Кіріспе

Классикалық емес логика (кейде баламалы логика деп те аталады) – бұл үсыныс логикасы және предикат логикасы сияқты стандартты логикалық жүйелерден маңызды жағынан өзгешеленетін формальды жүйелер. Мұндай айырмашылықтар кеңейтулер, ауытқулар және өзгерістер арқылы әдетте бірнеше жолмен кездеседі. Осындай ауытқулардың мақсаты – логикалық салдар мен логикалық шындықтың әртүрлі модельдерін құруға мүмкіндік беру. Философиялық логика классикалық емес логиканы қамтиды және оған баса назар аударады, бірақ бұл терминнің басқа да мағыналары бар. Сонымен қатар, теориялық информатиканың кейбір салалары классикалық емес ойлауды қолдануы мүмкін, бірақ бұл қолданылу пәндік аймаққа байланысты өзгереді. Мысалы, информатикадағы негізгі бульдік функциялар (мысалы, ЖӘНЕ, ИЛИ, ЖОҚ, т.б.) классикалық сипатқа ие, себебі оларды классикалық шындық кестелерімен толық сипаттауға болады. Дегенмен, кейбір компьютерлік дәлелдеу әдістері ойлау процесінде классикалық логиканы қолданбауы мүмкін.

Классикалық емес логикаларды белгілі бір авторларға сәйкес жіктеу

Девиантты логика (1974) Сьюзан Хаак классикалық емес логиканы девиантты, квази-девиантты және кеңейтілген логикаға бөлді. Ұсынылған жіктеме өзараExclusive емес; логика классикалық логикадан ауытқу да, кеңейтім де болуы мүмкін. Классикалық емес логикада ауытқу мен кеңейтім арасындағы негізгі айырмашылықты кейбір авторлар қабылдады. Джон П. Берджесс ұқсас жіктемені қолданады, бірақ екі негізгі сыныпты антиклассикалық және экстраклассикалық деп атайды. Хаак және Берджесс сияқты классикалық емес логикаға арналған бірнеше жіктеу жүйелері ұсынылғанмен, классикалық емес логиканы зерттейтін көптеген адамдар осы жіктемелерге мән бермейді. Сондықтан, осы бөлімдегі ешбір жіктеу жүйесі стандартты деп есептелмейді. Кеңейтімде жаңа және әртүрлі логикалық тұрақтылар қосылады, мысалы, модальдық логикадағы «», «қажетті түрде» дегенді білдіреді. Абстракт алгебралық логика теориясы да логиканы жіктеуге мүмкіндік берді, оның көптеген нәтижелері ұйғарымдық логика үшін алынды. Қазіргі алгебралық иерархия ұйғарымдық логиканың бес деңгейін қамтиды, олар Лейбниц операторының қасиеттерімен анықталады: протоалгебралық, (шекті) эквивалентті және (шекті) алгебралық.