Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канада саяхатшысы (1933–2021)
Canadian politician (1933–2021)
Мелвин Дуглас Ластман (9 наурыз, 1933 – 11 желтоқсан, 2021) – канадалық кәсіпкер және саяхатшы, 1973 жылдан 1997 жылға дейін Солтүстік Йорк қаласының үшінші мэрі, ал 1998 жылдан 2003 жылға дейін Торонто қаласының 62-ші мэрі болды. 1998 жылы Метро Торонто мен оның алты құраушы муниципалитетінің бірігуінен кейін Торонто мэрі қызметін атқарған алғашқы адам осы Ластман болды. Ластман Bad Boy Furniture желісін іске қосуымен де белгілі.
Melvin Douglas Lastman (March 9, 1933 – December 11, 2021) was a Canadian businessman and politician, who served as the third mayor of North York from 1973 to 1997 and the 62nd Mayor of Toronto from 1998 to 2003. He was the first person to serve as the mayor of Toronto following the amalgamation of Metro Toronto in 1998 and its six constituent municipalities. Lastman is also known for having founded the Bad Boy Furniture chain.
Ерте өмір
Ластман 1933 жылдың 9 наурызында Канаданың Торонто қаласында Польшадан келген еврей иммигранттары Роуз және Луис Ластманның отбасында дүниеге келді. Ол бала кезінде отбасының Кенсингтон базарындағы азық-түлік дүкенінде жеміс-жидек пен көкөніс сату арқылы сатушылық мансабын бастады. Ол Мэрилин Борнштейнмен 16 жасында танысты, ал ол кезде 13 жаста болған, және олар бес жылдан кейін үйленді. 12-ші сыныпты бітірген соң мектепті тастап, Мэрилиннің көмегімен Колледж көшесіндегі жиһаз дүкенінде жұмысқа орналасты. Ол өте жылдамдамырақты сатушы ретінде танылды. Кейін ол тұрмыстық техника сатуға көшті және өзін "Мистер. Кір жуу" (немесе "Жаман бала") деп таныстырды.
Lastman was born in March 9, 1933 in Toronto, Canada to the son of Jewish immigrants from Poland, Rose and Louis Lastman. He began his sales career as a child, hawking fruit and vegetables at his family's Kensington Market grocery store. He met Marilyn Bornstein when he was 16 and she was 13, and they were married five years later. He left school after Grade 12 and, with Marilyn's help, got a job at a College Street furniture store. He quickly established himself as a successful salesman. He switched to selling appliances and promoted himself as "Mr. Laundry" (alias the "Bad Boy").
Bad Boy жиһаздары
Ол Кеннеди жолы мен Эглинтон даңғылында, Онтарионың Скарборо қаласында қолданылған техниканы сатумен айналысатын шағын каркасты ғимарат ашып, 22 жасында «Хизер Хилл Аппараттарын» сатып алып, 1955 жылы «Bad Boy Furniture» компаниясын құрды. Өзін «Жаман бала» деп атап, ол Торонто аймағында «Bad Boy Furniture» дүкендерінің желісін дамытты. «Жаман бала» Ластман көптеген жарнамалық трюктармен байланысты болды, соның ішінде 1960 жылдары Арктикаға «эскимосқа тоңазытқыш сату» үшін сапар жасады. Ластман 1975 жылы Онтариодағы жалпы сайлауға қатысу үшін желісін сатты. «Bad Boy» тауарлық белгісін ақырында үлкен жиһаз желісі «The Brick» сатып алды, бірақ жаңа иелері оны пайдаланбағандықтан, мерзімі бітіп қалды. 1991 жылы Ластманның ұлы Блейн және серіктесі Марвин Кирш желіні «Bad Boy Furniture Warehouse Ltd.» деген атпен қайта іске қосты, бұл қадамды үлкен Ластман қабылдамады, өйткені экономикалық жағдай қанағаттанарлық емес деп ойлады. Дүкеннің жарнамаларын көрген көптеген Онтарио теледидар көрермендері оны тез ұмытпады. Жарнамаларда Ластман эпизодтық рөлде, Блейн жолақты түрме киімінде бейнеленді және әрқашан: «Жаман баладan жақсы кім? Ешкім!» деген сөздермен аяқталды. 2006 жылы ол ресми түрде «Lastman's Bad Boy» деп аталды, ал кейін «Lastman Bad Boy Superstore» деп өзгертілді. «Bad Boy Furniture Warehouse Ltd.» компаниясы 2023 жылдың қарашасында 13,7 миллион долларлық қарызын өтеу үшін банкроттықтан қорғануға өтініш берді. Кредиторларға ұсыныс ұсынбағаннан кейін, «Bad Boy» 2024 жылдың қаңтарында ресми түрде банкротқа ұшырады; қалған активтер кредиторларға төлеу үшін сатылатын болады.
