Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер
American politician
Денис Э. Диллон (21 желтоқсан 1933 – 15 тамыз 2010) – американдық прокурор және саясаткер, 1975 жылдан 2005 жылға дейін Нью-Йорк штатының Нассау округінің округтік прокуроры қызметін атқарған. Диллон абортқа қарсы ұстанымымен кеңінен танымал болды, және осы мәселе 1989 жылы Республикалық партияға өтуіне себеп болды. Бұрын ол Нассау округінде үлкен жетістікке жеткен санаулы демократ саясаткерлердің бірі болған. Республикалық партияға өтуге дейін Диллон 1986 жылғы Нью-Йорк штатының губернаторы сайлауында демократ Марио Куомоға оң жақтан қарсы шығып, Нью-Йорк штатының «Өмірге құқық» партиясынан кандидат ретінде дауыстардың 3% алып, үшінші орынды иеленді. 1974 жылы үш жылдық мерзімге округтік прокурор болып сайланған Диллон, кейіннен төрт жылдық мерзімге жеті рет қайта сайланды. 2005 жылы тоғызыншы мерзімге сайлауда демократ Кэтлин Райске жеңілді. Нью-Йорк тарихында Нью-Йорк округінің (Манхэттен) Роберт Моргентау және Датчесс округінің Уильям В. Грейди ғана округтік прокурор ретінде одан ұзақ қызмет еткен, алайда Шенеқтади округінің Роберт М. Карни де ағымдағы мерзімі аяқталғанға дейін Диллонның көрсеткішін басып өтеді.
Denis E. Dillon (December 21, 1933 – August 15, 2010), was an American prosecutor and politician who served as District Attorney of Nassau County, New York, from 1975 to 2005. Dillon was well known for his opposition to abortion rights, and the issue prompted his defection to the Republican Party in 1989, having previously been one of the very few Democratic politicians to have success in Nassau County. Prior to his defection, Dillon challenged incumbent Democrat Mario Cuomo from the right in the 1986 New York gubernatorial election, finishing in third place with 3% of the vote as the nominee of the New York State Right to Life Party. First elected to a three year term as District Attorney in 1974, Dillon was re elected to 7 four year terms, losing in his attempt to win a ninth term in 2005 to Democratic nominee Kathleen Rice. In the history of New York, only Robert Morgenthau of New York County (Manhattan) and William V. Grady of Dutchess County have served longer as a District Attorneys, although Robert M. Carney of Schenectady County will also surpass Dillon's mark prior to the expiration of his current term.
Ерте өмір, білім және мансап
Диллон 1933 жылы Бронксте, діншіл рим-католик отбасында дүниеге келді. Оның балалық шағының бір бөлігі әкесінің бары болған Вудлон Хайтс ауданында, сондай-ақ Куинстің Рокавей Бич аймағында және Колумбия округіне жақын орналасқан Вирджиния штатының Арлингтонында өтті. Диллон 1955 жылы Фордэм университетін бакалавр дәрежесімен бітірді. 1962 жылы Диллон Фордэм университетінің құқық мектебін бітірді, ол Нью-Йорк полиция департаментінде офицер болып жұмыс істеген кезеңде кешкі сабақтарға қатысты. Бітіргеннен кейін Диллон АҚШ Әділет департаментінің Азаматтық құқықтар бөліміне жұмысқа орналасты, онда ол 1966 жылы Нью-Йорк қаласының Шығыс округі бойынша АҚШ прокурорының көмекшісі болып тағайындалғанға дейін қызмет етті. 1968 жылы Диллон Шығыс округтің ұйымдасқан қылмысқа қарсы күрес тобына қосылды, 1970 жылдың сәуір айында оның директоры болды және 1974 жылдың 16 мамырында аудандық прокурорлыққа кандидат болу үшін отставкаға шыққанға дейін қызмет етті.
