Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Роберт Кингстон Скотт (8 шілде 1826 – 12 тамыз 1900) – американдық республикалық саясаткер, Оңтүстік Каролина штатының 74-ші губернаторы және Америка Азамат соғысы кезінде Одақ армиясының офицері. 1891 жылы ол Огайо штатының Наполеон қаласында Queen Anne Italianate стиліндегі Виктория дәуірі үйін салып, 1900 жылы қайтыс болғанға дейін сонда тұрды. Бұл үй бүгінге дейін Наполеон қаласында, W. Клинтон көшесі мен Хейли даңғылының қиылысында сақталған.
American politician
Robert Kingston Scott (July 8, 1826August 12, 1900) was an American Republican politician, the 74th governor of South Carolina, and an officer in the Union Army during the American Civil War. In 1891 he built a Queen Anne Italianate Victorian home in Napoleon, Ohio and lived there until his death in 1900. It still stands to this day in Napoleon on the corner of W. Clinton Street and Haley Ave.
Ерте өмір және мансап
Роберт К. Скотт Пенсильвания штатының Армстронг округінде әскери отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Америка революциясында, ал әкесі 1812 жылғы соғыста шайқасты. Скотт медицинаны оқып, Огайо штатының Генри округінде дәрігерлік практикасын бастады. Огайода ол құлдыққа қарсы «Бостандық партиясы» деген топқа мүше болды.
Robert K. Scott was born in Armstrong County, Pennsylvania, to a military family. His grandfather fought in the American Revolution and his father in the War of 1812. Scott studied medicine and began practice in Henry County, Ohio. While in Ohio he became a member of the anti slavery group called the Liberty Party.
Азаматтық соғыс
1861 жылы қазанда Скотт 68-ші Огайо жұмылдырылған әскер полкінің подполковнигі, ал 1862 жылы сол полктің полковнигі болды. Ол Теннесси штатында қызмет етті, онда генерал-майор Джон А. Логанның дивизиясы Миссисипиге жорық жасағанда алға басшылық етті. Ол Порт Гибсон, Реймонд және Чемпион Хилл шайқастарында қатысты. Кейіннен XVII корпустың бригадасын басқарды және Атлантаның жанында тұтқынға алынды. Оның бостандыққа қалай шыққаны туралы әртүрлі мәлімдемелер бар. Бірінің айтуынша, ол 1864 жылдың 24 қыркүйегінде тұтқын алмасуға қатысып, сол қалаға дейінгі Шерман операцияларында және теңізге қарай жасалған жорықта болды. Ал басқа деректер оның тұтқын пойзынан секіріп қашқандығын көрсетеді. Скотт 1865 жылдың 12 қаңтарында еріктілердің бригадир генералы болып тағайындалды, сонымен қатар еріктілер армиясында бригада генералы және генерал-майор шеніне Brevet атағын алды, сәйкесінше 1865 жылдың 26 қаңтарынан және 2 желтоқсанынан бастап.
In October 1861, Scott became lieutenant colonel of the 68th Ohio Infantry, and colonel of that regiment in 1862. He served in Tennessee, where he commanded the advance of Major General John A. Logan's division on the march into Mississippi. He was engaged at Port Gibson, Raymond, and Champion Hill. He was afterward at the head of a brigade in the XVII Corps, and was taken prisoner near Atlanta. There are conflicting claims about how he gained freedom. Some claim he was part of a prisoner exchange on September 24, 1864 and was put into Sherman's operations before that city and in the march to the sea, while records also indicate that he escaped by jumping from a prisoner train. Scott was commissioned as a brigadier general of volunteers on January 12, 1865, and also received the brevet ranks of brigadier and major general in the volunteer army, to date from January 26, and December 2, 1865, respectively.
Соғыстан кейінгі іс-шаралар
1865–68 жылдар аралығында генерал Скотт Оңтүстік Каролинадағы босқындар, азат болған құлдар және тастап кетілген жерлер бюросының көмекші комиссары қызметін атқарды, бұл бюро «Азат болғандар бюросы» деп кеңінен танымал болды. 1868 жылдың шілдесінде ол тұрақты армиядан кетіп, саясатқа қатысты.
