Джанкарло Антоньони: Футбол жұлдызының өмірі мен жетістіктері
Giancarlo Antognoni
Джанкарло Антониони: Италияның легендар футболшысы, 1982 ж. әлем чемпионы! "Фиорентина" және ұлттық құрамасының жарықтандырған шебері. Алтын қадам сыйлығының иесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық футболшы (туған 1954)
Italian footballer (born 1954)
Джанкарло Антоньони (; туған 1 сәуір 1954) – итальяндық бұрынғы кәсіби футболшы, жартылай қорғаушы. Өте шебер және шығармашылық шабуылдық ойыншы, өз позициясындағы ең үздік итальяндық футболшылардың бірі саналады. Ол клубтық карьерасының көп бөлігін «Фиорентина» командасында өткізді, олармен бірге 1975 жылы Италия кубогы мен Англо-Италия лигасының кубогын жеңіп алды. Халықаралық жарыстарда 1982 жылы Италия құрамасымен ФИФА әлем чемпионатында жеңіске жетті, сондай-ақ 1978 жылғы ФИФА әлем чемпионатында және 1980 жылғы УЕФА Еуропа чемпионатында ел намысын қорғады, екеуінде де төртінші орынды иеленді. 2010 жылдың 11 қазанында «Футбол аңыздары» алтын бут сыйлығымен марапатталды.
Giancarlo Antognoni (; born 1 April 1954) is an Italian former professional footballer who played as a midfielder. A skillful and creative offensive playmaker, regarded as one of the best Italian players of all time in his position, he played most of his club career with Fiorentina, with whom they won the Coppa Italia and the Anglo Italian League Cup in 1975. At international level, he won the 1982 FIFA World Cup with the Italy national team, and he also represented his country at the 1978 FIFA World Cup, and at the 1980 UEFA European Championship, finishing in fourth place on both occasions. On 11 October 2010, he was awarded the "Legends of football" Golden Foot award.
Клубтық мансап
Антоньони Марсиано қаласында дүниеге келген. Оның карьерасы он алты жасында "Асти Ма. Co. Би." клубында "D" лигасымен басталды. 1972 жылы Нильс Лидхолм оны "Фиорентинаға" қосылуға көндірді. Ол 1972 жылғы қазан айында "Фиорентина" сапында "Серия А" дебютін жасады, кейіннен команда капитаны болды және 10-шы нөмірлі жейдеге ие болды. 1974–75 маусымда ол Италия кубогын (Coppa Italia) жеңіп алды, сондай-ақ сол маусымда "Вест Хэм" клубына қарсы Англия-Италия лигасының кубогын ұтты. 1981 жылдың қараша айында Антоньони "Генуяның" қақпашысы Сильвано Мартинамен болған жазабас соқтығысу салдарынан бас сүйегінің екі жерін сындырып, екі күнге комаға түсті, мұндағы соқтығысудың күші Мартинаның тізесі Антоньонидің басына тигенде болды; FIFA.com мәліметінше, ойыншының жүрек соғысы 30 секундқа тоқтады, бұл "Генуяның" капитаны Клаудио Онофридің "Ол өлді, ол өлді!" деп айғайлауына себеп болды. Алайда "Генуя" командасының дәрігері Пьерлуиджи Гатто жылдам әрекет етіп, Антоньонидің тілін босатып, көкірек қысымы және ауыздан ауызға жасалған жандандыру арқылы оның жүрек соғысын қайта жандандырды. 1987 жылы Антоньони "Лозанна Спорт" клубына қосылды. Ол 51 ойынға қатысып, жеті гол соқты. Антоньони 1989 жылы "Лозаннада" карьерасын аяқтады.