Dillon was born in 1933 into a devout Roman Catholic family in the Bronx, and spent parts of his childhood living in the borough's Woodlawn Heights neighborhood, where his father owned a bar, as well as the Rockaway Beach section of Queens and in Arlington, Virginia, an immediate suburb of the District of Columbia. Dillon graduated from Fordham University with a Bachelor's degree in 1955. Dillon graduated from Fordham University School of Law in 1962, having attended at night while working as an officer in the New York Police Department. Upon graduation, Dillon was hired by the United States Department of Justice Civil Rights Division, where he served until appointed an Assistant United States Attorney for the Eastern District of New York in 1966. In 1968, Dillon joined the Eastern District's Organized Crime Task Force, becoming its director in April 1970 and serving until he resigned to run for District Attorney on May 16, 1974.
1974 жылғы сайлау
Диллон 1974 жылы демократтық партиядан сайланып, 12 жылдық республикашыл Уильям Кан мен Консервативтік партияның үміткері Фрэнсис Б. Хирнді 52% дауыспен жеңіп, «үлкен сенсация» делінген Нью-Йорк Таймс газетінің баяндамасында көрсетілді. Диллон мен Кан арасындағы сайлау науқаны басынан-ақ қатыгез болды және 1974 жылдың 10 қаңтарында Канның Нью-Йорк штатының шығыс округінің АҚШ прокурорының кеңсесінен тергеуге алынып жатқаны туралы мәлімдеме жасалған кезде өршілді. Диллон сол кезде Ұйымдасқан қылмыс жөніндегі топтың басшысы болып жұмыс істеді. Тергеу 1973 жылдың тамызында Норман Э. Бланкман, округтік басшылыққа кандидат, Диллонға шағымдармен жүгінген кезде басталды, бірақ АҚШ прокуроры Роберт А. Морс бұл мәселені ұйымдасқан қылмысқа байланысты емес деп есептегендіктен, оны бірден басқа көмекшіге жүктеді. Тергеу құпия түрде жүргізілді, бірақ Морс 4 желтоқсанда бесінші қабаттан секіріп, өзіне қол жұмсағаннан кейін тоқтап қалды. Морстың қазасынан кейін АҚШ прокурорының кеңсесі бос қалды, президент Ричард Никсонға Нью-Йорктің екі республикашыл сенаторы Джейкоб Джавиц пен Джеймс Л. Баклиден жаңа тағайындау туралы ұсыным күтіліп тұрды. Насау округінің республикалық төрағасы Джозеф Марджотта бос орынды толтыруда маңызды рөл атқаруы күтілді, ол Насау округінің саяси машинасының басшысы ретінде штат бойынша ең ықпалды республикашылдардың біріне айналды. Рождествоға дейін Марджотта Канның бас көмекшісі округтік прокуроры Эдвард Марголинге бос орынға үміткерлік беру туралы ұсыныс жасады, ол қабылданды. Марджотта штаттық республикалық төраға Ричард Розенбауммен байланысып, Марголиннің тағайындалуын ұсынды; Розенбаум бұл ұсынысты, өзінің қолдауымен бірге Джавиц пен Баклиге жіберді. Осы оқиғалармен бірге Диллон өзі де тағайындалуға ұмтылып, Баклиге өзінің кандидатурасын ұсынды және қылмыстық істер жөніндегі АҚШ-тың Бас прокурорының көмекшісі Генри Э. Петерсеннен күтпеген қолдау алды. Марджоттаның Марголинге тағайындалуы туралы хабар АҚШ прокурорының кеңсесінің көмекшілеріне жеткенде, олар Вашингтондағы Әділет министрлігінің қызметкерлерімен байланысып, оның Канның тергеуіне араласуы мүмкін екендігі туралы алаңдаушылықтарын білдірді. Канға қатысты федералдық сотқа шақыру алғаннан кейін Марголин қараудан шығарылды, ал наурыз айының соңында тағайындау Бруклин құқық мектебінің профессоры Дэвид Г. Трагерге берілді. Диллон 14 мамырда сайлау науқанын қарастырып жатқанын алғаш айтты, сол күні Сенат Трагерді АҚШ прокуроры лауазымына бекітті. Диллонның кандидатурасын округтік демократиялық комитет маусым айындағы отырыста бірінші дауыспен мақұлдады, бірақ кейбір адамдардың Диллонның Нью-Йорк қаласынан Роквилл-Центрге жақында көшіп келгені оны «қоныс аударушы» ететіні туралы алаңдаушылығы болды. Науқан барысында Диллон Канның округтік прокурор ретінде федералдық билік