Австралиялық "Street Machine" журналы: кастом машиналарын, американ және австралиялық мүше машиналарын, техникалық кеңестерді табасыз. Тарихы мен мазмұны туралы!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Street Machine – Are Media баспасынан шығатын, кез келген дәуірдегі жекешелендірілген автомобильдерді ұсынатын австралиялық автомобиль журналы.
Street Machine is an Australian automotive magazine published by Are Media featuring customised cars from every era.
Мазмұны
Street Machine көптеген бөлімдерді қамтиды, оқырмандардан түскен хаттардан бастап, ерекше автомобильдер мен техникалық мәселелерге арналған мақалаларға дейін. Ерекше автомобильдердің көпшілігі 1960-шы жылдардан 2000-шы жылдарға дейінгі австралиялық және американдық «мысық» машиналарын құрайды, ал кейде хот-род немесе рэт-род та кездеседі. Datsun 1600 немесе Austin A30 сияқты көліктер де сирек көрінеді.
Street Machine contains many sections, from letters sent in by readers, to articles on feature cars and technical issues. The feature cars are mostly Australian and American muscle cars from the 1960s to the 2000s, while occasionally a hot rod or rat rod will feature. Cars such as a Datsun 1600 or an Austin A30 also make rare appearances.
Тарих
Street Machine бастапқыда "Van Wheels" деп аталған, бірақ оның тарихы 1960 және 1970 жылдардағы Австралияның Hot Rodding Review немесе AHRR журналына дейін жетеді. 1976 жылы AHRR құлдырап, оның орнына Van Wheels журналы шықты. Van Wheels журналының шығарылым жиілігі тұрақсыз болды және AHRR сияқты бір тағдырға ұшырады, алайда Джефф Парадайс, 19 жасында AHRR редакторы болғаннан кейін АҚШ-тағы HOT ROD журналында жұмыс істеуге кетті. Парадайс өзінің басқаруындағы алғашқы саны үшін атауын Van Wheels & Street Machine деп өзгертті. Бұл бірінші сан "Van Wheels & Street Machine" деп аталды. Оның құны 2 доллар болатын, ал 24 500 данасы сатылды, ал эми Wheels үшін 60 000 және Motor үшін 45 000 дана сатылды. Екінші саны үшін журнал Street Machine & Van Wheels деп аталды, ал жетінші саны 1981 жылы Street Machine деп аталды. Осы уақытқа қарай журналдың 30 000-нан астам данасы сатылып жатты. Street Machine журналының негізін қалаушы және бас редакторы Джефф Парадайс 1985 жылы қызметінен кетіп, Австралияда алғаш рет бір маркаға арналған Performance Street Car, Fast Fours (& Rotaries) және Super Ford журналдарын іске қосты. Парадайс кеткен кезде Street Machine журналының таралымы 50 000 данадан асты. Парадайс Австралияның V8 мәдениетінде аңыз болып саналады, бірақ біршама көлеңкелі тұлға. Бұл қате түсінікке себебі - ол ақымақтарға төзімді емес. Парадайс орнына The Sydney Morning Herald газетінің автожурналисі Фил Скотт келді. Скотт газетте жұмыс істеген кезінде алған тәжірибесін тез арада Street Machine журналына енгізді – жылдық шығарылымдар санын алтыдан сегізге дейін арттырды және бірегей A9X Torana және Ford Falcon GTHO Phase III автокөліктерін сыйлық ретінде ұсынды. Бұл 1987 жылдың қыркүйек айында сатудың 120 000 данаға жетеуіне себеп болды. Алайда, бәрі өзгеретін болды. 1988 жылы Street Machine Chic Henry-дің сол кездегі жаңа Summernats Car Festival-ін қолдауды бастады, өрт сөндіру алаңына төлем жасады, іс-шараны кепілдікке алды және бас демеуші ретінде қол қойды. "Жылдың көше машинасы" сыйлығы да 1988 жылы тағайындала бастады. 1991 жылдан бастап Street Machine баяу құлдырап, 1994 жылдың маусым айында Wheels журналына қарағанда төмен сатылым көрсетті. Басылым жалғасты және Street Machine бірнеше редакторларды алмастырды, бірақ олардың назары Paradise-тің көше автомобильдері журналына арналған бастапқы көзқарасынан емес, Wheels журналына ұқсас нәрсеге ауды. 2000 жылы Street Machine қазіргі редакциялық топты құрай бастағанда, сату Paradise-тің сексенінші жылдардың ортасында жеткен 50 000 данадан төмен түсіп қалды. Журналға жаңа бағыт қажет болды. Street Machine журналының сатылымы, көрінетін болса, журналдың жаңа дизайнының арқасында өсті. Алайда, бұл V8 мәдениетіне қызығушылық танытушылардың көбеюіне, V8 Supercars-тың дамуына (Street Machine осы кезде V8 Supercars туралы бірнеше мақала жариялады) және Сиднейде жаңа жарыс жолының салынуына байланысты болуы мүмкін. Street Machine 2000 жылдың қараша айынан бері ай сайын шығарылып келеді, қазір шамамен 65 000 дана сатылады және 2006 жылғы мәліметтер бойынша жарты миллионнан астам оқырманы бар.
