Итальяндық прогрессив рок тобы: Premiata Forneria Marconi

Кіріспе

Premiata Forneria Marconi (PFM) – 1970 жылы құрылған итальяндық прогрессивті рок тобы. Олар халықаралық аренада табысқа жеткен алғашқы итальяндық топ болды. Топ 1973 және 1977 жылдар аралығында ағылшын тілінде бес альбом жазды. Осы кезеңде олар Ұлыбритания және Америка хит-парадтарына енді. Сонымен қатар, олар Еуропа мен Америка бойынша бірнеше табысты гастрольдер жасады, Англиядағы танымал Рединг фестивалінде және АҚШ-тағы ұлттық телеарнаның танымал бағдарламасы – The Midnight Special-де өнер көрсетті. PFM итальян музыкасына синтезатор сияқты жаңа үнді әкелді. Олар симфониялық классикалық музыка мен дәстүрлі итальяндық мотивтерді рок музыкасымен үйлестірген алғашқылардың бірі болды. Осындай инновациялар мен ұзақ жылдар бойы сақталған шығармашылығы PFM-ге прогрессивті рок жанрындағы ең маңызды топтардың қатарынан орын берді.

1966-1970 жылдар

PFM тобының алғашқы негізгі мүшелері – Франко Муссида (гитара, вокал), Флавио Премоли (кебордтар), Лучано Довеси (бас-гитара), одан бұрын Джорджио Пьяцца (бас-гитара) және Франц Ди Чиоччо (доп, вокал) болды. Олар 1960-шы жылдардың ортасында Лусио Баттисти, Мина, Адриано Челентано және Фабрицио Де Андре сияқты итальяндық поп, рок және фольклор әншілеріне қосалқы музыканттар ретінде бірге ойнағанда бірікті. Олар осы кезеңде басқа әртістердің көптеген жазбаларында қатысты және 1968 жылы «I quelli» (қасақана грамматикалық қателігі бар, шамамен «Олар» немесе «Сол жігіттер») тобын құруға дейін итальяндық сахнадағы жетекші орындаушылар ретінде танылды. «I Quelli» бір альбом және бірнеше сәтті итальяндық сингл шығарды. «Premiata Forneria Marconi» тобы 1970 жылы Милан қаласында «I Quelli» тобының мүшелері «Dalton» тобынан Мауро Паганимен кездескен кезде ресми түрде құрылды. Пагани топтың дыбысын скрипка мен флейтамен кеңейтуге көмектесті. Олар бұл кезде ағылшын және американдық топтардың орындайтын күрделі прогрессивті хэви-рокты ойнай алатын өте тәжірибелі музыканттар еді. Олардың алғашқы концерттерінде «King Crimson» және «Jethro Tull» сияқты топтардың әндері орындалды. Басқа ерте ықпал етушілердің ішінде «Chicago», «Ekseption» және «The Flock» болды. «Isotta Fraschini» (итальяндық автомобиль өндірушісі) деген атаудан бас тартып, топ ақыры Паганидің ұсынысы бойынша «Forneria Marconi» (яғни «Маркони нан пісірушісі») деген атты қабылдады, бұл ат Брешия маңындағы Киари шағын қаласындағы дүкен тақтасынан алынған. Алайда, жазба продюсері және досы Алессандро Коломбини бұл атаудың жеткілікті күшті емес екенін айтты, сондықтан «Premiata» (сыйлық алған) деген сөз қосылды. Кейбіреулер «Premiata Forneria Marconi» есімінің тым ұзын екенін айтты, бірақ топтың философиясы бойынша, топтың атын есте сақтау қанша қиын болса, оны ұмыту да сонша қиын. Итальяндық прогрессивті топтар сол кезде ұзақ атауларға ие болды («Banco del Mutuo Soccorso», «Raccomandata con Ricevuta di Ritorno» т.б.), сондықтан оларды көбінесе «La Premiata» деп, кейіннен «PFM» деп атады.