He opened a small frame building at Kennedy Road and Eglinton Avenue in Scarborough, Ontario, selling used appliances, and then, at age 22, bought out Heather Hill Appliances and established Bad Boy Furniture in 1955. Having adopted the nickname "the Bad Boy" for himself, he developed Bad Boy Furniture into a chain of stores around the Toronto area. "Bad Boy" Lastman was associated with many publicity stunts, including travelling to the Arctic in the 1960s to "sell a refrigerator to an Eskimo." Lastman sold the chain in 1975 to run in the Ontario general election. The Bad Boy trademark was ultimately acquired by the large furniture chain The Brick but the new owners allowed it to lapse through lack of use until it expired. In 1991, Lastman's son Blayne and business partner Marvin Kirsh re launched the chain under the name Bad Boy Furniture Warehouse Ltd, over the objections of the senior Lastman, who felt the economic climate was unsatisfactory. The store was soon memorable to most Ontario television viewers who saw its commercials. The advertisements featured Lastman in a cameo appearance, Blayne in a striped prison uniform, and always ended with the line: "Who's better than Bad Boy? Nooobody!" In 2006 it was formally renamed as Lastman's Bad Boy and since as Lastman Bad Boy Superstore. Bad Boy Furniture Warehouse Ltd. filed for bankruptcy protection in November 2023 to deal with $13.7m in debts. After failing to file a proposal to creditors, Bad Boy became officially bankrupt in January 2024; any remaining assets would be sold off to pay creditors.
Солтүстік Йорк
Ластман 1969 жылы саясатқа қадам басты, ол Солтүстік Йорк Бақылау кеңесіне сайланды. Сол жерде ол тағы бір жас, ынталы саясаткер – кейін Метро төрағасы болған Пол Годфримен танысты. 1972 жылдың 4 желтоқсанында Ластман Солтүстік Йорк бақылаушысы Пол Хантты жеңіп, бос мэрлік орынға сайланды. Ластман 1973 жылдың 1 қаңтарында қызметке кірісті және автоматты түрде Метро Кеңесінің мүшесі аталды. 1975 жылы Ластман Прогрессивті консервативті партиясынан Онтарио Заң шығару жиналысына үміткер болды. Ол Армордаль сайлау округінде Онтарио Либералдық партиясынан үміткер болған бұрынғы Торонто мэрі Фил Гивенске жеңіліп қалды. Бұл оның саяси мансабындағы жалғыз жеңілісі болды. Ластман 1987 жылы Онтарио Либералдық партиясына қосылды, бірақ кейін бұл түсініспеушіліктен болғанын айтты. Ол Норман Гарднердің Виллоудейлдегі либералдық партиясынан үміткерлігін қолдауға келісіп, осы процесте партия мүшелік картасын сатып алғанын білмеді. Ол кездейсоқ мүшелігіне өкінген жоқ, бірақ партияға ұзақ мерзімді адалдығы жоқ екенін мәлімдеді (Globe and Mail, 28 сәуір, 1987). Ластман Метрополитен Торонтоның Метро Холл ғимаратына сын көзбен қарады, Метро Кеңесінің 220 миллион долларлық ғимаратты қала орталығында салу туралы шешімін сынады. Оның пікірінше, бас кеңселерді қала шеткерінде салу әділ және әлдеқайда арзан болар еді. Кейін Метро Холл болашақта біріктірілген Торонто қаласы үшін Сити-холл пайдасына қарастырылды. Оны сатуға жасалған әрекетте ең жоғары ұсыныс 125 миллион долларды құрады, бұл құрылыс құнынан әлдеқайда төмен болды. Ластманның саяси мансабында Норман Гарднер, Майк Колле, Майк Фельдман, Джо Волп және Дэвид Шайнер сияқты Прогрессивті консерваторлар мен Либералдар оны тұрақты түрде қолдады. Жаңа демократиялық партия оған қарсы болғанымен, Ластман солшыл көзқарасты кеңесшілер Джек Лейтон мен Оливия Чоумен де жұмыс істеу үшін партиялық шекараларды кесіп өтті.
