Қолмен ауыстырылатын ескі дерек сақтағыш құрылғылары
Disk pack
Диск қапшықтары мен картридждері – 1960-жылдары пайда болған компьютерлік дерек сақтау құралдары. Қолдану тоқтатылған, бірақ қазіргі дискілердің негізі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Алып тасталатын медианың ескі түрі
Obsolete form of removable media
Диск пакеттері мен диск картридждері 1960 жылдары пайда болған компьютерлік деректерді сақтауға арналған алып тасталатын медианың ерте түрлері еді.
Disk packs and disk cartridges were early forms of removable media for computer data storage, introduced in the 1960s.
Дисктер жиынтығы
Диск пакеті – магниттік деректерді сақтау бетімен қапталған қатты диск табақтарының (дөңгелек, қатты дискілер) қабатты жиынтығы. Диск пакеті – қатты диск дискінің негізгі құрауы. Қазіргі заманғы қатты дискілерде диск пакеті дискінің ішінде тұрақты бекітілген. Көптеген ерте заманғы қатты дискілерде диск пакеті ауыстырылатын бөлік болды және көтергіш тұтқасы бар қорғаныш канистрмен бірге жеткізілді. Қорғаныш қаптамасы екі бөліктен тұрады: дискілердің жоғарғы және бүйір жақтарын қоршап тұратын, ортасында тұтқасы бар пластик қабық және мұқият жабысқан жиынтықты толықтыратын жеке төменгі бөлік. Диск пакетін алу үшін дискіні желіден ажыратып, тоқтауға рұқсат етіледі. Содан кейін оның кіру есігі ашылып, бос қабық енгізіліп, диск табақын дискіден айналдырып, қабыққа бекітуге болады. Содан кейін жиынтық алынып, төменгі қақпағы орнатылады. Басқа диск пакетін енгізу үшін төменгі бөлігін алып тастап, диск пакетін қабығымен бірге дискіге орналату керек. Тұтқаны бұратын кезде диск пакеті орнында бекітіліп, қабықты алуға болады. Алғашқы ауыстырылатын диск пакетін 1961 жылы IBM инженерлері Р.Э. Паттисон, Джек Харкер басқарған LCF (Low Cost File) жобасы аясында ойлап тапты. IBM ұсынған 14 дюймдік (356 мм) дискілер де-факто стандартқа айналып, көптеген өндірушілер 1980 жылдарға дейін 14 дюймдік дискілерді диск пакеттерінде және картридждерде қолданды. Ауыстырылатын диск пакеттерін қолданған дискілердің мысалдары: IBM 1311, IBM 2311 және Digital RP04.
A disk pack is a layered grouping of hard disk platters (circular, rigid discs coated with a magnetic data storage surface). A disk pack is the core component of a hard disk drive. In modern hard disks, the disk pack is permanently sealed inside the drive. In many early hard disks, the disk pack was a removable unit, and would be supplied with a protective canister featuring a lifting handle. The protective cover consisted of two parts, a plastic shell, with a handle in the center, that enclosed the top and sides of the disks and a separate bottom that completed the sealed package. To remove the disk pack, the drive would be taken off line and allowed to spin down. Its access door could then be opened and an empty shell inserted and twisted to unlock the disk platter from the drive and secure it to the shell. The assembly would then be lifted out and the bottom cover attached. A different disk pack could then be inserted by removing the bottom and placing the disk pack with its shell into the drive. Turning the handle would lock the disk pack in place and free the shell for removal. The first removable disk pack was invented in 1961 by IBM engineers R. E. Pattison as part of the LCF (Low Cost File) project headed by Jack Harker. The 14 inch (356 mm) diameter disks introduced by IBM became a de facto standard, with many vendors producing disk drives using 14 inch disks in disk packs and cartridges into the 1980s. Examples of disk drives that employed removable disk packs include the IBM 1311, IBM 2311, and the Digital RP04.
