Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Испан суретшісі (1734–1795)
Spanish artist (1734–1795)
Франсиско Баеу и Субиас (9 наурыз 1734, Сарагоса – 4 тамыз 1795, Мадрид) – испан суретшісі, неоклассикалық стилде сурет салған. Оның негізгі тақырыптары діни және тарихи сюжеттер болды. Ол фрескаларымен ең көп танымал. Оның бауырлары Рамон мен Мануэль де белгілі суретшілер болған.
Francisco Bayeu y Subías (9 March 1734, Zaragoza – 4 August 1795, Madrid) was a Spanish painter in the Neoclassic style, whose main subjects were religious and historical themes. He is best known for his frescoes. His brothers Ramón and Manuel were also well known painters.
Өмірбаян
Әкесі хирургиялық құралдар мен шаштараздық құралдар жасаған. Балалық шағында, мүмкін, иезуиттерден жан-жақты білім алған. Оның алғашқы сурет өнері сабақтарын жергілікті шебер Хосе Лузан (Неапольде Франческо Солименамен оқыған), Антонио Гонсалес Веласкес берген, оған көмекші болып жұмыс істеді. 1758 жылы Франсиско Мадридтегі Сан-Фернандо Корольдік Көркем Өнер Академиясында оқуға стипендия алғанда, оның туыстары да онымен бірге барып, жетім қалған еді. Гонсалес, сол кезде Мадридте тұрып, отбасының күнкөрісіне көмектесті. Ол онда бірнеше діни туындылар жасады, әсіресе Аула-Деи монастырында. 1759 жылы оқытушыларымен туындаған келіспеушіліктерден кейін қуылды, содан кейін Рамонмен бірге Сарагосаға оралды, ол оның алғашқы шәкірті болды. Оралғаннан кейін көп ұзамай бұрынғы ұстазының қызы Себастьяна Мерклейинге үйленді. Бұл неке қоғамдық ортаға ену үшін жасалды, жақын арада тапсырыстар келе бастады. 1763 жылы Антон Рафаэль Менгс оны Мадридке шақырып, Корольдік сарайды безендіруге көмектесті. Сол жылы король Карл III оған Корольдік гобелен фабрикасында қызметке тағайындады. Мұнда Рамонмен бірге суреттер мен «картон» (эскиздер) жасады. Ол сондай-ақ Академияға қайта оқуға түсті. 1766 жылы Италияға оқуға стипендия алды. Гобелендермен айналысудан басқа, ол түрлі сарайлар мен шіркеулерде көптеген декоративтік суреттер салды. Кейінірек оның әріптестерінің бірі Франсиско Гойя болды, ол оның әпкесі Жозефа Баеуге үйленді. 1765 жылы ол Академияның профессоры және директордың орынбасары болып тағайындалды, ал 1767 жылы король сарайының суретшісі болып бекітілді. Бірнеше өтініштен кейін 1788 жылы Академияның Сурет салу бөлімінің директоры болды. Өте жақын болған ағасы Рамонның қазасы оның бұрыннан нашарлаған денсаулығын одан бетер нашарлатты. Соңғы рет 1795 жылы Академия директоры болып тағайындалды, ол замандастары «азапты ауру» деп сипаттағаннан кейін қайтыс болды; мүмкін Рамонды да шалған қорғасынмен улану болды.
His father made surgical instruments and barbers' tools. He received a broad childhood education, possibly from the Jesuits. His initial art studies were with a local master, José Luzán (who had studied with Francesco Solimena in Naples), Antonio González Velázquez, for whom he worked as an assistant, and es. In 1758, when Francisco received a scholarship to study in Madrid, at the Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, his siblings followed; having been orphaned. González, who was then living in Madrid, helped support the family. While there, he created some religious works; notably at the Charterhouse of Aula Dei. He was expelled in 1759, after conflicts with his instructors, so he returned to Zaragoza with Ramón, who became his first student. Shortly after his return, he married Sebastiana Merklein, his former teacher's daughter. The marriage was intended as an introduction to society, and commissions soon followed. In 1763, he was recalled to Madrid by Anton Raphael Mengs, to help decorate the Royal Palace. That same year, was given a position at the Royal Tapestry Factory by King Charles III. There, together with Ramón, he created designs and "cartones" (cartoons). He also re enrolled at the Academia. In 1766, he received a scholarship to study in Italy. In addition to his tapestry work, he executed numerous decorative paintings at various palaces and churches. In later years, one of his colleagues was Francisco Goya, who had married his sister, Josefa Bayeu. He was named a professor and Lieutenant Director of the Academia in 1765, and was appointed a court painter in 1767. After several applications, he became Director of Painting at the Academia in 1788. The death of his brother Ramón, to whom he had been very close, caused his already poor health to deteriorate even further. He was finally named Director of the Academia in 1795, shortly before his death from what contemporaries describe as an "agonizing disease"; possibly the same lead poisoning that had afflicted Ramón.