Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ армиясының жаяу әскер бригадасы
Infantry brigade of the United States Army
172-ші жаяу әскер бригадасы – АҚШ армиясының Аляска штатындағы Уэйнрайт фортында дислокацияланған, кейіннен штаб-пәтерін Германиядағы Графенвёрге көшірген жеңіл жаяу әскер бригадасы. Белсенді қызметтегі тәуелсіз бригада, ол V корпустың құрамында болды және 2013 жылдың 31 мамырында соңғы рет таратылуына дейін АҚШ армиясындағы бес белсенді, дербес, бригадалық ұрыс тобының бірі болды. Бірінші рет 1917 жылы құрылған бригада Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Францияға жөнелтіліп, алдыңғы шептегі бөлімдерді күшейтуге пайдаланылды. Бригаданың сол кезде Франциядағы іс-қимылдары толыққанды анықталмаған. Кейіннен ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қолданылған, барлау бөліміне айналдырылып, Еуропа театрларында бірнеше ай бойы қақтығыстарға қатысты. Бригада 2005 жылдан 2006 жылға дейін және 2008 жылдан 2010 жылға дейін «Ирак азаттығы» операциясында, ал 2011 жылдан 2012 жылға дейін «Тұрақты азаттық» операциясында бірнеше рет міндетін атқарды. Оның 16 айлық үздіксіз қатысуы – ОИФ кампаниясындағы бөлімдер арасындағы ең ұзақ мерзімді міндеттердің бірі болды. Соңғы кезде бригада 2011 жылдан 2012 жылға дейін Ауғанстанда 12 айлық миссияда болды. Бөлім бірнеше рет құрылып, таратылды, сондай-ақ бірнеше рет қайта ұйымдастырылды. 172-ші бригада 2006 жылы таратылғанға дейін алғашқы бригадалық ұрыс топтарының бірі болды. 2008 жылы басқа бір бөлімнің негізінде қайта құрылып, дереу Ирактағы кезекті миссияға дайындық жүргізді. Бюджеттік қиындықтар мен әскер құрамын қысқарту нәтижесінде, бөлім 2013 жылдың 31 мамырында Германияның Графенвёр қаласында ресми түрде таратылды.
The 172nd Infantry Brigade was a light infantry brigade of the United States Army stationed at Fort Wainwright, Alaska and later moved its headquarters to Grafenwöhr, Germany. An active duty independent brigade, it was part of V Corps and was one of five active duty, separate, brigade combat teams in the U. S. Army before its most recent inactivation on 31 May 2013. First activated in 1917, the brigade was deployed to France during World War I and used to reinforce front line units. The brigade's actions in France during that time are not completely clear. It would later be converted to a reconnaissance unit that was deployed during World War II and saw several months of combat in the European Theatre. The brigade has multiple tours of duty in Operation Iraqi Freedom from 2005 until 2006 and from 2008 until 2010 and in Operation Enduring Freedom from 2011 until 2012. Its infamous 16 month deployment was one of the longest deployments for a unit serving in the OIF campaign. Most recently the brigade served a 12 month tour in Afghanistan from 2011 until 2012. The unit has been activated and inactivated numerous times, and has also seen several redesignations. The 172nd was one of the first brigade combat teams before it was deactivated in 2006. Reactivated in 2008 from another reflagged unit, it immediately prepared for another tour of duty in Iraq. Following a series of budget cuts and force structure reductions, the unit formally inactivated on 31 May 2013 in Grafenwöhr, Germany.
Ұйым
Бригада жеке бөлім болып, жоғары дивизиялық штабқа есеп бермей, тікелей Еуропадағы АҚШ армиясының V корпусына бағынатын. Бөлімнің бас штабы Германияның Графенвёр қаласында орналасқан. Бөлім құрамында 1-ші батальон, 2-ші жаяу әскер полкі, 2-ші батальон, 28-ші жаяу әскер полкі, 1-ші батальон, 77-ші дала артиллериясы, 9-шы инженерлік батальон, 3-ші батальон, 66-шы бронетанқ полкі және 172-ші алдыңғы қолдау батальоны болды. Бұдан өзге, бригадада үш тәуелсіз рота болды: 504-ші әскери барлау ротасы, 5-ші кавалерия полкінің Echo тобы және 57-ші байланыс ротасы. Осы барлық бөлімшелер соңғы рет Графенвёрде орналасқан.
