуффи және басқа да бұрынғы студенттер университетті дамыту үшін Вильсонның төрттік жоспарын қолдады. Кейін Гуффи Демократиялық партияда белсенді болып, 1912 жылы Вильсонның Демократиялық партиядан президенттікке ұсынуына және сайлауға көмектесті. 1901–1918 жылдары Гуффи Питтсбургтегі «Филадельфия компаниясының» бас директоры болды, сондай-ақ басқа да бизнес жобаларында қатысты. 1918 жылдың қыркүйегінде ол Э.Н. Гиллеспимен бірге «Guffey Gillespie Oil Company» жаңа фирмасын құрды. Олар Орталық континентте және Техастағы мұнай кендерінде 220 000 акр жерді жалға алды, ал 1921 жылы фирманың құны шамамен 3 500 000 долларға бағаланды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Америка Құрама Штаттары Бірінші дүниежүзілік соғысқа одақтастарымен бірге қосылғаннан кейін, Гюффи мемлекеттік қызметке қабылданып, Соғыс индустриясы кеңесінің (Мұнай қызметі бөлімі) мүшесі, сондай-ақ Шетелдік мүлікті сақтау кеңсесінің Сату бюросының директоры болып тағайындалды. Ол 1921 жылдың наурызына дейін қызмет етті, ал еңбекақысы ретінде бір доллар алды. 1922 жылдың 28 желтоқсанында федералдық қазылар алқасы оны басқарған қаражатының мақсаттан тыс жұмсалуы арқылы жасалған он екі құқық бұзушылыққа қатысты айыптады. Бұл Хардинг/Кулидж әкімшілігі кезінде жасалған күмәнді мәмілелердің, соның ішінде "Теапот куполы" скандалының бір бөлігіне айналды.

АҚШ Сенаты

Гуффи 1920 жылдан 1928 жылға дейін Демократиялық Ұлттық Комитетінің мүшесі болды. Ол және оның лейтенанты Дэвид Л. Лоуренс Пенсильвания Демократиялық партиясының қайта жандануына жетекшілік етті. Гуффи 1934 жылы АҚШ Сенатына сайланды, республикалық сенатор Дэвид Ридті жеңіп шықты. Гуффи 1874 жылы Уильям А. Уоллес сайлауда жеңіске жеткеннен бері Пенсильваниядан сенатор болып сайланған алғашқы демократ атанды. Сол жылы Джордж Х. Эрл 19-ғасырдан бері Пенсильванияның алғашқы демократ губернаторы болды. Ол Тау-кен және кен өндіру комитетінің төрағасы болды және 1930-жылдары және одан кейін президент Франклин Д. Рузвельттің «Жаңа саясат» бағдарламасын ынталы түрде қолдады. Ол республикашыларды фашистермен салыстырған Генри Уоллестің саясатын қолдады. Гуффи Гарри Анслингерге (оның қайын атасы Эндрю Меллон оны жаңа құрылған Федералдық есірткі бюросын басқаруға тағайындаған) ресми хаттарда «негрлер» деп сілтеме жасағаны үшін наразылық білдірді. Ол Пенсильванияда губернатор Эрл және басқа да демократ көшбасшылары қолдаған адвокат Чарльз Алвин Джонсқа қарағанда, шахтерлер кәсіподағының төрағасы Джон Л. Льюиспен жақын байланыста болған лейтенант-губернатор Томас Кеннедиді қолдаған кезде дау тудырды. Кейін Джонс жалпы сайлауда республикашыл Артур Джеймске жеңіліске ұшырады. Гуффи сол уақытта Льюиспен бірлесіп, Ұлттық битумды көмір комиссиясының төрағасы ретінде тиімсіз болған Чарльз Ф. Хосфордтің орнына Плеас Э. Гринлиді тағайындауды талап етті. Ол 1938 жылғы «баспагерлер соғысына» қатысты және «Филадельфия Инкуайер» газетінің иесі Мозес Анненберг оны 1938 жылдың қазан айында радиода Анненбергтің «өзі таңдаған үміткер Артур Х. Джеймске Пенсильвания губернаторы лауазымын сатып алуды жоспарлап отырғанын» айтқаннан кейін, оны жала жабу және қаралау ісі бойынша сотқа берді. 1940 жылы ол Клод Пеппермен бірге сайлау науқанына қатысып, қайта сайланды. Гуффи 1946 жылы республикашылар Конгресті бақылауға алып, еңбек одақтарына көмектесетін кейбір заңдарды кері қайтарғаннан кейін, губернатор Эдвард Мартин оны жеңгеннен кейін ықпалы азайды. 1943 жылдың сәуірінде британдық ғалым Исайя Берлин британдық Сыртқы істер министрлігі үшін Сенаттың Сыртқы қатынастар комитеті туралы құпия талдау жазды және Гуффиді былай сипаттады: «Рузвельт туына оранып, төртінші мерзімді жақтаған әкімшіліктің шулы қолдаушысы. Президенттің жанына жақындаған және адалдығынан айырылған, өте типикалық Пенсильвания саясаткері, партияның ынталы құлы. Пенсильваниядан келген әріптес сенатор Джеймс Дэвиске қарама-қарсы дауыс береді».

Зейнеткерлік

Сенаттан кеткеннен кейін Гюффи Вашингтон, округ Колумбияға зейнетке шықты, онда 1959 жылы қайтыс болды. Ол қайтыс болғаннан кейін оның денесі Вест-Ньютон, Пенсильванияға Вест-Ньютон зиратына жерлеу үшін қайтарылды. Джозеф Гюффидің құжаттары Вашингтон және Джефферсон колледжінде (Вашингтон, Пэ), Принстон университетінің кітапханасында (Принстон, Нью-Джерси), Флорида мемлекеттік университетінің кітапханасындағы Клод Пеппер орталығында (1940 жылдың 11 наурызында жасалған сайлауалды сөйлеу мәтіні) және Мэриленд штатының Колледж-Парк қаласындағы Ұлттық мұрағатта сақтаулы.