Кіріспе
Австралиялық саясаткер Джозеф Тис Геллибранд (1792 - 1837) британдық Ван Димен жерінің тұңғыш бас прокуроры болды. Ол қазылар алқасымен сот талқылауының толық құқығын орнатуға жасаған әрекеттерімен көзге түсті. Ол Порт-Филлип қауымдастығының маңызды мүшесі болды және Порт-Филлип аймағындағы жергілікті аборигендерден кең аумақты жерлерді иелену мақсатында Батман келісімін жасады. Содан кейін ол Гелонгтің батысындағы аймаққа бағытталған, сәтсіз аяқталған экспедицияға қатысты, онда ол жоғалып кетті және Отуэй тауларында аборигендердің қолынан қаза тапқан деп есептелді.
Joseph Tice Gellibrand (1792 – 1837) was the first Attorney General of the British colony of Van Diemen's Land where he gained notoriety with his attempts to establish full rights of trial by jury. He became an integral part of the Port Phillip Association, producing the Batman Treaty in an attempt to obtain extensive land holdings from the local Aboriginal people around Port Phillip. He was also later part of an ill fated expedition into the region west of Geelong where he disappeared and was assumed to have been killed by Aboriginal people in the Otway Range.
Ерте өмір
Джозеф Тис Геллибранд Англияда Уильям Геллибранд пен София Луизаның (құрметті әкесі – Хайнд) екінші ұлы болып дүниеге келді. Ол құқық білімін оқып, адвокаттыққа қабылданды және 1 тамыз 1823 жылы Ван Димен жерінің бас прокуроры болып тағайындалды, жылына 700 фунт стерлинг жалақымен, сонымен қатар "осы елдегі адвокаттарға қойылған шектеулермен адвокаттық қызметпен айналысуға" құқығы болды.
Ван Димен жерінің бас прокуроры
Геллибранд 1824 жылдың 15 наурызында әкесімен бірге Хобартқа келді және Жоғарғы соттың ашылуында адвокаттық алқаның басшысы ретінде сөз сөйледі, онда ол «қазылар алқасы арқылы сот жүргізуді осы колонияға заң шығарушы орган сыйлаған ең үлкен игіліктердің бірі» деп атады. Дегенмен, қазылар алқасы арқылы сот жүргізудің толық мүмкіндігі колониядан алынып тасталды, ал Геллибрандтың сөзін кейбіреулер шартсыз жүйе үшін науқанның басталуы деп есептейді. Геллибранд адамның бостандығына сенетін адам болғандықтан, ол губернатор Джордж Артурдың авторитарлық бейімділіктері бар адамға қарсы шығуға тиіс болды. Нәтижесінде Геллибранд лауазымын жоғалтып, адвокаттықпен айналыса бастады. Ол Хобартта жоғары беделге ие болды. 1830 жылы ол Родерик О’Коннор үшін шериф Дадли Фердейдің қоздырған ісінде қорғаушы болып әрекет етті, Фердей сондай-ақ ақша беруші де еді. Фердей О’Коннорды оның бизнес-әдістеріне ашық шабуыл жасағаннан кейін жамандады. Геллибранд «Фердейді 35 пайыздық үлестің иесі, ақшаны өте жоғары пайызбен қарызға беретін адам» деп егжей-тегжейлі сипаттады. Фердей 400 фунт стерлинг өтемақы алды, бірақ Геллибрандтың сөздерінен оның беделі қатты зардап шекті. 1828 жылы Геллибранд Сиднейде үкіметтік қызметке орналасуға тырысты, бірақ сәттілікке жете алмады. 1835 жылы Геллибранд өзінің ісін қайта қарау туралы өтініш білдірді, ал оның ісі бойынша кеңес сержант Талфордтан алынды. Талфордтың пікірі бойынша, «айыптаулар қателік немесе қаскөйлікке негізделген, айыпталушының құқықтарына ешқандай назар берілмей жүргізілген және әділетсіздік пен ашу-ызамен шешілген. Кәсіби тәжірибеге қатысты айыптаулар бір сәтке де тұра алмайды». 