Жордж Эдвин Меррик: Корал Гейблс қаласын құрған жоспарлаушы және салушы
George E. Merrick
Жорж Эдгар Меррик – Флоридадағы Корал Гейблс қаласын жоспарлап салған жылжымайтын мүлік дамытушы. АҚШ-тағы алғашқы жоспарланған қалалардың бірі. Тарихы мен өмірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Эдгар Меррик (3 маусым 1886 – 26 наурыз 1942) – американдық саяхатшы, жылжымайтын мүліктерді дамытушы. Ол 1920 жылдары Флорида штатындағы Корал Гейблс қаласын жоспарлап салушы ретінде ең жақсы танымал, бұл АҚШ-тағы алғашқы ірі жоспарланған қауымдастықтардың бірі.
American politician
George Edgar Merrick (June 3, 1886 – March 26, 1942) was a real estate developer who is best known as the planner and builder of the city of Coral Gables, Florida in the 1920s, one of the first major planned communities in the United States.
Ерте өмір және білім
Меррик Пенсильвания штатының Питтсбург маңындағы Спрингдейл қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Соломон Г. Меррик – конгрегационалистік пастор болған. Отбасы 1898 жылы Джордж 12 жасқа толғанда Массачусетс штатының Даксбери қаласынан Майамиге көшіп келді. Ол Винтер-Парктегі Роллинс колледжінде білім алған. Колледжді бітірген соң Меррик 1911 жылға дейін Нью-Йоркке заң оқуға барып, әкесінің қайтысынан кейін Майамиге қайтып келді.
Merrick was born in Springdale, Pennsylvania, a suburb of Pittsburgh. His father, Solomon G. Merrick, was a Congregationalist minister. The family moved to Miami from Duxbury, Massachusetts in 1898 when George was 12 years old. He attended Rollins College in Winter Park. After graduating, Merrick moved to New York to study law until 1911 when his father's death prompted him to return to Miami.
Мансап
1915 жылдың қазан айында Флорида губернаторы Меррик Ф. А. Брайантты 1-ші округтің округ комиссары лауазымынан алмастырды. Ол келесі 15 айды Флориданың оңтүстігінде жолдар салуды қолдаумен өткізді, соның ішінде Флориданың Корал Гейблс қаласындағы жоспарланған қалалық құрылысын Майами қаласының қарқынды өсуімен байланыстыратын маңызды магистральдарды дамытуға атсалысты. Арч Крик комиссары Эдвард ДеВер Беррмен бірлесіп, екеуі Дейд округіндегі жол құрылысы жобаларының көп бөлігін жүзеге асырды, оның ішінде Оңтүстік Дикси тасжолының (US 1) құрылысы, Эверглейдс арқылы Тамиами жолы, Майами Бичқа дейінгі округтік жол, Инграхам тасжолы (кейін Олд Катлер жолы деп аталды) жағалау бойында, Майами каналы тасжолы және тағы да басқалары. Бұл жақсартулар 1915 жылдан 1921 жылға дейін Ұлы Майами халқының санын төрт есеге арттырып, пионерлік аймақты дамыған қалаға айналдырды.
In October, 1915, Merrick was appointed by the governor of Florida to replace F. A. Bryant as the county commissioner in District 1. He spent the next 15 months on the commission championing the building of roads in south Florida, including major arteries that would later serve to connect his well planned community of Coral Gables, Florida with the fast growing city of Miami. Along with Commissioner Edward DeVere Burr of Arch Creek, the two men ushered the vast majority of all road construction projects in Dade County, including the construction of South Dixie Highway (US 1), the Tamiami Trail across the Everglades, the County Causeway to Miami Beach, Ingraham Highway (later known as Old Cutler Road) along the coast, the Miami Canal Highway and many others. These improvements allowed the population of Greater Miami to quadruple from 1915 to 1921, transforming a pioneer territory into a burgeoning metropolis.
