Жаңа Зеландиялық «The Mint Chicks» тобының тарихы

Кіріспе

Жаңа Зеландиялық The Mint Chicks тобы – Жаңа Зеландиялық шу-рок және арт-панк тобы (топ өз музыкалық стилін «тұмсық» деп атай бастады және оны нео-панктан, шизо-поптан бастап, «қоқысқа қарау» деп аталатын жанрлық анықтаманың жартылай маңызды түріне дейін сипаттады). Топ бастапқыда Окленд қаласынан шыққан, ал 2007 жылы Портлендке (Орегон штаты, АҚШ) көшті.

Тарих

2001 жылы орта мектепте танысқан топ, жаңа Зеландияның Flying Nun Records тәуелсіз лейблімен танылғанға дейін панк-хаус-кештерде және қарапайым концерттерде ойнады. Олар екі EP және үш альбом шығарды: Octagon, Octagon, Octagon EP (2003), Anti Tiger EP (2004), Fuck the Golden Youth (2005), Crazy? Иә, солай! Ақымақ па? Жоқ, жоқ! (2006) және Screens (2009), сондай-ақ кішкентай лейблде Bad Buzz (2010) атты бір EP шығарды. Барлық материалдар топтың негізгі мүшелері Рубан және Коди Нильсонмен жасалды және жазылды, бірақ Crazy? Иә, солай! Ақымақ па? Жоқ, жоқ! альбомы Нильсон ағайындылары мен олардың әкесі Крис Нильсон екі түрлі үй студиясында жазылған. Топтың барлық төрт негізгі мүшесі Орева колледжінде (Орева, Жаңа Зеландия) кездескен, бірақ Нильсон ағайындыларының Жаңа Зеландия және АҚШ-тың екі азаматтығы болғандықтан, топ Портленд, Орегон және Окленд қалалары арасында көшіп жүрді. 2006 жылы топ Yeah Yeah Yeahs концертінде алдынғы топ ретінде өнер көрсетті. Концерттің дыбысы соншалықты күшті болғандықтан, Сент-Джеймс театрының бір бөлігі құлап, екі көрермен жарақат алды. Олар сондай-ақ The White Stripes, Death From Above 1979, TV on the Radio, The Blood Brothers, The Black Lips және The Bronx топтарының концерттерінде алдынғы топ ретінде тамыр тартты. 2004, 2005, 2007 және 2009 жылдары Жаңа Зеландияда өткен Big Day Out фестивалінде де өнер көрсетті. 2005 жылы Коди Нильсон сахнада бензопиламен корпоративтік демеушінің көзге түсетін баннерін қиратқаны ерекше көзге түсті. 2007 жылғы Жаңа Зеландия Музыкалық сыйлықтарында топ бес Tui сыйлығын жеңіп алды, оның ішінде «Ең жақсы рок-тобы», «Ең жақсы альбом», «Ең жақсы рок-альбом», сондай-ақ «Crazy? Иә, солай! Ақымақ па? Жоқ, жоқ!» синглы үшін «Ең жақсы альбом обложкасы» және «Ең жақсы музыкалық видео» сыйлықтарын алды. 2007 жылдың 24 қазанында топтың веб-сайтында бассист Майкл Логи Портлендке көшкен кезде топтан кететіні жарияланды. Топ үштік ретінде жұмысын жалғастырды, ал Логи Лондонға көшіп кетті. 2008 жылдың 29 маусымында топ Портлендте тегін концерт берді, онда олар үшінші альбомын бастапқыдан соңына дейін тікелей орындады. Кейін топ 2008 жылдың шілде айында Шихадтың «Beautiful Machine Tour» турнесіне қолдау көрсетті және жаңа әндерін үйдегі тыңдаушылар алдында сынап көрді. Бас гитаристінің топтан кеткеніне байланысты Mint Chicks бұрынғы әндерінен хиттерді ойната алмады, бұл кейбір жанкүйерлерді ашуландырды. Бұл жағдайды түзету үшін Шихадтың бас гитарисі Карл Киппенбергер бірнеше танымал әнді орындады. 2008 жылдың 25 желтоқсанында The Mint Chicks бұрын шығарылған әндер мен алдағы альбомнан тректердің «8 биттік нұсқаларынан» тұратын Mintunes EP-ін шығарды. Сондай-ақ, топ 2008 жылы iTunes-те «Life Will Get Better Some Day» атты жеке сингл шығарды, ол «Screens» альбомының жарнамасы болды және 2009 жылдың 16 наурызында Жаңа Зеландияда шығарылды, бұл екі жыл бойы эпизодтық жазбалардың нәтижесі болды. 2009 жылдың қазан айында Mint Chicks төрттік топ ретінде Жаңа Зеландия Музыкалық сыйлықтарында Ray Columbus and the Invaders тобының классикалық хиті She's a Mod әнін орындады, кейін ол жеке сингл ретінде шығарылды. Содан кейін, 2009 жылдың 16 қазанында Майкл Логинің топтың Twitter-дегі жазбасында топқа қайта қосылатыны жарияланды. Топ Жаңа Зеландияның MusicHy музыкалық веб-сайтымен бірлесіп, 2010 жылдың ақпанында шыққан Bad Buzz EP альбомын жарнамалады. EP-нің шығарылуынан кейін көп ұзамай топ 2010 жылдың 12 наурызында соңғы концертін өткізді. Бұл концерт, бастапқыда MusicHy үшін қаржы жинау мақсатымен ұйымдастырылған, Коди Нильсон екі барабан жиынтығы мен жабдықты қиратқаннан кейін және көрермендерден «өз тобыңды құр» деп шақырып, хаостық аяқталды.