Antognoni was born in Marsciano. His career started in the Serie D with Asti Ma. Co. Bi., when he was only sixteen. In 1972, Nils Liedholm convinced him to join Fiorentina. He made his debut in Serie A in October 1972 with Fiorentina, whom he later captained, also eventually inheriting the number 10 shirt. He won the Coppa Italia (Italian Cup) during the 1974–75 season, as well as the 1975 Anglo Italian League Cup that season, over West Ham. In November 1981, Antognoni fractured his skull in two places and went into a coma for two days following an accidental collision with Genoa's goalkeeper Silvano Martina, which saw the latter's knee come into heavy contact with Antognoni's head; according to FIFA. com, the playmaker went into cardiac arrest for 30 seconds, which led Genoa's captain, Claudio Onofri, to exclaim "he’s dead, he’s dead!" However, Genoa's team doctor – Pierluigi Gatto – was able to act quickly and revive Antognoni's pulse by untwisting his tongue and giving him CPR through chest compressions and mouth to mouth resuscitation. In 1987, Antognoni joined Lausanne Sports. He made 51 appearances and scored seven goals. He retired in 1989 while at Lausanne.
Халықаралық мансап
Антоньонидің Италия ұлттық құрамасындағы халықаралық карьерасы 1974 жылғы 20 қарашада, 20 жасында, 1976 жылғы Еуропа чемпионатының іріктеу ойынында Нидерландыға қарсы 3:1 есебімен жеңіліспен басталды. Антоньони 1978 жылғы әлем чемпионатына Италия құрамасының құрамында, жаттықтырушы Энцо Беарзот басшылығымен қатысты, онда команда жартылай финалда Нидерландыға есебі жеңіліспен аяқталып, төртінші орынға табан тіреді. Ол 1980 жылғы Еуропа чемпионатында да төртінші орынға ие болды, бұл чемпионат өз жерінде өтті және ол 10-шы нөмірлі жейдемен ойнады. Ұлттық құрамадағы ең үлкен жетістігі 1982 жылғы ФИФА әлем чемпионатында жеңіске жеткені болды, бірақ бұл турнирге қатысу үшін өткен жылы алған бас жарақатынан жазылғаннан кейін ғана мүмкін болды. Антоньони турнир барысында алты ойынға қатысты және команданың жеңіске жетуіне үлкен үлес қосты, допты ұстау және әсерлі пас беру арқылы мүмкіндіктер жасады, ол команданың негізгі ойыншысы болды; турнирдегі ең көп гол пас берген ойыншылардың қатарында екінші орында (үш гол пас), тек Бразилияның Зикосы мен Батыс Германияның Пьер Литтбарскисінен кейін қалды. Италияның Бразилияға қарсы екінші кезеңдегі 3:2 есебімен жеңіліспен аяқталған ойында соққан голы офсайд деп дұрыс емес танылды; алайда, бұл нәтиже Италияның жартылай финалға өтуіне мүмкіндік берді. Ол Польшаға қарсы өткен жартылай финалдағы ойынды бастады, онда Италия 2:0 есебімен жеңіске жетті, бірақ жартылай финалда алған жарақатының салдарынан Батыс Германияға қарсы өткен финалдағы 3:1 есебімен жеңіске қатыса алмады. Сонымен қатар, Антоньони Италия құрамасының 10-шы нөмірлі жейдемен ең көп ойын өткізген футболшысының рекордын ұстап тұр. Халықаралық карьерасында екі рет қызыл карточка алғандықтан, ол Франко Каузио және Даниэле Де Россимен бірге Италияның ең көп қызыл карточка алған футболшысы болып табылады.
