Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер (1899–1994)
Canadian politician (1899–1994)
Лесли Говард Сондерс (12 қыркүйек 1899 – 30 наурыз 1994) 1954–1955 жылдары Канаданың Торонто қаласының мэрі болды және Уильям Деннисонға дейін осы лауазымды атқарған Orange Order ұйымының соңғы мүшесі еді. Ол сондай-ақ 1976 жылы Шығыс Йорк қаласының мэрі болды.
Leslie Howard Saunders (September 12, 1899 – March 30, 1994) was Mayor of Toronto, Canada, from 1954 to 1955 and the last member of the Orange Order to hold the position until William Dennison. He also served as Mayor of East York in 1976.
Ерте өмір
Сондерс Лондон қаласында дүниеге келді және алты жасында отбасымен Онтарионың Норт-Бэй қаласына көшіп келді. Ол еңбек жолын Онтарионың солтүстігінде «Онтарионың Солтүстік темір жолы» компаниясында бастады. Кәсіподақ жетекшісі болған ол жергілікті кәсіподақтың төрағасы болды және Норт-Бэй қалалық кеңесіне Еңбек партиясынан кандидат ретінде түсті. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті, содан кейін Норт-Бэйдегі Ұлы соғыс ардагерлері қауымдастығының бас хатшысы болып, соғыс ескерткішіне қаражат жинауға көмектесті.
Saunders was born in London, England and immigrated with his family to North Bay, Ontario at the age of six. He began his working career in Northern Ontario with the Ontario Northland Railway. A trade unionist, he became president of his local union and ran as a Labour candidate for North Bay's city council. He served in World War I and then became Secretary General of the Great War Veteran's Association in North Bay helping raise money for a war memorial.
Саяси мансап
Саундерс 1918 жылы Оранж орденіне қосылды. Ол 37 жылдық саяси мансабын бастады, ол алты жыл бойы солтүстік Бейде қалалық кеңесші болып қызмет етті. 1928 жылы отбасымен бірге Торонтоға көшіп келді және Ұлы депрессия кезінде Саундерс «Сентинельдің» басқарушы директоры болды – Оранж орденінің ықпалды, аптасына екі рет жарияланатын басылымы. 1936 жылы Саундерс «Сентинель» католиктік мектептерге қарсы жеткілікті күшті ұстаным танытпайды деп санағандықтан, «Протестанттық әрекет» деген қарсы басылымды құрды. Саундерс саясатқа қатысып, мектеп тақтасының мүшесі болып сайланды, содан кейін 1942 жылғы сайлауда кеңесші болып сайланды. Саундерс кірген кеңесте Оранж ордені басымдық құрды. 23 мүшесінің 16-сы Оранж орденінің мүшелері болды. Саундерс өз әріптестеріне қарағанда оранжизмде әлдеқайда радикалды болды. Кейде ол «О Канада» әнін орындаудан бас тартып, монархиялық «Құдай патшаны сақтасын» және «Карағайдың мәңгі жапырағы» Канаданың нағыз әнұраны деп мәлімдеді. 1946 жылы ол жаңадан тағайындалған кардинал Джеймс Чарльз МакГиганды қалалық деңгейде қарсы алуға қарсы науқанға жетекшілік етті. Саундерс католиктердің «протестант қаласының» көшелерімен шеру өткізуге құқығы жоқ деп мәлімдеді. Ол сондай-ақ «Энциклопедия Американаға» қарсы хат жазу науқанын ұйымдастырды, себебі ол Оранж ордені туралы мақала бейтарап емес деп санайтын. Науқан сәтті аяқталды, том қайтарылып алынып, оның орнына Саундерстің өзі жазған мақала жарияланды. Саундерс Реджент-паркті Канаданың алғашқы мемлекеттік тұрғын үй жобасы ретінде құрған қалалық комитеттің төрағасы болды. 1945 жылы Саундерс Ривердейл үшін Прогрессивті консервативті партиядан үміткерлікке түсуге тырысты, бірақ 1-ші округтің кеңесшісі Гордон Милленге шамалы айырмамен жеңіліп қалды. Содан кейін Саундерс Бақылау кеңесіне сайлануға тырысты. Ол ең ірі газеттердің қолдауын алмады және 1945 және 1946 жылғы сайлауларда орын алуға қол жеткізе алмады. 1947 жылы ол қалалық кеңестегі бұрынғы орынын қайтарып алды, содан кейін Бақылау кеңесіне қайтадан үміткерлікке түспей бұрын екі жыл қызмет етті. 1949 жылғы сайлауда оны үш күнделікті газет қолдады және Бақылау кеңесіне өтті.
A staunch Salvationist, Saunders joined the Orange Order in 1918. He had a 37 year long political career which began in North Bay where he served as an alderman for six years. He and his family moved to Toronto in 1928 and, during the Great Depression, Saunders became Business Manager of The Sentinel, the Orange Order's influential, twice weekly publication. In 1936, Saunders founded a rival publication, Protestant Action, as he felt The Sentinel was not taking a strong enough stand against Catholic run Separate Schools. Saunders entered politics and was elected as a school board trustee and then as an alderman in the 1942 election. The council that Saunders joined was dominated by the Orange Order. 16 out of 23 members were Orangemen. Saunders was considerably more radical in his Orangeism than his fellows. He at times refused to stand for "O Canada", arguing the monarchist "God Save the King" and the "Maple Leaf Forever" were Canada's true anthems. In 1946 he led a campaign against the city holding a public welcoming for newly proclaimed Cardinal James Charles McGuigan. Saunders argued that Catholics had no right to parade through the streets of what was a "Protestant City". He also led a letter writing campaign against the Encyclopedia Americana, for what he argued was a biased article on the Orange Order. The campaign was a success and the volume was recalled and replaced with an article written by Saunders. Saunders was chairman of the city committee which established Regent Park as Canada's first public housing project. In 1945, Saunders attempted to win the Progressive Conservative nomination for Riverdale, but he lost narrowly to his fellow Ward 1 alderman Gordon Millen. Saunders then tried to win election to the Board of Control. He received no major newspaper endorsements, and in the 1945 and 1946 elections failed to win a seat. In 1947 he won back his old seat on city council he served there for two years before trying again for the Board of Control. In the 1949 election he was endorsed by all three daily papers and won a seat on the Board.