Meeting in high school, the band formed in 2001, and began by playing punk house parties and low profile shows before being discovered by acclaimed New Zealand independent record label Flying Nun Records. They released two EPs and three albums under the Flying Nun Records banner: Octagon, Octagon, Octagon EP (2003), Anti Tiger EP (2004), Fuck the Golden Youth (2005), Crazy? Yes! Dumb? No! (2006) and Screens (2009), as well as one EP on a minor label, Bad Buzz (2010). All were produced and recorded by the band's core members Ruban and Kody Nielson, with the exception of Crazy? Yes! Dumb? No! which was produced by the Nielson brothers and their father Chris Nielson at two different home studios. All four original band members met at Orewa College in Orewa, New Zealand, although the band starting moving between Portland, Oregon and Auckland, as the Nielson brothers have dual citizenship in New Zealand and the U. S.

In 2006, the band played support for the Yeah Yeah Yeahs. The volume of the show was reportedly so loud that part of the St James theater complex fell down, injuring two concert goers. They have also played support slots for The White Stripes, Death From Above 1979, TV on the Radio, The Blood Brothers, The Black Lips, and The Bronx. They were also part of the New Zealand line up for Big Day Out 2004, 2005, 2007 and 2009. In 2005, it was notable that Kody Nielson wielded a chainsaw on stage and destroyed a corporate sponsor's overly prominent sign with it. At the 2007 New Zealand Music Awards the band won five Tui awards including best rock group, best album, best rock album as well as winning best album cover and best music video for the single "Crazy? Yes! Dumb? No!". On 24 October 2007, it was announced on the band's website that their bassist Michael Logie would leave the band when they relocated to Portland. The group continued as a trio, with Logie relocating to London, England. The band played a free show in Portland on 29 June 2008, in which they played their then upcoming third album from beginning to end live. The band later supported Shihad on the July 2008 Beautiful Machine Tour and tested their new songs in front of a home audience. As a result of their bass player having left the band, the Mint Chicks weren't able to play hits from earlier songs, angering some fans. To counter this Shihad's bass player, Karl Kippenberger, filled in for several more popular songs. On 25 December 2008, The Mint Chicks released the Mintunes EP consisting of "8 bit versions" of both previously released songs and tracks from the upcoming album. The band also released an iTunes only single during 2008, "Life Will Get Better Some Day", a teaser for the album "Screens", which was released in New Zealand on 16 March 2009 after having been recorded sporadically over the preceding two years. In October 2009 the Mint Chicks performed a rendition of Ray Columbus and the Invaders' classic hit She's a Mod at the New Zealand Music awards as a four piece band, later released as a standalone single. Shortly afterwards on 16 October 2009, it was announced Michael Logie would be rejoining the band in a post on the band's Twitter. The band joined with New Zealand music website MusicHy. pe to promote their next record, the Bad Buzz EP, released in February 2010. Shortly after the release of the EP, the band played their final show on 12 March 2010. The show, originally a fundraiser for MusicHy. pe, ended in chaos after Kody Nielson destroyed the two drumkits and equipment, imploring the crowd to "start your own fucking band".

Бөлуден кейінгі қызмет

Әнші Коди Нильсон бұрынғы бассист Майкл Логи мен Бик Рунгамен бірге Опоссом псевдонимімен музыка жасайды, сонымен қатар Силикон деген атпен жеке әнші ретінде де шығарады. Гитарист Рубан Нильсон енді продюсер Джейкоб Портретпен бірге Unknown Mortal Orchestra тобының алдыңғы қатарында тұр. Майкл Логи өзінің жеке F In Math жобасын жалғастырумен қатар, Жаңа Зеландиялық Die! Die! Die! тобында бас-гитарада ойнайды. Пол Ропер Портлендтегі Blouse тобында барабаншы.