Гэри Коллинз: Американ футболшысының өмірі мен мансабы
Gary Collins (American football)
Гэри Коллинз – америкалық футболшы (1940 ж.т.), «Кливленд Браунс» командасының қанатын және допты тепкішін 1962-1971 ж. аралығында қорғады. Биографиясы, жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық футболшы (1940 жылы туған)
American football player (born 1940)
Гэри Джеймс Коллинз (20 тамыз 1940 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби футболшы, 1962 жылдан 1971 жылға дейін Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Кливленд Браунс» клубында кең қабылдаушы және соққы беруші ретінде ойнаған.
Gary James Collins (born August 20, 1940) is an American former professional football player who was a wide receiver and punter for the Cleveland Browns of the National Football League (NFL) from 1962 to 1971.
Ерте өмір
Пенсильвания штатының Уильямстаун қаласында туған Коллинз Уильямстаун орта мектебін бітірді және Мэриленд университетіне шақырылды. "Террапиндер" құрамында өткізген үш маусымында (1959–61) ол бірнеше мектеп рекордтарын жаңартты, сондай-ақ Атлантикалық жағалау конференциясының рекордтар кітабында да өзінің есімін қалдырды. 1961 жылы ол Хейсман Трофи іріктеуінде сегізінші орынға ие болды.
Born in Williamstown, Pennsylvania, Collins attended Williamstown High School and was recruited by the University of Maryland. During his three seasons (1959–61) with the Terrapins, he established a number of school records, and left his mark on the Atlantic Coast Conference record book as well. In 1961, he finished eighth in the Heisman Trophy balloting.
НФЛ мансабы
Браунс Коллинсті 1962 жылғы НФЛ драфтында төртінші нөмірмен таңдады және оны бірден бастапқы құрамға қойды, сонымен қатар тәжірибелі Рэй Ренфроның резерві ретінде пайдаланды. 1963 жылы ол бастапқы құрамға еніп, команда бойынша 43 рет допты қабылдап, Фрэнк Райанмен бірге лигада 13 тачдаунға еселік етті. Бұл көрсеткіш 1947 жылы Данте Лавелли орнатқан 9 голдық командалық рекордты жаңартты. Келесі жылы жаңадан келген Пол Уорфилд Райанның басты қабылдаушысы болды, бірақ Коллинз қиын жағдайларда көмектесетін шеберлігін дамытты. Алғашқы мысал маусымның екінші ойынында болды, ол Райаннан төртінші қадамда пас алды, бұл Сент-Луис Кардиналдарына қарсы гол соғуға мүмкіндік берді. Ең жақсысын соңына сақтап, Коллинз 1964 жылғы НФЛ чемпионатында жарқын өнер көрсетті, ол Райаннан үш тачдаундық пас алды және Балтимор Колтс клубын 27:0 есебімен ұтып, ойынның ең құнды ойыншысы атағын жеңіп алды. Осы маусымның керемет аяқталуына сүйене отырып, Коллинз тағы екі сәтті маусымды өткізіп, 50-ден астам допты қабылдады және тачдаундық қабылдаулар бойынша қайтадан қос таңбалы көрсеткішті тіркеді. 1965 жылы ол 884 ярдқа 50 допты қабылдап, Браунс командасын жетектеді, ал бір допты соғудың 46,7 ярдтық орташа көрсеткіші НФЛ-де ең жоғары болды. Оның 946 ярдқа 56 допты қабылдауы 1966 жылы да команданы жетектеді. 1967 жылы Коллинстің допты қабылдау және соғу көрсеткіштері төмендеді, бірақ ол екінші рет Pro Bowl-ға қатысты. Келесі жылы Коллинз допты соғудан бас тартып, 5 қазан күні Питтсбург Стиллерс клубына қарсы өткен ойында иығына ауыр жарақат алды. Жарақат оны маусымның соңғы аптасына дейін алаңнан шығарды және ол тек тоғыз допты қабылдауға шектелді. Ол әрбір қабылдау үшін 25 ярдтан астам орташа көрсеткіш көрсеткенімен, Коллинс мансабында тұңғыш рет тачдаундық пас алған жоқ. Коллинз 1969 жылы 54 допты қабылдап, 11 тачдаунға еселік етіп, Браунс клубына алты маусым ішінде төртінші рет НФЛ чемпионатының финалына өтуге көмектесті. 1970 жылы НФЛ қабылдаушысының қиын өмірі оны қинап, 26 допты қабылдауға шектеген көптеген қабырға жарақаттарына ұшырады. Команданың 12 желтоқсанда Даллас Каубойс клубымен өткізген матчында, Кливленд стадионының бетін лайға айналдырған қатты жаңбыр кезінде Коллинс қабырғасына соққы алғаннан кейін жасаған қымбат қателігі маңызды шабуылды тоқтатты және команданың 6:2 есебімен жеңіліске ұшырауына себепкер болды, бұл жеңіліс команданы плей-оффтан шығарды. 1971 жылы жаңа бас бапкер Ник Скоричтің келуі Коллинс пен жаңа бапкер арасындағы жеке дауға әкелді. Сол жылы тек 15 допты қабылдағаннан кейін Коллинс маусым аяғында, егер ол Вашингтон Редскинс немесе Нью-Йорк Джетс клубтарына ауыспаса, зейнеткерлікке шығатынын мәлімдеді.
