«The Honeycombs» тобының тарихы және «Have I the Right?» хиті

Кіріспе

Ағылшын бит/поп тобы.

Топта барабанды Honey Lantree орындады, ол сол кездегі белгілі әйел барабаншылардың санатында болды. Олардың алғашқы синглының сәттілігін қайталай алмады және 1967 жылы тарап кетті.

Мансап

Топ 1963 жылғы қарашада Мартин Мюррейдің әуесқойлар тобы ретінде құрылды, оған оның ағасы Джон және екі досы қосылды. Топ Лондонның батыс жағында және Солтүстік Лондондағы Милдмей тавернасында, пабта концерттер берді. Олар бір топпен әңгімелесіп, дуэт жазған бірнеше әнге қызығушылық танытты. Мик өзі "Қайтадан қиял құрмаңыз" әнін жазды. Мик өзінің 304 Холлоуэй-роуд, Ислингтондағы пәтерін жазу студиясы ретінде пайдаланды. Ол жерде үш Ұлыбритания хиттері шықты: Джон Лейтонның "Джонниді еске ал", The Tornados-тың "Telstar" және "Менің құқығым бар ма?". "Менің құқығым бар ма?" 1964 жылғы 26 маусымда Pye лейблінде жарық көрді. Луис Бенджамин, кейін Pye төрағасы, топты барабаншының аты мен оның шаштараздың көмекшісі қызметіне байланысты "The Honeycombs" деп атады. Сатулар баяу басталды, бірақ шілде айының соңына қарай жазба Ұлыбритания сингл тізімінде көтеріле бастады. Тамыз айының соңында жазба бірінші орынға жетті. "Менің құқығым бар ма?" Ұлыбританиядан тыс жерлерде де үлкен жетістікке ие болды, Австралия мен Канадада бірінші орынды, Ирландияда үшінші, АҚШ-та бесінші және Нидерландта екінші орынды иеленді. Жазбаның жалпы сатылымы бір миллион данаға жетті. Содан кейін Говард пен Блейкли топтың менеджерлері болып жұмыс істеді және олардың келесі синглдерін – "Is It Because" және "Eyes" жазды, бірақ олар жақсы сатылмады. Бұл олардың төртінші сингліне де қатысты, оны Kinks тобынан Рэй Дэвис жазған "Something Better Beginning". Алғашқы жазбасы хитке айналғаннан кейін Honeycombs жақын Шығыс пен Австралияға гастрольдік сапарға шықты және жаңа жазбаларын ел ішінде насихаттау мүмкіндігі болмады. The Honeycombs Top of the Pops, Ready Steady Go! (Ұлыбритания), Shindig! (АҚШ) және Beat Club (Германия) сияқты музыкалық телешоуларда көптеген рет өнер көрсетті. Топ 1965 жылғы "Pop Gear" фильмінде де түсті, онда "Менің құқығым бар ма?" және "Eyes" әндерін ойнады. 1965 жылғы шілдеде британдық NME музыка журналы Лондондағы Жоғарғы сотта "Менің құқығым бар ма?" әні Говард пен Блейклидің еңбегі екеніне келісім берілгенін хабарлады. Композитор Джефф Годдард әнді олар емес, өзі жазған деген шағымдарын қайтарып алуға келісті. 1965 жылғы тамызда топ "That's the Way" әнін шығарды, онда Хони Лантри D'Ell-мен бірге ән айтты (тур кезінде The Pretty Things тобының Вив Принсі барабанды орындады). Бұл жазба олардың төртінші британдық хиті болды және тізімде 12-орынды иеленді. Оның ізінен келген "This Year Next Year" әні, тағы да Лантри мен Д'Эллдің бірлескен орындауында, Ұлыбритания тізіміне енбеді. D'Ell тобы жазған соңғы синглден басқа барлық әндерде ән шырқады. "Who Is Sylvia?" Франц Шуберттің "An Sylvia" әнінің бейімделуі болды. "It's So Hard" әнін Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich "Hard to Love You" деп жазды. 1966 жылғы сәуірде Денис Д'Элл, Аллан Уорд және Питер Пай топтан кетіп қалды. 1999 жылы алғашқы құрам (Мартин Мюррейден басқа) культ-директор Рассел С. Бреннанмен жұмыс істеу үшін қайта құрылды, оны олар Джо Микке теңеді. Ол топ үшін "Live and Let Die" әнінің жаңа нұсқасын жазды, ол Future Legend Records-тің Cult Themes From the 70s Vol. 2 альбомына енді. Әнді насихаттау үшін олар 30 жылдан кейін алғаш рет Лондондағы Мадам Джо Джода концерт берді, содан кейін қайта тарады. Бұл алғашқы құрамның соңғы жазбасы болып табылады. Трек сонымен қатар арнайы Джеймс Бонд жинағында, The Themes Bond James Bond (The Alternative James Bond Themes) жарияланды.

