Кіріспе
118-ші (Солтүстік Ватерлоо) батальоны, CEF – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канада экспедициялық күшінің құрамындағы бөлім. Соғыстың басында канадалықтар түрлі себептермен әскерге шақырылды: патриотизм, ерлік іздеу және неміс жауықтығына қарсы тұру. Батальондар тез толып, жергілікті қауымдастықтар өз жауынгерлерімен мақтанды. Бірақ соғысқа қарай Канадада әскерге шақырылу көрсеткіштері төмендеді. 1916 жылға қарай, жергілікті 118-ші және 111-ші ғана емес, барлық канадалық батальондар жұмылдыруда қиындықтарға тап болды. Шет елдегі қазалар көбейді және канадалықтар соғыстың тез аяқталмайтынын түсіне бастады. Соғыс өршіп, Ватерлоо округіне назар күшейгенде, Ватерлоо Солтүстік округінен сайланған парламент мүшесі Уильям Вайшел, Канаданың әскери және қорғаныс министрі сэр Сэм Хьюзге Ватерлоо округінің екі шетелдік батальонды құруға болатынын ұсынды. Жақын маңдағы Гюльфтегі 34-ші батальон командирі полковник А. Дж. Оливер бұл идеяға қарсы болған аз адамдардың бірі болды, себебі бұл қиын міндет екенін түсінді. Хьюз келісімін берді және 1915 жылдың желтоқсанында екі жаяу әскер батальоны құруға рұқсат берілді – біреуі Берлинде, екіншісі Галтта. Онтарионың Китченер қаласында орналасқан бөлімше 1915 жылдың соңында Ватерлоо округінің солтүстік бөлігінде жұмылдыру жұмыстарын бастады. 1917 жылдың қаңтарында Англияға аттанғаннан кейін, батальон 1917 жылдың 6 ақпанында 25-ші резервтік батальонға қосылды. 118-ші (Солтүстік Ватерлоо) батальоны, CEF-тің командирі – подполковник Уильям Мертон Овертон Лочед болды. Батальонның тарихын Канада Корольдік таулы фузилерлер сақтайды.
Тарих
Ватерлоо округінің алғашқы ополчение бірлігі, 29-шы Ватерлоо жаяу әскер батальоны, 1866 жылы құрылды. Батальонның штабы Берлинде болды, ал округтың әр жерінде алты рота орналасқан. 1900 жылы батальон 29-шы Ватерлоо пехоталық полкі болып қайта құрылды және оның штабы жақын маңдағы Галтқа көшірілді. Берлиндегі азаматтар өздерінің қалалық полкін құру үшін үгіт-насихат жүргізді. 1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ғана Берлинге 108-ші қалалық ополчение полкін құруға рұқсат етілді. 29-шы және 108-ші полктарға Еуропаға соғысу үшін шетелге шығуға рұқсат берілмеді. Оның орнына олар жауынгерлерді жаңадан құрылған Канада экспедициялық күштері батальондарына, әсіресе Гвельфте құрылған 34-ші және Вудстокта құрылған 71-ші батальондарға қосылуға шақырды. 1915 жылдың наурыз айында 29-шы полк ұлы Эндрю Оливер Гальттан Гелфтегі 34-ші батальонның командирі болып тағайындалды. Оливер 19 жыл әскери тәжірибеге ие болды және 34-ші батальонға қосылу үшін Галттан 140-тан астам адамды алып келді. Ол сол кезде Ватерлоо округінің ең тәжірибелі әскери басшысы болды. Тұрғындар неміс және британдық этникалық топтарына бөлінгеннен басқа, Берлин (қазіргі Китченер) мен Галт (қазіргі Кембридж) арасындағы ұзақ жылдардан бері келе жатқан азаматтық бәсекелестік шиеленісті күшейтті. Бұл қақтығыстың нәтижесінде Ватерлоо округі екі шетел батальонын құруға тырысты – Солтүстік Ватерлоодағы 118-ші, штабы Берлинде, және Оңтүстік Ватерлоодағы 111-ші, штабы Галтта.
