Доктор Рут: Өмір және мансап тарихы

Кіріспе

Неміс-американдық сексолог (1928 жылы туған)

Карола Рут Вестхаймер (Сигель; 1928 жылдың 4 маусымында туған), көбінесе доктор Рут деп танылатын, неміс-американдық сексолог, ток-шоу жүргізушісі, автор, профессор және Холокосттан аман қалған. Вестхаймер Германияда еврей отбасында дүниеге келген. Нацистер билікке келген кезде, оның ата-анасы он жасар қызын Швейцариядағы мектепке қауіпсіздігі үшін жіберді, ал өздері қарт әжесінің жанында қалды. 20 жасқа толған күні Вестхаймер 1947-1949 жылдардағы Палестина соғысы кезінде Иерусалимде минометтен оқ жарылғанда ауыр жарақат алды және екі аяғынан айрылуға шамалы қалды. Екі жылдан кейін Парижге көшіп, Сорбоннада психологияны оқыды. 1956 жылы Америка Құрама Штаттарына көшіп келген ол аспирантураны аяқтау үшін үй шаруасынан жұмыс істеді, 1959 жылы Нью-Скулда социология бойынша магистр дәрежесін алды, ал 1970 жылы Колумбия университетінің Педагогикалық колледжінде 42 жасында докторлық диссертациясын қорғады. Келесі он жылда ол бірнеше университеттерде сабақ берді және жеке секс-терапиямен айналысты. Вестхаймердің медиадағы мансабы 1980 жылы "Сексуалды әңгіме" радио бағдарламасымен басталды, ол 1990 жылға дейін жалғасты. 1983 жылы бұл бағдарлама аймақтағы ең жоғары рейтингті радиошоу болды, сонымен қатар елдегі ең ірі радио нарығында да танымал болды. Содан кейін ол 1985 жылы аптасына 2 миллион көрерменді тартқан "Доктор Рут шоуы" атты телешоуды іске қосты. Ол ашық, бірақ жылы, көңілді, қызықты және құрметпен кеңес беруімен, сондай-ақ "Көбірек ал" деген сөздерімен танылды. 1984 жылы "Нью-Йорк Таймс" газеті оның "көпке танылмай, бірден атаққа ие болғанын" жазды. Ол 1984 жылдан 1993 жылға дейін Lifetime арнасы мен басқа кабельдік телеарналарда бірнеше серияларды жүргізді. Ол көпшікке танымал тұлғаға айналды, бірнеше телешоуда пайда болды, Жерар Депардьемен бірге фильмде түсті, People журналының мұқабасында болды, Том Чапиннің альбомында ән шырқады, бірнеше жарнамада ойнады және Playboy бейнелерін ұсынды. Ол сексуалдық қатынас және сексология туралы 45 кітаптың авторы. 2013 жылы Марк Сент-Жерменнің жазған "Доктор Рутқа айналу" атты бір актриса ойнайтын пьесасы оның өмірінен алынған, ал 2019 жылы Райан Уайт түсірген "Доктор Руттан сұраңыз" деректі фильмі де оның өміріне арналған. Вестхаймер Радионың Даңқ залына енгізілді және Магнус Хиршфельд медалімен, Эллис аралының Құрмет медалімен, Лео Бэк медалімен, Планированное родительство Маргарет Сангер сыйлығымен және Германия Федеративтік Республикасының Еңбегі үшін орденімен марапатталды.