1835 жылы Геллибранд 17 отарлаушыдан тұратын Порт-Филип Ассоциациясының жетекші мүшелерінің бірі болды. Олар жергілікті Вурунджири халқымен келісім-шарт жасасу арқылы Порт-Филиптің солтүстік жағалауындағы мыңдаған акр жерді алу және бөлісу жоспарын жасады. Геллибранд заң саласындағы терең біліміне сүйене отырып, Батман келісімін жасады, онда аборигендер солтүстік жағалаудан 10 миль арақашықтықтағы барлық жерді жыл сайынғы азық-түлікпен алмастыруға келісті. Геллибрандқа қазіргі Лавертоннан Спотсвудқа дейінгі аймақтың бөлігі берілді. Геллибранд Ассоциацияның басқа бірнеше мүшелерімен бірге 1836 жылдың қаңтарында Ван Димен жерінен Басс бұғазы арқылы өтіп, жаңадан алынған жерлерінде жайылатын қойлармен жүктелген кемеде саяхаттады. Олар Батыс портына жағаға шығып, бос тұрған аборигендер ауылдары арқылы өтетін жергілікті жолмен Морнингтон түбегінен өтіп, Порт-Филипке жетті. Олар аборигендер қазған құдықтардан су ішіп, жағалау бойымен Яра өзенінің бойындағы Мельбурн елді мекеніне дейін барды. Геллибранд осы кезде қиындықпен жүрді, сондықтан қалған қашықтықты Джон Бэтмен үшін жұмыс істейтін Сиднейден келген аборигендер қайықпен жеткізді. 4 ақпанда ол Уильям Баклидің жетекшілігімен Гиллонг аймағына сапар шекті. Ол жерді бағалап, жерді басқарушының картоп ұрлағаны үшін оларды атып өлтірумен қорқытып, аборигендерді қуып жібергенін анықтады. Содан кейін ол Яра өзеніне оралды және солтүстік-шығысқа қарай өзенді зерттеді, онда ол Пленти өзені деп атады. Мельбурнға оралғаннан кейін ол бір қойшының абориген әйелін зорлағаны туралы бейресми тергеу жүргізді, нәтижесінде құрбанға қорғаныс берілді. Топтың құпияны шешіп, әділеттілік орнатқаны туралы есебі күмәнді болды, өйткені Геллибранд пен Гессеннің денелері мен жеке заттары табылмады. Баррабуль ер адамдары іздеу тобын Колак көліне тек олармен анталасып, зорлық-зомбылық көрсету үшін және сыйақы алу үшін алып келді деген пікір айтылды. Бір жылдан кейін, жоғалу оқиғасының себебі анықталмағандықтан, тағы екі экспедиция ұйымдастырылды. 1838 жылдың маусым айында жерді өлшеуші Г. В. Смайтты Джек есімді абориген ер адам Колак аймағы арқылы жетектеп апарды. Джерриналумға жеткеннен кейін Джек батысқа қарайғы елді білмейтінін мойындады және Смайт оны тастап кетсе, оны атып өлтіретінін айтты. Смайт Геллибранд туралы ешқандай ақпаратсыз қайтып келді. Шілде айында Александр МакГири екі ақ адамның батыс аймақтарындағы аборигендер кланымен бірге тұрғаны туралы ақпарат алғаннан кейін тағы бір іздеу тобын басқарды. МакГири Геллибрандтың ешқандай белгісін таба алмады, бірақ саяхаты барысында ол белгісіз аборигенмен қақтығысты, ол МакГиридің басына және жағына соққы берді. Оның өмірі, ол күзетші ретінде жалдаған екі абориген оны атып өлтіргеннен кейін сақталды.
Отуэй мысығының маңында табылған сүйектер
1844 жылы Уорнэмбол аймағының алғашқы мал өсірушісі Джордж Аллан Отуэй тауынан келген гадубануд тайпасының жеті жыл бұрын Геллибранд пен Гессенің сипаттамасына ұқсас екі ақ адаммен кездескенін естіді. Олар Геллибрандтың көмек сұрап олардың лагеріне келгенін, ал Гессе аштықтан қайтыс болғанын айтты. Геллибранд олармен екі ай бойы бірге тұрған, бірақ кейін жақын жердегі тайпаның мүшелері оны тұншықтырып өлтірген, оның денесін жерлеп, оған көмектесуге тырысқан халық оны аза тұтып құрметтеген.
Мұра
Геллибранд үйленген және кем дегенде үш ұлы болды, олардың бірі, Уолтер Ангус Геллибранд, 1871 жылдан 1893 жылға дейін Тасмания заң шығару кеңесінің мүшесі болды және 1884 жылдан 1889 жылға дейін оның төрағасы болды. Тағы бір ұлы, Томас Ллойд Геллибранд, 1872 жылы туған генерал-майор сэр Джон Геллибрандтың әкесі болды. Оның кіші қызы, Мэри Селина (1837–1903), Тасманиядағы жануарларға қатыгездік жасауды болдырмау қоғамында маңызды рөл атқарды. Австралияның Геллибранд сайлау округі, Геллибранд тауы, Геллибранд мүйісі, Геллибранд қалашығы, Геллибранд көшесі (Квинсклифф) және Геллибранд өзені оның құрметіне аталған.