Between 1865–68, General Scott was assistant commissioner of the South Carolina Bureau of Refugees, Freedmen and Abandoned Lands, popularly known as the Freedmen's Bureau. In July 1868, he resigned from the Regular Army and entered politics.
Оңтүстік Каролинаның губернаторы
Сол жылы ол республикалық партиядан Оңтүстік Каролинаның бірінші губернаторы болды. 1870 жылы 1868 жылғы Оңтүстік Каролина Конституциясы губернатордың қайта сайлануына кедергі келтіретін ережені алып тастады. Бұл Скоттке Оңтүстік Каролинаның екі кезекті мерзімге сайланған алғашқы губернаторы болуға мүмкіндік берді. Ол жалпы саны 136 608 дауыстан 33 534 дауыспен қайта сайланды. Ол билікте болған кезде Клан зорлық-зомбылығы ең жоғары деңгейге жетті, сонымен қатар федералды үкімет штатты "қалыпқа келтіру" үшін Оңтүстік Каролинадан күшін шығаруға тырысты. Бұл жағдай Скотты қиын жағдайға түсірді. Скоттке екі сайлауда да дауыс бергендердің көп бөлігі жаңадан азат болған афроамерикалықтар болды. Оңтүстік Каролина ақ халықтары оның билікте болған кезегінің барлық уақытында оған ашық және жаулы түрде қанағаттанбады. Оның саяси одақтастары, мысалы, афроамерикалық көшбасшы Бенджамин Ф. Рэндолфты Клан өлтірді. Губернатор Скотт афроамерикалықтарды қаруландыру қадамын жасады. Ол штаттың республикалық үкіметін қорғау үшін жасақтар құрды және жасақтарға кез келген адам қатысуға заңды түрде рұқсат берілді, бірақ Оңтүстік Каролина ақ халықтары оларға қосылудан бас тартты, нәтижесінде олар "қара жасақтарға" айналды. Бұл жасақтардың көпшілігінде офицерлер соғыста Одақ армиясында соғысқан ақ офицерлер болды, ал кейбір жағдайларда соғыстан кейін бостандық бюросында жұмыс істеу үшін штатқа көшіп келген солтүстік штаттардан келген білімді афроамерикалықтар болды. Скотт президент Улисс С. Гранттан қолдау алды, бірақ әскерилердің қалған бөлігі және жалпы солтүстіктің бейтараптығы оның күш-жігеріне кедергі келтірді. Коллетон, Чарльстон, Колумбия, Джорджтаун және Бофорт округтерінде (сол кезде қазіргі Жаспер округі де осы округтерге кіретін) Скотттың жағдайды тиімді бақылауға, Клан мен жалпы ақ халықтың зорлық-зомбылығын тоқтатуға және еркін және әділ сайлауды қамтамасыз етуге жеткілікті федералды әскерлері болды. Алайда, Оңтүстік Каролинаның солтүстігінде және басқа да көптеген ауылдық жерлерде ол мұны істей алмады. 1872 жылғы Конгресс тыңдауында судья Ричард Б. Карпентер Скотттың қайта сайлануына сайлаушылардың алаяқтығы қатысқандығын айтты, бірақ Скотт өкіметте қалды. Қызығы, Карпентер оған сол кезде қарыз болғанымен қатар, саяси қызметтерді уәде етіп, одан да көп ақша сұрап тұрды. Одан кейін билікке келген алғашқы губернатор Франклин Дж. Мозес, кіші, Скотттың "Нью-Йорктегі Сент-Джеймс қонақ үйінде алкоголь мен бурлеск патшасы Паулин Маркхэмның бірлескен әсерімен штаттық облигацияларға алаяқтықпен қол қойғанын" мәлімдеді. Ол сондай-ақ Скотттан үнемі қарыз алып тұрды. Скотттан кейін билікке келген үшінші губернатор Уэйд Хэмптон III, қызыл көйлектер жасағының басшылығымен расистік террористік науқанның нәтижесінде, оны "1871 жылы болмаған жалақы алушыларға 48 645 долларға үш төлем ордерін алаяқтықпен шығарғаны" үшін айыптады. Сонымен қатар, ол Скоттқа оны экстрадицияламау және сотқа тартпау туралы хаттар жіберді. [MSS 176]
Later that year, he became the first governor of the reconstructed South Carolina as a Republican. In 1870, the South Carolina Constitution of 1868 lifted the rule that had until then prevented a governor's re election until four years had passed since leaving office. This allowed Scott to become the first governor of South Carolina to be elected to two consecutive terms. He was re elected by a majority of 33,534 votes of a total 136,608. During his time in office, Klan violence reached an all time high, while simultaneously the federal government was attempting to withdraw force from South Carolina so as to return the state to "normalcy," this combination left Scott in an untenable position. The