Кораллдық бұрыштар
1922 жылдан бастап, 3000 акр (12 км²) цитрус бақтары мен әкесінен қалған қарағайлы ормандардың арасында Меррик "City Beautiful" қозғалысы үлгісінде қала құруға кірісті. Ол жаңа қаланы кең, ағаштармен көмкерілген бульварлармен, нәзік көпірлермен және тыныш қалалық гольф алаңдарымен толықтырды. Мерриктің құпиясы – эстетикаға деген шексіз құштарлығы еді. Ол жобаның басты идеяларына ғана емес, қаланың ең ұсақ бөлшектеріне де назар аударуды қалады. Сондықтан оның командасында суретші Денман Финк, архитекторлар Х. Джордж Финк және Финес Пейст, сондай-ақ ландшафт суретшісі Фрэнк Баттон сияқты түрлі сала өкілдері болды. Меррик үшін жоспарлаудың тағы бір маңызды аспектісі – аумақтарға бөлу еді. Меррик қаланың бөліктерін коммерциялық, тұрғын үйлерге немесе демалысқа арналған аймандарға бөліп, олардың арасындағы шекараны анық етуді қалады. Үш жылдың ішінде Меррик 20 миллион доллардан астам қаржы жұмсап, мыңдаған Жерорта теңізі стиліндегі үйлер салдырды. Бұл үйлер Biltmore қонақ үйімен, ауылдық клубтармен және Меррик жобалап, құрылысын қадағалаған басқа да қоғамдық ғимараттармен үйлесімді болды. 1925 жылғы наурызда "Нью-Йорк Таймс" газетіне берген сұхбатында Меррик: «Корал Гейблсте испандық архитектураны қалай қолданғанымды түсіндіру қиын, бірақ мен үшін бұл тропикалық аймақта үй салудың жалғыз дұрыс жолы болғандай сезілді» деді. Корал Гейблстің негізін салғаннан кейін, Меррик шығармашылықты дамытуға бейіл білдірді. Жерорта теңізі стилін ұнатпаған көптеген адамдар оның біртектілігіне наразылық білдіріп, Корал Гейблсті қабылдамады. Сондықтан Меррик Корал Гейблс ішінде әртүрлі халықаралық мәдениеттердің ықпалымен шағын қауымдастықтарды немесе ауылдарды жобалауға шешім қабылдады.
Beginning in 1922, on 3,000 acres (12 km²) of citrus groves and land covered in pine trees which his father had left him, Merrick began carving out a town along the lines of the City Beautiful movement. He designed the new town in great detail, featuring wide, tree lined boulevards, delicate bridges and sedate urban golf courses. Merrick's secret was his passionate devotion to aesthetics. He wanted to focus on the finest details of this town not just on the major ideas behind the project. As a result, his team included men of diverse background, such as Denman Fink, an artist, H. George Fink and Phineas Paist, both architects, and Frank Button, a landscape artist. Another important aspect of the planning that was very important to Merrick was zoning divisions. Merrick wanted areas of the community to be set aside as commercial, residential or recreational and he wanted the divisions to be clear. In three years, Merrick spent over $20 million to build a thousand Mediterranean style houses, which complemented the Biltmore Hotel, the country clubs, and the other community buildings that Merrick had also designed and overseen the construction of. In an interview with The New York Times in March 1925, Merrick said, "Just how I came to utilize the Spanish type of architecture in Coral Gables, I can hardly say, except that it always seemed to me to be the only way houses should be built down there in those tropical surroundings." Once he was done building the core of Coral Gables, Merrick decided to branch out creatively. Many people who did not like the Mediterranean Revival Style rejected Coral Gables because of its lack of variety. Merrick therefore decided to design small communities, or villages, within Coral Gables with different international influences.
Майами университеті
Меррик 1925 жылы Флорида штатының Корал Гейблс қаласында Майами университетін құруға, жерді сыйға тарту арқылы және университетке 5 миллион доллар көмектесуге үлес қосты. Келесі жылы, алғашқы оқу жылы басталуға бірнеше апта қалғанда, 1926 жылдың 17-18 қыркүйегіндегі құрылысқа зиян келтірген дауыл мен одан кейінгі Ұлы депрессия Мерриктің Корал Гейблсті одан әрі дамыту арманына нүкте қойды. Кейін Меррик ауыр қарызға батып қалды. 1928 жылы ол Корал Гейблс комиссиясынан кетуге мәжбүр болды. Одан кейін ол Корал Гейблстен кетіп, Үстіңгі Матекумб-Кейге көшіп, әйелімен бірге «Кариби» клубын ашты. Бұл клуб жақын маңдағы Лонг-Кейдегі жоғары сапалы балық аулау курорты – Лонг-Кей балық аулау лагерінен көп алшақ болмады. 1935 жылы «Ғасыр дауылы» аталған Еңбек күні дауылы Мидл-Кейс аралдарындағы барлық нәрсені, соның ішінде Мерриктің «Кариби» клубын қиратты, ол ешқашан қайта жаңартылған жоқ. Меррик өлімінен екі жыл бұрын округ пошта бастығы болып тағайындалғанда ғана Корал Гейблске оралды. Мерриктің Корал Гейблстегі бұрынғы үйі – Корал Гейблс үйі қазір тарихи мұражай ретінде сақталған. Майами университетінің Корал Гейблстегі Соломон Г. Меррик ғимараты Мерриктің әкесінің құрметіне салынды, ол қауымдық қызметкер және құлдыққа қарсы күрескен адам болған.