While Street Machine was originally titled "Van Wheels", its history can be traced back to the Australian Hot Rodding Review, or AHRR, of the 1960s and 1970s. By 1976, AHRR had collapsed, and a magazine called Van Wheels had replaced it. Van Wheels had an irregular publishing frequency and was destined to the same fate as AHRR, however Geoff Paradise, who at age 19 was Editor of AHRR before leaving to work at HOT ROD in the US took the failing brand under his wing. Paradise changed the name to Van Wheels & Street Machine for the first issue under his management. This first issue, named Van Wheels & Street Machine. cost $2, and sold 24,500 copies, compared to 60,000 for Wheels and 45,000 for Motor. For the second issue, the magazine was renamed Street Machine & Van Wheels, and by the seventh issue was just called Street Machine in 1981. By this time, the magazine was selling well over 30,000 copies. Geoff Paradise, founding editor, resigned as Editor in Chief of Street Machine in 1985 and went on to launch Performance Street Car, Fast Fours (& Rotaries) and Super Ford, the first one marque magazine published in Australia. The level of circulation of Street Machine at the time of Paradise's departure was in excess of 50,000 copies. Paradise is regarded as a legendary but somewhat shadowy figure in the Australian V8 culture. The reason for this misconception is that he is not one to suffer fools. Paradise's replacement was a motoring writer from The Sydney Morning Herald, Phil Scott. Scott quickly put the skills learnt from time spent in newspapers into Street Machine – increasing publishing frequency from six issues per year to eight and introducing some one off car giveaways, which included an original A9X Torana and a Ford Falcon GTHO Phase III. This caused sales to reach 120,000 in September 1987. However, that was all to change. In 1988, Street Machine started supporting Chic Henry with his then new Summernats Car Festival, by paying for the burnout pad, underwriting the event and signing up as major sponsor. The Street Machine of the Year award also started in 1988. From 1991 onwards, Street Machine went into a slow decline, losing the number one spot to Wheels in June 1994. The publication continued and Street Machine had several different editors, although they had their eyes set on something similar to Wheels and nothing at all similar to Paradise's original vision of a serious, no nonsense street car magazine. When Street Machine started assembling the current editorial team in 2000, sales had fallen well below the 50,000 mark that Paradise had achieved in the mid eighties. The magazine needed to find a direction. Street Machine sales were up, apparently, due to a revamped presentation of the magazine. However, it is more likely due to people beginning to show enthusiasm towards the V8 culture, the rise of V8 Supercars (Street Machine had several articles devoted to V8 Supercars at this point) and a new dragstrip had been constructed in Sydney. Street Machine has been publishing monthly since November 2000, and now sells about 65,000 copies, and has over half a million readers as of 2006.
Жазғы құс
Street Machine – Австралияның Канберра қаласындағы Экзибишн Паркте өтетін Summernats автошоуының бас демеушісі. Бұл автошоуда доңғалақты қақтыру, жылдамдық жарысы және автомобиль көрмелері ұйымдастырылады. Street Machine жыл сайын Summernats-қа қалай дайындалу жөніндегі нұсқаулық жазады, сондай-ақ фестиваль туралы мақала жариялайды, онда барлық маңызды және екінші дәрежелі жүлделердің иегерлері, Miss Summernats және Grand Champion автокөлігі туралы ақпараттар қамтылады.
Street Machine is the main sponsor of the automotive show Summernats, which is run at Exhibition Park in Canberra in Canberra, ACT, Australia and features burnouts, drags and car show and shines. Street Machine writes up a Summernats Survival Guide each year as well as a feature article reviewing the car festival, which includes winners of all the major and minor awards, Miss Summernats and a feature article on the Grand Champion car.
Жылдың көше машинасы
Жылдың көше машинасы (SMOTY) сыйлығы 1988 жылы Street Machine Magazine журналымен құрылды. Әр тамыз айында Street Machine Magazine редакторы алдыңғы 12 санындағы сүйікті көліктеріне дауыс береді және ең үздік 16 көлік SMOTY финалистеріне ілігеді. Финалистер қатарында қарапайым көше машиналарын, хот-родтарды, элиталық көліктерді және жарыс жолындағы жылдам машиналарын табуға болады. Street Machine Magazine оқырмандары да өз дауыстарын береді, ал жеңімпаз желтоқсан айында жарияланады. Жүлде – 15 000 доллар және кубок.
The Street Machine of the Year (SMOTY) award was established in 1988 by Street Machine Magazine. Each August, the staff of Street Machine Magazine vote for their favourite cars from the previous 12 issues and the top 16 become the SMOTY finalists. The finalists cover everything from pure street cars to hot rods, elite hall and drag strip terrors. Street Machine Magazine's readers then put their vote in and the winner is announced in the December issue. The prize is $15,000 cash and a trophy.