The original core members of PFM were Franco Mussida (guitars, vocals), Flavio Premoli (keyboards), Luciano Dovesi (bass), who preceded Giorgio Piazza (bass), and Franz Di Cioccio (drums, vocals). They came together in the mid 1960s while playing together as backup musicians for many different Italian pop, rock and folk singers such as Lucio Battisti, Mina, Adriano Celentano and Fabrizio De André. They appeared on many recordings for other artists during this period and quickly established themselves as top players on the Italian scene before forming the group 'I quelli' (deliberately ungrammatical, roughly translates to 'The Them', or 'Those Guys') in 1968. I Quelli released one album and some successful Italian singles. Premiata Forneria Marconi was officially formed in Milan in 1970 when the members of I Quelli met Mauro Pagani from the group Dalton. Pagani helped the group expand their sound to include violin and flute. By this time they were already highly experienced musicians who could play the kind of complex progressive heavy rock played by the leading English and American groups. Their early live performances included songs by groups such as King Crimson and Jethro Tull. Other early influences included Chicago, Ekseption, and The Flock. After rejecting Isotta Fraschini (an Italian car maker) as a name the group finally settled on Pagani's suggestion, 'Forneria Marconi' (meaning 'Marconi Bakery'), borrowed from the sign of a shop in the small town of Chiari, near Brescia. However, record producer and friend Alessandro Colombini suggested the name was not strong enough, so the title 'Premiata' (award winning) was added. Some objected that 'Premiata Forneria Marconi' was too long a name, but the group's philosophy stated that the more difficult to remember a band's name, the more difficult it was to forget it. Italian progressive bands tended to have long names back then (Banco del Mutuo Soccorso, Raccomandata con Ricevuta di Ritorno, etc. ), and so they were usually referred to as 'La Premiata', and later 'PFM'.

Италиялық және халықаралық табыстар (1971-1975)

1971 жылдың маусым айында PFM Viareggio қаласында өткен алғашқы «Festival d’Avanguardia e Nuove Tendenze» музыкалық фестиваліне қатысты, онда Osanna және Миа Мартинимен бірге жеңіске жетті. Кейін 1971 жылы топ Италиядағы RCA Records компаниясының Numero Uno бөлімшесімен келісім шарт жасасып, «Impressioni di settembre» / «La carrozza di Hans» атты тұңғыш синглын шығарды. Бұл синтезатор қолданылған алғашқы итальяндық хит-диск ретінде кеңінен танылды. Топ әлі күнге дейін екі әнді де тұрақты түрде орындайды. Флавио Премоли сондай-ақ RAI телеарнасында PFM теледидар бағдарламасы кезінде Minimoog-тың мүмкіндіктерін арнайы көрсетті. 1972 жылдың басында PFM өзінің алғашқы альбомын – «Storia di un minuto» шығарды. Алғашқы аптада итальяндық хит-парадтардың төбесіне шыққан бұл альбом итальяндық рок тобының осындай жетістікке қол жеткізген тұңғыш альбомы болды. Онда тұңғыш сингл әндерінің жаңадан жазылған нұсқалары, сондай-ақ «È Festa» және «Dove Quando» әндері кірді. 1972 жылы екінші альбомы – «Per un amico» жарық көрді. Бұл альбом бүкіл Еуропа бойынша кеңінен танылуға жол ашты. Ол 16 тректен тұратын, топтың дыбысын жетілдіруге мүмкіндік берді. PFM, ELP Италияда гастрольдік турнеде болған кезде Грег Лейктің (Emerson, Lake & Palmer) назарына ілікті. ELP PFM-ді өздерінің Manticore Records лейблімен келісім шарт жасасуға ықпал етті. Manticore лейбліндегі тұңғыш альбом – «Photos of Ghosts» бүкіл Еуропа, Жапония, АҚШ және Канадада жарық көрді. Бұл итальяндық рок-тобының шетелдік нарықтарда алғаш рет табысқа жеткені болды. Сонымен қатар, бұл Еуропалық рок-тобының АҚШ-та хит-парадқа ілескен алғашқы жазбаларының бірі болды, 1973 жылдың қарашасында Billboard 200 альбомдар тізімінде #180 орынға жетті. Альбом негізінен «Per un amico» әндерінің ағылшын тіліндегі жаңадан жазылған нұсқаларын қамтиды. Жаңа өлеңдерді (аударма емес) бұрынғы King Crimson мүшесі (және ELP лириктерінің авторы) Питер Синфилд жазды, ол жаңа жазбаны және Лондонның Command Studios студиясында микстеуді жүзеге асыруға көмектесті. Синфилд сонымен қатар осы альбомнан бастап топтың атын PFM деп қысқартуды ұсынды. «Celebration» («È Festa» әнінің жаңа өрнегі) АҚШ және Канададағы альбомдық рок станцияларында көп эфирде ойналды. «Photos of Ghosts» альбомы шыққаннан кейін бас-гитарист Джорджио Пьяцца топтан кетіп, оның орнына Патрик Дживас келді, ол осы күнге дейін топ құрамында қалып отыр. Италияда PFM-нің келесі альбомы 1974 жылы «L’isola di niente» болып шықты. Альбомдағы ең жарқын әндердің қатарында «Dolcissima Maria» (ағылшынша атауы: «Just Look Away») және инструменталды «Via Lumiere» (ағылшынша атауы: «Have Your Cake and Beat It») бар. Альбомның ұқсас ағылшын тіліндегі нұсқасы Manticore лейблі арқылы «The World Became the World» (1974) деген атпен шығарылды. Ағылшын тіліндегі альбомда «Impressioni di settembre» әнінің жаңадан жазылған нұсқасы титулдық ән ретінде қосылды. Бұл олардың Питер Синфилдпен соңғы ынтымақтастығы болды, себебі топ оның ағылшын тіліндегі өлеңдеріне толыққанды риза болған жоқ. 1974 жылғы АҚШ турнесінде PFM Little Feat, The Beach Boys, The Allman Brothers Band, Aerosmith, ZZ Top, Питер Фрэмптон және Дейв Мейсонмен бірге концерттер берді. Олар 25 шілдеде Сиэтлдегі Paramount Theatre театрында Сантанамен концерт алдында ұрлық құрбаны болды. Ұрланған заттардың ішінде 1969 жылғы Gibson Les Paul және үш пикаппен жабдықталған Gibson ES 335 (үстіне «Altaloma» деп жазылған) және екі бас-гитара бар еді. 1974 жылғы концерттер 22 тамызда Канаданың Торонто қаласындағы (Convocation Hall) және 31 тамызда Нью-Йорктегі Central Park-те өткен Schaeffer Music Festival шоуында жазылды. Бұл концерттерден алынған тректер PFM-нің Manticore лейблі үшін соңғы альбомы – «Cook» альбомы ретінде шығарылды. Альбом Billboard 200 тізімінде сегіз апта бойы тұрып, 1975 жылдың қаңтарында #154 орынға жетті. Осы жазбалар келесі еуропалық «Live in USA» альбомы үшін әртүрлі көркемдік безендірумен қайта қолданылды. PFM 1975 жылдың 21 ақпанында NBC телеарнасының «Midnight Special» бағдарламасында пайда болғанда АҚШ-тағы ең үлкен аудиториясына жетті. Ұлттық теледидардағы орындауында «Celebration» және инструменталды «Alta Loma Nine Till Five» әндері ойнатылды.

