Кіріспе
Норвегия мемлекеттік темір жолының (NSB) он екі электр локомотивтен тұратын El 17 класы. NSB El 17 локомотивтері Thyssen Henschel және Norsk Elektrisk & Brown Boveri (NEBB) компанияларымен Норвегия мемлекеттік темір жолы (NSB) үшін салынған. Клас екі партияға бөлініп салынды, алғашқы партиясы 1982 жылы 2221–2226 нөмірлерімен, екінші партиясы 1987 жылы 2227–2232 нөмірлерімен жеткізілді. El 17 локомотивтерінің тарту жүйесі Германияның DB Class 120 (BBC, AEG және Siemens) локомотивтерінің негізінде жасалған және әлемдегі алғашқылардың бірі болып үш фазалы асинхронды моторлармен жабдықталды. Бұл локомотивтер қалааралық Берген, Довре және Сорланд бағыттарында пайдалану үшін тапсырыс берілген, бірақ техникалық ақауларға (қыздырылған тарту жабдықтары, өткінші кернеулер және т.б.) тап болды. Сенімсіздік пен жеткілікті қуаттың болмауы NSB-ді оларды аймақтық Vestfold және Gjøvik бағыттарында пайдалануға мәжбүр етті. El 18 локомотивтері жеткізілгеннен кейін, бірінші серия қызметтен шығарылды немесе маневрлік локомотивтер ретінде пайдаланылды. Екінші серия 1998 жылдан бері Flåm бағытында қолданылуда. Локомотивтердің максималды қуаты және тарту күші бар, бұл оларға алты вагоннан тұратын пойызды тартуға мүмкіндік береді. Олар желіден қуат алады және белгілі бір жылдамдықпен жүре алады. Локомотивтердің дөңгелек орналасуы Bo'Bo', регенеративті тежегіштері бар және салмағы шамамен ... тонға жетеді. Бұл серия Di 4 локомотивтерімен бірге жеткізілді және олармен кейбір ортақ белгілері бар.
The NSB El 17 is a class of twelve electric locomotives built by Thyssen Henschel and Norsk Elektrisk & Brown Boveri (NEBB) for the Norwegian State Railways (NSB). The class was built in two batches, the first delivered in 1982 and numbered 2221–2226, and the second delivered in 1987 and numbered 2227–2232. The traction system of the El 17 was based on the DB Class 120 of Germany (BBC, AEG and Siemens) and were among the first in the world to feature three phase asynchronous motors. The units were ordered to be used on the intercity Bergen, Dovre and Sørland Lines, but were plagued with technical faults (overheating traction equipment, transient voltages, etc.). The unreliability and lack of sufficient power forced NSB to instead use them in the regional Vestfold and Gjøvik Lines. With the delivery of the El 18, the first series was retired or used as shunters. The second series has been used on the Flåm Line since 1998. The locomotives have a maximum power output and a tractive effort, allowing the locomotive to haul a six car train. They run on a power supply and are capable of operating at The units have a Bo'Bo' wheel arrangement, have regenerative brakes and weigh The series was delivered at the same time as the Di 4 and have some similarities with the class.
