Кіріспе

2000-шы жылдары Торонто қаласының әкімдігі ғимаратты көше ар жағындағы Ұлттық сауда орталығына (қазіргі Enercare орталығы) толықтыратын конференц-орталыққа айналдыруға шешім қабылдады. Ғимарат жаңартылып, негізгі көрме залында би залы, ал мезаннин қабатында конференц-залдар салынды. Бұл би залы Торонтодағы ең ірісі саналады. CNE немесе сауда көрмелері үшін қолданылмайтын ғимарат жыл бойы түрлі қоғамдық және жеке іс-шаралар мен конференцияларды қабылдайды. CNE конгресс орталығының атау құқығын екі рет сатқан. 2009 жылы ол Allstream орталығы деп аталып, 2017 жылдың наурыз айынан бастап Beanfield орталығы болып белгіленді. Ағымдағы логотип пен таңбалар осы келісімдерді көрсетеді. Ішкі жоспары – кең ашық кеңістік, екінші қабаттағы мезаннин бас қабатты айналып тұр. Құрылыстың негізі Онтарио штатындағы Квинстон-Хайтс жанындағы карьерден алынған тас, ал үстіңгі бөлігі "жасанды таспен" қапталған. Барлық материалдың канадалық болуы және канадалық жұмысшылардың еңбегі қолданылуы құнына әсер етті: Индиана тасын пайдаланғанда $989,299 жұмсалар еді. Ашық кеңістік Торонтодағы ең үлкен деп саналатын, екіге бөлінетін би залына айналдырылды. Ашық едендегі бастапқы шыны төбе жаңа төбемен алмастырылды. Екінші қабаттағы мезаннинге 20 кездесу бөлмесі қосылды.

Құрылыс

Моторлы автомобильдер алғаш рет 1897 жылы Канаданың Ұлттық көрмесінде қойылды. 1902 жылы CNE көлік ғимаратын салды, онда автомобильдер трамвайлармен, теміржол экспонаттарымен және ат арбаларымен бірге көрсетілді. Көрмеге қойылған алғашқы автомобильдерге Autocar, Packard, Peerless, Stevens Duryea және Thomas үлгілері кірді. Ғимарат өртеніп, 1909 жылы жаңа ғимаратпен ауыстырылды. 1911 жылға қарай атпен тартылатын көліктер енді көрмеге қойылмайтын болды. 1916 жылы бұл көрме Ұлттық автосалон деп аталды, соның ішінде Электр ғимараты да болды. 1928 жылдың қазан айының соңында жобалау конкурсы жарияланды және қарашаның басында 1929 жылғы CNE-ге дейін ғимаратты аяқтау үшін қысқы уақытта жұмыс бастау мақсатымен іске қосылды. Конкурсқа құрылыс үшін отыз түрлі жоба ұсынылды. Жеңімпаз – жергілікті сәулетші Дуглас Кертланд, ол 1928 жылдың 12 желтоқсанында аздаған айырмамен жеңіске жетті. Чарльз Б. Долфин екінші орынды, ал Матерс & Холденби үшінші орынды иеленді. "Әлемдегі ең әсем автомобиль ғимараты" деп аталған CNEA, ішкі бөлігін реттегенге дейін жобаны жасырып ұстады. Ол "Электр және инженерлік ғимараттың оңтүстігіне" салынуға тиіс болды және құрылыс басталғанда $1,000,299 төленді. Ішкі өлшемдері 445 фут (136 м) ұзындықта және 292 фут (89 м) енді болды. Негізгі қабат көрме алаңын, ал мезонин қабатын ұсынуға тиіс болды. Ғимарат 1929 жылдың 26 тамызында Онтарио премьер-министрі Говард Фергюсон тарапынан ашылды.