Диск картриджі
Алғашқы диск картридждері қорғаныш пластмасса қабықшаға салынған бір ғана қатты диск табасынан тұрды. Алып тасталатын картриджді басқару құрылғысына енгізген кезде, дискінің оқу/жазу бастары қабықтағы тесіктер арқылы табақтың магниттік дерек сақтау бетіне қол жеткізе алатын болды. Диск картридждері диск жинағының немесе алғашқы қатты дискілердің тікелей дамуы еді. Деректерді сақтау тығыздығы артып, тіпті бір табақ та пайдалы көлемде дерек сақтау мүмкіндігін берді, сонымен қатар ол алып тасталатын диск жинағынан қарағанда қолдануға ыңғайлырақ болды. Картридждік дискіге мысал – IBM 1130 жүйесінде қолданылған IBM 2310. Диск картридждері дискеткалардың пайда болуымен қолданудан шықты.
An early disk cartridge was a single hard disk platter encased in a protective plastic shell. When the removable cartridge was inserted into the cartridge drive peripheral device, the read/write heads of the drive could access the magnetic data storage surface of the platter through holes in the shell. The disk cartridge was a direct evolution from the disk pack drive, or the early hard drive. As the storage density improved, even a single platter would provide a useful amount of data storage space, with the benefit being easier to handle than a removable disk pack. An example of a cartridge drive is the IBM 2310, used on the IBM 1130. Disk cartridges were made obsolete by floppy disks.
Түзеткіш
Ауыстырылатын дискілік пакеттері немесе дискілік картридждері бар дискілерде әдетте деректердің басын дұрыс бағыттау қажет болатын, бұл бір дискіде форматталған пакеттерді басқа үйлесімді дискіде оқуға және жазуға мүмкіндік беретін. Бағыттау үшін арнайы бағыттау жинағы, осциллоскоп, оқу-жазу басын жылжытатын бағыттау құралы және шыдамдылық қажет еді. Осциллоскопта пайда болатын үлгі, арт жағымен қарағанда, бір-бірімен кезектесіп жазылған С және Е әріптерінің қатарына ұқсайтын. Бас ауыстырылғаннан кейін, және қандай жағдайда болса да, дискілерге қажетті техникалық қызмет көрсетудің бір бөлігі ретінде бас деңгейін түзету қажет болатын. Бөлшекті реттеу жинағы әдетте "CE жинағы" деп аталатын, себебі IBM өздерінің "сервистік техниктерін" ешқашан "жөндеушілер" деп емес, "Клиенттік инженерлер" (CE) деп атаған. Ал бағыттау жинағы тек CE-лер ғана пайдаланатындықтан, оны "CE жинағы" деп атады. Таспалық дискілер мен дискеталық дискілер үшін де "CE таспасы" және "CE дискетасы" деп аталатын арнайы CE медиасы қол жетімді болды. Кейінірек алмастырылатын пакеттері бар дискілер (мысалы, CDC 8" Lark дискілері) сервоны деректермен біріктіріп, тұрақты бас бағыттауын қажет етпеді.
Disk drives with exchangeable disk packs or disk cartridges generally required the data heads to be aligned to allow packs formatted on one drive to be read and written on another compatible drive. Alignment required a special alignment pack, an oscilloscope, an alignment tool that moved the read/write heads, and patience. The pattern generated on the scope looks like a row of alternating C and E characters on their backs. Head alignment needed to be performed after head replacement, and in any case on a periodic basis as part of the routine maintenance required by the drives. The alignment pack was usually called the "CE pack," because IBM never called their 'service technicians' 'repairmen,' but "Customer Engineers" (CEs). And, since the alignment pack was only to be used by CEs, it was called the "CE Pack." Special CE media was also available for tape drives and diskette drives, known as "the CE tape" and "the CE floppy." Later drives with exchangeable packs (such as the CDC 8" Lark drives) embedded the servo with the data and didn't require regular head alignment.