Кіріспе

Тұрғын кеңістікте ауаны тарату үшін қолданылатын желдеткіш

Үйді салқындату үшін шатырға орнатылған желдеткіш

Бүкіл үйге арналған желдеткіш – үйдің немесе ғимараттың ішінде ауаны таратуға арналған, көбінесе ғимараттың шатырына орналасатын желдеткіш түрі. Бұл желдеткіш ғимараттан ыстық ауаны шығарып, терезелер мен басқа да жарықтар арқылы салқын сыртқы ауаны тартады. Кейде "шатыр желдеткіші" деп те аталатын бұл термин, ыстық ауаны төмен жылдамдықпен шатырдың немесе қабырғаның тесігі арқылы сыртқа шығаратын қуатты шатыр желдеткішіне қатысты.

Сипаттама

Үйдің толық желдеткіші ғимараттан ауаны сыртқа тартады және оны шатырға немесе, егер шатыры жоқ болса, төбедегі немесе сыртқы қабырғадағы тесіктен шығарады. Бұл тұрғын үйлерден ауаны шатырға және сыртқа қақпақтар мен/немесе алтыбұрышты желдеткіштер арқылы шығарып, сонымен бірге сыртқы ауаны ашық терезелер арқылы тұрғын үйлерге тартады. Электрмен жұмыс істейтін шатыр желдеткіштері, керісінше, ғимаратқа салқын ауаның кіруін жеңілдету үшін тек ыстық ауаны шатырдан шығарады.

Тарих

Электр энергиясы пайда болғанға дейін ғимаратты салқындату үшін, төменнен салқын ауа тарту және жоғарыдан ыстық ауаны шығару принципі қолданылған. Желдеткіш арқылы жасалатын күшті ауа ағыны болмағандықтан, салқындату ауа ағынын қамтамасыз ету үшін мұқият жобалау қажет болды. АҚШ президенті Томас Джефферсон 1801 жылдан 1809 жылға дейін Монтичелло және Поплар Форест резиденцияларының жобаларына жеке қатысып, осы техникаларды білген. Монтичеллода үлкен орталық зал және үй ішінде салқындату ауа ағынын өткізуге арналған терезелер тізбегі болды. Үйдің үстіндегі сегізбұрышты күмбез табиғи конвекция арқылы ыстық ауаны жоғары көтеріп, сыртқа шығарып отырды. 1900 жылдардың басында үйлерді салқындатудың жалғыз тәсілі – үйдің барлық желдеткіштері болды. 1907 жылы Carrier ауаны кондиционерлеуді ойлап тапты, бірақ ол 1950 жылдарға дейін кеңінен таралмады. Сыртқы ауа ішкі ауадан салқын болғанда үйлерді салқындату үшін үйдің барлық желдеткіштері әлі де тиімді.