Merrick is credited with the establishment of the University of Miami in Coral Gables, Florida, in 1925, with a donation of of land and a pledged contribution of $5 million to the university. The following year, just weeks before the start of the inaugural school year, a devastating hurricane on September 17–18, 1926, followed by the Great Depression, ended Merrick's dreams of further developing Coral Gables. Merrick later fell into heavy debt. In 1928, he was asked to leave the Coral Gables Commission. He then left Coral Gables and moved to Upper Matecumbe Key, where he opened Caribee Club with his wife; it was not far from Long Key Fishing Camp, an upscale fishing resort on nearby Long Key. In 1935, the monstrous Labor Day Hurricane, called the "Storm of the Century", destroyed almost everything on the Middle Keys, including Merrick's Caribee Club, which was never rebuilt. Merrick returned to Coral Gables only when he became the postmaster for the county two years before his death. Merrick's former home in Coral Gables, Coral Gables House, is maintained as a historic house museum. The Solomon G. Merrick Building at the University of Miami at Coral Gables was built in honor of Merrick's father, who was a Congregational minister and abolitionist.
Поэзия
1920 жылы Меррик "Оңтүстік жағалаудағы жел әндері" және Флориданың басқа өлеңдері" атты өлеңдер жинағын The Four Seas Publishing Company компаниясы арқылы жариялады.
In 1920, Merrick published a book of poetry, Songs of the Wind on a Southern Shore, and other Poems of Florida, with The Four Seas Publishing Company.
Дау
2021 жылдың мамыр айында Майами университеті Меррик драйвтегі тұрақ енді Джордж Меррик атымен аталмасын, бірақ Джордж Мерриктің әкесі құрметіне аталған Соломон Г. Меррик ғимараты өз орнында қалатынын, ал «жолға қатысты мәселелерде Джордж Е. Меррик көшесінің атауын өзгерту Қамқоршылар кеңесінің қарауына кірмейді» деп хабарлады. Университет бұл шешімді «Black Lives Matter» қозғалысы кезінде студенттер мен түлектер құрған «Расистік тарихы бар Майами университетінің нысандарын қайта атау» петициясына жауап ретінде қабылдады. Петицияда Джордж Меррик «өмірі бойы нәсілшілдікке және нәсілдік сегрегацияға ұстанды және оған сәйкес әрекеттер жасады» деп айыпталды. Петицияда Джордж Меррик қара қоғамның тұрғын үйлерін түс шекарасынан өткізіп, сол кездегі сегрегациялық заңдарды бұзғанына байланысты ақ қоғамнан сынға ұшырағаны туралы мәлімет жоқ. Петицияда Меррик әкесіне еліктегені айтылған, бірақ оның әкесі Соломон Г. Меррик 1850 жылдары құлдыққа қарсы күрескен және американдық протестанттық конфессиялардың бірі болғаны туралы еске салынбаған. Сондай-ақ, Джордж Меррик заң бойынша сегрегация қабылданған қоғамда өмір сүргені, ал Джим Кроу заңдары оның туғанға дейін қабылданған және одан кейін де күшінде болғаны туралы да айтылмаған. ХХ ғасырдың басында үкімет тұрмыстық жағдайды жақсарту, халықтың денсаулығы мен қауіпсіздігін арттыру мақсатында шалаптарды тазалауға тырысты, ал 1937 жылғы Тұрғын үй заңында шалаптар «құлай бастаған, тығыз қоныстанған, дұрыс емес жоспарланған немесе құрылған, желдетуі, жарығы немесе санитарлық жағдайлары нашар болған немесе осы факторлардың кез келген комбинациясы қауіпсіздікке, денсаулыққа немесе моральға зиян келтіретін тұрғын үйлер басым болатын кез келген аудан» деп анықталды. Бұл Меррикке қатысты, өйткені ол сары қызылша эпидемиясын бастан кешірді және бала кезінде Оңтүстік Флоридаға көшіп бара жатқанда карантинге алынды. 