органдарымен ынтымақтастық танытудағы нашар нәтижелерін сынады, ол «бірде-бір рет» Диллонның Шығыс округінің ұйымдасқан қылмыс басшысы болған кезінде Канның кеңсесі Федералдық тергеу бюросымен ақпарат алмаспағанын және бұл округте «федералдық құқық қорғау күшін күрт әлсіреткенін» айтты. Диллон Канның сотталу көрсеткішінің нашар екенін де сынады, ол 1970 жылдан 1973 жылға дейін Насау округі Рокленд, Саффолк және Вестчестер округтерімен салыстырғанда сотқа дейін істердің тоқтатылуы мен күдіктілердің босатылуы бойынша ең жоғары көрсеткішке ие болғанын, ал сотталу көрсеткіші ең төмен болғанын, Диллон бұл көрсеткішті «қателіктер, страйкауттар және базада қалған ойыншылар бойынша лиганың көшбасшысы» деп сипаттады. Кан Диллонның науқанын салыстыру үшін жағдайлардың аз болатын округтерді таңдағаны үшін айыптады, сотқа дейінгі тоқтатулардың көп бөлігі басқа округтерде қолданылмаған диверсиялық бағдарламаға байланысты екенін атап өтті және Диллонды «сақтау әділдігіне» қызығушылық танытқаны үшін сынады. Диллон Канның кеңсеге саяси ықпал етуіне де шабуыл жасады, ол округтік прокурордың көмекшісі лауазымына үміткерлерді округтік республикалық партияның мақұлдауына жіберді, нәтижесінде кеңседегі 100 адвокаттың 99-ы республикашыл болып тіркелді. Канның әлсіздігіне және күшті науқан жүргізгеніне қарамастан, Диллон 300 000 долларға қарсы 30 000 доллар жұмсады және сайлау күні жеңіске жетеді деп күтпеді. Диллонның жеңісіне Уотергейт жанжалынан кейін республикашылар үшін жалпы жағымсыз жағдай және округтік республикалық сауалнамалардың болжамына қарсы округте сәтті үміткер болған демократиялық губернаторлық үміткер Хью Керридің күтпеген қолдауы көмектесті.
Dillon was originally elected in 1974 as a Democrat, defeating 12 year incumbent Republican William Cahn and Conservative Party nominee Francis B. Hearn with 52% of the vote in what The New York Times called a "major upset". The campaign between Dillon and Cahn was brutal from the onset, and took place amidst the backdrop of the January 10, 1974, revelation that Cahn was under investigation by the office of the United States Attorney for the Eastern District of New York, where Dillon served as Organized Crime Task Force chief, for alleged grand jury tampering in relation to the revocation of indictments against three Republican Oyster Bay municipal officials involved with parking meter kickbacks. The investigation was opened in August 1973, when Dillon was approached with the allegations by Norman E. Blankman, an independent candidate for County Executive on the Integrity line, but the matter was quickly reassigned to another assistant by US Attorney Robert A. Morse because it lacked a nexus to organized crime. The investigation proceeded privately, but was upended on December 4 when Morse committed suicide by jumping from his fifth story apartment. Morse's death left the US Attorney's office vacant, pending the recommendation of a new appointee to President Richard Nixon from New York's two Republican senators, Jacob Javits and James L. Buckley. Much influence in filling the vacancy was expected to be held by Nassau County Republican chairman Joseph Margiotta, who as the boss of Nassau County's political machine became one of the foremost Republican power brokers statewide. Prior to Christmas, Margiotta approached Cahn's Chief Assistant District Attorney, Edward Margolin offering a recommendation for the vacancy, which was accepted. Margiotta proceeded to contact state Republican chairman Richard Rosenbaum, recommending Margolin for appointment; Rosenbaum then forwarded the recommendation, with his own endorsement, to Javits and Buckley. Concurrent to these events, Dillon had begun to himself seek the appointment, contacting Buckley to recommend himself for the