Lastman entered politics in 1969, when he ran for and was elected to the North York Board of Control. It was there he met another young motivated rising political figure, Paul Godfrey, who would later serve as Metro Chairman. On December 4, 1972, Lastman was elected mayor of North York by defeating fellow North York controller Paul Hunt for the open mayoral seat. Lastman took office on January 1, 1973, and was also automatically a member of Metro Council. In 1975, Lastman ran for the Legislative Assembly of Ontario as a Progressive Conservative candidate. He lost to former Toronto Mayor, Phil Givens, who was running for the Ontario Liberal Party in the Armourdale electoral district. That provincial election was his only election loss throughout his career. Lastman joined the Ontario Liberal Party in 1987, although he subsequently claimed that it was the result of a misunderstanding. He agreed to support Norman Gardner's bid for the Liberal nomination in Willowdale, and did not realize that he was also purchasing a party membership card in the process. He did not regret his accidental membership, but said he had no long term loyalty to the party (Globe and Mail, April 28, 1987). Lastman was a critic of Metropolitan Toronto's Metro Hall, attacking Metro Council's decision to locate the $220 million building downtown. He argued that it would be more equitable and would have been much cheaper to build the headquarters in the suburbs. Metro Hall was later passed over in favour of City Hall for the future amalgamated city of Toronto. An attempt to put it up for sale only received a maximum bid of $125 million which was far below the construction cost. Throughout Lastman's political career, he was generally supported by the Progressive Conservatives and Liberals, such as Norman Gardner, Mike Colle, Mike Feldman, Joe Volpe, and David Shiner. Though usually opposed by the New Democratic Party, he did cross party lines to work with left leaning councillors Jack Layton and Olivia Chow.
Торонтодағы қосылудан кейінгі жағдай
1997 жылы Майк Харрис басшылығындағы провинциялық үкімет Солтүстік Йоркты Скарборо, Йорк, Ист Йорк, Этобикок және Ескі Торонтомен біріктіріп, жаңа Торонто қаласын құрайтын бір деңгейлі «мегаполисті» құрғанда Ластманның лауазымы жойылды. Ластман «мегаполистің» мэрлігіне қатысып, бұрынғы Торонто мэрі Барбара Холлды жеңіп шықты. Ластманның сайлаудағы жеңісіне оның қала маңындағы қалаларда, әсіресе Солтүстік Йорк, сондай-ақ Этобикок және Скарбородағы мықты қолдау базасы себеп болды. Холл Ескі Торонто, Йорк және Ист Йорк қалаларында көпшілік дауыспен жеңіске жеткен еді. 1999 жылғы қаңтардағы қарлы дауылдардың бірінен кейін, 118 см (46.5 дюйм) қар жауып, қаланың қозғалысын тоқтатқан соң Ластман ұлттық назарға ілікті. Ол полиция және жедел жәрдем қызметтерін күшейту үшін жабдықтарын пайдалану арқылы қарды тазалауға көмектесу үшін Канада армиясын