In June 1971, PFM entered a competition cum music festival called the first 'Festival d'Avanguardia e Nuove Tendenze' in Viareggio, which they won, along with Osanna and Mia Martini. Later in 1971 the group signed with the Numero Uno division of RCA Records in Italy, and released their first single, "Impressioni di settembre"/"La carrozza di Hans". It received wide recognition as the first Italian hit record to feature the synthesizer. The group still regularly performs both songs. Flavio Premoli also did a special demonstration of the capabilities of his Minimoog during a PFM television performance broadcast by RAI. In early 1972, PFM released their first album, Storia di un minuto. The album topped the Italian charts in its first week and was the first by an Italian rock group to achieve this kind of success. It contained re recorded versions of songs from the first single, as well as "È Festa" and "Dove Quando " which remain concert favorites. Later in 1972 saw the release of their second LP, Per un amico. This album opened the way to broader audience recognition all across Europe. It featured a more sophisticated 16 track production and allowed the group to refine their sound. PFM came to the attention of Greg Lake of Emerson, Lake & Palmer while ELP was on an Italian tour. ELP arranged for PFM sign to their own label, Manticore Records. The first album on Manticore, Photos of Ghosts was released all across Europe, Japan, the USA and Canada and was the first time an Italian rock band found success in foreign markets. It was also one of the first recordings by a mainland European rock group to have chart success in the United States, peaking at #180 on the Billboard 200 albums chart in November 1973. The album contained mostly re recordings of songs from Per un amico in English. New lyrics (not translations) were written by former King Crimson member (and ELP lyricist) Peter Sinfield who helped produce the new recording and mixing at Command Studios in London. Sinfield also suggested that the band abbreviate their name to PFM, starting with this album. Songs included "Celebration" (a remake of "È Festa"), which received considerable airplay on album oriented rock stations in the USA and Canada. Following the release of Photos of Ghosts bass player Giorgio Piazza left the group, being replaced by Patrick Djivas, who has remained with the group since. The next PFM album release in Italy was L'isola di niente in 1974. Highlights of the album include "Dolcissima Maria" (English title: "Just Look Away") and the instrumental "Via Lumiere" (English title: "Have Your Cake and Beat It".) Again a similar English language version of the album was released by Manticore as The World Became the World (1974). The English album included another re recording of "Impressioni di settembre" as the title track. This was their last collaboration with Peter Sinfield, as the group were not entirely pleased with his English lyrics. On the 1974 U. S. tour PFM played concerts with Little Feat, The Beach Boys, The Allman Brothers Band, Aerosmith, ZZ Top, Peter Frampton and Dave Mason. They were a victim of theft just before the concert with Santana on 25 July at the Paramount Theatre in Seattle. The stolen items included a 1969 Gibson Les Paul and a Gibson ES 335 (with three pickups, which had "Altaloma" engraved on them) as well as two bass guitars. 1974 concerts were recorded in Toronto, Canada (Convocation Hall) on 22 August, and the Schaeffer Music Festival show in Central Park NYC on 31 August. Tracks from these shows were released as PFM's final album for Manticore, titled, Cook. The album spent eight weeks on the Billboard 200 chart, and peaked at #154 in January 1975. The same recordings were used with different artwork for the next European album titled Live in USA. PFM reached their biggest American audience when they appeared on NBC's Midnight Special program on 21 February 1975. Their nationally televised performance included "Celebration" and the instrumental "Alta Loma Nine Till Five".