position, and receiving the unsolicited recommendation of United States Assistant Attorney General for the Criminal Division Henry E. Petersen. When word of Margiotta's recommendation that Margolin fill the vacancy reached assistants in the US Attorney's office, they contacted Department of Justice officials in Washington to express their concern that he could interfere with the investigation of Cahn. Margolin was soon dropped from consideration upon the disclosure that he had been subpoenaed to appear before the federal grand jury investigating Cahn, with the appointment instead going in late March to David G. Trager, a professor at Brooklyn Law School. Dillon first suggested that he was considering a campaign on May 14, the same day Trager was confirmed by the Senate to serve as US Attorney, Dillon's candidacy was endorsed by the county Democratic committee on the first ballot in a June meeting, despite concerns from some that his status as a recent transplant to Rockville Centre from New York City made him a carpetbagger. During the campaign, Dillon attacked Cahn for a poor record of cooperation with federal authorities in his capacity as District Attorney, saying that "not once" during Dillon's time as the Eastern District's organized crime chief had Cahn's office shared information with the Federal Bureau of Investigation, and that it had "seriously weakened federal law enforcement efforts" in the county. Dillon also attacked Cahn for having a lackluster conviction rate, saying that from 1970 to 1973, Nassau County had the highest rate of acquittals and cases dismissed prior to trial compared to Rockland, Suffolk, and Westchester Counties, while having the lowest conviction rate, something Dillon compared to "leading the league in errors, strikeouts, and men left on base". Cahn responded by accusing Dillon's campaign of cherry picking counties with a low case load for comparison, pointing out that many of the pre trial dismissals were due to a diversion program not available in the other counties, and criticizing Dillon for being interested in "box score justice". Dillon further attacked Cahn for politicizing the office by submitting his proposed appointees for Assistant District Attorney positions for approval from the county's Republican Party, which resulted in 99 of the office's 100 attorneys being registered Republicans. Despite Cahn's weaknesses and having run a strong campaign, Dillon was outspent by a $300,000 to $30,000 margin and was not expected to win on election day. Dillon's victory was assisted by the unexpectedly strong coattails of successful Democratic gubernatorial nominee Hugh Carey, who won an upset victory in the county against the prediction of county Republican polling, and the general bad climate for Republicans in the aftermath of the Watergate scandal.
1977 жылғы сайлау
Диллон Нассау округінің Демократиялық комитеті тарапынан округ прокуроры лауазымына бірауыздан қайта ұсынылды, содан кейін Либералдық және Консервативтік партиялардың қолдауын да алды. Диллон Республикалық партиядан да кандидат ретінде қарастырылып жатты, бірақ демократиялық лидерлер оған Республикалық кандидаттарға артық көмек көрсеріп, олардың сайлауда жеңіске жетіп алуына ықпал етеді деп қорқып, өзара қолдаудан бас тартуға кеңес берді. Нәтижесінде Диллон 62% дауыспен Демократиялық, Консервативтік және Либералдық партиялардың тізімі бойынша Питерсоннан басым түсіп қайта сайланды, ал Питерсон тек Республикалық партияның тізімімен бақ сынады. Диллонның қайта сайлануы Нассау округінің демократтары үшін сирек кездесетін қуанышты жағдайлардың бірі болды, себебі республикашылдар округ әкімі мен есеп комитеті төрағасы лауазымдарын сақтап қалды, сондай-ақ округтік кеңесте үлкен басымдыққа ие болды.