Жауапкершілікті алу әдістері
118-ші және 111-ші батальондар мен жергілікті азаматтардың жауынгерлік комитеттері жаңа сарбаздарды тарту үшін әртүрлі әдістер қолданды: жергілікті кинотеатрларда жиі сөздер айтылып, жауынгерлік митингтер өткізілді; азаматтарды әскерге шақыруға үміттене отырып, қоғамдық орындарда әскери шерулер мен оқу-жаттығулар ұйымдастырылды; әрбір жауынгерлік аймақта плакаттар ілінді; жергілікті газеттерде жарнамалар мен мақалалар жарияланды, ал сарбазды қабылдаушылар үйлерге, жұмыс орындарына және жергілікті кәсіпорындарға барып, адамдарды әскерге тіркелуге ынталандырды. Егер бұл әдістердің ешқайсысы сәтті болмаса, қатаң шараларға көшілді. 118-ші батальонның сарбаздары көшеде азаматтарды мазалағаны және еріксіз адамдарды жергілікті сарбаздық кеңсеге сүйрегені үшін танылды, бұл жауынгерлік қабылдауға зиян келтірді. Түйелі қалалардың сауда және еңбек кеңесінің мүшелері 118-ші батальонның әрекеттеріне қатты ашуланып, 1916 жылдың басында Берлин қалалық кеңесінен сарбаздық қорға төлемдерді тоқтатуды талап етті. Олар сондай-ақ, егер салық төлеушілер болашақта қорқытылса, мазаланса немесе олардың ісіне араласатын болса, генерал-майор Сэр Сэм Хьюзден 118-ші батальонды Уотерлоо округінен шығаруды сұрады. 118-ші батальонға жазылу көрсеткіші төмен болды, себебі Берлин мен Уотерлоодағы жақсы жалақы төленетін фабрикаларда жұмыс орындары көп болды және адамдар олардан бас тартқысы келмеді. Батальонның жауынгерлік аймағының бір бөлігі ауылдық жерлерді қамтыды, ал фермерлер соғысқа үлкен үлес қосты. Әскери қызметке шақыру аймағында соғысқа қарсы болған меннониттердің көп саны тұрды. Сарбазды қабылдау басқа жергілікті бөлімшелермен – 111-ші, 34-ші және 71-ші батальондармен бәсекелестікке түсті. Дегенмен, подполковник Лочед шамамен 700 адамды сарбаздыққа қабылдады. 1916 жылдың мамыр айында 118-ші батальон Лондон, Онтариодағы Карлинг-Хайтсқа келгеннен кейін қосымша мәселелер туындады. Күткендей шетелге аттанбай, 1916 жылдың жазында 118-ші батальонның сарбаздары Барридің оңтүстік-батысында жаңадан салынған Борден лагерінде оқу-жаттығулармен айналысты. Тамыз айында 118-ші батальонның шамамен жартысы "егін жинау демалысына" шығып, жоғалып кетті. Олардың 92-сі қайтып оралмады және дезертирлер деп жарияланды. Қыркүйек айында 118-ші батальоннан 12 офицер отставкаға кетті, ал батальон төрттен екі ротаға дейін қысқартылды, құрамында шамамен 540 адам қалды. 1916 жылдың қыркүйегінде 800-ден астам сарбазы бар 111-ші батальон шетелге жіберілді. 118-ші батальон 1917 жылдың қаңтар айында шетелге аттанды.