Karola Ruth Westheimer ( Siegel; born June 4, 1928), better known as Dr. Ruth, is a German American sex therapist, talk show host, author, professor, and Holocaust survivor. Westheimer was born in Germany to a Jewish family. As the Nazis came to power, her parents sent the ten year old girl to a school in Switzerland for safety, remaining behind themselves because of her elderly grandmother. On her 20th birthday, Westheimer was seriously wounded in action by an exploding shell during a mortar fire attack on Jerusalem during the 1947–1949 Palestine war, and almost lost both of her feet. Moving to Paris, France two years later, she studied psychology at the Sorbonne. Immigrating to the United States in 1956, she worked as a maid to put herself through graduate school, earned an M. A. degree in sociology from The New School in 1959, and earned a doctorate at 42 years of age from Teachers College, Columbia University, in 1970. Over the next decade, she taught at a number of universities, and had a private sex therapy practice. Westheimer's media career began in 1980 with the radio call in show Sexually Speaking, which continued until 1990. In 1983 it was the top rated radio show in the area, in the country's largest radio market. She then launched a television show, The Dr. Ruth Show, which by 1985 attracted 2 million viewers a week. She became known for giving serious advice while being candid, but also warm, cheerful, funny, and respectful, and for her tag phrase: "Get some". In 1984 The New York Times noted that she had risen "from obscurity to almost instant stardom." She hosted several series on the Lifetime Channel and other cable television networks from 1984 to 1993. She became a household name and major cultural figure, appeared on several network TV shows, co starred in a movie with Gérard Depardieu, appeared on the cover of People, sang on a Tom Chapin album, appeared in several commercials, and hosted Playboy videos. She is the author of 45 books on sex and sexuality. The one woman 2013 play Becoming Dr. Ruth, written by Mark St. Germain, is about her life, as is the 2019 documentary, Ask Dr. Ruth, directed by Ryan White. Westheimer has been inducted into the Radio Hall of Fame, and awarded the Magnus Hirschfeld Medal, the Ellis Island Medal of Honor, the Leo Baeck Medal, the Planned Parenthood Margaret Sanger Award, and the Order of Merit of the Federal Republic of Germany.

Германия

Вестхаймер Карола Рут Сигель болып дүниеге келді, Германиядағы Висенфельд деген шағын ауылда (қазіргі Карлштадт-ам-Майнның бір бөлігі). Ол ортодоксал яһудилердің жалғыз баласы, үй шаруасындағы Ирма (құдайы Ханауэр) және Ирма жұмыс істеген отбасының ұлы, бұйымдар сатушы Юлиус Сигель. Бір жасынан бастап ол Франкфуртта ата-анасымен және жесір әжесі Селмамен бірге тұрды. Әкесі оған яһуди дінін ерте үйреткен, ол оны Франкфурттың Норденд ауданындағы синагогқа үнемі алып баратын. Вестхаймер әкесін жалтыраған қара былғары бут киген гестапошылар жүк көлігіне міндіріп алып кеткенде жылады, ал әжесі нацистерге ақша ұсынып, "Ұлымды жақсы күтіңдер" деп жалбарынып өтінді. 10 жастағы Вестхаймер сол сәттен бастап бала кезінде ешқашан құшақталған жоқ. Вестхаймер Швейцарияның Хайден қаласындағы еврей қайырымдылық қорының жетімдер үйіне 300 еврей баласының бірі ретінде келді, олардың кейбіреулері алты жаста болған. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталған кезде олардың көбісі жетім қалды, өйткені олардың ата-аналары Германиядан шыға алмады және нацистер оларды өлтірді. Швейцариядағы жетімдер үйінде Вестхаймер анасымен және әжесімен хат алмасып тұрды. Олардың хаттары 1941 жылы тоқтады. Анасы Холокост кезінде қаза тапты, бірақ оның қалай өлтірілгені туралы нақты мәлімет жоқ. Яд Вашем халықаралық Холокост еске алу орталығының дерекқорында Вестхаймердің анасы verschollen, яғни 'жоғалған'/өлтірілген деп тіркелген. Содан кейін ол Мошав Нахалалда, сосын Кибуц Ягурда өмір сүрді. Кішкентай бойынан ол барлаушы және снайпер болып дайындалды. Осы тәжірибесі туралы ол: "Мен ешкімді өлтіргенім жоқ, бірақ қол гранатасын лақтыруды және оқ атуды білемін" деді. Ол шебер снайпер болды және қараңғыда мылтық құрастыруды үйренді. 1948 жылы, 20 жасқа толған күні, Вестхаймер 1947-1949 жылдардағы Палестина соғысы кезінде Иерусалимге минометтен жасалған шабуылда жарылған снарядтан ауыр жарақат алды; жарылыс оның қасында тұрған екі қызды өлтірді. 2018 жылы ол әлі де жыл сайын Израильге барып тұратынын және оны өзінің нағыз үйі деп сезінетінін айтты, ал келесі жылы ол және қазір де сионист екенін мәлімдеді.

