Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
USS William V. Pratt (DLG 13/DDG 44) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен эсминец. Ол 1961 жылы DLG 13 ретінде қолданысқа енгізілді және 1975 жылы басқарылатын зымырандық эсминец, DDG 44 белгісімен қайта жіктелді. Ол Әскери-теңіз соғыс колледжінің президенті және Әскери-теңіз операцияларының бастығы болған адмирал Уильям Вези Пратттың құрметіне аталған.
USS William V. Pratt (DLG 13/DDG 44) was a destroyer in the service of the United States Navy. She was commissioned in 1961 as DLG 13 and reclassified as a guided missile destroyer, designation DDG 44, in 1975. She was named to honor Admiral William Veazie Pratt, a President of the Naval War College and a Chief of Naval Operations.
Тарих
Уильям В. Пратт (DLG 13) кемесі 1958 жылдың 7 наурызында Филадельфия әскери кеме құрылыс кешенінде салынды; 1960 жылдың 16 наурызында теңізге түсірілді, демеушісі Уильям В. Пратт әйелі болды; және 1961 жылдың 4 қарашасында қолданысқа енгізілді. Вест-Индияда сынақтан өткеннен кейін және Филадельфияда сынақтан өткеннен кейін Уильям В. Пратт 1962 жылдың қыркүйегінде 18-ші эсминецтер эскадрильясына (DesRon) флоттың белсенді бөлімшесі ретінде қосылды. Вирджиния штатындағы Норфолк теңіз базасынан жұмыс істеп, ол Атлант теңізінің жағалауы мен Батыс Үнді аралдарында 1963 жылдың 4 тамызына дейін жүрді, содан кейін ол Еуропа суларында НАТО-ның Riptide IV операциясына қатысу үшін Норфолктан кетті. Қыркүйекте Норфолкке оралып, 2-ші флоттың қалыпты жұмысын қайта бастады. Бұл жұмыс 1964 жылдың 8 ақпанына дейін жалғасты, ол кезде ол Жерорта теңізіндегі 6-шы флотпен алғашқы кезекшілікке кірісті. Ол 9 тамызда Норфолкке оралып, тағы да Шығыс жағалаудағы Вест-Индияға сапарлады. Қыркүйек және қазан айларында ол Еуропа суларына барып, НАТО-ның "Мастерстрок" және "Командалық жұмыс" операцияларына қатысты. Соғыс кемесі 20 қазанда Норфолкке оралып, 2-ші флотпен қайтадан жұмыс істеді. Қараша айында ол Норфолк кеме құрылыс шеберханасында алғашқы жөндеу жұмыстарын бастады. 1966 жылдың 26 наурызында жөндеу жұмыстары аяқталып, сынақтарға жіберілді. 15 сәуірде Флорида штатының Майпорт теңіз базасына келді. Ол мамыр және маусым айларында Гуантанамо шығанағының операциялық аймағында жаңарту курсын өткізді және 3 шілдеде Майпортқа оралды. Соғыс кемесі Шығыс жағалаудағы операцияларды 27 тамызға дейін жалғастырды, содан кейін ол тағы да Жерорта теңізіне жіберілді. Төрт айлық жұмысты 17 желтоқсанда басқарылатын зымыран фрегаты Майпортқа қайта кірген кезде аяқтады. Келесі алты ай бойы Уильям В. Пратт Майпорттан операция жүргізді. Ол екі рет Вест-Индияға, бір рет Мексика шығанағына сапар шекті. Соғыс кемесі Вирджиния түбегінің жағасында қысқа уақыт жұмыс істеді. 