шақырды. Бұл әрекет елдің басқа аймақтарындағылардың сынына ұшырады, олар бұл ресурстарды бекер жұмсау деп санайтын. Ластманның жақтастары армия шақырылған кезде Торонтоның тоқтап қалғанын және Экология Канадасының болжамы сол аптаның соңында тағы бір қатты дауыл болатынын көрсеткенін атап өтті. Ластман әскерилерге олардың әрқайсысына Торонто «Мейпл Лифс» хоккей командасының ойынына тегін билет беріп, олардың еңбегіне ризашылық білдірді. Бұл билеттер «Карағай жапырақтары» командасының басшылығымен жасалған келісім бойынша тегін берілді, егер осы сарбаздар қарды тазаламағанда, сол күнігі ойынға онша адам келмеген болар еді. Он жыл өткен соң, 2009 жылы Ластман Toronto Star газетіне берген сұхбатында 1999 жылғы боран кезінде армияны шақыру туралы шешімімен мақтанғанын айтты. Кейбіреулер Ластманның 2000 жылғы муниципалдық сайлауда тәуелсіз федералды депутат Джон Нунзиатамен бақталасатынын күткен, бірақ Нунзиата парламенттегі орынды сақтап қала алмайтынын түсінген соң бұл қауесеттерге ден қоймады. 2000 жылдың қараша айында 80% көпшілік дауыспен қайта сайланған Ластманның ең жақын қарсыласы, азаматтық белсенді Тукер Гомберг 8% -дан астам дауыс жинамады. Ластман Гомбергтің үш негізгі сайлау науқанының бағыттарын қолдады: 2010 жылға дейін Торонтоны 100% қайта өңдеуге міндеттеу, Адамс шахтасының даулы жоспарын алмастыру, премьер-министр Жан Кретьенмен Торонтодағы қарапайым халықтың баспанасыздығын жою және Торонтоның көбірек автономия алу мүмкіндігін зерттеу үшін Торонто Хартиясы комитетін басқаруға этикалық және қала құрылысы сарапшысы Джейн Джейкобсты тағайындау. Джейкобс бұрын Гомбергті қолдаған еді. Торонто мэрі ретінде Ластман 2002 жылы Торонтоға Дүниежүзілік жастар күнін ұйымдастыруға қол жеткізді. Сондай-ақ ол ондаған жылдардан кейін салынған алғашқы метро желісі – TTC Sheppard желісінің құрылысын жеделдетті. Ол Йонге және Шепард аймағын дамытуда, әсіресе Императрица Уолк тұрғын үй кешенін салу және екі жетекші мектепті жаңарту жөніндегі келіссөздерде маңызды рөл атқарды, бұл жұмыстар мемлекеттік қаражат есебінен жүзеге асырылмады. 2003 жылдың 14 қаңтарында Ластман денсаулығының нашарлауына байланысты қайта сайлануға қатыспайтынын мәлімдеді. 2003 жылдың 10 қарашасында Дэвид Миллер бес жетекші үміткердің ішінде Ластманның орнын басатын қала мэрі болып сайланды. Ластман кейде Торонтодағы мәселелер туралы пікір білдірді, мысалы 2007 жылы қала 575 миллион долларлық тапшылыққа тап болғанда және дереу 100 миллион доллар үнемдеу үшін қызметтерді қысқартуға тырысқанда. Ластман сондай-ақ провинциялық үкіметтің Торонтоға жүктеген ауыртпалығына келісім білдірді, бірақ Миллердің қызметтерді қысқартуы өмір сапасын нашарлатады және тапшылықты шешуге жеткіліксіз болады деп сынға алды. Ластман өзі кеткеннен кейін шығындар 1,5 миллиард долларға өскенін көрсетті және кеңесшілерге қызметтерді сырттан тарту және штатты қысқарту сияқты шараларды қарастыруды ұсынды.