Westheimer was born Karola Ruth Siegel, in the small village of Wiesenfeld (now part of Karlstadt am Main), in Germany. She was the only child of Orthodox Jews, Irma (née Hanauer), a housekeeper, and Julius Siegel, a notions wholesaler and son of the family for whom Irma worked. From the age of one, she lived in an apartment in Frankfurt with her parents and her paternal grandmother, Selma, who was a widow. She was given an early grounding in Judaism by her father, who took her regularly to the synagogue in the Nordend district of Frankfurt, where they lived. Westheimer cried while her father was taken away by Gestapo men in glossy black leather boots who loaded him on a truck, while her grandmother handed the Nazis money, pleading, "Take good care of my son." Westheimer, age 10, from that moment on was never hugged again as a child. Westheimer arrived at an orphanage of a Jewish charity in Heiden, Switzerland, as one of 300 Jewish children, some as young as six years of age. By the end of World War II, nearly all of them were orphans, as their parents never made it out of Germany, and were murdered by the Nazis. While at the Swiss orphanage, Westheimer corresponded with her mother and grandmother via letters. Their letters ceased in 1941. Her mother was killed during the Holocaust, but there is no information about the specific circumstances of her killing. In the database at the Yad Vashem World Holocaust Remembrance Center, Westheimer's mother is categorized as verschollen, or 'disappeared'/murdered. She next lived on Moshav Nahalal, and then Kibbutz Yagur. Because of her diminutive height of , she was trained as a scout and sniper. Of this experience, she said, "I never killed anybody, but I know how to throw hand grenades and shoot." She became an ace sniper, and learned to assemble a rifle in the dark. In 1948, on her 20th birthday, Westheimer was seriously wounded in action by an exploding shell during a mortar fire attack on Jerusalem during the 1947–1949 Palestine war; the explosion killed two girls who were right next to her. In 2018 she said that she still visited Israel every year, and felt that it was her real home, and the following year said that she was and is a Zionist.

Франция

1950 жылы 22 жасында Вестхаймер Францияға көшіп барды. Одан кейін ол Сорбонна университетінде психология пәнінен сабақ берді.

Америка Құрама Штаттары

1956 жылы 28 жасында және жаңа туған қызымен Уэстхаймер Америка Құрама Штаттарына көшіп келіп, Манхэттеннің Вашингтон Хайтс ауданына қоныстанды. Ол қызметші болып жұмыс істеді, бастапқыда сағатына 75 цент, кейіннен 1 доллар таба отырып, аспирантураны бітірді. Вестхаймер 1959 жылы стипендияның көмегімен "The New School" университетінде әлеуметтанудан магистр дәрежесін алды. Ол жалғыз ана болды, ал "Еврей отбасылық қызметі" атты ұйым оның қызын күндіз бақылауға асырап алуға төледі, содан кейін қызы үш жасқа толғанда, неміс еврей православиелік балабақшаға берді, осы уақытта Вестхаймер жұмыс істеп, "Жаңа мектепте" сабақтарға қатысты. 1970 жылы 42 жасында ол стипендияның көмегімен Колумбия университетінің Мұғалімдер колледжінде отбасылық өмірді зерттеу саласында білім докторы (Ed. D.) дәрежесін алды, оны Ширли Зуссман оқытты. Содан кейін ол Нью-Йорк ауруханасы Корнелл медициналық орталығында / Корнелл медициналық мектебінде секс-терапевт ретінде оқыды, секс-терапевт Хелен Сингер Капланмен жеті жыл жұмыс істеді, оның басшылығымен екі жыл оқыды және одан кейін бес жыл басқаларды оқытты. 1965 жылы Уэстхаймер АҚШ азаматы болды. 1967 жылы ол үшінші рет тұрмысқа шықты.

