Кіріспе

Канадалық саясаткер Уильям Темплтон (27 наурыз, 1853 – 16 қаңтар, 1898) – Британдық Колумбияның Ванкувер қаласының алтыншы мэрі, ол 1897 жылы бір ғана мерзімге қызмет етті. Ол ет және азық-түлік дүкенімен айналысып, Ванкувердегі алғашқы кірпіш ғимаратта дүкен ашқан. Темплтон сонымен қатар Ванкувер қалалық кеңесі мен мектеп кеңесінің мүшесі болды және 1897 жылы сайлануға дейін бір рет мэрліке үміткер болып, сәтсіздікке ұшыраған. 1898 жылғы қаңтардағы келесі сайлауда жеңіліске ұшырап, көп ұзамай қайтыс болды. Оның құрметіне көше және мектеп аталды.

Ерте өмір және бизнес

Темплтон 1853 жылы Онтарионың Беллвилл қаласында дүниеге келген. Ол 1886 жылдың қаңтар айында Ванкуверге келді, сол кезде бұл елді мекен Гранвилл деп аталды. Сол жылы ол Гастингс және Карралл көшелерінің бұрышында дүкен салып, азық-түлік бизнесін бастады. Ғимарат өртеніп қирағаннан кейін, сол жылдың өзінде Темплтон мен оның серіктесі Джозеф Норткотт 1800 долларға сатып алған бұрыштағы жер теліміне жаңа кірпіш ғимарат салдыруға тапсырыс берді. Бұл қала тарихындағы алғашқы кірпіш ғимарат болатын. Ол сонымен қатар теміржол ісіне де қатысты, теміржолдың соңғы стансасы болуы үшін қаладан жер алған Канадалық Тынық мұхиты теміржолы тобының мүшесі болды. 1884 жылы жаңалықты тойлау үшін ол Онтариодан Ванкуверге түйелерді жеткізіп беруге бұйрық берді. 1896 жылы Темплтон Ванкувер, Виктория және Шығыс теміржолын құрды.

Жергілікті билік

1891 жылы Темплтон Ванкувер қалалық кеңесіне кеңесші ретінде сайланды. Ол 1892 жылдан 1897 жылға дейін мектеп кеңесінде сенімді адам ретінде қызмет етті. 1890 жылы Темплтон Ванкувер мэрі лауазымына кандидат болды, бірақ Дэвид Оппенхаймерден жеңілді. Сайлауға дейінгі кезеңде Темплтон Оппенхаймерді "көкке қарай қамал салумен" көп айналысып, өз қызметтік міндеттеріне және құқық қорғау органдарына жеткілікті көңіл бөлмегені үшін айыптады. Сондай-ақ, Темплтонның "жұмысшы және орта таптың" мүддесін қорғау үшін сайлауға түскені айтылды, өзі жұмысшы табының өкілі болса, Оппенхаймер жоғары топқа жататын кәсіпкер еді. Ол сондай-ақ Оппенхаймердің немісше акцентімен қысым жасады, нәтижесінде қолдаушыларын жоғалтты. Темплтон Оппенхаймерден 434-ке қарсы 585 дауыспен жеңілді. Бұл сайлау қала саясатын өзгертті, қаланың жоғары және орта таптары арасында идеологиялық және мүдделік бөлініс тудырды. Ол бір жыл қызмет етті. Қызмет еткен кезінде, Темплтон қалаға қорыту зауытын салуды, жұмысшыларға ыңғайлы дауыс беру уақытын ұзартуды және азаматтық сайлауға қатысушылардың қалада мүлікке ие болуы керек деген талапты жоюды жақтады. Темплтонның агрессивті мінезі де белгілі болды. Сайлаудың негізгі мәселесі – қаладағы музыкалық залдарға лицензия беру болды, Темплтон оған қарсы болды, ал Гарден қолдады.

Өлім және мұра

Темплтон 1898 жылғы 16 қаңтарда, жексенбі күні түстен кейін, жеңіліске ұшырағаннан кейін үш күн өткен соң Ванкувердегі үйінде кенеттен қайтыс болды. Ол әйелін және балаларын қалдырды. Өлген кезде ол ет өңдеумен, қасапшылықпен айналысқан. Темплтонның өлімінің себебі нақты емес: кейбір дереккөздерде ол жеңілісінің ауыртпалығынан ұйқыға арналған дәріні көп мөлшерде ішіп, немесе миға қан құйылып, немесе инсульттан көз жұмды делінеді. Ол Ванкувердегі Маунтин-Вью зиратында жерленді. Сол кездегі газеттерде былай деп жазылған:

"Мэр Темплтонның өлімі – трагедия. Қаланың басшысы лауазымына екінші мерзімге сайлау кезінде оның достары оны тастағандай болды. Сайлау бітіп, ол жеңілген күйде үйіне келген соң, өзі туралы таратылған арсыз жалалар туралы айтты және: «Бұл жалалар жүрегімді пышақтай кесті» деді. Ол әйеліне балаларына қатысты тапсырмалар берді де, тыныш ұйықтап қалды, ал ол отыз алты сағат бойы денесінде тіршілік болғанына қарамастан, тағы да оянбады. Көптеген адамдар Темплтонның жүрегі сынып қайтыс болды дейді, бірақ дәрігерлердің қорытындысы: «Мидағы қан тамырлары жарылып кеткен». – «Росланд таймс» газеті."