Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джозеф Финч Гюффи (29 желтоқсан 1870 – 6 наурыз 1959) – американдық саясаткер, бизнесмен және Пенсильвания штатының Питтсбург қаласынан шыққан Демократиялық партия өкілі. Пенсильваниядан АҚШ Сенатына сайланып, 1935 жылдан 1947 жылға дейін екі мерзім бойы сенатор болып қызмет етті.
American politician
Joseph Finch Guffey (December 29, 1870March 6, 1959) was an American business executive and Democratic Party politician from Pittsburgh, Pennsylvania. Elected from Pennsylvania to the United States Senate, he served two terms, from 1935 until 1947.
Ерте өмір
Джозеф Финч Гуффи 1870 жылдың 29 желтоқсанында Пенсильвания штатының Севикли қалашығындағы Гуффи станциясында Джон мен Барбаретта (Хау) Гуффи отбасында дүниеге келген. Гуффидің шотланд-ирландтық ата-бабалары 1780 жылдардан бері Югиогени өзенінің жағалауындағы жерлерге иелік еткен және сол жерде теміржол салынысымен дамыған. Оның анасы ағылшын тегінен (Хау Ланкаширде кең таралған тегі). Джозеф Гуффи сегіз баланың соңғысы болды: ағалары Джеймс С. және Александр С., әпкелері Ида Вирджиния, Паулетта, Мэри Эмма, Джейн Кэмпбелл және Элизабет Ирвин. Ол Принстон университетіне қабылданған, бірақ бітірмеген. Принстон университетінің студенті кезінде профессор Вудро Вильсонның шәкірті болды. Вильсон Принстон университетінің президенті болған кезде Гуффи және басқа да бұрынғы студенттер университетті дамыту үшін Вильсонның төрттік жоспарын қолдады. Кейін Гуффи Демократиялық партияда белсенді болып, 1912 жылы Вильсонның Демократиялық партиядан президенттікке ұсынуына және сайлауға көмектесті. 1901–1918 жылдары Гуффи Питтсбургтегі «Филадельфия компаниясының» бас директоры болды, сондай-ақ басқа да бизнес жобаларында қатысты. 1918 жылдың қыркүйегінде ол Э.Н. Гиллеспимен бірге «Guffey Gillespie Oil Company» жаңа фирмасын құрды. Олар Орталық континентте және Техастағы мұнай кендерінде 220 000 акр жерді жалға алды, ал 1921 жылы фирманың құны шамамен 3 500 000 долларға бағаланды.
Joseph Finch Guffey was born on December 29, 1870, at Guffey Station in Sewickley Township, Pennsylvania to John and Barbaretta (Hough) Guffey. Guffey's Scots Irish ancestors had owned land along the Youghiogheny River since the 1780s, and prospered when railroads were constructed there. His mother was of English ancestry (Hough is a common surname in Lancashire.) Joseph Guffey was the last born of eight children: brothers James C. and Alexander S, and sisters Ida Virginia, Pauletta, Mary Emma, Jane Campbell, and Elizabet Irwin. He attended but did not graduate from Princeton University. As a Princeton student, he became a disciple of Professor Woodrow Wilson. During Wilson's tenure as Princeton president, Guffey and other former students became supporters of Wilson's Quad Plan for developing the university. Later Guffey became active in the Democratic Party and worked to help Wilson secure the Democratic presidential nomination in 1912 and gain election. In 1901–1918, Guffy was a general manager of the Philadelphia Company in Pittsburgh, a public utilities company, taking part in some other business enterprises. In September 1918, he incorporated a new firm, Guffey Gillespie Oil Company with E. N. Gillespie. It leased 220,000 acres in the Mid Continent and Texas oil fields and was valued around $3,500,000 in 1921.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Америка Құрама Штаттары Бірінші дүниежүзілік соғысқа одақтастарымен бірге қосылғаннан кейін, Гюффи мемлекеттік қызметке қабылданып, Соғыс индустриясы кеңесінің (Мұнай қызметі бөлімі) мүшесі, сондай-ақ Шетелдік мүлікті сақтау кеңсесінің Сату бюросының директоры болып тағайындалды. Ол 1921 жылдың наурызына дейін қызмет етті, ал еңбекақысы ретінде бір доллар алды. 1922 жылдың 28 желтоқсанында федералдық қазылар алқасы оны басқарған қаражатының мақсаттан тыс жұмсалуы арқылы жасалған он екі құқық бұзушылыққа қатысты айыптады. Бұл Хардинг/Кулидж әкімшілігі кезінде жасалған күмәнді мәмілелердің, соның ішінде "Теапот куполы" скандалының бір бөлігіне айналды.