Тарих
1970-ші жылдардың соңында NSB қалааралық пойыздары үшін жаңа жылжымалы құрамға мұқтаж болды. Алғашқыда электрлік көпқұрамды пойыз қарастырылды, бірақ NSB оның орнына локомотивтер мен вагондарды тапсырыс беруді жөн көрді, себебі бұл оларға операциялық жағынан икемділік беретін еді. Таңдау неміс DB 120 класына түсті, ол әлемдегі алғашқы "іс жүзінде" тұрақты жұмыс істейтін үш фазалы асинхронды локомотив болды (прототипі 120.0 1979 жылы сынақтан өтті, ал сериялық нұсқасы 120.1 1986 жылдан бастап қолданысқа енді). Дегенмен, норвеждік нұсқасы ең жоғары осьтік жүктемеге байланысты қысқартылды (120 класының осьтік жүктемесі бар еді) және 120 класынан гөрі төмен қуатты болды. Осы себепті El 17 өзінің үш алдыңғы нұсқасынан – El 14, El 15 және El 16 – (4,4 МВт орнына 3,0 МВт) кем қуатты болды. Тапсырыс берілген кезде ол Германияда жасалған механикалық бөліктері бар алғашқы норвеждік электр локомотиві болды. Сонымен қатар, NSB Thyssen Henschel компаниясынан бес алты осьті дизель-электр локомотивтерін (Mark Di 4) тапсырыс берді, олар даниялық Mark ME 1500 локомотивтеріне ұқсас болды. Di 4/ME 1500 локомотивтері электрлік El 17 локомотивіне көптеген ұқсастықтары бар еді. Екі локомотивтің де бірдей түзеткіштері мен моторлары болуы жоспарланған, бірақ салмақ шектеулеріне байланысты El 17 120 класымен бірдей типті түзеткіштерді алды. 2221–2226 нөмірленген алғашқы алты локомотив 1982 жылы жеткізілді. Осымен қатар, Strømmens Verksted-тен B7 жолаушылар вагондары жеткізілді және 1982 жылдың 14 қыркүйегінде Довре желісінде El 17 және B7 вагондарымен тұрақты қызметте алғашқы пойыз іске қосылды. El 17 түрлі проблемаларға тап болды (қыздырылған компоненттер және т.б.), сондықтан NSB бір құрылғысы істен шыққан жағдайда оларды жұптап пайдалануды шешті. 1982 жылдың 6 шілдесінде 2224 локомотивінде өрт болды, ол қайта құрастыру үшін Thyssen Henschel компаниясына жіберілді. NSB бастапқыда оны күнделікті Ослодан Тронхеймге айналымды рейс жасауға қосты. Техникалық ақауларға байланысты алты бастапқы локомотив бірнеше рет қайта құрылды, нәтижесінде олардың әрқайсысы әртүрлі техникалық шешімдерге ие болды. Ақырында NSB қанағаттанарлық техникалық шешім тапқанына сенімді болды және Довре, Берген және Сорланд желілеріндегі барлық пойыздарды осы класспен тартуға мүмкіндік беретін тағы алты бірлікке тапсырыс берді. 2227–2232 бірліктері 1987 жылы жеткізіліп, Сорланд желісінде тұрақты қызметке қосылды. Бірінші сериядан жақсырақ болғанымен, екінші серия да техникалық проблемаларға ұшырады және Берген желісінде тұрақты қызметке енбеді. 1990 жылдары олар Вестфолд және Гьовик желілеріндегі аймақтық теміржол қызметтерінде де пайдаланылды. NSB бұл локомотивтерді жақтырмады, себебі бірінші серияның жаман беделі болды және қол жетімді бірліктердің саны болжаусыз болды. Сонымен қатар, NSB асинхронды локомотивтерді басқаша пайдалану керектігін білуға біраз уақыт кетті. Локомотивтер алты вагондық пойызды тартуға арналған, бірақ NSB көбінесе сегіз вагондық пойыздарды тартуға мұқтаж болды, сондықтан оның орнына қуаттырақ El 16 локомотивін пайдаланды. 1990 жылдардың басында NSB қалааралық пойыздарды 73 классты бұрылатын көпқұрамды пойыздармен, ал локомотивтерді локомотивпен тартқыш пойыздар үшін швейцариялық El 18 локомотивтерімен (сонымен қатар ABB, бұрынғы BBC компаниясының электр жабдықтарымен) алмастыруды шешті. 1997 жылы 2226 локомотиві пайдаланудан шығарылып, келесі жылы жойылды. 1998 жылдан бастап екінші сериядағы El 17 локомотивтері Флом желісінде, Берген желісіне жалғасатын тік туристік желіде пайдалануға берілді. Локомотивтер жасыл түске боялып, алты B3 жолаушылар вагонынан тұратын пойыздың екі шетіне жалғастырылды.
Сипаттамалар
El 17 локомотивін Германияның Thyssen Henschel компаниясы жасап шығарды. Локомотивтерде үш фазалы асинхронды электрмоторлар орнатылған, олардың үздіксіз қуаты , ал ең жоғары жылдамдығы - . Бұл локомотивтер пантограф арқылы қуат алады және NSB компаниясының регенеративті тежегіштері бар алғашқы локомотивтері болып табылады. El 17 локомотивінің алдыңғы бөлігі бұрышты келген, бұл дизайн алғаш рет El 16 локомотивінде қолданылған, және Di 4 және Di 6 локомотивтерінде де кездеседі.