Dillon was unanimously re nominated for District Attorney by the Nassau County Democratic Committee, later receiving the Liberal and Conservative Party endorsements as well. Dillon was also under consideration for the Republican line, but was urged to decline a cross endorsement by Democratic leaders who feared it would help Republican candidates downballot. Dillon was ultimately re elected with 62% of the vote on the Democratic, Conservative, and Liberal Party lines over Peterson, who had only the Republican line Dillon's re election was one of the few bright spots for Nassau County Democrats, who saw Republicans retain both the County Executive and Comptroller's seats, as well as an overwhelming majority on the county's Board of Supervisors.
1981 жылғы сайлау
1980 жылы Марджоттаның айыпталуы Дилонның өзінің танымалдылығының шарықталу нүктесінде округ әкіміне демократтардан кандидаттыққа түсуі мүмкін деген болжамдарға әкелді, ол осы лауазымда отырған Фрэнсис Перселлдің, Марджоттамен байланысы бар адамның қарсыласы болар еді. Дилон ақырында мүмкіндікті қабылдамады, оның орнына, оның досы, кейін Хемпстед қалалық кеңесінің мүшесі Питер Кинг арқылы ұсынылған республикалық қолдауды және округ прокуроры болып қайта сайлану үшін дауыс беру жолын қабылдады. Кинг, Дилонмен абортқа қарсылығы және ирланд республикашылдығын қолдауы арқылы жақын қарым-қатынас құрған, Марджоттадан осы келісімге рұқсат алды және Дилон қарсылықсыз республикалық партияның кандидаттығын алды. Дилонның бұл шешімінен кейін демократтар қарашадағы сайлауға қатысты округ көлеміндегі күш-жігерлерін тоқтатты, округ вице-төрағасы Джон Мэтьюсті Перселлге қарсы «құрбандық қой» ретінде ұсынды. Осы оқиғалардың нәтижесінде демократтардың бақылаушы лауазымына үміткері Ричард Кессел жарыстан бас тартып, сайлаушылар «Перселлге республикалық партияның тізімі бойынша, Дилонға G.O.P. тізімі бойынша, содан кейін тікелей республикалық партияның тізімі бойынша дауыс береді» деді. Қарашада Дилон демократтардың, республикалықтардың, либералдардың және консерваторлардың кандидаттығын, сондай-ақ 1978 жылғы губернатор сайлауынан кейін алғаш рет штаттық деңгейде дауыс беру құқығын алған «Өмірге құқық» партиясының қолдауын алып, үшінші мерзімге қарсылықсыз сайланды. Дилонның қарсылықсыз қайта сайлануы республикалықтардың округ көлеміндегі үстемдігі кезінде болды, партия Кингтің округ бақылаушысы лауазымына сайлауда жеңіске жетті, соның ішінде барлық даулы сайлауларда жеңіске жетті.
The 1980 indictment of Margiotta led to speculation that Dillon, at the height of his popularity, would seek the Democratic nomination for County Executive against incumbent Francis Purcell, a Margiotta associate. Dillon ultimately declined the opportunity, instead accepting an offer brokered by his friend, then Hempstead Town Councilman Peter King, of the Republican endorsement and ballot line for re election as District Attorney. King, with whom Dillon had bonded over their opposition to abortion and support of Irish republicanism, obtained Margiotta's approval for the deal and Dillon received the Republican nomination without opposition. In the aftermath of Dillon's decision, Democrats largely abandoned their countywide effort for the November election, running their county vice chairman John Matthews as a sacrificial lamb against Purcell. This sequence of events led to the Democrats planned nominee for Comptroller, Richard Kessel, dropping out of the race, saying that the electorate would "vote for Purcell on the Republican line, Dillon on the G. O. P. line and then clickety clack right down the Republican line". In November, Dillon was elected unopposed to a third term, having received the Democratic, Republican, Liberal, and Conservative nominations, as well as that of the Right to Life Party, which first attained statewide ballot access after the 1978 gubernatorial election. Dillon's unopposed re election came amidst a Republican landslide countywide, with the party winning every contested race, including King's as County Comptroller.