After the United States joined its allies in the World War I, Guffey entered the government service and was appointed a member of the War Industries Board (Petroleum Service Division), as well as the Director of the Bureau of Sales in the Office of Alien Property Custodian. He served until March 1921 receiving one dollar salary in compensation, On December 28, 1922, he was indicted by a federal grand jury on twelve counts of embezzlement through misappropriation of funds that he managed during his service as Director of the Bureau of Sales. It became a part of a settlement of dubious deals made during the Harding/Coolidge administrations including Teapot Dome scandal.
АҚШ Сенаты
Гуффи 1920 жылдан 1928 жылға дейін Демократиялық Ұлттық Комитетінің мүшесі болды. Ол және оның лейтенанты Дэвид Л. Лоуренс Пенсильвания Демократиялық партиясының қайта жандануына жетекшілік етті. Гуффи 1934 жылы АҚШ Сенатына сайланды, республикалық сенатор Дэвид Ридті жеңіп шықты. Гуффи 1874 жылы Уильям А. Уоллес сайлауда жеңіске жеткеннен бері Пенсильваниядан сенатор болып сайланған алғашқы демократ атанды. Сол жылы Джордж Х. Эрл 19-ғасырдан бері Пенсильванияның алғашқы демократ губернаторы болды. Ол Тау-кен және кен өндіру комитетінің төрағасы болды және 1930-жылдары және одан кейін президент Франклин Д. Рузвельттің «Жаңа саясат» бағдарламасын ынталы түрде қолдады. Ол республикашыларды фашистермен салыстырған Генри Уоллестің саясатын қолдады. Гуффи Гарри Анслингерге (оның қайын атасы Эндрю Меллон оны жаңа құрылған Федералдық есірткі бюросын басқаруға тағайындаған) ресми хаттарда «негрлер» деп сілтеме жасағаны үшін наразылық білдірді. Ол Пенсильванияда губернатор Эрл және басқа да демократ көшбасшылары қолдаған адвокат Чарльз Алвин Джонсқа қарағанда, шахтерлер кәсіподағының төрағасы Джон Л. Льюиспен жақын байланыста болған лейтенант-губернатор Томас Кеннедиді қолдаған кезде дау тудырды. Кейін Джонс жалпы сайлауда республикашыл Артур Джеймске жеңіліске ұшырады. Гуффи сол уақытта Льюиспен бірлесіп, Ұлттық битумды көмір комиссиясының төрағасы ретінде тиімсіз болған Чарльз Ф. Хосфордтің орнына Плеас Э. Гринлиді тағайындауды талап етті. Ол 1938 жылғы «баспагерлер соғысына» қатысты және «Филадельфия Инкуайер» газетінің иесі Мозес Анненберг оны 1938 жылдың қазан айында радиода Анненбергтің «өзі таңдаған үміткер Артур Х. Джеймске Пенсильвания губернаторы лауазымын сатып алуды жоспарлап отырғанын» айтқаннан кейін, оны жала жабу және қаралау ісі бойынша сотқа берді. 1940 жылы ол Клод Пеппермен бірге сайлау науқанына қатысып, қайта сайланды. Гуффи 1946 жылы республикашылар Конгресті бақылауға алып, еңбек одақтарына көмектесетін кейбір заңдарды кері қайтарғаннан кейін, губернатор Эдвард Мартин оны жеңгеннен кейін ықпалы азайды. 1943 жылдың сәуірінде британдық ғалым Исайя Берлин британдық Сыртқы істер министрлігі үшін Сенаттың Сыртқы қатынастар комитеті туралы құпия талдау жазды және Гуффиді былай сипаттады: «Рузвельт туына оранып, төртінші мерзімді жақтаған әкімшіліктің шулы қолдаушысы. Президенттің жанына жақындаған және адалдығынан айырылған, өте типикалық Пенсильвания саясаткері, партияның ынталы құлы. Пенсильваниядан келген әріптес сенатор Джеймс Дэвиске қарама-қарсы дауыс береді».