The brigade was a separate unit and did not report to a higher division level headquarters, but instead reported directly to the V Corps of United States Army Europe. The Headquarters and Headquarters Company of the unit was located at Grafenwöhr, Germany. The Unit also contained the 1st Battalion, 2d Infantry, the 2nd Battalion, 28th Infantry, the 1st Battalion, 77th Field Artillery, the 9th Engineer Battalion, the 3rd Battalion, 66th Armor, and the 172nd Forward Support Battalion. In addition, the brigade contained three independent companies; 504th Military Intelligence Company, and Echo Troop, 5th Cavalry Regiment, the 57th Signal Company. All of these subordinate units were last located in Grafenwöhr.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
172-ші жаяу әскер бригадасы (жеке), ресми түрде "172-ші жаяу әскер бригадасы" деп аталады. Бригадаға бригадир генерал Линкольн Кларк Эндрюс басшылық етті. Ол 86-шы дивизияға тағайындалып, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Еуропаға жіберілді. 1918 жылдың қыркүйегінде Франциядағы Бордо қаласына келді. Осылайша бригада Бірінші дүниежүзілік соғыс кампаниясының белгісін, жазусыз алды, себебі ол ешқандай шайқаста соғысқан жоқ. Армия 1962 жылы Форт-Ричардсон қаласында F (Әуеде) компаниясы, 4-ші ұрыс тобы, 23-ші жаяу әскері атауын алған тәжірибелік әуеде десанттық бөлім құрды. Компания командирі - капитан Лоренс. Армияның жауынгерлік күштері Пентамикалық дивизияның ұрыс топтарынан, қарамағындағы батальондармен бригадаларға қайта ұйымдастырылған кезде, топ 4-ші батальон, 23-ші жаяу әскеріне айналып, оның әуеде десанттық бөлімі C компаниясы болды. Бөлім Алясканың кең аумағында арктикалық жағдайда әуеде десанттық сарбаздарды қалай пайдалану керектігін анықтау үшін пайдаланылды. Жаңа құрылымға бір жеңіл жаяу әскер батальоны, бір механикаландырылған жаяу әскер батальоны және бір танк ротасы кірді. Оның иық белгісі 1963 жылдың 28 тамызында, ал ерекше бірлік белгісі 1966 жылдың 8 маусымында пайдалануға рұқсат етілді. Бригада 1969 жылдың 30 маусымында механикаландырылған жаяу әскерден жеңіл жаяу әскерге қайта құрылды. 1974 жылы 172-ші жаяу әскер бригадасы қайтадан қайта құрылды. АҚШ армиясы Аляска 60-шы және 70-ші жылдары USARAL ретінде белгілі болды, ал 6-шы жаяу әскер дивизиясы белсендірілгеннен кейін USARAK ретінде белгілі болды. Екі арктикалық бригада, 171-ші (4-ші және 9-шы жаяу әскер, 1-ші және 47-ші жаяу әскер [кейін де белсенділігі тоқтатылды] және Форт Уэйнрайттегі басқа бөлімшелер) және 172-ші (4-ші және 23-ші жаяу әскер, 1-ші және 60-шы жаяу әскер, 1-ші және 37-ші артиллерия, 561-ші жауынгерлік инженерлік ротасы және Форт Ричардсондағы басқа бөлімшелер) 1973 жылы Вьетнамнан әскерлерді шығару кезінде біріктірілді. "Жеңіл жаяу әскер бригадасы" (LIB) мен "Аляска бригадасы" арасында әкімшілік бөлініс болды, 1-ші және 43-ші әуе қорғанысы, 222-ші авиация, 56-шы әскери полиция компаниясы, 23-ші құрылыс инженерлік компаниясы, сол кезде Форт Грилидегі Солтүстік соғыс оқу орталығы тағайындалды. Бригада 1986 жылдың 15 сәуірінде Аляскадағы Форт-Ричардсон қаласында қайтадан әрекетсіз жағдайға келді. Бұл әрекетсіздік, АҚШ армиясының дивизияларын қайта ұйымдастырумен бірге, бірнеше дивизиялық бригадаларды дивизия штаб-пәтерінен және қолдау бөлімшелерінен алыс орналасқан базаларда орналастырды. Бұл бригадалар жоғары штабтың қолдауысыз жұмыс істеуге қиындықтар сезінді. Жеңіл жаяу әскер – жаяу әскердің кейбір түрлеріне (жаяу әскер) бүкіл тарих бойы қолданылатын атау, әдетте әуе шабуылы мен әуеде десантқа білікті мүшелері бар, жеңіл жабдықтармен немесе қару-жарақпен немесе басқа жаяу әскер түрлеріне қарағанда, ауыр жаяу әскер немесе желілік жаяу әскерге қарағанда жылдам және икемді функциясы бар. Тарихи тұрғыдан алғанда, жеңіл жаяу әскер жиі шабуылдаушылар, барлау, жасырын шабуылдар және қорқыту шабуылдары ретінде соғысты, негізінен партизандық соғыс – негізгі әскердің алдында еркін формацияда соғысатын, жауды басты шайқастан бұрын қыспақтап, кешіктіретін және жалпы "әлсірететін" сарбаздар. Бүгінде "жеңіл жаяу әскер" термині әдетте жылдамдық пен қозғалысқа ерекше назар аударатын бөлімшелерге (оның ішінде коммандостар мен әуеде десантталатын бөлімшелерге) қатысты. Мұндай бөлімшелер негізгі командалардан алыс базаларда орналасуы мүмкін, дивизия деңгейіндегі бірлік қолдауын қажет етпейді, Аляска және Еуропа сияқты жерлерде артықшылық бар, онда бүкіл дивизияларды орналастыру қажет емес немесе тиімді емес. Жеке бригадалардың біріншісі 172-ші жаяу әскер бригадасы болды. 