Ерте мансап

Докторлық дәрежесін алғаннан кейін Вестхаймер Гарлемдегі «Планированный Родительство» ұйымында қысқа уақыт жұмыс істеді, әйелдерді жыныстық тәрбиеге оқытып, осы тәжірибе оны адамның жыныстық қатынасын одан әрі зерттеуге ынталандырды. Ол: «Екі ересек адамның келісімімен, жасырын бөлмеде немесе ас үйде жасаған әрекеттері маған дұрыс көрінеді», - деп баса айтты. Жануармен жыныстық қатынасқа түсу туралы сұраққа ол: «Мен ветеринар емеспін», - деп жауап берді. Ол қысыммен жасалған жыныстық қатынасқа және педофилияға қарсы болды. Журналист Джойс Уэдлер оны «әлемдік деңгейдегі тартымды тұлға» деп сипаттады. Бір журналист оның дауысын «Генри Киссинджер мен Минни Маустың араласуындай» деді. Ол «тек психолог ғана жақсы көретін акцентімен» және «тамаша шорпа тамшылағандай» сөйлейтінімен ерекшеленді. 1984 жылы «Нью-Йорк Таймс» газеті радиодағы 55 жастағы Вестхаймердің «белгілі болмай, бірден танымал атанғанын» жазды. Журналист Жаннет Катсулис кейін «Нью-Йорк Таймс» газетінде: «Оның әзіл-қалжыңы, ашықтығы мен жыныстық ашықтығы сол кезде қаншалықты революциялық болғанын түсіндіру қиын» деп жазды.

