Суреттегі қабылданатын қалыптығы және нақты ажыратымдылықтың арақатынасы
Acutance
Суреттегі қабылданатын қалыптық (acutance) – нақты ажыратымдылыққа қатысы жоқ. Фотосуреттегі қалыптықты арттыру әдістері: химиялық өңдеу, оптикалық түзету, цифрлық өңдеу.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Суреттің нақты ажыратымдылығына қатысы жоқ кескіннің қалыпты көрінуі.
Perception of image sharpness which is unrelated to actual resolution
Фотографияда акутанс – кескіннің жиек контрастына байланысты өткірліктің субъективті қабылдауын сипаттайды. Акутанс кеңістікке қатысты жарықтықтың туындысының амплитудасына байланысты. Адамның көру жүйесінің ерекшелігіне байланысты, акутансы жоғары кескін нақты ажыратымдылығы арта қоймаса да, өткір көрінеді. Тарихи тұрғыдан алғанда, акутанс негативті дамыту кезінде химиялық түрде (жоғары акутанс әзірлеушілер) немесе басып шығару кезінде оптикалық құралдармен (қалың маска қолдану) арттырылатын. Цифрлық фотографияда камерадағы бағдарламалық жасақтама және Photoshop немесе GIMP сияқты кескін өңдеу құралдары түрлі өткірлеу мүмкіндіктерін ұсынады, олардың ең көп қолданылатыны – "қалың маска" деп аталады, себебі алгоритмі сол аттас аналогтық өңдеу әдісінен алынған. Мысал суретте сұр фонға екі ашық сұр сызық салынған. Өтпе бірден болғандықтан, сызық осы ажыратымдылықта мүмкін болатын ең өткір түрінде бейнеленген. Сол жақ сызықтың акутансы сызықтың сыртында бір пикселдік қараңғы жиек және сызықтың ішінде бір пикселдік ақшыл жиек қосу арқылы жасанды түрде арттырылды. Суреттің нақты өткірлігі өзгерген жоқ, бірақ акутанс артуының нәтижесінде көрінетін өткірлік жоғарылады. Жасанды түрде арттырылған акутанстың кемшіліктері бар. Осы мысалда көбінесе көрермендер сызықтан бөлек жиектерді де көре алады, бұл сызықтың айналасында бір қараңғы және бір жарқыраған екі шұғыла құрайды.
In photography, acutance describes a subjective perception of sharpness that is related to the edge contrast of an image. Acutance is related to the amplitude of the derivative of brightness with respect to space. Due to the nature of the human visual system, an image with higher acutance appears sharper even though an increase in acutance does not increase real resolution. Historically, acutance was enhanced chemically during development of a negative (high acutance developers), or by optical means in printing (unsharp masking). In digital photography, onboard camera software and image postprocessing tools such as Photoshop or GIMP offer various sharpening facilities, the most widely used of which is known as "unsharp mask" because the algorithm is derived from the eponymous analog processing method. In the example image, two light gray lines were drawn on a gray background. As the transition is instantaneous, the line is as sharp as can be represented at this resolution. Acutance in the left line was artificially increased by adding a one pixel wide darker border on the outside of the line and a one pixel wide brighter border on the inside of the line. The actual sharpness of the image is unchanged, but the apparent sharpness is increased because of the greater acutance. Artificially increased acutance has drawbacks. In this somewhat overdone example most viewers will also be able to see the borders separately from the line, which create two halos around the line, one dark and one shimmering bright.
Құралдар
Бірнеше бейне өңдеу техникалары, мысалы, өткір емес маскалау, нақты суреттердегі қабылданатын қалыптықты арттыра алады.
Several image processing techniques, such as unsharp masking, can increase the acutance in real images.
Үлгілерді қайта алу
Төмен өткізгіш сүзгілеу және қайта іріктеу көбінесе асып кетуге себеп болады, бұл өткірлікті арттырады, бірақ абсолютті градиентті төмендетіп, өткірлікті азайтуы мүмкін. Сүзгілеу және қайта іріктеу кесу және шаңғылау артефакттарын да тудыруы мүмкін. Мысалы, кескіштерді өзгерту үшін бейне өңдеуде кеңінен қолданылатын бикубтық интерполяция.
Low pass filtering and resampling often cause overshoot, which increases acutance, but can also reduce absolute gradient, which reduces acutance. Filtering and resampling can also cause clipping and ringing artifacts. An example is bicubic interpolation, widely used in image processing for resizing images.
Тазалығы
Сезілетін өткірлік – бұл ажыратымдылық пен өткірліктің үйлесімі: ол өңдеу кезінде өзгертілмейтін түсірілген ажыратымдылық пен өзгертілуі мүмкін өткірліктің қосындысы. Дұрысы, сезілетін өткірлік – бұл өтулердің тіктеп тұруы (еңістігі), яғни шығыс мәнінің өзгеруінің орналасу өзгеруіне қатынасы – сондықтан ол шығыс мәнінің үлкен өзгерулері үшін (өткірлеу фильтрлеріндегідей) және орналасудың шағын өзгерулері үшін (жоғары ажыратымдылықта) максималды болады. Дәнділік немесе шу, өткірлеу фильтрлері сияқты, өткірлікті арттыра алады, демек өткірлік сезімін күшейтеді, тіпті олар сигнал-шу қатынасын нашарлатса да. "Критиктік өткірлік" термині кейде естіледі (критикалық фокусқа ұқсас), "максималды оптикалық ажыратымдылықты алу" мағынасында, сенсор/пленка және линзамен шектелген, ал практикада камераның дірілінің азайтуын білдіреді – үш аяқты немесе басқа тіреу құралын пайдалану, айнаны бекіту, кабельді босату немесе таймер, кескінді тұрақтандыратын линзалар – және линза мен көрініс үшін оңтайлы диафрагма, әдетте, толық ашықтан 2–3 саты төмен (көлемді көріністер үшін: дифракциялық бұрмалануды дефокус бұрмалануымен немесе линзаның толық ашық шектерімен теңестіреді).
Perceived sharpness is a combination of both resolution and acutance: it is thus a combination of the captured resolution, which cannot be changed in processing, and of acutance, which can be so changed. Properly, perceived sharpness is the steepness of transitions (slope), which is change in output value divided by change in position – hence it is maximized for large changes in output value (as in sharpening filters) and small changes in position (high resolution). Coarse grain or noise can, like sharpening filters, increase acutance, hence increasing the perception of sharpness, even though they degrade the signal to noise ratio. The term critical sharpness is sometimes heard (by analogy with critical focus) for "obtaining maximal optical resolution", as limited by the sensor/film and lens, and in practice means minimizing camera shake – using a tripod or alternative support, mirror lock up, a cable release or timer, image stabilizing lenses – and optimal aperture for the lens and scene, usually 2–3 stops down from wide open (more for deeper scenes: balances off diffraction blur with defocus blur or lens limits at wide open).