1937 жылы Меррик ұсынған «Негрлерді қайта қоныстандыру жоспары» президент Франклин Д. Рузвельт кезінде қабылданған шалаптарды тазалау заңдарының аясында Майамидегі қара тұрғындарының бөлінген тұрғын үйлерінен тыс жаңа жерлерге көшіруді көздеген, бірақ бұл жоспар іске аспады. Меррик қара қоғамның өмір сүру жағдайының әділетсіз екенін мойындады және қара қоғамның суға қол жеткізуін, өздерінің меншігінен өздерінің тағамдарын өсіру және алу мүмкіндігін, сондай-ақ үлкен және әдемі үйлерге ие болу құқығын қорғады. Жағажайға жақын жерлер сатып алынғанда, Меррик әркімнің, оның ішінде орташа және төмен табысты ақ адамдар мен қара қоғамның жағажайға кіру құқығы болуы керек деп мәлімдеді. Джим Кроу заңдарына байланысты жағажайлар бөлінді, бірақ Меррик қара қоғамның жағажайға толық қол жеткізілуін жоққа шығарудың орнына, олардың өздерінің «үлкен шығанақ жағажайы» мен саябағы болуы керек және ол қара қоғам үшін мәңгі сақталуы керек деп сенді. 1937 жылы Майами жылжымайтын мүлік кеңесінде сөйлеген сөзінде Меррик қара қоғамның әділетсіз өмір сүру жағдайларына наразылық білдірді, жас кезінде көкөністер сатуды еске түсіріп, «егер менің арбада бірдеңе қалса, мен қара қаласына барып, одан құтылар едім. Өкінішке орай, бірақ шын мәнінде, біздің қара нәсілді халқымызға әрқашан қалай қарағанымыздың суреті осылай. Егер бір нәрсе қалса, немесе біз қаламайтын нәрсе қалса, онда оны қаралар алады. Бүгінде халқымыздың үштен бірі – қара нәсілділер. Бізде бір миллион адам болған кезде, бізде кемінде төрттен бір миллион негр болады. Бүгінде осы азаматтардың үштен бірі суды пайдаланудан бас тартылуда. Біз әділдікті өзіміз бермейінше, жеке-жеке де, ұжымдық да әділдікті ала алмаймыз. Бұл әділ емес жағдайды түзету үшін кем дегенде Майами үшін ұсынылады. Осы тұрғыда азаматтардың үштен бір бөлігіне әділдікпен қарау ұсынылады. Осы ұсынылған елу шақырымдық су Loop-ының тиісті жерінде үлкен шығанақ жағажай құрылып, қаралардың пайдалануы үшін мәңгі сақталуы ұсынылады. Сондай-ақ, Loop-тың мұхит жағында да осындай артықшылықтар орнатылып, мүмкіндігінше Gulf Stream-ге қарап тұрған бір кішкентай аралда мұхит және Gulf Stream паркі жасалуы ұсынылады». Мерриктің атын Майами университетінің кампусынан алып тастау туралы петицияда Джордж Мерриктің жоғарыда аталған негрлерді қайта қоныстандыру жоспарына қоғамдық дауыс берудің алдында расистік жарнама материалдарын қолдану «Майами мен оның айналасындағы аймақтарда кеңінен таралған» делінген. Петицияда содан кейін 1950 жылдарға қарай, Меррик қайтыс болғаннан кейін шалаптарды тазалау туралы жарнаманың суреті келтірілген. Vizcaya музейі мен бақтарының «Қара дауыстары» атты басылымында, тарихшы және The Black Archives-тің негізін қалаушы Дороти Филдс Багам аралдарының қоғамының әсері мен шабытының маңыздылығын атап өтті. Меррик Багам еңбекшілерімен жұмыс істегенде жазған «Сиқырлы аралдардың адамдары» атты әңгімелер жинағын жариялады. Нелли Пауэрс, қоғамдағы қара әйел, қара балаларды оқыту үшін жеке мектеп ашқанда, Меррик, аралас нәсілді кеңеспен бірге, осы мақсатқа қаржы жұмсады. Осыған дейін «Майамиде мұндай нәсілдер аралық күш-жігер болған емес». Меррик сондай-ақ Багам еңбекшілеріне тұру үшін жер сатып алды, бұл жер кейіннен МакФарлейн ауданына айналды. Майами университетінің кампусында Джордж Мерриктің атымен аталған жалғыз нысан – Меррик гаражы, университет пен студенттер оны Браун гаражы деп те атайды. Джордж Мерриктің әкесі Соломон Г. Меррик атымен аталған ғимарат кейде жай ғана Меррик ғимараты деп аталады. 2022 жылдың маусым айына қарай Майами университеті барлық бағыттардағы белгілер мен карталарда «Меррик гаражы» атауын сақтап қалды.
