Таня Байрон: Британдық психолог және тележұлдыздың өмірбаяны
Tanya Byron
Танья Байрон – британдық психолог, балалар терапиясы сарапшысы, телешоулар авторы. Ғылымды түсіндіру профессоры, Edge Hill университетінің экс-канцлері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық психолог (туған 1967)
British psychologist (born 1967)
Таня Байрон (Сичел; 6 сәуір 1967 жылы туған) – британдық психолог, жазушы және медиа тұлға, ең көп танымал балалар терапевт ретіндегі «Кішкентай періштелер» және «Шағын бұзықтар үйі» телешоуларындағы жұмысымен. Ол Дженифер Сондерспен бірге BBC Two арнасы үшін «Вивьен Вайлдың өмірі мен дәуірі» комедиялық сериалын жасады және әртүрлі газеттерге мақалалар жазуын жалғастыруда. 2008 жылы ол Эдж Хилл университетінде ғылымды қоғамға түсіндіру профессоры болды және осы университеттің алғашқы канцлері атанды.
Tanya Byron ( Sichel; born 6 April 1967) is a British psychologist, writer, and media personality, best known for her work as a child therapist on television shows Little Angels and The House of Tiny Tearaways. She also co created the BBC Two sitcom The Life and Times of Vivienne Vyle with Jennifer Saunders, and still contributes articles to various newspapers. In 2008, she became Professor of the Public Understanding of Science at Edge Hill University and was the first Chancellor of the same institution.
Ерте өмір
Байронның әкесі Джон Сичел, Йоркширдегі ARTTS International компаниясын құрған кино және теледидар режиссері. Оның анасы медбике және модель болған. Байрон 15 жасқа келгенде, оның Германияда туған әкесінің анасы есірткіге тәуелді әйелдің қолынан зорлық көріп қаза тапты. Әжесі сол әйелді білген, ол ақша табу үшін оны іздеп келген. Байрон осы қатыгездікке қатты ойылды. Мұндай қорқынышты әрекетті қалай жасауға болатынын түсіну үшін ол психологиямен қызығушылық танытты.
Byron's father was the film and television director John Sichel, founder of ARTTS International in Yorkshire. Her mother was a nursing sister and a model. When Byron was 15 years old, her German born paternal grandmother was murdered by being battered to death by a woman who abused illicit drugs. Her grandmother knew the woman, who was in pursuit of money. Byron was perplexed by this cruelty. To try to understand how anyone could do such a terrible thing, she became interested in psychology.
Білім
Байрон Солтүстік Лондон колледжінде, Йорк университетінде (Психология бакалавры, 1989), Лондон университетінде (Клиникалық психология магистрі, 1992) және Суррей университетінде (PhD, 1995) білім алған. Оның PhD диссертациясы "Стимуляторлық есірткілерді қолданудың салдары үшін амбулаториялық емдеу бағдарламасын бағалау" деп аталып, Университет колледжі ауруханасында аяқталды.
Byron was educated at North London Collegiate School, University of York (BSc Psychology, 1989), University College London (MSc Clinical Psychology, 1992), and University of Surrey (PhD, 1995). Her PhD thesis was entitled "The evaluation of an outpatient treatment programme for stimulant drug misuse", and was completed at University College Hospital.
Мансап
Клиникалық психология саласында білім алғанға дейін Байрон BBC-нің "Видео күнделіктер" деректі фильмдер сериясында зерттеуші ретінде жұмыс істеді. Біліктілігін алғаннан кейін Байрон 18 жыл бойы Ұлыбритания Ұлттық денсаулық сақтау жүйесінде есірткіге тәуелділік, ЖҚСБ (жұқпалы сексуалдық аурулар), және психикалық аурулар сияқты көптеген салаларда жұмыс істеді. 2008 жылдың мамыр айында Ланкаширдегі Эдж Хилл университетінің алғашқы канцлері болып сайланды және 2008 жылдың желтоқсанында осы лауазымға ресми түрде орнатылды. Эдж Хилл университеті оны ғылымды түсіну жөніндегі профессор лауазымына тағайындады, ал ол келесі жылдың наурыз айында "Балалар туралы ойлар" деген тақырыпта алғашқы лекциясын оқыды. 2009 жылы Байрон Йорк университетінен құрметті докторлық диплом алды. Байрон Солтүстік Лондондағы жастармен жұмыс істейтін Prospex қайырымдылық қорының демеушісі болып табылады. Сондай-ақ ол Doris Partnership медиа компаниясының серіктесі.
Prior to training in Clinical Psychology, Byron worked as a researcher on the BBC's Video Diaries documentary series. Once she qualified, Byron worked in the British National Health Service for 18 years in a number of public health areas such as drug addiction, STDs, and mental disorders. In May 2008, she was elected as the first Chancellor of Edge Hill University, in Lancashire and installed at a ceremony in December 2008. Edge Hill University also appointed her to the post of Professor of the Public Understanding of Science, and she delivered her inaugural lecture, "The Trouble With Kids", in March the following year. In 2009, Byron was awarded an honorary doctorate by the University of York. Byron is the patron of Prospex, a charity which works with young people in North London. She is also a partner in a media company, Doris Partnership.
