Кіріспе
Астон Ингем – Англияның Херефордшир графтығының оңтүстік-шығысындағы ауыл. Жаңа Энттен жақын жерде және Росс-он-Уайден шамамен шығысқа қарай орналасқан. 2011 жылғы халық санауы бойынша ауылдың халқы 398 адамды құрады. Әулие Иоанн Баптистқа арналған шіркеу бар, ол 1987 жылдың 17 наурызынан бері ІІ* санаттағы ескерткіш болып табылады.
Aston Ingham is a village in south eastern Herefordshire, England, near Newent and about east of Ross on Wye. The population of the village at the 2011 census was 398. There is a church, dedicated to St John the Baptist, which has been a Grade II* listed building since 17 March 1987.
Этимология
Ауыл 1086 жылғы "Ессей кітабында" Эстуне деп аталған, бұл көне ағылшын тіліндегі ēast tūn сөзі, яғни "шығыс шаруашылығы немесе жылқы шаруашылығы" деген мағынаны білдіреді. 1242 жылы ол Инган әулеті үшін Эстун Инган деп аталды, олар сол кезде онда үй иесі болған.
Тарих
11 ғасырдағы «Domesday Book» кезінде Астон Херефордширдегі Бромшаш жүзінде орналасқан, онда 23 шаруашылық болған. Бір лордтың жұмыстық малдары, сегіз шаруаның жұмыстық малдары және бір диірмен болған. 1066 жылы лорд Эдуард Исповедник болса, 20 жылдан кейін ауылдың лорды Годфри, ал Кормейль Ансфрид – бас жалға алушы болды. Жер шамамен жүз жыл бойы Кормейль барониясына қарасты. Кейін ол жер Ингайн (немесе Инган) әулетіне сатылып, олар ауыл атына өз есімдерін қосты. 1868 жылы Астон Ингем – Декан орманының шекарасындағы Грейтри жүзіндегі ауыл, приход және қалашық ретінде белгіленді. Ол Херефорд, Росс және Глостер темір жолының Митчелден Роуд станциясынан және Глостерден жақын жерде орналасқан. Онда Херефорд дін аймағындағы ежелгі ақ тас шіркеуі болған. Оның пасторы – Генри Л. Уотли священник. Астон Ингем мен Лонгхоуп арасындағы Мей Хилл төбесі, ерекше шырша ағаштарымен, Бристоль шығанағындағы теңізшілерге бағдар беру үшін пайдаланылған. Ұлдар мен қыздарға арналған мемлекеттік тегін мектеп болған. Манап – капитан К. М. Пауэр. 1861 жылы ауылда 2378 акр жер және 568 адам тұрған.
Иоанн Креститель шіркеуі
Қасиетті Жан Креститель шіркеуі алғаш рет 13 ғасырда салынған. Қазіргі тастан қаланған құмтас шіркеудің сол кезеңнен сақталған хор аркасы бар, ал бұғатталған қисайған сүйір есігі де сол ғасырдан болуы мүмкін. Шіркеудің батыс жағындағы мұнарасы 16 ғасырда салынған, ол нефтің ішінде орналасқан. 1891 жылы Николсон және Ұлы компаниясы шіркеуді қайта жаңартып, тарихи ерекшеліктерінің бір бөлігін сақтап қалды. Шіркеуге неф пен мұнарадан басқа, батыс кіреберісі және төменгі хор қосылды. Шіркеудің терезелеріне үшбұрышты ланцет терезе (кіреберістің жанында), батыс терезе үшін үш үшбұрышты шам, сүйір шамдар, 20 ғасырлық әйнекпен жасалған хор терезелері және 1890 жылғы әйнекпен жасалған оңтүстік неф терезесі кіреді. Шіркеу ішіндегі қорғасынмен қапталған қадімгі шомылу тағы 1689 жылдан сақталған.