1985 жылғы сайлау
1985 жылғы сайлау циклы алдында Диллонның тағы да республикалық үміткермен бетпе-бет келуі мүмкін деген болжам айтылды. Жаңа округ төрағасы Джозеф Монделло бірнеше штат заң шығарушысына үміткерлік туралы ұсыныс жасаған, олардың тақ жылдары сайлау округін сақтау қаупі болмайтынын білген. Бірақ бұл әрекеттер сәтсіз аяқталып, Диллон екінші рет қолдау алды. Диллон сонымен қатар төрт қосымша партияның (Демократиялық, Либералдық, Консервативтік, Өмір құқығы) қолдауын қайта иеленді және қайта сайлануға ресми түрде қарсылық болмады. Алайда, 14 қыркүйекте Диллон 1000-ға жуық адамнан, негізінен аймақтық католик шіркеулері мен мектептерінен тұратын шеруді Хемпстедтегі аборт клиникасы – Билл Бэйрд орталығына басшылық етті. Диллонның бұл әрекеті Либералдық партияның және оның Нассау округының төрағасы Джек Олчиннің оның үміткерлігінен бас тартуына, сондай-ақ клиниканың құрметіне аталған және танымал репродуктивтік құқықтарды қорғаушы Билл Бэйрдтің Диллонға қарсы жазба дауыс беру науқанына әкелді. Диллон Бэйрдтің сын-ескертулерін ашық қабылдады, бірақ өзінің заңгерлік лиценциясының болмауына байланысты оның жақтастарына сын көрсетіп: «Д әкіміне заңгер емес кімге қанша про-таңдау сайлаушы дауыс беретінін көру қызықты болады», деді. Бэйрдтің үміткерлігі, сондай-ақ Ұлттық Әйелдер Ұйымының Нассау бөлімшесінен сайлаушыларға Джейн Роу деп жазуға шақыру, жалпы дауыс санының 1% құрады. Бірақ Диллонның дауыс беруден бас тарту көрсеткіші 1981 жылғы сайлауға қарағанда 67 000-ға өсті, ол да бес бюллетень жолымен қарсылықсыз сайланған. Демократиялық партияның тізіміне қайта сайлануға қарсылық болмаса да, Диллонның партиямен қарым-қатынасы сайлау кезеңінде күрделене түсті. Диллонның Бэйрд орталығына жасаған шеруінен кейін Нассау округінің Демократиялық комитеті таңдау құқығын қолдайтын резолюция қабылдады, онда бұл құқық «барлық құқық қорғау органдарымен толық қамтамасыз етуі керек» делінген. Диллон бұған жауап ретінде Демократиялық партияның ұстанымы «әйелдің бойындағы бейкүнә нәрестені өлтіру құқығын құдайдан берілгендей сипаттау діни фанатизмге ұқсайды» деді.
In advance of the 1985 cycle it was speculated that Dillon would again face a Republican challenger, with new county chair Joseph Mondello having approached several state legislators about a candidacy, knowing they would not have to risk their seats in an odd numbered year, but these attempts were ultimately unsuccessful and Dillon was cross endorsed for the second time. Dillon also obtained the re nomination of four additional parties (Democratic, Liberal, Conservative, Right to Life) and was officially unopposed for re election, but opposition arose just days after the primary when, on September 14, Dillon led a march of 1,000 individuals, primarily drawn from regional Catholic churches and schools, at the Bill Baird Center, a Hempstead abortion clinic. Dillon's actions led to his candidacy being disavowed by the Liberal Party and its Nassau County Chair, Jack Olchin, and to the decision of Bill Baird, the clinic's namesake and a well known reproductive rights activist, to mount a write in campaign against Dillon. Dillon publicly welcomed Baird's challenge, but used his lack of a law license to criticize his supporters, saying "it will be interesting to see how many pro choice people will vote for a non lawyer for D. A." Baird's challenge, as well as an appeal from the Nassau chapter of the National Organization for Women for voters to write in Jane Roe, combined to just 1% of the total votes cast, but the size of Dillon's undervote also increased by 67,000 from 1981, when he also ran unopposed with all five ballot lines. Despite facing no opposition for re nomination to the Democratic ticket, Dillon's relationship with the party appeared increasingly strained through the election. In the immediate aftermath of Dillon's march on the Baird Center, the Nassau County Democratic Committee adopted a resolution in support of the right to choose which said that this right should be "secured to the fullest by all law enforcement agencies." Dillon responded to this rebuke by saying that the Democratic position "smacks of religious fanaticism when describing a woman's right to kill the unborn baby within her as God given."
