Томас Хамар Гринвуд: Британ саяхатшысы және Ирландияның соңғы бас хатшысы

Кіріспе

Британдық саясаткер (1870–1948)

Томас Хамар Гринвуд, 1-ші виконт Гринвуд, ПК, КК (7 ақпан 1870 – 10 қыркүйек 1948), 1915 жылдан 1929 жылға дейін 1-ші баронет, сэр Хамар Гринвуд атымен танымал, Канадада туған британдық заңгер және саясаткер. Ол 1920–1922 жылдар аралығында Ирландияның соңғы бас хатшысы қызметін атқарды және Ирландиядағы «Black and Tans» әрекеттерімен байланысты. Оның екі ұлы да үйленбеген, нәтижесінде 2003 жылы виконт Гринвуд титулы тоқтатылды.

Өмірбаян және білім

Гринвуд Канаданың Онтарио провинциясының Уитби қаласында Джон Хамар Гринвудтың (1829-1903), жастығында Уэльстің Радноршир округындағы Лланбистерден көшіп келген заңгер және оның әйелі Шарлотта Черчилль Хаббардтың отбасында дүниеге келді. Шарлоттаның әулеті Америка революциялық соғысынан кейін Канадаға көшіп келген Біріккен Империяның лоялисттері болған. Ол Торонто университетінде оқып, жас шағында Англияға эмиграциялады.

Саяси мансап

Гринвуд алғаш рет либералдық партиядан сайланды және 1906 жылдан 1910 жылға дейін Йорк, ал 1910 жылдан 1922 жылға дейін Сандерлендтен парламент мүшесі болып сайланды. Ол Дэвид Ллойд Джорджтың басшылығымен 1919 жылы Ішкі істер министрлігінің мемлекеттік хатшысының орынбасары, Сыртқы істер жөніндегі қосымша мемлекеттік хатшы, Сауда кеңесінің қосымша парламенттік хатшысы, 1919 жылдан 1920 жылға дейін Шетелдік сауда жөніндегі хатшы, ал 1920 жылдан 1922 жылға дейін Ирландияның соңғы бас хатшысы болып қызмет етті, ол Кабинетте орын алды. 1920 жылы ол Король кеңесінің мүшесі аталды. Бас хатшы ретінде Гринвуд Ирландияның тәуелсіздік соғысы кезінде ерекше құрылған екі жарымәскери күш – Black and Tans және Auxiliaries күштерін агрессивті түрде пайдаланумен тығыз байланысты болды. Премьер-министр Ллойд Джордждың жақын досы Лорд Ридделл Гринвудтың өмірі үнемі қауіпте болғанына қарамастан, ол "өз жұмысын үлкен батылдықпен атқарып, Синн Фейншілерге өздерінің дәрілерін беруге тырысқандай" деді. 1920 жылдың желтоқсанында британдық қосымша күштер Коркты өртеп жібергеннен кейін Гринвуд "Синн Фейн бүлікшілерін" және Корк халқын өз қалаларын өртеп жібергені үшін айыптады. "Ирландияда британдық билікті ИРА-ны жеңіп қайта орнатуға сенген Ллойд Джорджға адал адам болған Гринвудтың бас тартулары мен жалған сөздері соншалықты көбейді, оны 'Гринвуд айту' деп қысқартқан". Гринвуд 1922 жылғы жалпы сайлауда өзінің мандатын жоғалтты. 1924 жылғы жалпы сайлауда ол Уинстон Черчилль сияқты, конституционалисттер тізімінен сайлануға ниет білдірген либералдардың санаулы бірі болды. Бұл либералдар мен консерваторлардың арасындағы жақым қатынасты жақтаған либералдар еді. Гринвудтың Уолтемстоу-Исттен кандидат болуына жергілікті консерваторлар қауымдастығы қолдау көрсетті, бірақ жергілікті либералдар қолдамады, өйткені олардың өз кандидаттары болды, және ол осы мандатты жеңіп алды. Сайлаудан кейін екі партия арасындағы жақым ресми байланысқа мүмкіндік болмағандықтан, Гринвуд консерваторлардың партиялық тәртібін қабылдады. Ол 1929 жылға дейін Уолтемстоу-Исттің өкілі болды, бірақ қайтадан үкіметтік қызметке кірген жоқ.

