Джон Сьюэлл – канадалық саяхатшы, Торонтоның 58-ші мэрі (1978-1980). Төңкерілген аудандарға қарсы күресіп, кеңеске сайланды. Биографиясы мен саяси жолы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер; Торонто қаласының әкімі
Canadian politician; mayor of Toronto
Джон Сьюэлл (8 желтоқсан 1940 жылы туған) – канадалық саясаткер және заңгер, 1978 жылдан 1980 жылға дейін Торонто қаласының 58-ші мэрі қызметін атқарған.
John Sewell (born December 8, 1940) is a Canadian politician and lawyer who served as the 58th mayor of Toronto from 1978 to 1980.
Өмірбаян
Торонто қаласындағы Beach ауданында туып өскен Сеуэлл Малверн колледжіне және Торонто университетіне оқыды. 1961 жылы ағылшын әдебиеті саласы бойынша диплом алды.
Born and raised in the Beach neighbourhood, in Toronto, Sewell attended Malvern Collegiate Institute and the University of Toronto, graduating with an English Literature degree in 1961.
Алғашқы саяси мансап
Сеуэлл 1966 жылы қала саясатына қатысып, Трефэнн сотының қалалық жаңару аймағының тұрғындарымен бірге жұмысшы және кедейлер ауданын иеліктен алуға және бұзуға қарсы күреске қосылды. Ол 1969 жылы алғаш рет Торонто қалалық кеңесіне 7-ші округтен кеңесші болып сайланды, бұл аймақ негізінен жұмысшы табының тұратын жері болды, оған Сент-Джеймстаун, Реджент-парк, Дон-Вейл және Кэббагаун кірді.
Sewell became active in city politics in 1966 when he joined the residents of the Trefann Court Urban Renewal Area in the fight against the expropriation and levelling of the working class and poor neighbourhood. He was first elected to Toronto City Council in 1969 as alderman for Ward 7, a predominantly working class area including St. Jamestown, Regent Park, Don Vale, and Cabbagetown.
Сайлау
1978 жылғы сайлауда оңшыл дауыс екі мэр үміткері – Дэвид Пол Смит пен Тони О’Донахью арасында бөлінді. Сеуэлл сайлауды 50 проценттен аз дауыспен жеңіп алды: Сеуэлл 71 305 дауысқа ие болды, ал О’Донахью 62 173, Смит 45 071 дауыс жинады. Ол кеңеске велосипедпен баруымен әйгітлі экологиялық белсенді болғандықтан, орталық бизнес аймағында банк және конгресс орталықтарының салынуына қарсы болды, бұл одан кейін келген мэрлердің ерекшелігіне айналды. Сеуэлл сондай-ақ Торонто полициясының жетекші сыншысы ретінде көзге түсті, ол халық алдындағы жауапкершілікті күшейтуді талап етті. Ол геилердің құқықтарын қорғаушылардың бірі болды және 1980 жылы белсенді Джордж Хислоптың қалалық кеңеске үміткерлігін қолдады, бұл кезде қоғамдық тұлғалардың геилердің құқықтарын қолдауы сирек болатын. 1980 жылғы сайлауда екі жылдық дау-дамайдан кейін, дамуды қолдайтын консерваторлар мен либералдар Арт Эгглтонды қолдап, бірікті, ол ресми кандидат ретінде ұсынылды. Сеуэлл көптеген «қызыл торилердің», реформалық либералдардың және Жаңа демократтардың қолдауын сақтап, 1978 жылғыдан көбірек дауыс жинап, дауыс беруде үлкен үлес алғанмен, ол мэрліктен Эгглтонға жеңіліп қалды.
In the 1978 election, the right wing vote was split between two mayoral candidates, David Paul Smith and Tony O'Donohue. Sewell won the election with less than 50 percent of the vote: Sewell won 71,305 votes, to O'Donohue's 62,173 and Smith's 45,071. As an environmentalist famous for riding his bicycle to council, he opposed the development of banking and convention centres in the central business district that would become the hallmark of the mayors who followed. Sewell also established himself as a leading critic of the Toronto Police by demanding greater accountability to the public. He was a leading defender of gay rights and endorsed the activist George Hislop's 1980 candidacy for city council while it was rare for public figures to express support for gay rights. In the 1980 election, after two years of controversy, pro development Conservatives and Liberals encouraged and united behind the candidacy of Art Eggleton who was presented as the establishment candidate. Although Sewell maintained the support of many Red Tories, reform Liberals, and New Democrats and won more votes and a larger share of the vote than in 1978, he lost the mayor's office to Eggleton.
Шығармалары
Қала әкімдігінің ішінде: Оппозиция жылы (1971) А. М. Хаккерт. Қалалық әкімдікке қарсы күрес (1972) Джеймс Лоример және компания. Роулендтің Торонтоға саяхат жол көрсеткіші (Шарлотта Сайкспен бірге) (1985) Rowland & Jacob. Полиция: Канададағы қалалық полиция қызметі (1986) Джеймс Лоример және компания. Қаланың келбеті: Торонтоның қазіргі заманғы жоспарлаумен күресі (1993) Торонто университеті баспасы. Тұрғын үйлер: Канадалықтар үшін баспана (1994) Джеймс Лоример және компания. Қоғамдық тұрғын үй жобаларын жаңарту (1999) Caledon әлеуметтік саясат институты. "Doors Open Toronto", қаланың ұлы кеңістіктерін жарықтандыру (2002) Random House. Маккензи, Уильям Лайон Маккензидің саяси өмірбаяны (2002) Джеймс Лоример және компания. Жаңа қалалық бағдарлама (2004) Zephyr Press. Пригородтардың пішіні: Торонтоның кеңдеуін түсіну (2009) Торонто университеті баспасы. Біз Торонтоны қалай өзгерттік (2015) Lorimer.
Inside City Hall: The year of the opposition (1971) A. M. Hakkert. Up Against City Hall (1972) James Lorimer and Company. Rowland Travel Guide to Toronto (with Charlotte Sykes) (1985) Rowland & Jacob. Police: Urban Policing in Canada (1986) James Lorimer and Company. The shape of the city: Toronto struggles with modern planning (1993) University of Toronto Press. Houses and Homes: Housing for Canadians (1994) James Lorimer and Company. Redeveloping public housing projects (1999) Caledon Institute of Social Policy. Doors Open Toronto, Illuminating the City's Great Spaces (2002) Random House. Mackenzie, a political biography of William Lyon Mackenzie (2002) James Lorimer and Company. A New City Agenda (2004) Zephyr Press. The Shape of the Suburbs: Understanding Toronto's Sprawl (2009) University of Toronto Press. How We Changed Toronto (2015) Lorimer.