1998 жылдың 17 сәуірінде АҚШ армиясы 172-ші жаяу әскер бригадасын қайта жандандырды (өзгелендіріп), 6-шы жаяу әскер дивизиясының 1-ші бригадасының жалауын қайта орнату арқылы (басқа екі батальон Италияда орналасқан 173-ші әуеде десантталатын бригаданың бөлігі болды). 2001 жылдың шілдесінде АҚШ армиясы 172-ші жаяу әскер бригадасы жаңа Армияның уақытша бригадалық ұрыс командаларының бірі болатынын жариялады, кейіннен ол Stryker бригадалық ұрыс командалары (SBCT) ретінде танылды. Бригадаға енгізілген өзгерістерге 300-ге жуық Stryker көлік құралдары және бірнеше пилотсыз ұшақтар қосылды. Трансформация бригаданың операциялардағы ұтқырлығын арттыруды, сондай-ақ оның логистикалық ізін азайтуды көздеді. Жобаның құны 1,2 миллиард долларды құрады. Бұл трансформация 2003 жылдың 16 қазанында бірлік ресми түрде қайта аталғанда аяқталды. Трансформация аяқталғаннан кейін 172-ші АҚШ армиясындағы үшінші Stryker бригадасы болды, құрамында 3500 сарбаз бар.
The 172nd Infantry Brigade (Separate), officially titled the "172d Infantry Brigade", The brigade, commanded by Brigadier General Lincoln Clark Andrews, was assigned to the 86th Division and deployed to Europe for duty during World War I. It arrived in Bordeaux, France, in September 1918 Thus, the brigade received a World War I campaign streamer without an inscription, as it was not known to have fought in any engagements. The Army set up an experimental Airborne unit with the designation of Company F (Airborne), 4th Battle Group, 23d Infantry in 1962 at Fort Richardson. The company commander was Captain Lawrence. When Army combat forces were reorganized from the Pentomic division battle groups to brigades with subordinate battalions, the group became the 4th Battalion, 23d Infantry and its Airborne component was Company C. The unit was used to determine how best to use Airborne soldiers in Arctic conditions throughout the vast area of Alaska. The new structure included one Light Infantry Battalion; one Mechanized Infantry Battalion; and one Tank Company. Its shoulder sleeve insignia was authorized for use on 28 August 1963 and its distinctive unit insignia was authorized on 8 June 1966. The Brigade was reorganized from Mechanized Infantry to Light Infantry on 30 June 1969, with a reduction to two mechanized infantry battalions. In 1974 the 172nd Infantry Brigade was reorganized again to include three light infantry battalions. US Army Alaska was known as USARAL through the 60s and 70s, whereas after the activation of the 6th Infantry Division it was known as USARAK. The two Arctic brigades, the 171st (4 9th Infantry, 1 47th Infantry [which was subsequently deactivated], and other components at Fort Wainwright) and the 172d (4 23d Infantry, 1 60th Infantry, 1 37th Artillery, 561st Combat Engineer Company, and other components at Fort Richardson) were consolidated in 1973 with the drawdown after Viet Nam. There was an administrative split between the "LIB" (Light Infantry Brigade) and the "Brigade Alaska", with the 1 43d Air Defense, 222d Aviation, 56th MP Company, 23d Construction Engineer Company, Northern Warfare Training Center then at Fort Greely,' being assigned. The brigade was again inactivated on 15 April 1986 at Fort Richardson, Alaska, These inactivations, along with the subsequent reorganization of US Army divisions, saw several divisional brigades stationed in bases that were far from the division's headquarters and support units. These