1916 - 1917 жылдары Берлиндегі (Онтарио штаты) 118-ші батальонның сарбаздарына қарсылық
Clashes between local citizens and soldiers in the 118th Battalion increased in early 1916. While recruiting in Berlin during early 1916, the 118th Battalion created problems for local citizens and the city council. Local businesses and homes were vandalized, a policeman was injured, and the mayor was assaulted. In February and March 1916, numerous soldiers of the 118th, plus a few civilians, held a series of raids in Berlin and Waterloo. Their targets were local businesses – Schultz's shoe repair, Ritzer's tailor shop, and Doersam's bookstore – that had German-made items on display. A portrait of Kaiser Wilhelm I was "captured" at Schultz's store and later smashed over the head of a local civilian who protested the soldiers' actions. The homes of civilians were also broken into, with property destroyed by members of the 118th. Julius Luft received a letter of apology from Lieutenant Colonel Lochead for the "unbecoming manner" in which his soldiers behaved after they broke into Luft's home. Four incidents in particular increased tensions in the city and created hostility toward the soldiers. 1) Rev. Tappert: On March 5, 1916, Reverend C. Reinhold Tappert was dragged from his home and beaten by a group of soldiers from the 118th Battalion. Tappert, an American, was the pastor at Berlin's St. Matthew's Lutheran Church. His numerous pro-German remarks – "I am not ashamed to confess that I love the land of my fathers – Germany" – caused a great uproar in the city. Two soldiers, Sergeant Major Granville Blood and Private Schaefer, received suspended sentences for the assault. Tappert resigned from St. Matthew's and returned to the United States. During the first few months of the war, services and activities at Lutheran churches in Waterloo County continued as they always had. However, as anti-German sentiment increased throughout Waterloo County, many of the churches decided to stop holding services in German. 2) The Concordia Raid: The Concordia Singing Society was founded as a choral group in 1873 by German immigrants. The group was instrumental in organizing the Sangerfests, or singing festivals, for which Waterloo County had become famous in the late 1800s. In May 1915, members of the Concordia Club unanimously decided to close their doors for the duration of WWI. Stored in their hall was the bust of Kaiser Wilhelm I, which had been retrieved after being thrown into the lake at Victoria Park in August 1914. On the evening of February 15, 1916, members of the 118th Battalion broke into the club, stole the bust, and smashed many of the club's possessions. Furniture, German flags, sheet music, and pictures were all destroyed in a large bonfire on the street. On February 16, 1916, members of the 118th stole the medallions from the base of the Peace Monument in Victoria Park, where the bust of Kaiser Wilhelm I had previously been. 3) Waterloo's Acadian Club: During the summer of 1916, the 118th soldiers were at it again. After a recruiting rally held in Waterloo's town square, about 30 members of the battalion broke into the Acadian Club on King Street in Waterloo. The Acadian was a social club for single and married men of German background. Once again, the club's possessions were damaged or destroyed. Club president, Norman Zick, seemed particularly shocked – by July 1916, roughly half of the club's members had already enlisted, many in the 118th. He also stated that the Club, since the beginning of the war, had been very patriotic, always welcoming soldiers in their midst, and never giving cause for offense to anyone. Both raids on these local German clubs were investigated by military authorities. The clubs asked for damages – around $300 in each case – to be paid by the army. The court found that the Concordia club had not been closed as claimed and that conditions were allowed to prevail in Berlin that loyal British citizens found impossible to tolerate. It concluded that since both soldiers and civilians were equally responsible for damages, members of the 118th who participated in the raid would not be charged. The Acadian club did not receive much better news. The court found that the 118th soldiers were responsible for the damage but that the battalion should not pay in case further ill feeling might be engendered. The bill for the damages was ultimately sent to the Department of Justice, who replied that the claim could not be entertained. Similar claims in Calgary, Winnipeg, and others were also not entertained, as the Minister of Justice viewed that there was no legal responsibility on the part of the Crown. 