Мэр
1953 жылғы сайлауда Саундерс Бақылау кеңесінің дауысын көптеп алды. Қала әкімі Аллан Лампорт Торонто қалалық көлік комиссиясының басшысы болу үшін отставкаға кеткен соң, Саундерс қала әкімі болып тағайындалды. Саундерс өзінің алғашқы қадамдарының бірі ретінде 12 шілде күні ресми қағаздарға Уильям Оранждың Бойн шайқасындағы жеңісін мадақтаған хат жазғанда бірден дау тудырды. Бақылаушы Рой Э. Белия, оның әріптесі оранжист, Саундерсті діни азшылықтарға қатысты төзімсіздік танытты деп айыптап, оның әрекетін сынады. Қала әкімінің хаты баспасөзде жарияланды, нәтижесінде редакциялық мақалаларда оны қатты сынға алды. Бұл дау, сондай-ақ Саундерстің баспасөзді Бақылау кеңесінің отырыстарына қатысудан тыйым салуы, оның кейіннен Нейтан Филлипске қарсы сайлауда жеңілуіне себеп болды. Филлипс – Торонто тарихындағы бірінші протестант емес, ХХ ғасырдағы бірінші оранжист емес және алғашқы еврей қала әкімі болды. Сайлау кезінде Саундерс өзін "Лесли Саундерс, протестант" деп жариялаған еді. Саундерске қарамастан, Филлипс "Барлық халықтың әкімі" деп мақталды. Торонто тарихында Оранж орденінің қырық мүшесі қала әкімі болған, оның ішінде Саундерс та бар, Торонтоның ХХ ғасырдағы барлық әкімдері осы орденнің мүшелері болды. Жеңіліске ұшырағаннан кейін Саундерс Канададағы Оранж орденінің бас шебері және Империялық бас президенті болды, бірақ орденнің құлдырауын, әсіресе жастар арасында тоқтатуға күші жетпеді, себебі қала көбінесе көпмәдениетті және діни араздықтан алыс болып бара жатқан еді.
Saunders topped the Board of Control vote in the 1953 election. When mayor Allan Lamport resigned to become head of the Toronto Transit Commission, Saunders was appointed mayor. Saunders caused almost immediate controversy when one of his first acts was to write a Twelfth of July letter on official stationery extolling William of Orange's victory in the Battle of the Boyne. Controller Roy E. Belyea, a fellow Orangeman, criticized Saunders for his action accusing him of being intolerant of religious minorities. The Mayor's letter was reprinted in the press prompting him to be vilified in editorials. The controversy, along with Saunders's decision to bar the press from attending meetings of the Board of Control, was a contributing factor in his subsequent electoral defeat at the hands of Nathan Phillips, the first non Protestant, the first non Orangeman in the twentieth century and first Jew to be mayor of Toronto. During the election, Saunders had proclaimed himself to be running as "Leslie Saunders, Protestant". In pointed contrast to Saunders, Phillips was hailed as "Mayor of all the people". Forty members of the Orange Order had become Mayor in Toronto's history, including all of Toronto's mayors in the twentieth century up to and including Saunders. After his defeat, Saunders became Grand Master of the Orange in Canada and Imperial Grand President but was unable to stem the decline of the Order, particularly amongst youth, in what was becoming an increasingly multicultural, non sectarian city.
Шығыс Йорк
Сондерс Торонто қаласының шығыс-Йорк ауданында саяси белсенділікке қатысты. 1960 жылы ол ревтік лауазымға кандидат болды, бірақ Трю Дэвидсоннан жеңіліс тапты. 1961 жылы ол шығыс-Йорк кеңесіне сайланды және ондағы тұрақты мүшеге айналды. 1976 жылы ол Көріпке жапырақты тудың (Maple Leaf Flag) Канаданың Қызыл туын (Canadian Red Ensign) алмастырғанының он жылдығын мерекелеу үшін Ту күнін өткізуге қарсылық білдірді. 1976 жылы Уиллис Блэрдің Онтарио муниципалитеттер кеңесіне тағайындалғаннан кейін оның мерзімін аяқтау үшін уақытша мэр болып тағайындалғанда, ол округтің бас судьясы қызметін атқарды. 1978 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін ол кеңеске кеңесші ретінде соңғы мерзімге қайта сайланды.
Saunders became politically active in the Toronto suburb of East York. He ran for reeve in 1960, and was defeated by True Davidson. He was elected to the East York council in 1961, where he became a fixture. In 1976, he argued against holding a Flag Day to commemorate the tenth anniversary of the Maple Leaf Flag replacing the Canadian Red Ensign as Canada's flag. He served as the borough's chief magistrate in 1976 when he became interim mayor, appointed to complete the term of Willis Blair upon his appointment to the Ontario Municipal Board. He was re elected to council as an alderman for a final term before retiring in 1978.
"Оранж" ордені
Сондерс сергек Оранжемен болды және алты жыл бойы Әлемдік Ұлы Оранже Кеңесінің Императорлық Ұлы Президенті, Орденнің ең жоғары лауазымы қызметін атқарды.
Saunders was a devoted Orangemen and served as Imperial Grand President of the Grand Orange Council of the World, the Order's highest office, for six years.