1966 жылдың шілдесінде ол үшінші рет Жерорта теңізіне жіберілді. Келесі бес айда ол Жерорта теңізінен 10 желтоқсанда үйіне қарай 6-шы флотпен бірге операция жүргізді. Ол 10 күннен кейін Майпортқа оралды. Шығыс жағалауда және Батыс Үндістандағы алты айлық қалыпты операциялардан кейін Уильям В. Пратт 1967 жылдың 20 маусымында Майпорттан шығып, Американың Вьетнам соғысына қатысуы кезінде батыс Тынық мұхитқа жалғыз рет жіберілді. Жолда ол Панама каналы арқылы өтіп, Сан-Диего, Перл-Харбор, Мидуэй және Гуам порттарына кірді, содан кейін 28 шілдеде Филиппиннің Субик шығанағына жетті. Тамыз айының басында ол Филиппиннен Тонкин шығанағына және солтүстік теңіздегі әуе құтқару (SAR) станциясына жөнелтілді. Ол 12 тамызда Берклиден ауысты. Субик шығанағында қызмет атқарғаннан кейін ол сол айдың соңында Тонкин шығанағына барып, оңтүстік SAR станциясында қызмет атқарады. Бұл сапар қарашаның соңғы жартысына дейін жалғасты, содан кейін ол Тайвань аралындағы Гонконг пен Каосиунг порттарына сапармен кетті. Ол оңтүстік SAR станциясында тағы бір кезеңге қызмет етті. Содан кейін Батыс Тынық мұхит аймағынан Жапониядағы Йокосука, Мидуэй аралы және Перл-Харбор арқылы кетті. Соғыс кемесі Сан-Диегоға 31 желтоқсанда келді. 1968 жылдың 2 қаңтарында ол Майпортқа қайта оралды. Уильям В. Пратт 10 қаңтарда Панама каналы арқылы өтіп, 16 қаңтарда өзінің портына қайта кірді. 1968 жылдың ақпан айында әскери кеме тұрақты жөндеуге дайындалу үшін Чарльстонға көшті. 1 наурызда ол Чарльстон әскери кеме құрылыс кешеніне кіріп, алты айлық жөндеуді бастады. Ол 6 қыркүйекте Чарльстоннан шығып, екі күннен кейін Майпортқа оралды. Батыс Үндістандағы жаңартудан кейін Уильям В. Пратт 2 және 6-шы флот кезекті кезекшіліктерін жалғастырды. Келесі төрт жыл ішінде басқарылатын зымыран фрегаты Еуропа суларына жылына бір рет жіберілді. 1969 жылдың 7 қаңтарында Майпорттан шығып, Жерорта теңізіне бағыт алды. Ол 18 қаңтарда 6-шы флотпен қызметке кіріп, келесі бес ай бойы портқа бару мен жаттығуларды жүргізді. 1 маусымда ол Испанияның Рота қаласына келіп, 3 маусымда солтүстікке қарай аулаушы-қатерлі жаттығулар мен Солтүстік Еуропа порттарына сапарлар үшін жолға шықты. Ол 7 шілдеде Портсмуттан (Англия) кетіп, АҚШ-қа оралғанда осы тапсырманы аяқтады. 15 шілдеде Майпортқа келіп, 2-ші флоттың жұмысын қайта бастады. Бұл 30 сәуірге дейін жалғасты, содан кейін ол тағы да шығысқа қарай бағытталып, Жерорта теңізіне қарай бет алды. Әдеттегі жаттығулар мен порттарға барудан басқа, бұл жұмыстарға Сирияның Иорданиядағы азаматтық соғысқа араласуына қарсы шығыс Жерорта теңізінде жиналған арнайы күштермен жұмыс істеу кірді. Ол қыркүйектің басынан қазанның басына дейін Ливан жағалауында жүзіп өтті, американдық күш көрсетуі Сирияның шығаруын қамтамасыз етті. Соғыс кемесі содан кейін 6-шы флоттың қалыпты жұмысын 1 қарашаға дейін жалғастырды, содан кейін ол Барселонадан (Испания) үйіне қайтты.