Жеке өмір
Таня Сичел 1997 жылы Лондонның Барнет қаласында "Билл" телесериалының актері Брюс Байронға тұрмысқа шықты. Олардың 1995 жылы Лондондағы Хендон қаласында дүниеге келген қызы және 1998 жылы Барнетте дүниеге келген ұлы бар. Таня мен Брюс алғашқы ARTTS курсына Брюс қабылдану кезінде танысты.
Tanya Sichel married The Bill actor Bruce Byron in Barnet, London, in 1997. They have a daughter (born 1995, Hendon, London) and a son (born 1998, Barnet). Tanya and Bruce met when Bruce applied to the very first ARTTS course.
Кішкентай періштелер
Таня Байрон, Стивен Брайерс, Рейчел Моррис және Лаверн Антробус британдық телешоу Little Angels (үш маусымдық) арқылы көпке танылды. Бұл – балаларының мінез-құлқындағы мәселелер ата-аналарына қиындық туғызатын отбасылардың өмірін көрсететін деректі-ойындық телешоу. Ата-аналар бұл шоуды "құтқару шебі" деп санайды, өйткені олар жылдар бойы балалар мен отбасымен жұмыс істеген тәжірибелі мамандарға өздері шеше алмайтын проблеманы шешуге көмектесу үшін жүгінеді. Таня Байрон, Стивен Брайерс, Рейчел Моррис және Лаверн Антробус отбасы мен балалардың мінез-құлқын бақылап, содан кейін ата-аналармен мәселенің нақты себептерін талқылайды (мұндай жағдайлардың көпшілігінде ата-аналардың өзінің әрекеттері себеп немесе ықпал етеді – көбінесе олар бейсалы болғандықтан баланың дұрыс емес мінез-құлқына назар бөліп, оны ынталандырады). Содан кейін олар ата-аналармен бірге жағдайды жақсарту үшін өздерінің және балаларының мінез-құлқын қалай өзгерту керектігін талқылайды және оларды осы бағытта үйретеді (бұл көбінесе отбасы бірге бір нәрсе жасап жатқанда, ата-аналарға құлаққап арқылы кеңес беріліп түсірілетін сахналарда болады). Шоу көрермендерге жиі кездесетін мәселелерді қалай шешуге үйретуді, сондай-ақ түсірілімге алынған отбасыға нақты көмек көрсетуді (әрине, көңіл көтеруді) мақсат етеді.
Tanya Byron, Stephen Briers, Rachel Morris and Laverne Antrobus became household names working on the British TV show Little Angels (which ran for three series), a docu soap that follows the lives of families where the children have behavioural problems that are causing the parents difficulty. The show is seen as a 'life line' by the parents who are effectively calling professionals with years of experience of working with children and families to help them fix a problem that they believe beyond their ability to fix. Tanya Byron, Stephen Briers, Rachel Morris and Laverne Antrobus, monitor the behaviour of the family and the children before discussing with the parents the real underlying causes of the problem (which are nearly always in some way either caused by or contributed to by the parents themselves – usually by inadvertently rewarding inappropriate behaviour with their attention). They then discuss a course of action with them and later they coach them in how to change their own and their children's behaviour to improve the situation (this is frequently done in scenes where the family is filmed doing something together with the parents receiving advice from the attending professional via an ear piece). The show is intended to be instructive to viewers in how to deal with common problems as well as of real help to the family being filmed (and of course entertaining).
Кішкентай көз жастылар үйі
2005 жылы Таня өзінің "The House of Tiny Tearaways" атты шоуын жүргізе бастады. Бұл шоу проблемалық үш отбасын бір аптаға арнайы салынған үлкен үйге шақырып, оларды бақылап, көмек көрсетеді. Шоу "Үлкен Аға" сияқты бағдарламаларға еске түседі, себебі барлық бөлмелерде камералар орнатылған және отбасылардың іс-әрекеттері үнемі бақыланады, ал көрермендерге күннің ең қызықты сәттері көрсетіледі. Әр отбасы алты күн үйде тұрады, осы уақыт ішінде Таня бір күн бойы оларды бақылап, содан кейін ата-аналармен ашық және тікелей әңгімелесіп, проблемаларды талқылайды және оларды шешу жолдарын іздейді. Одан кейін Таня отбасыларды қадамдармен, жаттығулармен және ата-аналардың мінез-құлқындағы өзгерістермен жетектеп, проблемаларды шешуге көмектеседі. Таня бұл жұмысты жеке жасамайды, себебі бағдарламаның маңызды бөлігі – ата-аналарға үйде бірге тұратын басқа отбасылардан қолдау көрсету. Шоуда балалардың жаман мінез-құлқының эпизодтары, Таня мен балалардың ата-аналары арасындағы терапиялық сессиялар (олар көбінесе өте эмоционалды болады және кейде ата-аналар өздерінің проблемаларын алғаш рет талқылайды), отбасыларға үй ішінде және сыртында олардың алған дағдыларын тәжірибеге асыруға көмектесетін тапсырмалар (көбінесе олар әдетте қиын деп санайтын нәрселерді істеуге мәжбүр болады, мысалы, тамақтану проблемалары бар баланы мейрамханаға алып бару) және соңында отбасылар өздерінің жетістіктерін немесе кемшіліктерін бағалайды. 2007 жылы Байрон "жақсы сатылатын аймаққа" айналғандықтан, ата-аналық тәрбие туралы телебағдарламалар жасағысы келмейтінін айтты.