In May 2021, the University of Miami announced the parking structure on Merrick Drive would no longer be referred to by George Merrick's name, but that the Solomon G. Merrick Building named in honor of George Merrick’s father would remain, and "as for the roadway, the renaming of George E. Merrick Street goes beyond the purview of the Board of Trustees." The university's decision was a response to a petition created by alumni and students in the wake of Black Lives Matter protests, titled "Rename University of Miami facilities with a racist history". The petition alleged George Merrick "boldly held, and acted upon, racist segregationist beliefs throughout his life." The petition did not mention that George Merrick faced criticism from the white community when he let the black community's housing cross over the color line, which violated the segregationist laws of the time. The petition mentioned that Merrick looked up to his father, but did not mention that his father, Solomon G. Merrick, was an abolitionist and a reverend with one of the first American Protestant denominations to take a strong stand against slavery in the 1850's, nor did it state that George Merrick lived in a society where segregation was legally required because of Jim Crow laws laws which predated his birth and were still in place after his death. In the early to mid twentieth century, government sought to improve living conditions and public health and safety by clearing slums, with the Housing Act of 1937 defining a slum as "any area where dwellings predominate which by reason of dilapidation, over crowding, faulty arrangement or design, lack of ventilation, light or sanitation facilities, or any combination of these factors, are detrimental to safety, health, or morals." This was relevant to Merrick, who experienced a yellow fever epidemic and forced quarantine when he was moving to South Florida as a boy. In 1937, Merrick's proposed "Negro Resettlement Plan", as part of the slum clearance laws promulgated under President Franklin D. Roosevelt, would have relocated Black residents to new locations outside of their current segregated housing in Miami, but the resettlement plan was never implemented. Merrick recognized that the living conditions for the Black community were unfair, and he advocated for the Black community's access to water, their ability to grow and access their own fresh food from their own property, and their right to larger and beautiful homes. When beachfront land was being bought up, Merrick argued that everyone should have the right to beach access, including middle to lower income whites and the Black community. Due to Jim Crow laws, beaches were segregated, but Merrick believed that rather than deny the Black community complete beach access, they should have their own "great Bay beach" and park and that it should be forever preserved for the Black community. In his 1937 speech to the Miami Realty Board, Merrick lamented the unfair living conditions of the Black community, recalling peddling vegetables when he was young and stating "[i]f I had anything in the wagon left over, I would go over into Negro town and get rid of it. Sadly, but truly, that is the picture of how we have always treated our Negro population. If anything is left over, or anything we do not want, then the Negroes get that. Today one third of our present population is Negro. When we will have a million people, we will have at least a fourth of a million Negroes. Today this third of our present citizenry are effectively denied water access and water use. Now collectively, as well as individually, we cannot receive fairness, unless we give fairness. It is proposed—for Miami at least, that this unfair condition be remedied. It is proposed to give fairness to this deserving one third of our citizenry. It is proposed that at a proper point on this proposed fifty mile water Loop, that a great Bay beach be established and forever preserved for Negro use. And that similarly, on the ocean side of the Loop that similar advantages be established and preferably in one whole little island facing on the Gulf Stream, which could ideally be made there for them an ocean and Gulf Stream park." The petition to remove Merrick's name from the University of Miami campus claimed that leading up to public votes on George Merrick’s aforementioned Negro Resettlement Plan, the use of racist advertisement materials was "fairly wide spread throughout Miami and the surrounding areas." The petition then cited an image of a slum clearance ad from the 1950s, years after Merrick’s death. Published as part of Vizcaya Museum and Gardens, "Black Voices", by historian and founder of The Black Archives Dr. Dorothy Fields, noted the significance of Merrick's admiration of the Bahamian community's impact and inspiration. Merrick wrote a series of stories he titled “Men of the Magical Isles”, honoring the Bahamian laborers he worked with. When Nellie Powers, a Black woman in the community, decided to open a private school to educate Black children, Merrick, along with a biracial board, donated to the cause. Up until that point, "Miami had never seen such an inter racial effort". Merrick also purchased land to give to the Bahamian laborers to live on, this land later becoming the MacFarlane District. The only structure on the University of Miami campus named after George Merrick is the Merrick Garage, which the university and students also refer to as the Brown Garage. The Solomon G. Merrick Building, named after George Merrick's father, is sometimes referred to as simply the Merrick Building. As of June 2022, the University of Miami has retained the name "Merrick Garage" on all directional signs and maps.