William V. Pratt (DLG 13) was laid down on 7 March 1958 by the Philadelphia Naval Shipyard; launched on 16 March 1960, sponsored by Mrs. William V. Pratt; and commissioned on 4 November 1961. Following shakedown training in the West Indies and post shakedown availability at Philadelphia, William V. Pratt joined Destroyer Squadron (DesRon) 18 as an active unit of the fleet in September 1962. Operating out of Naval Station Norfolk, Virginia, she cruised the Atlantic seaboard and the West Indies until 4 August 1963 at which time she departed Norfolk to participate in NATO exercise Operation Riptide IV, in European waters. She returned to Norfolk in September and resumed normal 2nd Fleet operations. That employment continued until 8 February 1964 when she embarked upon her first tour of duty with the 6th Fleet in the Mediterranean Sea. She returned to Norfolk on 9 August and once again took up her East Coast West Indies routine. In September and October, she visited European waters again to participate in two NATO exercises, Operations Masterstroke and Teamwork. The warship returned to Norfolk on 20 October and resumed 2nd Fleet operations. In November, she began her first shipyard overhaul at Norfolk. She completed repairs on 26 March 1966 and put to sea for trials. On 15 April she arrived in her new home port of Naval Station Mayport, Florida. She conducted refresher training in the Guantanamo Bay operating area in May and June and returned to Mayport on 3 July. The warship resumed East Coast operations until 27 August, at which time she deployed to the Mediterranean once again. That four month deployment ended on 17 December when the guided missile frigate reentered Mayport. For the next six months, William V. Pratt conducted operations out of Mayport. She voyaged twice to the West Indies and once to the Gulf of Mexico. The warship also operated briefly off the Virginia Capes. In July 1966, she deployed to the Mediterranean for the third time in her career. She conducted operations with the 6th Fleet for the next five months, departing the Mediterranean for home on 10 December. She arrived back in Mayport 10 days later. Following six months of normal operations along the East Coast and in the West Indies, William V. Pratt departed Mayport on 20 June 1967 for her only deployment to the western Pacific during the American involvement in the Vietnam War. En route, she transited the Panama Canal and made port calls at San Diego, Pearl Harbor, Midway, and Guam before arriving at Subic Bay in the Philippines on 28 July. Early in August, she departed the Philippines for the Gulf of Tonkin and duty on the northern sea air rescue (SAR) station. She relieved Berkeley on 12 August and remained on station in the gulf until early in September. After upkeep in Subic Bay, she headed back to the Gulf of Tonkin late in the month to take up duty on the south SAR station. That tour of duty lasted until the latter part of November at which time she departed the gulf for port visits to Hong Kong and Kaohsiung on the island of Taiwan. She did one more period of duty on the south SAR station before leaving the western Pacific via Yokosuka in Japan, Midway Island, and Pearl Harbor. The warship arrived in San Diego on 31 December. On 2 January 1968, she resumed her voyage back to Mayport. William V. Pratt transited the Panama Canal on 10 January and reentered her home port on 16 January. In February 1968, the warship moved to Charleston to prepare for regular overhaul. On 1 March, she entered the Charleston Naval Shipyard and began a six month repair period. She departed Charleston on 6 September and arrived back in Mayport two days later After refresher training in the West Indies, William V. Pratt resumed her routine of alternating 2nd and 6th Fleet tours of duty. Over the next four years, the guided missile frigate was deployed to European waters once each year. She departed Mayport on 7 January 1969 and set a course for the Mediterranean. She reported for duty with the 6th Fleet on 18 January and, for the next five months, conducted the normal round of port visits and exercises. On 1 June she arrived in Rota, Spain for turnover ceremonies before heading north on the 3rd for a series of hunter/killer exercises and visits to northern European ports. She concluded that assignment on 7 July when she departed Portsmouth, England to return to the United States. The warship arrived back in Mayport on 15 July and resumed normal 2nd Fleet operations. That employment lasted until 30 April when she pointed her bow eastward again and headed for the Mediterranean. In addition to the usual exercises and port visits, that deployment included duty with a special contingency force assembled in the eastern Mediterranean in response to Syrian intervention in the Jordanian civil war on the side of militant, anti government, Arab guerrillas. She steamed around off the Levantine coast from early September to early October before the American show of force succeeded in securing a Syrian withdrawal. The warship then resumed normal 6th Fleet operations until 1 November when she departed Barcelona, Spain, on her way home.