1986 жылғы губернаторлық науқаны
1986 жылғы мамыр айында Диллон Нью-Йорк штатының «Өмір сүру құқығы» партиясы тарапынан Нью-Йорк штатының губернаторы лауазымына ұсынылды. Оның үміткерлік тізімінде Сент-Франциск колледжінің ассистент профессоры Томас Дролески вице-губернатор ретінде, ал партияның негізін қалаушысы Мэри Джейн Тобин бас контролер ретінде болды. Партия Бас прокурор және Сенатқа өту үшін жақсы таныс республикашылдар Питер Кинг пен Альфонс Д’Аматоны да қолдады. Диллон партия жетекшілігі оған үшінші рет ұсынған ұсынысты қабылдады, бірақ бұл ұсынысты республикашыл кандидат Эндрю О’Рурк қабылдағаннан кейін ғана болды. О’Рурк өзінің саяси мансабының барлық кезеңінде партиядан бас тартып, оның көптеген идеалдарын бөліссе де, оған зиян келтіретін деп санаған болатын. Диллонның кандидатурасы партия үшін үлкен жетістік деп есептелді, себебі партия 1982 жылғы губернатор сайлауында ресми партия мәртебесін сақтау үшін қажетті 50 000 дауысқа жетіп, төртінші орыннан бесінші орынға түсіп қалған еді. Науқан барысында Диллон өзін «прогрессивті демократ» деп сипаттады, бірақ аборт және гомосексуалдар құқықтарына қатысты қатаң қарсылық білдірді. Диллон сондай-ақ, өлім жазасына қатысты қарсылығын сақтайтынын, бірақ заң шығарушы орган өмір бойына бас бостандығынан айыру жазасын белгілейтін заңды қабылдамағандықтан, өлім жазасын қайта енгізу туралы заңға қол қоятынын айтты.
In May 1986, Dillon was nominated for Governor of New York by the New York State Right to Life Party on a ticket with Thomas Droleskey, an assistant professor at St. Francis College, for Lieutenant Governor, and Mary Jane Tobin, the party's founder, for Comptroller. The party cross endorsed the better known Republicans Peter King and Alfonse D'Amato in the races for Attorney General and Senate. Dillon accepted the nomination the third time it was offered to him by the party's leadership, and only after it had been declined by Republican nominee Andrew O'Rourke, who had eschewed the party throughout his career, considering it detriment despite sharing many of its ideals. Dillon's candidacy was considered a boon for the party, which had struggled to reach the 50,000 votes required to maintain official party status in the 1982 gubernatorial election, slipping from the fourth to the fifth ballot line. During the campaign, Dillon described himself as a "progressive Democrat" except for his staunch opposition to abortion and gay rights. Dillon also said that while he remained generally opposed to the death penalty, he would sign a bill reinstating the death penalty since the legislature had so far failed to pass legislation establishing a sentence of life without parole.
Өлім
2010 жылдың 15 тамызында, дінге берілген католик Диллон лимфомамен ұзақ және қиын күрестен кейін Роквилл-Центрдегі үйінде дүние салды. Ол 76 жасқа толыпты.
On August 15, 2010, Dillon, a devoted Catholic, died at his home in Rockville Centre after a long battle with lymphoma. He was 76 years old.