Бруна Сурфистинья: Өмір жолы мен жазбалары

Кіріспе

Жазушы және бұрынғы секс-қызметкер

Бруна Сурфистинья (португалша "Кішкентай серфер Бруна") – бразилиялық Ракель Пачеконың (28 қазан 1984 жылы туған) псевдонімі, бұрынғы секс-қызметкер. Бруна Бразилия медиасының назарын өзінің клиенттерімен болған жыныстық тәжірибелерін блогында жариялағаннан кейін аударды. Бруна теледидар бағдарламаларында өзінің жоғары/орта таптық отбасында асырап алынғанын, бірақ шамамен 17 жасында әкесінің дәстүрлі отбасылық көзқарастарына байланысты үйінен және отбасынан кетіп, өз бетімен өмір сүре бастағанын түсіндірді. Бруна Бразилиядағы әртүрлі теледидар бағдарламаларында, сондай-ақ бірнеше мерзімді басылымдар мен журналдарда пайда болды. Оның блогы күніне 50 мыңнан астам оқырманды тартты. Ол Бразилиядағы бірнеше порнографиялық фильмдерде түсті. 2005 жылы ол "O Doce Veneno do Escorpião" атты кітабын шығарды. Бір айдан астам уақыт ішінде үшінші басылымы 30 000 данадан астам сатылып, Бразилиядағы ең көп сатылған кітапқа айналды. Кітап ағылшын тіліне аударылып, 2006 жылы Bloomsbury Publishing баспасында жарық көрді. Брунаның кітабы 2011 жылы Дебора Секконың басты рөлде ойнаған "Бразилиялық қыздың мойындауы" атты бразилиялық фильміне, ал 2016 жылы Мария Бопптың басты рөлде ойнаған "Me Chama de Bruna" телехикаясына әсер етті. 2011 жылы Бруна Бразилияның "A Fazenda" (Ферманың жергілікті нұсқасы) реалити-шоуына қатысып, үшінші орынды иеленді. "Бразилиялық қыздың мойындауы" Бразилияда 12 356 515 долларлық табыс әкелді, Бразилияның 2011 жылғы кассасында халықаралық фильмдерден кейін бірінші ұлттық фильм болды, бұл Брунаның бразилиялық жұртшылық арасындағы танымалдылығының арқасында мүмкін болды.

Өмірбаян

Ракель Пачеко өзінің биологиялық анасының жыныстық зорлық-зомбылығынан туған. Анасы оны тастап кетуге шешім қабылдады. Бірнеше айдан кейін оны жоғары орта таптағы Паулистана отбасы асырап алды. Сұхбаттасуларда ол өзінің асырап алынғандығы туралы мәлімет 17 жасында үйден кетуге себеп болғанын, оған қоштасу хаттарын қалдырғанын айтты. Ол сұхбаттауда өзінің өте депрессиялы бала және жасөспірім екенін, әрқашан әлеуметтік жағынан оқшауланған және кері қайтып кеткені үшін қорлық көргенін айтты. Ол өзінің материалдық жағынан еш кем болмайтынын, жеке мектептерде жақсы білім алғанын, бірақ ата-анасының сүйіспеншілігі мен көңіл-күйін көп көрмегенін, әрқашан бала күтуші мен қызметші қыздардың жанында болғанын айтады. Ол әрқашан ағасының қорлауына ұшыраған, ол ата-анасы оны асырап алып, жалғыз балалық мәртебесін алып, сол себепті жалғыз мұрагер болғандығын ешқашан қабылдамаған. Сонымен қатар, үйден кетуіне себеп болған шешімге ешкімге тәуелді болғысы келмеу, өз ақшасын өзі табу кірді. Ол ата-анасының қалауы бойынша, университет бітірген соң ғана жұмыс істегісі келмеді. Үйден кеткеннен кейін ол көшеде өмір сүрді. Осылай жалғастыра алмай, жұмыс таба алмай, газеттің жарнамасында жезөкше үйдің жарнамасын көріп, сонда жезөкше болып кетті. Уақыт өте келе, ол осы өмірдің ауырсынуына төзу үшін кокаинді қолданушы болды. Ағасы оның жаңа өмір салтын тауып, отбасына айтып берді. Нәтижесінде отбасы онымен сөйлеспей қалды, ол әлі күнге дейін қатты қайғырып жүр. Өзінің блогында және кітабында жазғандай, ол бастапқыда сапасы төмен бордельде жұмыс істеді, көбінесе күніне төрт клиентті қызмет көрсетті. Бірнеше жылдан кейін ол ақша жинап, есірткіден бас тарту үшін психотерапиялық ем қабылдады және ақырында жезөкше үйінен шықты. Өз пәтерін жалға алып, Сан-Паулудың қымбат аудандарында клиенттерге қызмет көрсете бастады. Осы қызметтен өткен үш жылдан кейін ол 5000 еркекке қызмет көрсетті деп мәлімдеді. Сурфистинха әкесінің өлімі туралы алдын ала түсіпті, сондықтан досы оны аулаға алып барды, ал онда бір зат оның өлгенін растады, бұл оны өлімге ұшыратты. Ол анасына хабарласып, ол өлімін растады. Бұл оның жан дүниесін қатты қиып, тіпті өзін-өзі өлтіруге тырысты, бірақ ол қазір рухани күйзелістен арылды. 2006 жылы 27 сәуірде "Нью-Йорк таймс" газеті Ларри Рохтердің "Өз денесін басқаратын адам өз елдестерін ренжітуі мүмкін" деген мақаласын жариялады. Мақалада Пачеконың кітаптарының Бразилияда танымал екендігі туралы айтылған. Кітапта оқырманға оның айтуынша, беймәлім, бірақ оған әдеттегідей айналған жас жезөкше туралы сипаттама беріледі: басылып шыққаннан кейін, кітап тез арада бестселлер тізімінің басына шықты, Португалия мен Испанияда көпшілік кітапқа қол қою және шығару түндері, сондай-ақ бірнеше баспа басылымдары болды. Жалпы саны 250 мың данаға жетті. 2006 жылы Ракельдің екінші кітабы "О que Aprendi com Bruna Surfistinha" (Мен Бруна Сурфистинхадан не үйрендім) сол баспадан, Panda Books, сол журналист Хорхе Таркинидің мәтінімен жарық көрді. Сату 18 мың данаға жетті, бұл Бразилия нарығына жақсы болып саналды.