1970 жылдар
1970 жылдың қалған бөлігінде және 1971 жылдың алғашқы жеті айында Уильям В. Пратт Майпорттан шығыс жағалау бойында және Вест-Индияда дислокацияланды. 1971 жылғы дислокациясы тамыздың басында басталды, бірақ ол Жерорта теңізіне емес, Солтүстік Еуропа суларына барып, аңшы-құтқарушы жаттығуларын және Солтүстік Еуропа порттарына сапарларды жүзеге асырды. 8 қазанда Майпортқа оралып, 29 қазанда негізгі қозғалтқыш қондырғысын Әскери-теңіз күштерінің дистилляттық отынына ауыстыруды бастады. 1972 жылдың 17 қаңтарында ол бұл модификацияны аяқтады және 18 ақпанға дейін жергілікті операцияларды жалғастырды, содан кейін 6-шы флоттың құрамындағы міндеттерге аттанды. Соғыс кемесі көктем мен жаздың басындағы әдеттегі жаттығу кестесіне, көп кемелік жаттығуларға және портқа баруларға қатысты. 28 маусымда Ротадағы рәсімнен кейін басқарылатын зымыранмен жабдықталған эсминец үйге бет алды. 8 шілдеде Майпортқа қайта оралды және дислокациядан кейінгі демалысқа және үлкен модернизацияға дайындыққа кірісті. Қыркүйек айында ол әуе шабуылына қарсы соғыс (AAW) модернизациясы үшін Филадельфияға көшті. Уильям В. Пратт Филадельфия әскери-теңіз кеме жасау шебінде қызметтен босатылды. Уильям В. Пратт 1973 жылдың 6 қазанында Филадельфияда қайтадан қызметке қабылданды, командалық құрамында Родни Б. МакДэниел болды. 23-і күні ол Филадельфиядан шығып, өзінің жаңа үй порты - Чарльстонға, Оңтүстік Каролинаға қарай жүзіп, 26-шы күні межеге жетті. Кеме 1974 жылдың желтоқсанында жөндеуден өткеннен кейін 2-ші флотпен қайтадан жұмыс істеді. Бұл операциялар 23 қыркүйекке дейін жалғасты, сол кезде ол Шарльстоннан шығып, тағы да Жерорта теңізіне дислокацияланды. Ол 2 қазанда Испанияның Рота әскери-теңіз стансасында 6-шы флотқа операциялық басқаруды ауыстырды. Келесі күні соғыс кемесі Жерорта теңізіне кірді және "Independence" авианосецінің экраны ретінде жұмыс істей бастады. Келесі бес айда Уильям В. Пратт "Independence" және "Saratoga" авианосецтерімен жаттығулар өткізді. Ол "орта теңіздің" барлық жағына сапар шегіп, порттарға келіп, әдеттегі жаттықтыру тапсырмаларын орындады. 1975 жылдың 8 наурызында ол Ротада айналым жасады және Чарльстонға қарай жолға шықты. Соғыс кемесі өзінің үй портына 19 наурызда қайта кірді және бір ай бойы демалыс және техникалық қызмет көрсетуден өткеннен кейін ол 2-ші флоттың қалыпты жұмысын қайта бастады. Бұл миссиялар мамыр айында NROTC мичмандық круизін және маусым айында дайындық жаттығуларын әкелді. 1975 жылдың 1 шілдесінде Уильям В. Пратт басқарылатын зымыранмен жабдықталған эсминец ретінде қайта жіктелді және DDG 44 атауын алды. 14 тамызда ол Латын Америкасының түрлі әскери-теңіз флоттарының бөлімшелерімен жыл сайын өткізілетін UNITAS XVI көпұлттық оқу-жаттығуына қатысу үшін Чарльстоннан кетті. Бұл жаттығулар оның уақытын 1975 жылдың қалған бөлігінде алып кетті. 