The group was founded as an amateur band by Martin Murray in November 1963. her brother John, and two friends. The group played dates in the West End of London, and at the Mildmay Tavern, a North London pub. They got into conversation with the group, who appeared interested in a few songs the duo had just written. Meek himself provided the B side, "Please Don't Pretend Again". Meek used his apartment, at 304 Holloway Road, Islington, as a recording studio. Three UK No. 1 hits were produced there: "Johnny Remember Me" by John Leyton, "Telstar" by The Tornados, and "Have I the Right?" "Have I the Right?" was released on 26 June 1964 on the Pye record label. Louis Benjamin, later Pye's chairman, renamed the group as "The Honeycombs", a pun on the drummer's name and her job as a hairdresser's assistant. The sales started slowly, but by the end of July, the record started to climb the UK Singles Chart. At the end of August, the record reached No. 1. "Have I the Right?" was also a big success outside the UK, hitting No. 1 in Australia and Canada, No. 3 in Ireland, No. 5 in the US, and No. 2 in the Netherlands. Overall sales of the record reached a million. From then on, Howard and Blaikley acted as the group's managers and also wrote their next singles, "Is It Because" and "Eyes", which did not sell well. This also applied to their fourth single, "Something Better Beginning", written by Ray Davies from the Kinks. Soon after their first record had become a hit, the Honeycombs went on tour to the Far East and Australia, and were not able to promote their new records at home. The Honeycombs made many appearances on music television shows such as Top of the Pops, Ready Steady Go! (UK), Shindig! (US), and Beat Club (Germany). The group also appeared in the 1965 film Pop Gear, miming "Have I the Right?" and "Eyes". In July 1965, British music magazine NME reported that it had been agreed in the London High Court that "Have I the Right?" was the work of Howard and Blaikley. Composer Geoff Goddard agreed to drop allegations that he, not they, had written the song. In August 1965, the group released "That's the Way", with Honey Lantree sharing vocals with D'Ell (when on tour, Viv Prince of The Pretty Things took over the drumming). This record became their fourth British hit and reached No. 12. Its successor, "This Year Next Year", again with Lantree and D'Ell sharing vocals, did not reach the UK chart. D'Ell sang on all but the last single the group recorded. "Who Is Sylvia?" was an adaptation of Franz Schubert's song "An Sylvia". "It's So Hard" was also recorded by Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich as "Hard to Love You". In April 1966, Denis D'Ell, Allan Ward, and Peter Pye left the group. In 1999, the original lineup (except Martin Murray) reformed to work with cult record producer Russell C. Brennan, who they likened to Joe Meek. He produced a new version of "Live and Let Die" for the band, which featured on the Future Legend Records release Cult Themes From the 70s Vol. 2 album. To promote the song, they did their first live gig together in 30 years at Madame Jo Jo's in London before disbanding once more. This stands as the original lineup's last recording. The track was also featured on a special James Bond compilation, The Themes Bond James Bond (The Alternative James Bond Themes).