Raquel Pacheco was born in Sorocaba, the result of a sexual assault her biological mother had suffered. Her mother decided to abandon her, and within a few days the baby was in an orphanage. After a few months, she was adopted by an upper middle class Paulistana family. In interviews, she pointed out that the discovery of her adoption was one of the deciding factors for leaving home at 17, leaving a farewell letter. She also revealed in interviews that she was a very depressed child and adolescent, always socially isolated, and bullied for being withdrawn. She claims that, although she never lacked material goods, and was well educated in private schools, she did not receive much affection and attention from her parents, always being in the company of the nanny and maids. She was always the subject of humiliation by her brother, who never accepted the fact that her parents had adopted her and taken him from the position of only child, and therefore sole heir. Additionally, the decision that led her to leave home included not wanting not depend on anyone, and to earn her own money. She did not want to wait to graduate from university to start work, as her parents wanted. After leaving home, she lived on the streets. Not wanting to continue like this, and unable to find work, she saw the announcement of a brothel in the newspaper classifieds, and became a prostitute there. Over time, to endure the pain and humiliation of living this life, she became a cocaine user. Her brother discovered her new life and told the family. As a result, the family stopped talking to her, which still makes her very sad. As she states in her blog and book, in the beginning she worked in a poor quality brothel, often serving four clients a day. After a few years she had saved some money, and underwent psychotherapeutic treatment to quit drugs and eventually managed to get out of the brothel. Renting her own apartment, she began serving clients in upscale neighbourhoods of Sao Paulo. After three years of this activity, she claimed to have serviced 5,000 men. Surfistinha had a premonitory dream about the death of her father, so a friend took her to a yard, and there an entity confirmed that he had died, which made her desperate. She called her mother, who confirmed the death. This left her shaken and she even attempted suicide, but she has now overcome the loss with the help of spirituality. On April 27, 2006, The New York Times published an article about the phenomenon by Larry Rohter entitled, The One Who Controls Her Body May Annoy Her Countrymen. The article comments on the popularity of Pacheco's book in Brazil. In the book, the reader finds descriptions of a young prostitute who entered a world, she said, unknown, but became routine to her:

Once released, the book quickly topped the bestseller list, with crowded book signing and release nights in Portugal and Spain, as well as several print runs. The sales reached a total of 250 thousand copies. In 2006 a second book by Raquel, "O que Aprendi com Bruna Surfistinha" (What I Learned from Bruna Surfistinha), was released by the same publisher, Panda Books, with text written by same journalist Jorge Tarquini. Sales reached 18 thousand copies, considered good for the Brazilian market.

Фильмге бейімделу

Брунаның оқиғасына негізделген фильм Мәдениет министрлігінен мемлекеттік субсидия алуға мақұлданды. Фильмнің атауы алғашқы кітаптың атауымен – "O Doce Veneno do Escorpião" ("Скорпионның тәтті улысы") – бірдей болуы тиіс еді және салық жеңілдігі арқылы шамамен төрт миллион реал көлемінде қаржыландырылуға бағытталған. Фильмді Маркус Балдини режиссерлік етті, сценарийін Хосе Карвальо, Хомеро Оливето және Антония Пельгрино жазды, ал өндірісін Риодағы TvZERO компаниясы жүзеге асырды. Актерлерді іріктеу 2007 жылдың қазанында басталды, түсірілім бастапқыда 2008 жылға жоспарланған, ал премьерасы 2010 жылдың сәуіріне белгіленген. Ракель рөліне Дебора Секко таңдалды. Фильмнің алғашқы тизері 2010 жылдың 19 шілдесінде жарияланды. Кейіннен фильмнің атауы "Бруна Сурфистинья" деп өзгертілді және ол кассада сәтті болды.

Ересектерге арналған фильмдер

2006 жылы ересек фильмдердің продюсері Sexxxy «3X com Bruna Surfistinha» DVD-сін шығарды, онда Ракель Пачеко үш порнографиялық оқиғаға қатысады. Rede Globo телеарнасының «Programa do Jô» бағдарламасында Рейчел осы DVD-ні түсіргеніне өкініш білдірді. Ол қатысуы үшін бар болғаны 500 реал алғанын мәлімдеді. Оның сөзінше, бұл сол кезде үш клиентке қызмет көрсету үшін алынатын ақымен тең болып көрінген.

Телесериалдар

2016 жылы Бруна Сурфистиньяның өміріне негізделген "Me Chama de Bruna" атты телесериал Fox1 төлемдік телеарнасында көрсетілетіні жарияланды. Аталған жобаны 2011 жылғы фильмнің продюсерлері FOX Brasil және TV Zero бірлесіп жасады. Басты рөлді актриса Мария Бопп сомдады. 2017 жылдың маусым айында FOX сериалдың екінші маусымын түсірудің басталғанын, сондай-ақ Серджио Мальейрос пен Майте Проэнсаның да қатысқанын растады.