8 желтоқсанда әскери кеме Чарльстонға оралды және демалыс және техникалық қызмет көрсетуді, сондай-ақ шектеулі қол жетімділікке дайындықты бастады. Кеме 15 желтоқсанда Чарльстон әскери кеме жасау цехына келіп, онда 1976 жылдың 29 наурызына дейін болды. 7 сәуірде Чарльстонға оралып, 2-ші флотқа қайтадан кірісті. Бұл тапсырманы оның Нью-Йоркте Тәуелсіздік күні өткен Халықаралық теңізшілердің шолуында қатысуы бұзған. 4 қазанда Уильям В. Пратт Джесси Л. Браун, Джулиус А. Фюрер және Вальдеспен бірге Жерорта теңізіндегі 6-шы флотпен тағы бір кезекшілікке кетті. Кемелер 14 қазанда Ротаға келіп, айналым туралы брифингтерді аяқтады және 16 қазанда Жерорта теңізіне кірді. Соғыс кемесі 6-шы флоттың басым бөлігінде авианосец Франклин Д. Рузвельттің экранында қызмет етті. Ол тағы да порттарға барып, Жерорта теңізіне жаттығулар жүргізді. Бұл кезекшілдік алтыншы флотпен 1977 жылдың сәуір айының басына дейін жалғасты. Ротада айналымнан кейін, 11 сәуірде басқарылатын зымыранмен жабдықталған жойғыш АҚШ-қа қайту үшін жолға шықты. 21 сәуірде ол тағы да Чарльстонға келіп, 27 сәуірде 10 аптаға Чарльстонның әскери кеме жасақтарына кірді. 8 шілдеде жөндеу жұмыстары аяқталып, Чарльстоннан 2-ші флоттың оқу-жаттығу жұмыстарын қайта бастады. Бұл жұмыс 1977 жылдың аяғына дейін және 1978 жылға дейін жалғасты. 1978 жылы 11 шілдеде ол Чарльстоннан Оңтүстік Америка суларына UNITAS XIX-ға қатысу үшін тағы бір жерге жіберілді. Бұл сапар барысында ол Латын Америкасының теңіз флотымен дайындық жаттығуларын жүргізген кезде Оңтүстік Америка құрлығын айналып өтті. Ол 3 желтоқсанда Чарльстонға оралды және жылдың қалған күндерін портта өткізді. Уильям В. Пратт Вьетнам соғысы кезінде бір ұрыс жұлдызына ие болды. 1970 жылдары ол тағы бір рет Жерорта теңізіне оралып, тағы бір UNITAS круизіне қатысады, бұл жолы Оңтүстік Американы айналып өтеді. 1979-80 жылдары әскери жүйелерін жаңартып, 1981 жылы Солтүстік Еуропа суларына, 1982 жылы Ливан дағдарысына қатысты, оның ішінде Бейруттегі АҚШ теңіз жаяу әскерлеріне артиллериялық қолдау көрсетті. Ол Яссир Арафатты Ливаннан Грекияның Пирей портына эскорттаған эскорт кемесі болды. Уильям В. Пратт он жылдықтың соңғы алты жылында үш ірі дислокация жасады, 1984 жылы Жерорта теңізінде, Үнді мұхитында және Қызыл теңізде, 1987 жылы тек Жерорта теңізінде және 1989 жылы тағы да дислокацияланды. 1989 жылғы 6-шы флотпен жасаған сапарынан бұрын Норвегия жағалауында және Солтүстік теңіз-Англия арнасы аймағында ірі жаттығулар өтті. 1990 жылы ол Кариб теңізінде құқық қорғау қызметінде АҚШ Әскери-теңіз күштерімен жұмыс істеді. Уильям В. Пратттың соңғы шетелдік сапары маңызды болды, ол 1991 жылдың басында Иракты Кувейттен ығыстырған қысқа, бірақ қарқынды Персия шығанағы соғысына қатысты. Уильям В. Пратт 1991 жылдың 30 қыркүйегінде қызметтен босатылды және 1992 жылдың 20 қарашасында Әскери кеме тізілімінен шығарылды және 1995 жылдың 14 қыркүйегінде Техас штатының Браунсвилл қаласындағы Transforma Marine компаниясына 49 600 долларға сатылды. Уильям В. Пратт одан кейін жартылай бұзылды.