The Browns chose Collins with the fourth draft pick in the 1962 NFL draft and immediately made him the starting punter, while also using him as a reserve for veteran receiver Ray Renfro. In 1963, he moved into the starting lineup and led the team with 43 receptions and teamed with quarterback Frank Ryan to pace the league with 13 touchdowns catches. The latter mark broke a team record of nine, established by Dante Lavelli in 1947. The following year, rookie Paul Warfield became Ryan's top receiver, but Collins developed a knack for coming through in the clutch. The first instance came in the season's second game, when he caught a fourth down pass from Ryan to set up a go ahead touchdown against the St. Louis Cardinals. Saving the best for last, Collins sparkled in the 1964 NFL championship game, when he was on the receiving end of three touchdown passes from Ryan and won the game's Most Valuable Player award in the 27–0 upset over the Baltimore Colts. Building on the spectacular ending to that season, Collins followed with two more excellent campaigns in which he caught more than 50 passes and again finished in double digits in touchdown receptions. In 1965, he led the Browns with 50 receptions for 884 yards, and his average of 46.7 yards per punt topped the NFL. His 56 catches for 946 yards again led the team in 1966. In 1967, Collins saw his numbers for both receiving and punting drop, but he made his second straight Pro Bowl appearance. The following year, Collins gave up his punting duties, but suffered a severe shoulder injury in the October 5 game against the Pittsburgh Steelers. The injury kept him out of action until the final week of the regular season and limited him to just nine receptions. While he made the most of those catches by averaging over 25 yards per grab, Collins caught no touchdown passes for the only time in his career. Collins bounced back in 1969 with 54 catches and 11 touchdown receptions and helped the Browns reach the NFL Championship game for the fourth time in six seasons. In 1970, the punishing life of an NFL receiver began to catch up with him as he suffered from a number of rib injuries that limited him to 26 catches. In the team's December 12 game against the Dallas Cowboys, played in a driving rainstorm which turned the Cleveland Stadium surface into mud, a costly fumble by Collins after being hit in the ribs stopped a key drive and played a role in the team's 6–2 loss, a defeat that helped keep the team out of the postseason. The ascension of new head coach Nick Skorich in 1971 would eventually develop into a personality conflict between Collins and the new mentor. After just 15 receptions that year, Collins announced during the offseason that he would retire unless he was traded to either the Washington Redskins or New York Jets.
НФЛ-ден кейінгі мансап
Екі команда да келісімге келе алмаған соң, Коллинз зейнеткерлікке шығып, Пенсильвания штатының Аннвилл қаласындағы Либан Вэлли колледжінде көмекші жаттықтырушы болып жұмыс істеді. 1974 жылы WFL-дің «Флорида Блейзерс» командасымен ойыншы-жаттықтырушы ретінде келісім жасады, бірақ маусым алдында мойын сүйегін сындырып алды және маусымның қалған бөлігінде шектеулі ғана ойынға қатысып, 3 допты ұстады. Кейін футболдан толығымен бас тартып, Пенсильвания штатының Херши қаласында сақтандыру агенті болып жұмыс істеді, сондай-ақ радио және телеарналарда жұмыс істеді. 1980 жылы үйленген Коллинстің екі баласы және алты немересі бар.