1975-1978 жылдар

Қуатты вокалдың жоқтығы PFM-нің ең үлкен кемшілігі деп есептелді, сондықтан олар бұрын Acqua Fragile тобында ойнаған Бернардо Ланцеттиді шақырып алды. Ланцетти студент кезінде бірнеше жыл Техас штатының Остин қаласында тұрған. Ең маңыздысы, ол күшті әрі ерекше даусымен қатар, ағылшын тілін еркін меңгерген. Алты мүшелі топтың тұңғыш альбомы 1975 жылы «Chocolate Kings» деген атпен жарық көрді. Қатты рок үнімен ерекшеленген бұл альбом туған жерінде шамалы жетістікке жетті, бірақ Италияда олардың ең аз танымал альбомы болды. Сол альбом Ұлыбританияда Manticore, ал АҚШ-та Asylum Records лейблымен әртүрлі обложкамен шығарылды. АҚШ пен Ұлыбританиядағы даулы обложканың алдында жартылай ашылған «Жұлдызды-жолақты» қаптамаға оралған шоколад таяқшасы, арт жағында болса, қыртысы бұзылған және тасталған қаптама бейнеленген. PFM-нің Ұлыбританиядағы алғашқы тікелей эфирі 1975 жылдың 21 мамырында BBC Radio 1 арнасының «In Concert» бағдарламасында, диджей Пит Драммондтың таныстыруымен өтті. Олар сол концертте Россинидің «Уильям Телл» увертюрасын өздерінің әдемілеуінде орындады. Сонымен қатар, олар 1974 және 1975 жылдары BBC телеарнасының «The Old Grey Whistle Test» бағдарламасында да пайда болды. 1976 жылдың 13 сәуірінде сол бағдарламада олар альбомның тайтл-трегін орындады. Альбом Ұлыбританиядағы 20 үздік альбом тізіміне енді, бірақ халықаралық аренада одан да аз сәттілікке жетті. Мауро Пагани «Chocolate Kings» альбомынан кейін жеке мансабын дамыту үшін топтан кетті. Ланцетти де 1977 жылы Лос-Анджелесте жазылған джаз-фьюжн бағытындағы «Jet Lag» альбомында ойнады. Бұл олардың ағылшын тіліндегі соңғы альбомы және Asylum лейблымен АҚШ-та шығарылған соңғы альбом болды. Бұрын «It's a Beautiful Day» тобында ойнаған скрипкашы Грегори Блох Мауро Паганидің орнын басып, 1979 жылы «Saturday Night Live» тобына қосылмас бұрын, топтың АҚШ-та танымалдылығын арттыруға көмектесті. «Passpartù» (1978) альбомы үшін PFM екі жаңа перкуссияшыны қосып, тағы бір рет стилдік бағытын өзгертті. Альбомда итальян тілінде жеті ән мен бір инструменталды композиция бар, олар халықаралық поп музыка стилімен ерекшеленеді; бүгінгі күні «Worldbeat» деп аталатын музыканың алғашқы үлгісі. Альбомның дыбысы электр гитарасына қарағанда акустикалық гитараға басымдық береді, итальяндық халық және латын музыкасынан, сондай-ақ Steely Dan сияқты джаз-поп стильдерінен шабыттанды. Бұл Ланцетти қатысқан соңғы альбом болды, одан кейін ол жеке мансабын жалғастыру үшін топтан кетті.