In 2005 Tanya began to host her own show called The House of Tiny Tearaways, a reality TV style show that brings three families experiencing problems into a large, purpose built house where they are monitored and aided for a week. The show is vaguely similar to programmes like Big Brother, in that all the rooms have cameras in them and the families are frequently monitored in their activities with the audience shown highlights of a particular day. Each family stays in the house for six days in which time Tanya monitors them all for one day before having very honest and direct discussions with the parents about the issues and how they can be dealt with, and then guiding the families through courses of action, exercises and deliberate changes of behaviour on the parents' side to deal with the problems. Tanya does not do this entirely singlehandedly, as one element of the programme is the support the parents receive from the other families who are in the house with them at the same time. The show is characterised by: scenes of children misbehaving, therapy sessions between Tanya and the parents of the children (which are often very emotional and are sometimes the first time they've ever really discussed the problems they're facing), tasks in and outside the house which the families are set to help them practice the skills they've learnt (often having to do things they would normally find difficult, like take a child with eating problems to a restaurant) and by the ending, the families review any improvements or shortcomings they've made. In 2007, Byron stated that she did not want to make any more television programmes on parenting as it had become "a well marketed area".
Мен қалыпты адаммын ба?
2008 жылы Тания "Мен қалыптымын ба?" деген төрт бөлімдік цикл ұсынды, онда қалыпты мінез-құлық шегі зерттеледі. Эпизодтар тәуелділік, сенім, сексуалдық қатынас және дене туралы түсінік сияқты тақырыптарды қамтиды. Бағдарламада доктор Байрон объективті түрде, бірақ ақылға қонымды цинизммен қарастыра алатын мінез-құлық пен емдеу жолдары көрсетіледі. 5000 ер адаммен сексуалдық қатынас жасау – қалыпты мінез-құлықтың шегінде ме? Егер бұл құштарлық оларға зиян келтірмейтін немесе оларды мәжбүрлемейтін болса, жас жетпеген қыздарға қызығушылық таныту қалыпты емес пе? Секс тәуелділігі немесе компьютер ойындарына тәуелділік – нағыз физиологиялық тәуелділік пе? Құдайды есту, дауыстарды естуден өзгеше ме? Ол осы сұрақтарды зерттейді, бірақ оңай жауап беруге құмарлық танытпайды. Бұл Вивьен Пэрри ұсынған радио цикл негізінде дамытылған.
In 2008 Tanya presented a four part series called Am I Normal? exploring the boundaries of acceptable behaviour. The episodes explore the themes of addiction, faith, sex and body image. The programme presents both behaviours and treatments which Dr Byron is able to explore objectively but with some common sense cynicism. Is having sex with 5000 men within the range of normal behaviour? Is being attracted to pre pubescent girls okay if you don't act on that attraction in a way that harms or coerces them? Are sex addiction or addiction to computer games real physiological addictions? Is hearing God different to hearing voices? These are the questions that she explores, without yielding to the temptation to give easy answers. This was based on the radio series presented by Vivienne Parry.
Радио
2013 жылдың қазан айында Байрон BBC Radio 4 радиосының Desert Island Discs бағдарламасына қонақ болды. Оның таңдауы Дэвид Боуидің "Absolute Beginners" әні, The Who тобының Baba O'Riley, Дэйв Брубектің Take Five, Дебби Гарридің "I Want That Man", Дорис Дейдің "Perhaps, Perhaps, Perhaps", The The тобының "Uncertain Smile", Иоганн Пахельбельдің "Canon in D Major" және Франк Синатраның "That's Life" әндері болды. 2020 жылы Байрон BBC Radio Four радиосында "Word of Mouth" бағдарламасын ұсынды, онда бейтаныс адамдармен әңгімелесудің пайдасы зерттелді. Бұрын ол психология және психиатрия туралы BBC журналының радио бағдарламасы All in the Mind-ды жүргізген.
In October 2013, Byron was the guest for BBC Radio 4's Desert Island Discs. Her choices were "Absolute Beginners" by David Bowie, Baba O'Riley by The Who, Take Five by Dave Brubeck, "I Want That Man" by Debbie Harry, Perhaps, Perhaps, Perhaps by Doris Day, Uncertain Smile by The The, Canon in D Major by Johann Pachelbel and That's Life by Frank Sinatra. In 2020, Byron presented "Word of Mouth", on BBC Radio Four, featuring an investigation into the benefits of talking to strangers. Previously, she presented All in the Mind, a BBC magazine radio programme about psychology and psychiatry.