majority of those voting for Scott in both of his elections were newly freed African American Freedmen, South Carolina whites remained overtly and overwhelmingly hostile to him during his entire time in office. His political allies such as African American leader Benjamin F. Randolph were assassinated by the Klan. Governor Scott took the step of arming African Americans. He formed militias to defend the Republican government of the state and the militias were legally opened to anyone, however, South Carolina whites refused to join them, as a result they in effect became "black militias." In most of these militias the officers were white officers who had fought in the Union Army during the war, and in some cases were educated African Americans from northern states who had moved to the state to work in the Freedmen's Bureau after the war. Scott got support from President Ulysses S. Grant, however the rest of the military and northern ambivalence in general hampered his efforts. In Colleton County, Charleston, Columbia, Georgetown County and Beaufort County (which at the time included what is today Jasper County as well) Scott had enough federal troops to effectively police the situation, keep the Klan and general white violence at bay, and ensure free and fair elections. However, in Upstate South Carolina and a large handful of other rural areas he did not. Judge Richard B. Carpenter testified in an 1872 congressional hearing that voter fraud was involved in Scott's re election, but Scott remained in office. Ironically, Carpenter not only owed him money at the time, but also continued to ask for more with the promise of political favors in return. Franklin J. Moses, Jr., the first governor after him, claimed Scott "fraudulently signed state bonds in the St James Hotel in New York under the joint influence of alcohol and burlesque queen Pauline Markham," known as one of "The British Blondes." He also regularly borrowed money from Scott. Wade Hampton III, the third governor after Scott, who came to power as a result of a racist terrorist campaign led by the Red Shirts militia, indicted him for allegedly "fraudulently issuing three warrants for $48,645 to non existent payees in 1871." At the same time, he sent letters to Scott promising not to extradite him nor force him to stand trial. [MSS 176]
Огайоға оралу
1877 жылы Скотт Огайо штатындағы Наполеон қаласына қайтып келді, себебі демократтар Оңтүстік Каролинаның басшы органында қайта билікке оралды, мүмкін, өмірге қастандық жасалуынан қорқып. Ол отбасымен, соның ішінде жалғыз ұлы Р.К. Скотт кішімен бірге қоныстанды, ол әріптерінің басынан "Арки" деп аталды. 1880 жылғы Рождество күні 15 жастағы Арки жоғалып кетті. Ол "таверналарға жиі баратын" еді. Скотт оның 23 жастағы досы Уоррен Дрюридің пәтерінде жасырынып отырғанын күмәндады. Дрюри оны кіргізбеген соң, Скотттың тапаншасынан атылған оқтан Дрюри қаза тапты. Скотт қаруының кездейсоқ оқ атқанын айтты, ал одан кейінгі кісі өлтіру ісі бүкіл елдің назарына ілікті. 1881 жылғы 5 қарашада ол кісі өлтіру айыптарынан ақталды. Скотт Наполеонда қайтыс болды және Огайо штатының Генри округіне жерленді.
In 1877 Scott returned to Napoleon, Ohio, when Democrats returned to power in the South Carolina executive, possibly out of fear of assassination. He settled down with his family, including his only son, R. K. Scott, Jr., who was known as "Arkie" because of his initials. On Christmas Day, 1880, 15 year old Arkie went missing. He was "inclined to frequent taverns." Scott suspected he was hiding in the apartment of his friend Warren G. Drury, aged 23. When Drury refused to let him in, Drury was shot by a bullet from Scott's pistol and died the next day. Scott claimed his weapon accidentally discharged, and the subsequent murder trial consumed national attention. On November 5, 1881, he was acquitted of murder. Scott died in Napoleon and was buried in Henry County, Ohio.