The lack of a strong lead vocalist had always been considered PFM's biggest liability, so they enrolled Bernardo Lanzetti, who was previously with the group Acqua Fragile. While a college student, Lanzetti had lived in Austin, Texas for a few years. Most importantly, he had a powerful and distinctive voice, and could speak fluent English. The first release by the six piece band was Chocolate Kings in 1975. Featuring a harder rock sound, it had modest success at home but was their least popular album in Italy so far. The same album was released with different cover art by Manticore in the UK and by Asylum Records in the US. The controversial US/UK cover showed a chocolate bar in a partially peeled Stars and Stripes wrapper on the front, along with the crumpled and discarded wrapper on the back. PFM's first live performance in the UK was on BBC Radio 1's 'In Concert' programme introduced by DJ Pete Drummond on 21 May 1975 in which they performed their own arrangement of Rossini's William Tell Overture. They also appeared on the BBC television show The Old Grey Whistle Test firstly in 1974 and 1975. On 13 April 1976, on the same show, they performed the title track to the album. The album reached the UK top 20 but was less successful internationally. Mauro Pagani left the group following Chocolate Kings to pursue a solo career. Lanzetti also appeared on Jet Lag (1977), an album highly influenced by the Jazz fusion movement, which was recorded in Los Angeles. This was their last album with English lyrics and the last album released in the U. S., also on Asylum. Violinist Gregory Bloch, previously with the group It's a Beautiful Day, replaced Mauro Pagani and helped the band acquire notoriety in the US before leaving to join the Saturday Night Live Band in 1979. For Passpartù (1978) PFM added two new percussion players and shifted stylistic direction once again. The album contains seven songs in Italian and one instrumental, characterized by an international pop music style; an early example of what today is known as 'Worldbeat'. The album's sound emphasizes acoustic, rather than electric guitar, and draws from Italian folk and Latin music as well as Jazz Pop styles, somewhat like Steely Dan. This was the last album to feature Lanzetti, who then left to pursue a solo career.

1979-1987 жылдар

1979 жылы PFM тағы да Фабрицио Де Андре үшін қосымша топ ретінде ойнады. Топ Де Андре әндеріне жаңа аранжировкалар жасады және ансамбль Италия мен Еуропа бойынша толы концерт залдарында гастрольдік сапар жасады. Де Андре мен PFM осы кезеңде «In Concerto Arrangiamenti PFM» (1979) және «In Concerto Arrangiamenti PFM, Vol. 2» (1980) атты екі альбом шығарды. 1980-жылдары PFM өз елінде сәттіліктерін жалғастырды, бірақ итальяндық тыңдаушылар үшін арналған коммерциялық рок музыкасына көбірек назар аударды. 1980 жылы Флавио Премоли топтан кетіп, итальян фильмдері мен теледидар үшін музыка жазу және орындау арқылы табысты мансап құрды. Көп аспапты орындайтын Лусио Фаббри қосылып, скрипка, клавишалар және ритм-гитарадағы өнер шеберлігін көрсетті. Осы кезеңдегі альбомдар: «Suonare Suonare» (1980), «Performance» (1981), «Come ti va in riva alla città» (1981) және «PFM? PFM!» (1984). 1987 жылы шыққан «Miss Baker» альбомының атау трегі американдық биші Джозефин Бейкердің құрметіне жазылды. PFM 1987 жылы концерттерді тоқтатса да, ресми түрде тараған жоқ.