Жеке өмір
1916 жылдың 5 ақпанында Меррик Кокост Гровтің пионерлері Р. А. С. Пикок пен Лилиан Айрин Фроудың қызы Юнис Изабелла Пикокқа үйленді. Меррик әйелі үшін Поинциана Плейс деп аталатын үй салды, ол Коралл Гейблс қаласындағы 937 Коралл Уэйде орналасқан.
On February 5, 1916, Merrick married Eunice Isabella Peacock, daughter of Coconut Grove pioneers, R. A. S. Peacock and Lilian Irene Frow. Merrick built a home for his bride, called Poinciana Place, located at 937 Coral Way, in Coral Gables.
Мұра мен құрмет
1927 жылы Меррик Испания королі Альфонсо XIII-тен Коралл Гейблсте испан мәдениетін қолдағандығы үшін Католик Изабелла орденімен марапатталды. 1943 жылы, Меррик қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң, Екінші дүниежүзілік соғыстағы "Либерти" кемесі оның құрметіне аталды. 2006 жылы Coral Gables Garden Club қала әкімдігі алдында Джордж Мерриктің мүсінін орнатуға тапсырыс берді. Қола мүсінді американдық мүсінші Уильям Беквиф жасады. Архитектор Рокко Сео мүсіннің тұғырын және оны қоршап тұрған коралл тасынан жасалған орындықты жобалады. 2021 жылдың 3 маусымында Коралл Гейблс қаласы қалалық әкімдікте Джордж Мерриктің 135 жылдығын мерекелеу және оның мұрасын еске алу үшін алғашқы "Негізін қалаушы күні салтанатын" өткізді. Coral Gables Magazine журналының 2021 жылғы шілде айындағы санының мұқабасында суретші Карлос Гарсия Барбонның Меррикке арналған акварель суреті жарияланды; суретте қала әкімдігі алдындағы Джордж Мерриктің қола мүсіні бейнеленген. 2022 жылы Коралл Гейблс қаласы 3 маусымды Мерриктің туған күніне орай "Коралл Гейблс Негізін қалаушылар күні" деп тану туралы қаулы қабылдады.
In 1927, Merrick was awarded the Order of Isabella the Catholic by King Alfonso XIII of Spain for his support of Spanish culture in Coral Gables. A year after Merrick's death, in 1943, the World War II Liberty Ship was named in his honor. In 2006, the Coral Gables Garden Club commissioned a statue of George Merrick to be placed in front of City Hall. The bronze statue was crafted by American sculptor, William Beckwith. Architect Rocco Ceo designed the pedestal for the statue and surrounding bench, which were constructed from coral rock. On June 3, 2021, the City of Coral Gables celebrated its inaugural "Founder's Day Ceremony" at City Hall, marking the 135th anniversary of George Merrick's birthday to commemorate his legacy. The cover of the July 2021 edition of Coral Gables Magazine features a watercolor painting honoring Merrick by artist Carlos Garcia Barbon; the painting depicts the bronze George Merrick statue in front of City Hall. In 2022, the City of Coral Gables enacted a resolution recognizing June 3 as "Founder's Day in Coral Gables" honoring Merrick on the anniversary of his birthday.
Танымал мәдениетте
Меррик 2014 жылғы «A Golden Wake» атты тапсыру және басу ойналатын шытырман оқиғалық ойында маңызды көмекші кейіпкер ретінде көрінеді. 2023 жылы Чарльз Сотерс ойнаған «Плацмейкер поэті» атты пьеса Coral Gables-тің көреген құрылысшысы Джордж Э. Мерриктың өмірі мен мұрасын зерттеді.
Merrick appears as a major supporting character in the 2014 point and click adventure A Golden Wake. In 2023, a play called “The Placemaker Poet”, starring Charles Sothers, explored the life and legacy of Coral Gables’ visionary developer, George E. Merrick.