1980-1989 жылдар

Доктор Руттың медиадағы мансабы 1980 жылы, 52 жасында басталды. Оның радиошоуы «Секс туралы ашық әңгіме» Нью-Йорктегі WYNY FM радиостанциясында дебют жасады. Ол тыңдаушылардың сұрақтарына жауап берді, ал шоу ақырында бүкіл ел бойынша таратыла бастады. Оған бұл мүмкіндік, Нью-Йорк радиохабар таратушыларына контрацепция және қаламаған жүктілік мәселелерін шешуге көмектесетін жыныстық білім беру бағдарламасының қажеттілігі туралы лекция оқығаннан кейін ұсынылды. WYNY-дің қоғамдық істер жөніндегі менеджері Бетти Элам оның сөйлегеніне әсерленді және Вестхаймерге аптасына 25 доллар төлеуді ұсынды. Ол «Секс туралы ашық әңгіме» бағдарламасын жасауға мүмкіндік алды, ол бастапқыда әр жексенбіде түнгі он екіде, тарихи түрде тыныш уақытта 15 минуттық шоу ретінде эфирге шықты. 1981 жылы шоу апта сайын 250 000 тыңдаушыны тартты, бірақ радиостанция оны жарнамаламады – жаңалық ауыздан ауызға тарады. Жексенбі күндері кешкі сағат 10-да басталатын бір сағаттық шоуға ұзартылды. «The New York Times» оны станцияның «ең ерекше шоуларының» бірі және ең көп қызығушылық тудыратын бағдарламасы деп сипаттады. 1982 жылы оның шоуы WYNY-дегі ең жоғары рейтингілі телефон арқылы сөйлейтін бағдарлама болды. Әнші Пэтти Брукс оған арнап «Доктор Рут» әнін жазды. 1983 жылы оның шоуы елдің ең ірі радио нарығында аймақтағы ең жоғары рейтингілі радиошоу болды. 1984 жылы NBC радиосы радио бағдарламасын бүкіл ел бойынша таратуды бастады – қазір ол 93 қалада естіледі. 1984 жылы Вестхаймер Lifetime TV телеарнасында бірнеше теледидар бағдарламаларын және синдикатта бір бағдарламаны жүргізе бастады. Оның алғашқы шоуы «Жақсы секс! Доктор Рут Вэстхаймермен», апта ішіндегі кештерде сағат 22:00-де жарты сағат бойы эфирге шықты. Ол әр шоуды: «Жақсы секс жасаңыздар!» деп еске салып аяқтады. Шоу 1985 жылы толық бір сағатқа дейін ұзартылды және оның атауы «Доктор Рут Шоуы» деп өзгертілді. Оның әр тікелей эфирлік шоуы кезінде 3000 адам қоңырау шалып, байланысқа түсуге тырысты, ал шоу бір түні орташа есеппен 450 000 көрерменді тартты, бұл осы уақытта бұрын көретін көрермендер санының екі есеге артты және Lifetime телеарнасындағы кез келген басқа шоудан көп көрерменді тартты; бұл көрсеткіш аптасына 2 миллион үйге жетті. 1985 жылдың сәуір айында ол «People» журналының мұқабасында пайда болды. Доктор Руттың «Жақсы секс ойыны» 1985 жылы жарық көрді. Балтиморлық дистрибьютор: «Мен бұл ойынды «Trivial Pursuit» ойынымен салыстырамын. Біздің компанияның 100 жылдық тарихындағы кез келген тапсырыстан көп тапсырыс түсті», деді. Сонымен қатар, ол 1986 жылдың қаңтар айында «Playboy» журналына сұхбат берді. 1987 жылы ол көптеген телеарналарда Ларри Анджеломен бірге жүргізген «Доктор Рутқа сұрақтар» атты жарты сағаттық жеке синдикаттық сериалды бастады. Вестхаймердің досы, 1987 жылғы «Қылаңғы би» романтикалық драмалық фильмінің сценарийін жазған Элеонора Бергштейн оны фильмде миссис Шумахер рөліне шақырды (Жоел Грей оның күйеуі ретінде). Алайда, Вэстхаймер өзінің ұры ретінде ойнайтынын білгенде, рөлінен бас тартты. Сол жылы ол «Таңдаулы бейтаныс» рөлінде «Tall Tales & Legends» телесериалының бір эпизодында да пайда болды. 1980 жылдары «Доктор Рут» әр үйдің құлағындағы есімге айналды және маңызды мәдени тұлғаға айналды; 1980 және 1990 жылдары ол бірнеше телеарналарда, соның ішінде «Late Night with David Letterman» бағдарламаларында жиі қонақ болып көрінді және неміс телеарнасындағы ток-шоуларда пайда болды. Ол «Saturday Night Live» бағдарламасында Мэри Гросспен «Saturday Night News» бағдарламасында 1983 жылы төрт рет, 1984 жылы екі рет ойнады. Ол «The Tonight Show Starring Johnny Carson» бағдарламасында 1982 жылы екі рет, 1983 жылы бір рет, 1984 жылы үш рет, 1985 жылы екі рет қонақ болды. 1986 жылы екі рет, 1986-87 жылдары «The New Hollywood Squares» ойын шоуында жеті рет, 1989 жылы бір рет «The Arsenio Hall Show», 1989 жылы бір рет «The Joan Rivers Show» және 1989 және 1990 жылдары «Келли мен Райанмен тірі» бағдарламасында панельші болды. 1987 жылы ол «Signal» ауыз суының телерекламасын жасады.