Реформа (1997 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

1997 жылы Флавио Премоли басқа негізгі мүшелерімен (ДиЧиоччо, Дживас, Муссида) қайта қосылып, қайта оралу альбомын шығарды. Бұл альбом 1970-ші жылдардағы кейбір жұмыстарына қарағанда прогрессивті болмаса да, PFM халықаралық прогрессивті рок тыңдаушыларының назарына қайта оралды. "Улисс" – Гомердің "Одиссея" аңызына негізделген ән циклі, белгілі итальяндық лирик Винченцо Инченцоның үлесі бар. Келесі жылы Италияда сатыла бастаған турнесінде екі қосымша музыкантпен бірге жазылған екі дискілік концерттік альбомы www.pfmpfm.it (1998) жарық көрді. "Serendipity" (2001) – итальян тіліндегі жаңа әндердің студиялық жинағы. "Live in Japan 2002" екі CD және DVD нұсқасында шықты. Екі дискілік CD нұсқасында Van der Graaf Generator тобынан Питер Хаммиллмен бірлесіп жасалған екі жаңа студиялық трек бар. Хаммилл 1977 жылдан бері топтың ағылшын тіліндегі алғашқы жазбасының ("Sea of Memory" әні) сөзін жазды және орындады. "Piazza del Campo" (2005) концерттік альбомы бір CD және CD+DVD нұсқасында шығарылды. Бұл концертте Мауро Пагани бір рет қана оралды, бұл оның Сиена қаласының басты алаңындағы ашық ауада түсірілген тікелей эфирі болды. DVD-де итальяндық рок әншісі Пьеро Пелу де пайда болды. Клавиатурашы Флавио Премоли 2005 жылдың басында топтан екінші рет кетіп қалды. Содан кейін PFM 1977 жылдан бері алғаш рет АҚШ-қа оралды және 2005 жылдың 8 шілдесінде Пенсильвания штатының Бейтлехем қаласында өткен Progressive Arts Showcase-та өнер көрсетті. Бұл концерт 7-ші жылдық NEARfest прогрессивті рок фестивалімен бірге өтті. Бұл турнедегі басқа концерттерге Канада, Бразилия, Мексика, Панама және Венесуэла кірді. Премолидің топпен соңғы жұмысы – "Дракула" (соңында жарық көрген жыл), бұл Дракула аңызына негізделген түпнұсқа рок-опера. "Stati di immaginazione" (2006) – толығымен инструменталды жұмыс, әр әнге түсірілген бейнелердің DVD-сі қоса берілген. Алдыңғы жұмыстардағы сияқты, музыка тыныш, аспаптық гитарамен және күшті рокпен кезектеседі. Видеомазмұны компьютерлік графикамен жасалған фантастикалық стильдегі шағын эпизодтардан бастап, архивтік қара-ақ түсті тарихи фильмдерге дейін жетеді. PFM 2009 жылғы NEARfest фестивалінің алғашқы қатысушысы болды, ол 20-21 маусымда өтті. 2010 жылы PFM жаңа альбомын шығарды – "A. D.2010 La buona novella", бұл Фабрицио де Андренің 1970 жылғы "La buona novella" альбомының жаңа өңделуі. Топ өзінің музыкалық бөлімдерін түпнұсқа Де Андренің халық әндеріне енгізіп, аспаптық прогрессивті рок үзінділерін қосты. 2009 жылы PFM алғаш рет Сан-Ремо музыка фестивалінде өнер көрсетті. 2011 жылы олар Роберто Веккионимен бірге Сан-Ремода қайтадан пайда болды. 2011 жылы топ "Amico Faber" қорабын шығарды, онда "PFM canta De André" (2008) және "A. D.2010 La buona novella" альбомдары, сондай-ақ Фабрицио де Андреге арналған 16 беттік буклет кірді. 2013 жылы "PFM IN CLASSIC, DA MOZART A CELEBRATION" деп аталатын 2 дискілік альбом жарық көрді. CD #1-де PFM-нің "Il flauto magico" (Моцарт), "Danza macabra" (С. Сент-Сенс) және "Romeo & Giulietta" (Прокофьев) сияқты танымал классикалық шығармаларының шығармашылық аранжировкалары бар. CD #2 PFM-нің ең танымал әндерінің ("La luna nuova"; "Dove Quando"; "Maestro della voce"; және "Impressioni di Settembre") классикалық нұсқаларын ұсынады. 2015 жылдың наурызында топ өзінің ресми Facebook парақшасында гитарист және негізін қалаушы Франко Муссида басқа көркемдік жобаларға және CPM Музыкалық институтының президенті лауазымына назар аудару үшін топты тастап кеткенін хабарлады. Оның орнына гитарада Марко Сфогли ойнады. 2017 жылдың 27 қазанында жаңа студиялық альбом "Emotional Tattoos" итальян және ағылшын тілдерінде жарық көрді. Бастапқы топтан тек Ди Чиоччо ғана қалды. Қазіргі кезде топ Ди Чиоччо (барабан, ән) және Патрик Дживас (бас гитара) басшылығында жұмыс істейді. 2021 жылдың қазан айында топ жаңа студиялық альбомын шығарды – "I Dreamed of Electric Sheep (Мен электр қойларын армандадым)". Ғылыми фантастика тақырыбындағы концептуалды жұмыс ретінде жоспарланған бұл альбом бастапқы клавишашы Флавио Премолидің оралуын, сондай-ақ флейтада Ян Андерсон мен гитарада Стив Хакетттің қатысуын білдірді.