For the remainder of 1970 and during the first seven months of 1971, William V. Pratt operated out of Mayport along the East Coast and in the West Indies. Her 1971 deployment began early in August, but it consisted of a cruise to northern European waters for hunter/ killer exercises and visits to northern European ports rather than a Mediterranean cruise. She returned to Mayport on 8 October and, on 29 October, began converting her main propulsion plant to the use of Navy distillate fuel. She completed that modification on 17 January 1972 and resumed local operations until 18 February when she got underway for duty with the 6th Fleet. The warship participated in the usual schedule of training evolutions, multiship exercises, and port visits through the spring and early summer. On 28 June, after turnover ceremonies at Rota, the guided missile destroyer headed home. She reentered Mayport on 8 July and began post deployment stand down and preparations for her decommissioning incident to a major modernization overhaul. In September, she moved to Philadelphia for the antiaircraft warfare (AAW) modernization overhaul. William V. Pratt was decommissioned at the Philadelphia Naval Shipyard. William V. Pratt was recommissioned at Philadelphia on 6 October 1973, Comdr. Rodney B. McDaniel in command. On the 23rd, she departed Philadelphia, bound for her new home port of Charleston, South Carolina She arrived at her destination on the 26th. The guided missile destroyer conducted post overhaul shakedown training in December and resumed 2nd Fleet operations early in 1974. Those operations continued until 23 September at which time she departed Charleston to deploy to the Mediterranean once again. She changed operational control to the 6th Fleet at Naval Station Rota, Spain, on 2 October. The following day, the warship entered the Mediterranean proper and began operations as a unit of the screen for the aircraft carrier Independence. For the next five months, William V. Pratt conducted exercises with carriers Independence and Saratoga. She ranged the length and breadth of the "middle sea", making port visits and performing the usual training missions. On 8 March 1975, she conducted turnover at Rota and got underway for Charleston. The warship reentered her home port on 19 March and, after about a month of post deployment stand down for leave and upkeep, she resumed normal 2nd Fleet operations. Those missions brought an NROTC midshipman cruise in May and readiness exercises in June. On 1 July 1975, William V. Pratt was reclassified a guided missile destroyer and received the designation DDG 44. On 14 August, she departed Charleston to participate in UNITAS XVI, a series of multinational exercises conducted annually with units of various Latin American navies. Those exercises occupied her time for most of what remained of 1975. On 8 December, the warship arrived back in Charleston and began holiday leave and upkeep as well as preparations for a restricted availability. The ship entered the Charleston Naval Shipyard on 15 December and remained there until 29 March 1976. She returned to Charleston on 7 April and resumed normal 2nd Fleet duty. That assignment broken only by her participation in the International Naval Review held at New York on Independence Day continued through the summer of 1976. On 4 October, William V. Pratt departed Charleston in company with Jesse L. Brown, Julius A. Furer, and Valdez for another tour of duty with the 6th Fleet in the Mediterranean. The ships arrived in Rota on 14 October, completed turnover briefings, and entered the Mediterranean on 16 October. The warship served in the screen of the aircraft carrier Franklin D. Roosevelt for the bulk of her 6th Fleet assignment. Once again, she visited ports and conducted exercises throughout the Mediterranean. That tour of duty with the 6th Fleet lasted until the beginning of April 1977. After turnover at Rota, the guided missile destroyer got under way on 11 April to return to the United States. She moored at Charleston once again on 21 April and, on 27 April, entered the Charleston Naval Shipyard for a 10 week availability. She completed repairs on 8 July and resumed 2nd Fleet training operations out of Charleston. That employment continued through the end of 1977 and into 1978. On 11 July 1978, she departed Charleston for another deployment to South American waters to participate in UNITAS XIX. During that cruise, she completed a circumnavigation of the South American continent while engaged in a series of readiness exercises with Latin American navies. She returned to Charleston on 3 December and spent the remaining days of the year in port. William V. Pratt earned one battle star during the Vietnam War. The rest of the 1970s saw her return once to the Mediterranean and make another UNITAS cruise, this time voyaging completely around South America. She received further combat systems updates in 1979 80, operated with the 6th Fleet and visited Northern European waters in 1981, and took part in Lebanon Crisis actions in 1982, including providing gunfire support for U. S. Marines at Beirut. She was the escort ship that escorted Yassar Arafat out of Lebanon to Piraeus, Greece. William V. Pratt had three more major deployments during the last six years of the decade, operating in the Mediterranean, Indian Ocean and Red Sea in 1984, the Mediterranean alone in 1987 and again in 1989. Bracketing her 1989 6th Fleet cruise were major exercises off Norway and in the North Sea English Channel area. In 1990 she worked with the U. S. Coast Guard on law enforcement service in the Caribbean Sea. William V. Pratts final overseas tour was an important one, involving participation in the short, but intense Gulf War that drove Iraq out of Kuwait during the first months of 1991. William V. Pratt was decommissioned on 30 September 1991 and stricken from the Naval Vessel Register on 20 November 1992 and sold for scrapping on 14 September 1995 to Transforma Marine of Brownsville, Texas for $49,600. William V. Pratt was dismantled shortly afterwards.