Greenwood first stood for election as a Liberal and sat as a Member of Parliament for York from 1906 to 1910 and for Sunderland from 1910 to 1922. He served under David Lloyd George as Under Secretary of State for the Home Department in 1919, as Additional Under Secretary of State for Foreign Affairs, Additional Parliamentary Secretary to the Board of Trade, as Secretary for Overseas Trade from 1919 to 1920, and as the last Chief Secretary for Ireland, with a seat in the Cabinet, from 1920 to 1922. He was made a Privy Counsellor in 1920. As Chief Secretary, Greenwood was closely identified with the aggressive use of two specially formed paramilitary forces – the Black and Tans and the Auxiliaries – during the Irish War of Independence. Lord Riddell, a close friend of Prime Minister Lloyd George stated that although Greenwood's life was in constant danger he "seems to be tackling his job with great fearlessness and to be giving the Sinn Feiners some of their own medicine." After the Burning of Cork by British auxiliary forces in December 1920, Greenwood blamed the "Sinn Féin rebels" and the people of Cork for burning their own city. "A Lloyd George loyalist who believed in restoring British rule in Ireland by defeating the IRA, Greenwood’s denials and evasions became so frequent that he was lampooned with the phrase 'to tell a Greenwood'." Greenwood lost his seat in the 1922 general election. At the 1924 general election, he was one of a small number of Liberals, including Winston Churchill, to stand as Constitutionalist candidates. These were Liberals who advocated closer ties between Liberals and Conservatives. Greenwood's candidature in Walthamstow East was supported by the local Conservative association, but not by the local Liberals, who had their own candidate, and he won the seat. After the election, when it appeared that there was no prospect of closer formal ties between the two parties, Greenwood took the Conservative whip. He continued to represent Walthamstow East until 1929, although he never held government office again.

Саясаттың кейінгі кезеңдері

Гринвуд 1915 жылы Кенсингтон корольдік округінің Онслоу Гарднс бароннаты болып тағайындалды, ал 1929 жылғы тарату наградаларында Раднор графтығындағы Лланбистер бароны Гринвуд ретінде жұртына көтерілді. 1937 жылы ол Лондон графтығындағы Холборн виконты Гринвуд болып тағайындалды. 1938-1939 жылдары Британдық темір және болат федерациясының президенті, 1945-1948 жылдары Қажылар қоғамының төрағасы, ал 1948 жылы Қажылар қоғамының президенті болды. 1948 жылдың 10 қыркүйегінде Лондонда қайтыс болды.

Отбасы

Оның әйелі Марджери Спенсер, Херефордширдегі Фонхоп сотының пасторы Уолтер Спенсердің қызы және оның әйелі Энн "Энни" Элизабет Хадсон, Гринвуд виконтессасы болды. Ол 1922 жылы Британ империясының ең жоғары орденінің Дам-командоры (DBE) атағын алды. Ол Мюриэл Форбс Семпиллдің, 1-ші Барон Маунт-Темпл Уилфрид Эшлидің екінші әйелі, Молли Маунт-Темпл ретінде танымал, қарындасы болды. Олардың екі ұлы мен екі қызы болды. Олардың үлкен ұлы Дэвид Генри Хамар Гринвуд әкесінен кейін екінші виконт болды. Ол отбасы құрмай қайтыс болды, ал оның орнына 2003 жылы да отбасы құрмаған кіші ағасы Майкл Джордж Хамар Гринвуд үшінші виконт атанды, соның нәтижесінде титул тоқтатылды. Олардың үлкен қызы Анжела Марго Хамар Гринвуд Эдвард Дадли Делевингнеге үйленді және модель әпкелері Поппи мен Кара Делевингнің анасы. Олардың кіші қызы Дебора Хамар Гринвуд суретші Филипп де Ласлоның ұлы Патрик Дэвид де Ласлоға үйленді.