In 1997, Lastman's position was abolished when the provincial government under Mike Harris amalgamated North York with Scarborough, York, East York, Etobicoke, and Old Toronto, creating a single tier "megacity" forming the new City of Toronto. Lastman ran for the mayoralty of the "megacity" defeating incumbent Toronto Mayor Barbara Hall. Lastman's electoral victory was credited to his very strong base of support in the suburban cities, namely North York as well as in Etobicoke and Scarborough. Hall had won the majority of the vote in old Toronto, York and East York. Lastman gained national attention after multiple snowstorms, including the January Blizzard of 1999, dumped 118 cm (46.5 in) of snow and effectively immobilized the city. He called in the Canadian Army to aid snow removal by use of their equipment to augment police and emergency services. The move was ridiculed by some in other parts of the country, fuelled in part by what was perceived as a frivolous use of resources, although Lastman's defenders noted that at the time the army was called in, Toronto was already at a standstill, and that the Environment Canada weather forecast called for another severe storm to hit the city later that week. Lastman paid back the soldiers by giving them each a free pass to a Toronto Maple Leafs hockey game in honour of their hard work. These tickets were obtained free of charge due to an agreement with the Toronto Maple Leafs' management claiming that if these soldiers had not come out to shovel the snow, then the Leafs game that day wouldn't have had as many people attending. Ten years later, in 2009, Lastman gave an interview to the Toronto Star newspaper, stating he was proud of his decision to bring in the army during the Blizzard of 1999. Some expected that Lastman would face Independent federal MP John Nunziata in the 2000 municipal election, but Nunziata dispelled the rumours when he found that he could not hold onto his seat in Parliament while campaigning for Mayor. Re elected in November 2000, with an 80% majority, his closest opponent, civic activist Tooker Gomberg, drew just a little more than 8% of the vote. Lastman shared Gomberg's three main campaign planks; namely, committing Toronto to 100% recycling diversion by 2010 to replace the controversial Adams Mine plan, agreeing with Prime Minister Jean Chrétien to end homelessness in Toronto, and appointing Jane Jacobs, the ethicist and urbanist, to head the Toronto Charter Committee to explore the potential for more autonomy for Toronto. Jacobs had publicly endorsed Gomberg. Among his accomplishments as mayor of Toronto, Lastman brought World Youth Day to Toronto in 2002. He also succeeded in pushing the construction of the TTC Sheppard line, the first new subway line in decades. He played a key role in developing the Yonge and Sheppard area, notably in the negotiations that had the Empress Walk condominium complex developed and two leading schools refurbished, all without using public funds. On January 14, 2003, Lastman announced that he would not run for re election, citing deteriorating health. On November 10, 2003, David Miller was elected out of a field of five leading candidates to succeed Lastman as city mayor. Lastman sometimes commented publicly on Toronto affairs, such as in 2007 when the city faced a $575 million shortfall and struggled to make service cuts to immediately save $100 million. Lastman also sympathized that provincial downloading had burdened Toronto, but also criticized Miller's service cuts as hurting the quality of life while not going far enough to solve the shortfall. Lastman pointed out that spending had increased by $1.5 billion since he left office, and suggested that councillors had to consider measures such as contracting out services and cutting staff.
Дау
1993 жылы Ластман теледидардан Билл Клинтонның мінезін сомдаған Тим Уоттерсті көріп, көп ұзамай оған хабарласып, жарнама түсірілімін ұйымдастырды. Жарнамада Уоттерс Клинтонның киімін киіп, әйгілі "Ешкім!" (Nooobody!) деген фразаны айтты. Көпшілікке көңіл көтеріп, қарапайым жарнама болғанымен, Ластманның бұл әрекеті назар аударды, себебі ол жақын арада Ақ үйден "Америка Құрама Штаттары Президентінің бейнесін коммерциялық қызметтер мен өнімдерді жарнамалауда рұқсатсыз пайдалануды тоқтату туралы" хат алды. Ластман жарнамаларды көрсетуді тоқтатудан бас тартты, тіпті Уоттерс пен Хиллари Клинтонның мінезін сомдаған Элейн Кубаның қатысуымен бірнеше жарнама түсірді. "Соңғы рет тексергенімде, бұл Канада, 51-ші штат емес" деді Ластман әзілдеп. Оның әйелі Мэрилин Торонтодағы "Итон" дүкенінен ұрлық жасап ұсталғаннан кейін, ол CITY TV тілшісі Адам Вонды, егер ол отбасы туралы хабарлауды тоқтатпаса, өлтіремін деп қорқытты. 2001 жылдың маусым айында, Торонтоның 2008 жылғы жазғы Олимпиада ойындарын өткізуге үміткерлігін қолдау үшін Кенияның Момбаса қаласына аттанғанша, ол тілшіге: "Момбаса сияқты жерге не үшін баруым керек? Мен онда сыртқа шығудан қорқамын, бірақ әйелім қатты алаңдайды. Мен өзімді қайнап жатқан судың ішінде, айналасында жергілікті тұрғындар билеп тұрған күйде көріп отырмын" деді. Бұл сөздер қызу пікірталас тудырып, Африкалық ХОК мүшелерін ренжітіп, Торонтоның үміткерлігіне қауіп төндіретіні жөнінде көп болжам жасалды. Ластман осы сөздері үшін шын ниетпен кешірім сұрады. Кейін ХОК вице-президенті Дик Паунд бұл пікірлер үміткерліктің нәтижесіне әсер етпегенін мәлімдеді. 2002 жылдың қаңтар айында Ластман Торонтода өткен конгресте "Hells Angels" мотоциклшілер тобының мүшелерін құшақтап, қол бергені үшін сындарға ұшырады. Ластман кейіннен "Hells Angels" есірткі сатумен айналысатынын білмегенін мәлімдеді. 2003 жылғы SARS індеті кезінде Ластман CNN телеарнасына сұхбат берді. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы індетке қатысты не істеп жатқаны туралы сұраққа Ластман: "Олар не туралы айтып жатқанын білмейді. Бұл ұйым кім екенін білмеймін. Мен олар туралы естіген емеспін" деп жауап берді.