Guffey served as a member of the Democratic National Committee from 1920 through 1928. He and his lieutenant, David L. Lawrence led a resurgence of the Pennsylvania Democratic Party. Guffey was elected to the United States Senate in 1934, unseating Republican Senator David Reed. Guffey became the first Democrat to win election as Senator from Pennsylvania since William A. Wallace won election in 1874. In that same year, George H. Earle became the first Democratic Governor of Pennsylvania since the 19th century. He was the chairperson of the Mines and Mining committee, and was a fervent supporter of the President Franklin D. Roosevelt's New Deal in the 1930s and later on. He supported the politics of Henry Wallace, who compared the Republicans with fascists. Guffey spoke out against Harry Anslinger (who had been appointed to lead the newly formed Federal Bureau of Narcotics by his father in law Andrew Mellon) for referring to "niggers" in official correspondence. He caused a controversy in Pennsylvania when he backed Lieutenant Governor Thomas Kennedy, who was a close associate of mine workers union head John L. Lewis, over lawyer Charles Alvin Jones who was backed by Governor Earle and other Democratic leaders. Jones later lost the general election to Republican Arthur James. Guffey was at the same time working with Lewis, demanding that Pleas E. Greenlee replace Charles F. Hosford Jr. who had been ineffective as chairman of the National Bituminous Coal Commission. He became involved in the so called "publishers' war" of 1938 and was sued for libel and slander by Moses Annenberg, owner of The Philadelphia Inquirer, after Guffey in October 1938 declared on radio that Annenberg planned to "buy the governorship of Pennsylvania for his hand picked candidate," namely Arthur H. James. He was reelected in 1940, with Claude Pepper campaigning with him. Guffey was less influential after the Republicans took control of the Congress and reversed some of the laws helping labor unions, eventually passing the Taft Hartley Act after Guffey was defeated by Governor Edward Martin by a wide margin in 1946. In April 1943, British scholar Isaiah Berlin wrote a confidential analysis of the Senate Foreign Relations Committee for the British Foreign Office, and characterized Guffey as: a noisy Administration supporter who wraps himself in the Roosevelt flag and has been advocating for a fourth term for some time. A very typical Pennsylvania politician who has decided to throw his lot in with the President and has thus become an obedient party hack not of the purest integrity. Consistently votes in the opposite direction to his fellow Senator from Pennsylvania, James Davis.
Зейнеткерлік
Сенаттан кеткеннен кейін Гюффи Вашингтон, округ Колумбияға зейнетке шықты, онда 1959 жылы қайтыс болды. Ол қайтыс болғаннан кейін оның денесі Вест-Ньютон, Пенсильванияға Вест-Ньютон зиратына жерлеу үшін қайтарылды. Джозеф Гюффидің құжаттары Вашингтон және Джефферсон колледжінде (Вашингтон, Пэ), Принстон университетінің кітапханасында (Принстон, Нью-Джерси), Флорида мемлекеттік университетінің кітапханасындағы Клод Пеппер орталығында (1940 жылдың 11 наурызында жасалған сайлауалды сөйлеу мәтіні) және Мэриленд штатының Колледж-Парк қаласындағы Ұлттық мұрағатта сақтаулы.
After leaving the Senate, Guffey retired to Washington, DC, where died in 1959. Upon his death, his remains were returned to West Newton, Pennsylvania for burial in the West Newton Cemetery. Joseph Guffey papers are preserved at Washington & Jefferson College, Washington, Pa., Princeton University Library, Princeton, NJ., Claude Pepper Center at Florida State University Library (text of campaign speech given March 11, 1940), and National Archives at College Park, Md.