4) The final incident involving members of the 118th occurred during the newly named Kitchener municipal election held on January 1, 1917. The majority of the newly elected council had been opposed to the Berlin to Kitchener name change, and rumours spread that they would try to change "Kitchener" back to "Berlin". As a matter of patriotism, soldiers from the 118th championed the changing of Berlin to a new name. Soldiers from the 118th were in the city on Christmas leave during the election and did not take kindly to the rumour of reverting to the name Berlin. A riot broke out, led by Sergeant Major Blood. The Berlin News Record newspaper office was broken into and damaged. Two aldermen-elect – Nicholas Asmussen and H. M. Bowman – were beaten up. Members of the battalion were allegedly hunting for the new mayor, David Gross, throughout the city. Around 100 men from the 122nd Battalion stationed in Galt quickly arrived and stopped the riot. They escorted the 118th soldiers to the train station and remained on guard in Kitchener for the next few days as calm eventually returned. Even the local police had to be wary when dealing with the soldiers of the 118th. Police Constable Jim Blevins appeared at the barracks to serve a summons to Private Meinzinger for his assault on another citizen. Meinzinger punched Blevins, and rumours circulated that the policeman was not expected to live on account of a broken jaw bone. Blevins did survive; Meinzinger was charged and sentenced to 18 months in jail. Because of these and other incidents that occurred in Berlin, Mayor John Hett asked for a military investigation into the conduct of the 118th Battalion. This action made Mayor Hett very unpopular with the soldiers and with some city Councillors. The mayor was encouraged to avoid attending any rallies or other public engagements that involved the 118th Battalion. The soldiers did get their revenge by throwing sugar beets at Mayor Hett at the Kitchener train station. Two unidentified residents apparently had enough of the 118th’s actions. On the evening of March 12, 1916, they took a shot at sentry Private J. Rich. The shot missed the private, and the shooter took off in a waiting sleigh with another man. According to the city's Berlin News Record, everything possible is being done to run the thugs to earth. Not all interactions between the 118th soldiers and local citizens were negative. School children often visited the barracks and gave the soldiers oranges and eggs (Courtesy of the Mennonite Archives of Ontario/Gordon C. Eby Fonds).
Англиядағы 118-ші контингент, 1917 жыл
118-ші полк 1917 жылдың қаңтар айында Англияға аттанды. Барлық мәліметтерге сәйкес, сапар қиын болды, тамақ қорқынышты еді және көптеген сарбаздар теңіз ауруына шалдықты. Неміс су асты қайықтарының қаупі сарбаздарға алдағы қауіп-қатерді үнемі еске салып тұрды. 1917 жылдан бастап одақтас кемелерді жасырып бояу (dazzle camouflage) тәсілі қолданыла бастады. Бұл бояудың мақсаты – жауды кеменің көлемі, пішіні және жылдамдығы туралы жаңылыстыру болды. Англияға келген соң, барлық жаңа келгендерге бір апта демалыс және пойыз жол билеті берілді. Көптеген сарбаздар Англиядағы туыстарына барып қайтты. Ал басқалары Лондонның түрлі көрікті жерлерін – Парламент ғимаратын, мұражайларды, театрларды және мейрамханаларды аралауға уақыттарын жұмсады. Демалыстан кейін батальон толыққанды дайындыққа келді. Жағдайы нашар казармалар, әсіресе тамақ, және қатаң британдық әскери тәртіптілігі канадалық сарбаздарға ауыр тиді. CEF-ке жазылған сарбаздардың көпшілігі өз батальондарының таратылып, Франция мен Бельгиядағы басқа бөлімшелерге жіберілетінін күтпеген еді. Бұл 1916 жылдың соңында кең таралған практикаға айналып, сарбаздарды алаңдатты және олардың көңіл-күйіне кері әсер етті. Канадада құрылған 250-ден астам жаяу әскер батальонының шамамен 50-і ғана Францияда қызмет етті, олар Англияға жаңадан келген сарбаздармен үнемі толықтырылып отырды. Галттың 111-ші полкі қысқа мерзімге бірлік ретінде қызмет еткеннен кейін 35-ші резервтік батальонға жіберілді. 118-ші полк ешқашан бірлік ретінде қызмет етпеді, ал сарбаздар 1917 жылдың ақпан айында 25-ші резервтік батальонның құрамына қосылды. Осылайша, Уотерлоо округінің сарбаздары соғыс барысында әртүрлі CEF бөлімшелеріне таратылды.