Dr. Ruth's media career began in 1980 when she was 52 years old, and her radio show, Sexually Speaking, debuted on WYNY FM in New York City. In it, she answered questions called in by listeners, and the show ultimately became nationally syndicated. She was offered the opportunity after she gave a lecture to New York broadcasters about the need for sex education programming to help deal with issues of contraception and unwanted pregnancies. Betty Elam, the community affairs manager at WYNY, was impressed with her talk and offered Westheimer $25 per week to make Sexually Speaking, which started as a 15 minute show airing every Sunday at midnight, which was historically a dead time. By 1981, as the show attracted 250,000 listeners every week despite the network not doing any promotion for it—growing simply by word of mouth, it was extended to be one hour long on Sunday nights, starting at 10 pm. The New York Times described it as one of the station's "oddest shows," and among its biggest draws. By 1982, her show was WYNY's top rated phone in talk show. Singer Pattie Brooks recorded a song as an ode to her, "Dr. Ruth," with a trendy, dance rock tinged, high pressure beat. By 1983 her show was the top rated radio show in the area, in the country's largest radio market. In 1984 NBC Radio began syndicating the radio program nationwide—it is now heard in 93 markets. In 1984, Westheimer began hosting several television programs on the Lifetime TV network, and one in syndication. Her first show was Good Sex! With Dr. Ruth Westheimer, airing for a half hour at 10 pm on weeknights. She would end each show by reminding her audience: "Have good sex!" The show was expanded in 1985 to a full hour, and its name was changed to The Dr. Ruth Show. During each of her live shows, 3,000 callers tried to get through, and the show attracted an average of 450,000 viewers a night, double the audience previously watching at that hour, and attracted more viewers than any other show on Lifetime; that number rose to 2 million homes a week. In April 1985 she appeared on the cover of People. Dr. Ruth's Game of Good Sex was released in 1985. A Baltimore distributor said: "I'm going to have to compare this to Trivial Pursuit. The orders overshadow anything we've had in our company's 100 year history." In addition, she gave an interview in the January 1986 issue of Playboy. In 1987 she began a separate half hour syndicated series on many broadcast stations called Ask Dr. Ruth, which was co hosted by Larry Angelo. Westheimer's friend Eleanor Bergstein, the writer of the 1987 romantic drama dance film Dirty Dancing, attempted to cast her to play Mrs. Schumacher in the film (with Joel Grey as her husband). However, Westheimer backed out when she learned the role involved her playing a thief. That year she also appeared in an episode of the television series Tall Tales & Legends as the "Mysterious Stranger." During the 1980s "Dr. Ruth" became a household name and a major cultural figure; during the 1980s and 1990s she made frequent guest appearances on several network television shows, including Late Night with David Letterman, and appeared on talk shows on German television. She was portrayed on Saturday Night Live by Mary Gross in "Saturday Night News" four times in 1983, and twice in 1984, and was a guest on The Tonight Show Starring Johnny Carson twice in 1982, once in 1983, three times in 1984, twice in 1985 – in addition to being impersonated in a "Mighty Carson Art Players" sketch, and once in 1986, on Joan Rivers: Can We Talk? twice in 1986, seven times as a panelist on the game show The New Hollywood Squares in 1986–87, on The Arsenio Hall Show once in 1989, on The Joan Rivers Show once in 1989, and on Live with Kelly and Ryan in both 1989 and 1990. In 1987, she made a TV commercial for Signal mouthwash.

1990 - 1999 жылдар

1993 жылы Вестхаймер және Израиль тележүргізушісі Арад Нир жаңа ашылған Израильдің 2-арнасында иврит тілінде "Мин Тохнит" атты ток-шоу жүргізді. Шоу оның АҚШ-тағы "Сексуалды сөйлеу" шоуына ұқсас болды. Шоудың атауы, Min Tochnit, сөзбен ойнау: сөзбе-сөз "Бір түрлі бағдарлама", бірақ "Min" (מין) иврит тілінде "сексуалдық қатынас" және "жыныс" дегенді білдіреді. 1993 және 1994 жылдары "Др. Руттың жақсы секстік түндер күнтізбесі" жарық көрді. 1994 жылы ол Windows және Philips CD i үшін шығарылған "Др. Руттың секстік энциклопедиясының" интерактивті CD-ROM нұсқасында пайда болды. 1995 жылы ол "Плейбой" журналының "Махаббат жасау" атты оқулық видеоларын жүргізді. Ол сондай-ақ King Features Syndicate арқылы ұлттық және халықаралық деңгейде таралған баған жазды. Ол 1990 жылы BBC радио шоуындағы Desert Island Discs-те, 1990 жылы бір рет The Arsenio Hall Show-да, 1991 жылы бір рет, 1993 жылы бір рет, 1994 жылы бір рет The Howard Stern Show-да, 1991 жылы бір рет, Late Night with Conan O'Brien-де 1994 жылы бір рет, 1995 жылы екі рет, 1996 жылы үш рет, 1997 жылы бір рет, 1998 жылы бір рет The Daily Show-да және 1999 жылы Celebrity Deathmatch эпизодында пайда болды. Др. Рут сонымен қатар бірнеше коммерциялық жарнамаларда түсті, оның ішінде 1990 жылы Clairol Herbal Essences шампуні мен дене жуу сұйықтығына, 1991 жылы Pepsi жарнамасында (Аннет Фуничелло, Фрэнки Авалон, Бо Джексон және Гилберт Готтфридпен бірге) және 1994 жылы Honda Prelude жарнамасында.