brigades had difficulty operating without support from higher headquarters. Light infantry is a designation applied to certain types of foot soldiers (infantry) throughout history, typically having air assault and airborne qualified members with lighter equipment or armament or a more mobile or fluid function than other types of infantry, such as heavy infantry or line infantry. Historically, light infantry often fought as skirmishers, reconnaissance, hidden shock and awe attacks, basically guerilla warfare—soldiers who fight in a loose formation ahead of the main army to harass, delay and generally "soften up" an enemy before the main battle. Today, the term "light infantry" generally refers to units (including commandos and airborne units) that specifically emphasize speed and mobility over armor and firepower, to units that historically held a skirmishing role. Such units could be stationed in bases far from major commands, not requiring division level unit support, an advantage in places like Alaska and Europe, where stationing entire divisions was unnecessary or impractical. The first of the separate brigades was to be the 172d Infantry Brigade. On 17 April 1998, the U. S. Army reactivated the 172d Infantry Brigade (Separate) by reflagging the 1st Brigade, 6th Infantry Division (The other two battalions were part of the 173d Airborne Brigade based in Italy.) In July 2001 the US Army announced that the 172d Infantry Brigade was to become one of the Army's new Interim Brigade Combat Teams, later to be known as Stryker Brigade Combat Teams (SBCTs). Changes to the brigade included the addition of some 300 Stryker vehicles, and several Unmanned Aerial Vehicles. The transformation was intended to increase the brigade's mobility in operations as well as reduce its logistical footprint. The project entailed around $1.2 billion in construction costs for training facilities, motor pools, and other buildings. This transformation was completed when the unit was formally redesignated on 16 October 2003. After the transformation was complete, the 172d became the third Stryker brigade in the US Army, with a force of 3,500 soldiers.
Ирак азаттығын алу операциясы
2005 жылдың тамызында 172-ші «Стайкер» бригадасы «Ирак азаттығы» операциясын қолдау мақсатында Иракқа жөнелтілді. Бөлім Мосул қаласына орналасты. 4-ші «Кавалери» эскадроны (4-14 CAV) және «Стайкер» атқыш ротасы (A/4 23 IN және кейіннен B/2 1 IN) 2-ші теңіз экспедициялық корпусына қосылып, COP Rawah-да дислокацияланды; бұл орын BDE-нің қалған бөлігінен шалқап жатты. Бөлімнің міндеттеріне көптеген патрульдік іс-шаралар, қару-жарақ сақтау орындарын іздеу және бүлікшілдікке қарсы күрес кірді. Бөлімнің міндетті мерзімі 2006 жылдың 27 шілдесінде аяқталуға тиіс болған, бірақ АҚШ Армиясы күтпеген жағдайда оны 2006 жылдың қараша айының соңына дейін ұзартты. Ұзарту барысында бөлім Бағдадқа діни араздықтардың өршуіне байланысты жағдайды тұрақтандыру үшін жіберілді. Осы іс-шара кезінде бригададан 26 әскери қызметші қаза тауып, тағы 350-і жараланды. Бригадаға қосылған бөлімдерден тағы 10 әскери қызметші қаза тапты.
In August 2005, the 172nd Stryker Brigade Combat Team deployed to Iraq in support of Operation Iraqi Freedom. The unit deployed to Mosul, Iraq. 4 14 CAV and a Stryker infantry company (A/4 23 IN and later, B/2 1 IN) were attached to 2nd Marine Expeditionary Force, and stationed at COP Rawah; away from the rest of the BDE. Duties of the unit during deployment included numerous patrol operations, searches for weapons caches, and counterinsurgency operations. Its tour was to have ended on 27 July 2006, but the U. S. Army unexpectedly extended the deployment until the end of November 2006. During the extension, the unit was sent to Baghdad to quell growing sectarian violence concerns. During this action, 26 soldiers of the brigade were killed in action, and another 350 were wounded. Ten additional soldiers in units attached to the brigade were killed.