Кіріспе

Француз ақсұлуы Людовик I Блуа (1172 – 14 сәуір 1205) – 1191 жылдан 1205 жылға дейін Блуа графы болды. Ол Төртінші крест жорығына қатысқандығымен және кейін Адрианополь шайқасындағы маңызды рөлімен ең жақсы танымал.

Ерте өмір

Ол Теобaльд V пен Франциялық Аликстің ұлы болды. Оның анасының ата-аналары Франция королі Людовик VII және оның бірінші әйелі Аквитаниялық Элеонора болды. Жасөспірім кезінде Людовик әкесімен бірге Үшінші крест жорығына қатысты. Людовик 1196 жылы өз иелігінде жеке бастылықты жойған жарлық шығарды.

Төртінші крест жорығындағы көшбасшылық

1199 жылы 28 қарашада Экри-сюр-Айн қаласында өткен турнирде граф Людовик және оның туысы Шампань графы III Теобальд Рим папасы Иннокентий III-нің төртінші крест жорығына шақыруына жауап берген алғашқы маңызды дворяндар болды. 1202 жылы ол Францияны тастап, Англия королі Джонның 1000 маркалық сыйлығымен жолға шықты. 1203 жылдың шілдесінде Константинопольді қоршау кезінде Людовик сегіз дивизияның бірін басқарды, ал басқа қолбасшылардың арасында Монферраттың Бонифацийі (крест жорығының жетекшісі), дож Энрико Дандоло (Венецияның басшысы), Фландрияның Балдуині (ең ірі дивизияны бақылап, кейіннен Константинопольдің латын императоры болған) және Балдуиннің інісі Генрих болды. Қоршау кезінде Людовик крестшілердің арасында Францияның Агнеспен кездесті, ол Людовиктің сегіз шамасында Константинопольге жіберілген тәтесі еді. Ол крестшілерге ана тілін ұмытқанын айтса да, ешқандай аудармашының көмегінсіз Людовикпен жеке сөйлесті. Кейін Людовик бірнеше ай бойы қатты қызбаға шалдығып, 1204 жылы Константинопольді басып алуға қатыса алмады. Ол адамдарының Кіші Азияға жасаған келесі шабуылдарына қатысуға тым әлсіз болды, онда ол Никея герцогы болып жарияланды, бірақ қала Никея империясын құрған I Теодор Ласкарис басып алғандықтан, ол бұл атақты ешқашан пайдалана алмады. Ол жаңа ғана сауығып, Адрианополь шайқасына қатысты, онда Болгарияның Калоян (“Йоханица”) бастаған кумандықтар оны қазаға ұшыратты. Людовик жауды тым шалқалап қуып, әскері мен аттарын шаршатып, оларды кең далаға соқты, нәтижесінде ол өзі мен Константинополь императоры I Балдуинді қауіпті жағдайға түсірді.