20002009 жыл

2000 жылы ол Гремми сыйлығының иегері Том Чапиннің "This Pretty Planet" альбомында "Two Kinds of Seagulls" әнінде пайда болды, онда ол және Чапин жыныстық жолмен көбейетін әртүрлі жануарлар туралы дуэт орындайды. Әнде «Екеуің болса ғана қызық» делінеді. Сол жылы ол Entenmann's Raspberry Danish Twist телеарнасының жарнамасында да түсті. 2001-2007 жылдар аралығында Вестхаймер PBS балалар телесериалы "Between the Lions" бағдарламасында "Dr. Ruth Wordheimer" рөлінде тұрақты түрде қатысып, психолог рөлін пароди жасады, онда ол алаңдаған оқырмандар мен сөздерді дұрыс жаза алмағандарға ұзын сөздерге деген қорқынышын жеңуге көмектеседі. 2002 жылы ол "Балаларға арналған ең жақсы сөздік альбом" номинациясы бойынша "Timeless Tales and Music of Our Time" үшін "Гремми" сыйлығына ие болды. 2003-2004 жылдары ол "Hollywood Squares" ойын шоуында қатысушы ретінде 10 рет пайда болды. 2004 жылы ол NPR жаңалықтарының ойын-сауық бағдарламасы "Wait Wait Don't Tell Me!" бағдарламасында қонақ ретінде, ал 2007 жылы "Live with Regis and Kelly" бағдарламасында пайда болды. 2009 жылдың қаңтар айында "Playboy" журналының 55 жылдығына арналған санында Вестхаймер соңғы 55 жылдағы секс саласындағы ең маңызды 55 адамның тізімінде 13-ші орынға енді. Сол жылы "Vanity Fair" журналы оны "Секс туралы біздің көзқарасымызды өзгерткен 12 әйелдің" бірі деп атады.

2010 жылдан қазіргі уақытқа дейін

2011 жылы интерьер дизайнері Нейт Беркус оны «Нейт Беркус шоуында» қабылдады, 50 жыл бойы тұрған Манхэттендегі пәтерінің қонақ бөлмесі мен асханасын қайта жаңартып, үйдің қалыптасқан тәртіпсіздігін азайтудан кейін. Ол 2011 және 2012 жылдары «Дәрігерлер» бағдарламасында, 2012 жылы «Joy Behar: Say Anything!», 2013 және 2015 жылдары Рейчел Рей шоуында, 2015 және 2019 жылдары «The Today Show» бағдарламасында қонақ ретінде пайда болды. Тоқтамай, 2018 жылы ол үш кітап жазды. 2019 жылы Вестхаймер Сет Мейерспен кешкі эфирде, «The View», «The Today Show» және «Strahan, Sara and Keke» бағдарламасында екі рет қонақ болды. Оның Twitter-де 100 мыңнан астам ізбасары бар. Ол сонымен қатар PBS телеарнасының «Surviving Salvation», «No Missing Link», «Shifting Sands: Bedouin Women at the Crossroads» және «The Unknown Face of Islam» (Шеркестер туралы) деректі фильмдерінің атқарушы продюсері болды.

