Hypothetical moon of Venus
the proposed moon of Venus
Нейт – Венераның 1672 жылы Джованни Кассини және одан кейінгі жылдары бірнеше астрономдар көрген деп хабарланған гипотетикалық табиғи серігі. Астрономдар оны 1770 жылға дейін шамамен 30 рет "көрсеткен", бірақ жаңа байқаулар болған жоқ және 1761 және 1769 жылдары Венераның транзиті кезінде де табылмайды.
Neith is a hypothetical natural satellite of Venus reportedly sighted by Giovanni Cassini in 1672 and by several other astronomers in following years. It was 'observed' up to 30 times by astronomers until 1770, when there were no new sightings and it was not found during the transit of Venus in 1761 and 1769.
Ашылу
1672 жылы Джованни Кассини Венераға жақын кішкентай нысанды тапты. Ол бұл байқауына көп мән бермеді, бірақ 1686 жылы оны қайта көрген кезде Венераның мүмкін болатын серігі екенін ресми түрде хабарлады. Бұл нысанды көптеген астрономдар ұзақ жылдар бойы көрген: 1740 жылы Джеймс Шорт, 1759 жылы Андреас Майер, 1761 жылы Жозеф Луи Лагранж, 1761 жылы тағы он сегіз байқау, оның ішінде планета Күнді өткен кезде Венерадан кейін кішкентай дақ көрінді, 1764 жылы сегіз байқау, және 1768 жылы Кристиан Хорребоу.
In 1672, Giovanni Cassini found a small object close to Venus. He did not take great note of his observation, but when he saw it again in 1686, he made a formal announcement of a possible moon of Venus. The object was seen by many other astronomers over a large period of time: by James Short in 1740, by Andreas Mayer in 1759, by Joseph Louis Lagrange in 1761, another eighteen observations in 1761, including one in which a small spot was seen following Venus while the planet was in a transit across the Sun, eight observations in 1764, and by Christian Horrebow in 1768.
Байқаулар туралы қысқаша мәлімет
Жыл Қала Адам Байқау саны 1645 Неаполь Франческо Фонтана 3 1646 Неаполь Франческо Фонтана 1 1672 Париж Джованни Доменико Кассини 1 1686 Париж Джованни Доменико Кассини 1 1740 Лондон Джеймс Шорт 1 1759 Грайфсвальд Андреас Майер 1 1761 Марсель Жозеф Лагранж 3 1761 Лимож Жак Монтенг 4 1761 Сент-Неотс белгісіз 1 1761 Грайфсвальд Фридрих Артц 1 1761 Крефелд Абрахам Шойтен 2 1761 Копенгаген Петер Роедкиар 8 1764 Копенгаген Петер Роедкиар 2 1764 Копенгаген Кристиан Хорребоу және басқалар 3 1764 Оксер Мариан 3 1768 Копенгаген Кристиан Хорребоу 1
Year City Person Number of sightings 1645 Naples Francesco Fontana 3 1646 Naples Francesco Fontana 1 1672 Paris Giovanni Domenico Cassini 1 1686 Paris Giovanni Domenico Cassini 1 1740 London James Short 1 1759 Greifswald Andreas Mayer 1 1761 Marseilles Joseph Lagrange 3 1761 Limoges Jacques Montaingne 4 1761 St. Neots unknown 1 1761 Greifswald Friedrich Artzt 1 1761 Krefeld Abraham Scheuten 2 1761 Copenhagen Peter Roedkiær 8 1764 Copenhagen Peter Roedkiær 2 1764 Copenhagen Christian Horrebow and others 3 1764 Auxerre Marian 3 1768 Copenhagen Christian Horrebow 1
Байқаулар
Көптеген астрономдар Венераны бақылау кезінде ешқандай ай таба алмады, соның ішінде 1768 жылы Уильям Гершель. Кассини бастапқыда Нейттің диаметрі Венера диаметрінің төрттен бір бөлігіне тең екенін анықтаған. 1761 жылы Лагранж Нейттің орбиталық жазықтығы эклиптикаға перпендикуляр екенін хабарлады. Бірақ сол жылы математик Жан ле Ронд д’Алембер Вольтерге Нейттің "күннен өтетін кезінде әйелінен ілесіп жүруден бас тартқанын" және Венерада шын мәнінде ай бар ма екеніне күмән келтіргенін жазды. 1766 жылы Вена обсерваториясының директоры айды көргендердің бәрі оптикалық иллюзия болуы мүмкін деген болжам жасады. Ол былай деді: "Венераның жарқын бейнесі көзге түсіп, телескопқа қайта оралып, кішірек қосымша бейне құрайды". 1777 жылы Ж. Х. Ламберт оның орбиталық периодын он бір күн мен үш сағатқа бағалады. 1884 жылы Брюссельдің Корольдік обсерваториясының бұрынғы директоры Жан-Шарль Хозо "айдың" ішкі планета болуы мүмкін екенін айтты, ол Күнді 283 күнде бір айналып шығады. Мұндай планета Венерамен әр 1080 күнде бірге келеді, бұл жазылған бақылаулармен сәйкес келеді. Хозо бұл объектіні египет құдайының атымен Нейт деп атаған алғашқы адам болды. Бельгия ғылым академиясы 1887 жылы Нейттің барлық байқауларын зерттеген мақала жариялады. Соңында олар көптеген байқауларды Венераның жанында болған жұлдыздармен түсіндіруге болатынын анықтады, олардың ішінде Chi Orionis, M Tauri, 71 Orionis, Nu Geminorum және Theta Librae болды.
Many astronomers failed to find any moon during their observations of Venus, including William Herschel in 1768. Cassini originally observed Neith to be one fourth the diameter of Venus. In 1761, Lagrange announced that Neith's orbital plane was perpendicular to the ecliptic. That same year, however, mathematician Jean le Rond d'Alembert wrote to Voltaire that Neith had "declined to follow his mistress during her passage over the sun", questioning whether Venus truly had a moon. In 1766, the director of the Vienna Observatory speculated that the observations of the moon were optical illusions. He said: "the bright image of Venus was reflected in the eye and back into the telescope, creating a smaller secondary image." In 1777, J. H. Lambert estimated its orbital period as eleven days and three hours. In 1884, Jean Charles Houzeau, the former director of the Royal Observatory of Brussels suggested that the "moon" was actually a planet which orbited the Sun every 283 days. Such a planet would be in conjunction with Venus every 1080 days, which fit with the recorded observations. Houzeau was also the first to give the object the name Neith, after an Egyptian goddess. The Belgian Academy of Sciences published a paper in 1887 which studied each reported sighting of Neith. Ultimately, they determined that most of the sightings could be explained by stars which had been in the vicinity of Venus, including Chi Orionis, M Tauri, 71 Orionis, Nu Geminorum and Theta Librae.