In 1993, Lastman saw Bill Clinton impersonator Tim Watters on television, and shortly afterwards contacted him and arranged for a commercial to be shot. The commercial featured Watters dressed as Clinton delivering the classic Nooobody! line. While merely a mildly amusing commercial to most of the viewing public, Lastman's move attracted attention, as he soon received a letter from the White House requesting that he "cease and desist all unauthorized use of the likeness of the President of the United States of America in advertising of commercial services and products". Lastman refused to stop airing the commercials, and even produced several more, featuring both Watters and Hillary Clinton impersonator Elaine Kouba. "Last time I checked," Lastman quipped, "this was Canada, not the 51st state." After his wife Marilyn was caught shoplifting from an Eaton's store in Toronto, he threatened to kill CITY TV reporter Adam Vaughan unless he stopped reporting on his family. In June 2001, shortly before leaving for Mombasa, Kenya to support Toronto's bid for the 2008 Summer Olympics, he jokingly said to a reporter "What the hell do I want to go to a place like Mombasa? I'm sort of scared about going out there, but the wife is really nervous. I just see myself in a pot of boiling water with all these natives dancing around me." The remarks sparked a firestorm of controversy, with much speculation that they would offend African IOC members and endanger Toronto's bid. Lastman apologized profusely for those remarks. IOC Vice President Dick Pound later stated that the comments did not affect the outcome of the bid. In January 2002, Lastman was ridiculed for hugging and shaking hands with members of the Hells Angels motorcycle gang when they held a convention in Toronto. Lastman later claimed that he did not know that the Hells Angels were involved in selling illegal drugs. During the 2003 SARS outbreak, Lastman did an interview on CNN. When asked about what the World Health Organization was doing about the outbreak, Lastman replied, "They don't know what they're talking about. I don't know who this group is. I've never heard of them before."
Жеке өмір және өлім
1989 жылы Ластман операция кезінде гепатит С жұқтырды. Ол 1980-ші және 1990-шы жылдары Канада Қызыл Кресі ұсынған тазартылмаған қан өнімдерінен зарар шеккен мыңдаған канадалықтардың бірі болды. 2020 жылдың 1 қаңтарында әйелі Мэрилин 84 жасында қысқа аурудан кейін қайтыс болды. Бірақ, бір жыл өткен соң, Ластман 2021 жылдың 11 желтоқсанында 88 жасында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Ол және оның әйелі Мэрилин екеуі де Торонто қаласының Норт-Йорк ауданындағы Маунт-Синай мемориалдық паркіне жерленді.
In 1989, Lastman contracted hepatitis C during a surgery. He was one of thousands of Canadians infected from tainted blood products provided by Canadian Red Cross in the 1980s and early 1990s. His wife, Marilyn died of brief illness on January 1, 2020, at the age of 84. However, one year later, Lastman died of heart failure on December 11, 2021, at the age of 88. He and his wife Marilyn were both laid to rest at the Mount Sinai Memorial Park in North York, Toronto.