Канадалық хоккейші Боуи 1890-жылдары Монреаль командаларында өнер көрсетті. 1899 ж. CAHL-да 11 гол соғып, Stanley Cup жеңісіне қол жеткізді. Хоккей тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Канадалық мұзды хоккей ойыншысы
Canadian ice hockey player
Ойын мансабы
Боуи 1890 жылдары Монреальдің көптеген әуесқой командаларында орталық және ровер ретінде ойнады. Оның жоғары деңгейдегі дебюті 1899 жылы Канадалық әуесқой хоккей лигасы (CAHL) құрамында ойнаған «Монреаль Викторияс» командасымен болды. Ол 7 лига ойынында 11 гол соқты, бұл көрсеткіш лигада үшінші орынға ие болды. Сондай-ақ, ол 1898 жылы «Викторияс» сапында Стэнли кубогын соңғы рет жеңген кездегі екі матчта бір гол соқты. 1901 жылғы 20 ақпанда «Монреаль Викторияс» командасының ойыншысы Боуи бір ойында жеті гол соқты және CAHL-де үстемдікке қол жеткізуге мүмкіндік алды. Екі аптадан кейін ол «Монреаль Шэмрокстың» қақпасына 6 гол енгізді. Маусымды 24 голмен аяқтады, бұл оның ең жақын бәсекелесінен 14 гол артық. 1903 жылғы маусымда Боуи 7 ойында 22 гол соғып, CAHL бомбардирлер тізімінде көш бастады. 1904 жылы 8 ойында 27 гол соғып, CAHL-дің ең көп гол соққан ойыншысы атанды. Оның 8 ойындағы 26 голы 1905 жылы үшінші жыл қатарынан CAHL-де ең жоғары көрсеткіш болды. 1906 жылы CAHL Шығыс Канада әуесқой хоккей қауымдастығымен алмастырылды. Маусымда Боуи бір ойынды өткізіп алды және 9 ойында 30 гол соғып, екінші орынды иеленді, көшбасшы Гарри Смиттен бір гол кем соқты. 1907 жылы 10 ойында 38 гол соқты. Мансабында Боуи орташа есеппен ойын сайын үш голдан соқты, мұндай көрсеткішті тек Фрэнк МакГи ғана үлкен деңгейдегі ойындарда қайталады. Ол 1903 жылы 7 ойында 22 гол соғып, МакГиден 8 голмен басып өтті. Келесі екі маусымда «Викторияс» командасының құрамында төменгі лигадағы әуесқойлар арасында он ойын өткізді, бірақ 1910 жылы жарақат алып, кіреуке сүйегін сындыру салдарынан мансабын аяқтады. Ол зейнеткерлікке шыққаннан кейін NHA лигасында төреші болып жұмыс істеді. 1947 жылы Хоккей даңқы залына енгізілді.
Bowie played centre and rover for numerous amateur Montreal teams in the 1890s. His senior debut came in 1899 with the Montreal Victorias, who were playing in the Canadian Amateur Hockey League (CAHL). He would finish with 11 goals in 7 league games, the third best in the league. He also played for the Victorias when they won the Stanley Cup for the final time, in 1898, recording one goal in two challenge games. On February 20, 1901, Bowie of the Montreal Victorias scored seven goals in a game and was well positioned to dominate the CAHL, and two weeks later, he scored 6 goals against the Montreal Shamrocks. He finished the season with 24 goals, 14 more than his nearest rival. In the 1903 season Bowie led the CAHL in scoring with 22 goals in 7 games. He repeated as CAHL scoring leader in 1904 with 27 goals in 8 games. His 26 goals in 8 games led the CAHL for a third year in a row in 1905. The CAHL was replaced by the Eastern Canada Amateur Hockey Association for 1906, and during the season Bowie missed one game and finished second in scoring with 30 goals in 9 games, one behind leader Harry Smith. He placed second again in 1907 with 38 goals in 10 games. Over his career, Bowie would average almost three goals per game, a mark only matched by Frank McGee in major senior play. He again led the league in scoring in 1903, with 22 goals in 7 games, 8 ahead of McGee. He played in ten games for the Victorias in the next two seasons in lower level amateur competition, but his retirement was punctuated by an injury in 1910, when he broke his collarbone. He became a referee in retirement, officiating for the NHA thereafter. He was inducted into the Hockey Hall of Fame in 1947.