Antognoni's senior international career with the Italy national team started on 20 November 1974, in a 3–1 away loss to the Netherlands at the age of twenty, in a Euro 1976 qualifying match. Antognoni took part in the 1978 World Cup with Italy under manager Enzo Bearzot, where the team finished in fourth place after a semi final defeat to the Netherlands. He also reached another fourth place finish at the 1980 European Championship on home soil, wearing the number 10 jersey. His greatest achievement with the national team came when he won the 1982 FIFA World Cup, however, after recovering from a skull–injury sustained the year prior in time for the tournament. Antognoni made six appearances throughout the competition, and played a crucial role in the team's title run with his ability to circulate possession and create chances with his passing as the team's main playmaker; he provided the second–highest number of assists throughout the tournament (three), behind only Brazil's Zico and West Germany's Pierre Littbarski. He also had a goal in Italy's 3–2 second–round victory over Brazil incorrectly ruled out for offside; however, the result allowed Italy to advance to the semi finals. He started in the latter match against Poland, which Italy won 2–0, but he was not able to participate in the final 3–1 victory over West Germany due to an injury he sustained in the semi final. and also holds the record for the most appearances wearing the number 10 shirt for Italy. With two red cards throughout his international career, he is also Italy's most red carded player ever, alongside Franco Causio and Daniele De Rossi.
Ойын стилі
Шығармашылықпен шабуыл жасайтын, епті және жылдам ойыншы Антоньони Италияның ең ұлы ойыншыларының бірі, өзінің буынының ең талантты ойыншыларының бірі және барлық уақыттағы ең жақсы шабуылдаушы жартылай қорғаушылардың бірі саналады. Оның ойынды көру қабілеті, бақылауы, техникалық шеберлігі, зиялылығы, дәл пас беруі, ұзақ қашықтыққа пас беру мүмкіндігі және орта алаңнан гол соғуға бағытталған ойыны оған гол соғуға немесе командаластары үшін мүмкіндіктер жасауға мүмкіндік берді. Ол сонымен қатар допты айналымда ұстау, орта алаңдағы ойынды басқару және жылдам, қысқа пас беру арқылы командасының шабуылдық қимылдарын ұйымдастыру қабілетімен де танымал болды, сондай-ақ ұзын, диагональды пас беру арқылы ойынды жаңа бағытқа бұруға да шебер болды. Одан бөлек, ол өте жақсы дриблингші болды, доппен жылдамдығымен және әдемі ойынымен, сондай-ақ жылдам қозғалысымен және допты алға қарай жылжыта отырып басын көтеріп жүру қабілетімен танылды, бұл оны бір елдес, Джанни Ривераға теңестірді. Әдетте ол шабуылшылардың артындағы 10-шы нөмір ретінде ойнаса да, орталық жартылай қорғаушы ретінде де ойнай алатын. Антоньони өзінің карьерасы бойында бұрылған стандарттық жағдайлардағы дәлдігімен және алаңнан тыс жерден жасаған қуатты соққыларымен де жоғары бағаланды. Оң жамбаспен ойнағанымен, ол екі аяғымен да допты дәл пас бере немесе соға алатын. Футболдық шеберліктерімен қатар, ол өзінің мансабындағы көшбасшылық қасиеттерімен және еңбекқорлығымен де көзге түсті.
A skillful, quick, and creative offensive playmaker, Antognoni is considered to be one of Italy's greatest players ever, one of the most talented players of his generation, and one of the best attacking midfielders of all time, due to his vision, control, technical ability, intelligence, accurate distribution, passing range, and eye for goal from midfield. which enabled him to score goals or create chances for his teammates; he was also known for his ability to circulate possession, dictate play in midfield, and orchestrate his team's attacking moves with his quick short passing on the ground, as well as his ability to switch the play with long diagonal balls. Moreover, he was an excellent dribbler, who was known for his pace and elegance on the ball, as well as quick feet, and his ability to keep his head up when carrying the ball forward while advancing in possession from midfield, which saw him likened to compatriot Gianni Rivera by pundits. Although he was usually deployed as a traditional number 10 behind the forwards, he was also capable of playing as a central midfielder, where he functioned as a deep lying playmaker. Antognoni was also highly regarded throughout his career for his accuracy from bending set pieces, and for his powerful shots from outside the area; although naturally right footed, he was capable of passing or striking the ball accurately with either foot. In addition to his footballing skills, he also stood out for his leadership throughout his career, as well as his work rate.