When neither team was able to work out a deal, Collins retired and took an assistant coaching position with Lebanon Valley College in Annville, Pennsylvania. He signed as a player coach with the WFL's Florida Blazers in 1974, but sustained a broken collarbone in preseason and saw only limited action later in the season, recording 3 catches. After then leaving football altogether, he worked as an insurance agent in Hershey, Pennsylvania, and did some broadcasting. Married in 1980, Collins has two children and six grandchildren.
Мұра
Коллинз 339 рет қабылдап, 5,299 ярдты және 70 тачдаунды бағындырып, карьерасын аяқтады. Коллинз – НФЛ тарихында Дон Хатсон, Дон Мейнард, Томми Макдональд, Лэнс Алворт және Арт Пауэллден кейін 70 тачдаунға жеткен алтыншы ресивер болды. Коллинзден жоғары тұрған бес ойыншының төртеуі Кәсіби футболдың Даңқ залында. Ол барлық уақытта ресиверлер тізімінде 39-шы және қабылдаулар саны бойынша 31-ші орында тұрды. Коллинз – «Браунс» командасының барлық уақыттағы тачдаун алу бойынша көшбасшысы, ал оның қабылдауларының саны Оззи Ньюсомнан кейін екінші орында. Пантер ретінде ол әр лақтыруға орташа есеппен 41,0 ярд жинады. Ол 336 лақтыру жасады, зейнеткерлік кезінде бұл көрсеткіш 25-ші орында тұрды. Осы көрсеткіштер Коллинздің жақтастарының біріне Кәсіби футболдың Даңқ залына сайлау науқанын бастауға түрткі болды, олар Коллинздің карьералық көрсеткіштері мен «Питтсбург Стиллерс» командасының ресивері Линн Сванннің көрсеткіштерінің ұқсастығын атап өтті, себебі екеуі де 330-дан астам қабылдау жасаған, ал қабылдаудың орташа көрсеткіші 16,0 ярдтан асып түседі. Гари Коллинз – Вашингтон қаласының «Pigskin Club» клубының мүшесі, сондай-ақ Ұлттық колледждік америкалық футболшылар құрметті тізіміне енген. 2016 жылы Кәсіби футбол зерттеушілер қауымдастығы Коллинзді PRFA Hall of Very Good Class of 2016 деп таныды.
Collins retired with 339 receptions for 5,299 yards and 70 touchdowns. Collins was the sixth receiver to have 70 touchdowns in NFL history, behind Don Hutson, Don Maynard, Tommy McDonald, Lance Alworth, and Art Powell. Four of those five above Collins are in the Pro Football Hall of Fame. He did so while being 39th all time in receiving yards and 31st in receptions. He remains the Browns' leader in career receiving touchdowns, and his reception total ranks second behind that of Ozzie Newsome. As a punter, he averaged 41.0 yards per attempt. He had 336 punts, 25th best upon retirement. Those numbers have led some of Collins' supporters to launch a quiet campaign for election to the Pro Football Hall of Fame, citing the similarities between Collins' career numbers and those of Pittsburgh Steelers wideout Lynn Swann, as each had over 330 receptions with a yards per reception average of just over 16.0 yards. Gary Collins is a member of The Pigskin Club Of Washington, D. C. National Collegiate All American Football Players Honor Roll. In 2016, the Professional Football Researchers Association named Collins to the PRFA Hall of Very Good Class of 2016.
Басқа дереккөздер
Гросси, Тони (2004). "Браунс" командасының сыртқы жағынан алған әңгімелер. (Шампайн, Иллинойс): Sports Publishing LLC. Стюарт, Тод, ред. (2004) Кливленд Браунс 2004 Медиа нұсқауы. Нью-Йорк: National Communications Group. Кэрролл, Боб және т.б. (1999) Толық футбол II. Нью-Йорк: HarperCollins. .
Grossi, Tony (2004). Tales from the Browns Sideline. (Champaign, Ill.): Sports Publishing LLC. Stewart, Todd, ed. (2004) Cleveland Browns 2004 Media Guide. New York: National Communications Group. Carroll, Bob, et al. (1999) Total Football II. New York: HarperCollins. .