Марапаттар

2008 жылы Вестхаймердің есімі Бронкстің Даңқ аллеясына қосылды (боронның өміріне үлес қосқандығы үшін таңдалған алғашқы "Құрметті Бронксит"). 2010 жылы ол Халықаралық технологиядағы әйелдердің Даңқ залының мүшесі атанды. 2017 жылы ол неміс-американдық Даңқ залына енгізілді. 2019 жылы ол Радио Даңқ залына енгізілді. 2002 жылы ол Эллис аралының Құрмет медалін және төзімділікті және әлеуметтік әділдікті қолдаған гуманитарлық қызметі үшін Лео Бэк медалін алды. 2006 жылы Колумбия университетінің Педагогикалық колледжінің Ерекше қызметтері үшін медалімен, 2012 жылы Психикалық аурулар жөніндегі Ұлттық альянстың Йель психикалық денсаулықты зерттеу және қолдау сыйлығымен, 2013 жылы «Жоспарланған әкелік» Маргарет Сангер сыйлығымен және 2019 жылы Германия Федеративтік Республикасының Еңбегіне сіңірген қызметі үшін орденімен және Джеймс Паркс Мортон Дінаралық сыйлығымен марапатталды. 2000 жылы Вестхаймер еврейлердің Біріккен колледжінен құрметті докторлық дәрежесін алды, 2001 жылы Леман колледжінен гуманитарлық ғылымдар докторы дәрежесін алды, 2008 жылы Вестфилд мемлекеттік университетінен құрметті докторлық дәрежесін алды, 2014 жылы Коннектикут штатындағы Троица колледжінен гуманитарлық ғылымдар докторы дәрежесін алды, ал 2019 жылы Негев Бен-Гурион университетінен құрметті докторлық дәрежесін алды (ол: "Мен Бен-Гурионмен кездескенімді қалаған едім. Ол кішкентай еді," - деді).

Жеке өмір

Вестхаймер үш рет үйленген, алғашқы екі рет қысқа ғана уақытқа. Диана Сойер 60 минут телешоуында олармен сұхбаттасып, күйеуінен олардың жыныстық өмірі туралы сұрағанда, ол: «Аяқ киім тігетін шебердің балаларының өзінде аяқ киім жоқ» деді. Ол былай деді: «Мен тым аласа болдым – 1 метр 42 сантиметрдей – сондықтан менің ішімде бірдеңе өсе алады деп сенбедім». Ол ағылшын, неміс, француз және иврит тілдерін біледі. 2014 жылдың желтоқсан айында Вестхаймер Бронксте өткен үйлену тойына қатысты. Келіншік, раввин Бенджамин Голдшмидт, Вестхаймерді нацистік Германиядан құтқаруға көмектескен әйелдің шөбересі болды. Оның 21-ғасырдағы алаңдаушылықтарының бірі – адамдардың жалғыздығы. Ол 1995 жылы айтқандай, ол өзі мүшесі болып табылатын екі синагоганың жанында болу үшін сол жерде қалды (олардың бірі – Вашингтон Хайтс қаласындағы Реформалық еврей қауымының синагогасы, ал екіншісі – Ривердейлдегі Консервативтік Адат Исраил синагогасы; ол сонымен қатар Охав Шалом православие синагогасының мүшесі болған, ол жабылғанға дейін), сондай-ақ 11 жыл бойы президенті болған Вашингтон Хайтс және Инвудтағы YMHA және «Екінші дүниежүзілік соғыстан қашқан неміс еврейлерінің әлі де көптеген қауымы». Біріккен Ұлттар Ұйымында өз салаларындағы жаңашылдар мен пионерлер ретінде танылып, олардың өмірін әлемге пайдалы әсер ету үшін жұмылдыруға баршаны шабыттандырды.