In 1997 Flavio Premoli reunited with other core members (DiCioccio, Djivas, Mussida) and released the comeback album Ulisse. Though not as progressive as some of their 1970s work, this album brought PFM back to the attention of the international progressive rock audience. Ulisse is a song cycle based on the Odyssey legend by Homer, with the contributions of noted Italian lyricist Vincenzo Incenzo. A double disc live album www. pfmpfm. it (1998) was recorded with two additional musicians on their sellout Italian tour the next year. Serendipity (2001) is a studio collection of new songs in Italian. Live in Japan 2002 was released in both a double CD and DVD edition. The double CD edition contains two new studio tracks including a collaboration with Peter Hammill of Van der Graaf Generator. Hammill wrote lyrics and sings on the group's first recording in English since 1977, titled "Sea of Memory". Live album Piazza del Campo (2005) was released in both a single CD and CD+DVD edition. It captures a live performance with the one time only return of Mauro Pagani, filmed outdoors in the main square of Siena. Italian rock singer Piero Pelù also appears on the DVD. Keyboard player Flavio Premoli left the group for a second time in early 2005. PFM then returned to the USA for the first time since 1977 to play the Progressive Arts Showcase at Bethlehem, Pennsylvania on 8 July 2005. This concert was held in conjunction with the 7th annual NEARfest progressive rock event. Other shows on this tour included dates in Canada, Brazil, Mexico, Panama, and Venezuela. Premoli's last work with the group, Dracula, was released late in the year. It is an original Rock opera based on the Dracula legend. Stati di immaginazione (2006) is an entirely instrumental effort and has an accompanying DVD of video images made for each song. Following the pattern of earlier works, the music alternates between serene and calming sections of acoustic guitar and sections of sharper edged hard rock. The video content ranges from fantasy style vignettes made with computer graphics to archival black and white historic films. PFM was the first confirmed act for the NEARfest 2009 festival, which was held on 20–21 June. In 2010 PFM released their new album A. D.2010 La buona novella, a reworking of the Fabrizio de André's 1970 album La buona novella. The group included sections of their own music within the original De André's folk songs, adding instrumental progressive rock passages. In 2009 PFM performed for the first time at the Sanremo Music Festival. In 2011 they appeared at Sanremo again with Roberto Vecchioni. 2011 also saw the group release Amico Faber, a box set containing the live album PFM canta De André (2008) and A. D.2010 La buona novella, as well as a 16 page booklet, dedicated to Fabrizio de André. A 2 CD album, called "PFM IN CLASSIC, DA MOZART A CELEBRATION", was released in 2013. CD #1 comprises somewhat creative "arrangements" by PFM of famous classical works, such as "Il flauto magico" (Mozart), "Danza macabra" (C. Saint Saëns), and "Romeo & Giulietta" (Prokofiev). CD #2 offers "classical renditions" of some of PFM's best known titles, including "La luna nuova"; "Dove Quando "; "Maestro della voce"; and "Impressioni di Settembre". In March 2015, the band announced on their official Facebook page that guitarist/founder Franco Mussida had left the band to concentrate on other artistic endeavors and his long standing presidency of the CPM Music Institute. He was replaced by Marco Sfogli on guitar. A new studio album, Emotional Tattoos, was released both in Italian and English on 27 October 2017. Of the original band, only Di Cioccio remains. The band is now led by and revolves around Di Cioccio (drums, singing) and Patrick Djivas (bass guitar). In October 2021 the band released a new studio album I Dreamed of Electric Sheep Ho sognato pecore elettriche. Conceived as a Sci Fi themed conceptual opus, it signalled the return of original keyboardist Flavio Premoli as well as guest appearances by Ian Anderson on flute and Steve Hackett on guitar.