Кіріспе

Джозеф Ансуэтеги Шекспир (12 сәуір 1837 - 22 қаңтар 1896) – Луизиана штатындағы американдық саясаткер. Ол 1880 жылдан 1882 жылға дейін және 1888 жылдан 1892 жылға дейін Нью-Орлеан қаласының сайланған мэрі қызметін атқарды. Бұрын ол бір мерзімге штат заң шығарушы жиналысына сайланған. Ол темір жұмысшысы болған.

Ерте өмір және саяси мансап

Шекспир 1837 жылы Нью-Орлеанда, Делавэр штатынан келген квакер Самуэль Шекспир мен оның әйелі, швейцариялық иммигрант Мариан Матиас отбасында дүниеге келді. Ол Нью-Йорк қаласында темір дизайнын оқыды, кейін әкесі құрған темір зауытын басқару үшін Нью-Орлеанға оралды. Кейін Шекспир саясатқа қатысып, штат заң шығарушы органында бір мерзім қызмет етті. 1863 жылы ол неміс иммигранты Антуанетта Крусқа үйленді. Олардың бес баласы болды. 1880 жылғы қалалық сайлауда Шекспир, Религтің билігін алуды көздеген реформаторлар коалициясының мэрлік үміткерлігін қабылдады. Бұл Религ – сыбайлас жемқорлыққа толы жергілікті демократиялық саяси машина еді. Шекспир 9803 дауыспен, Жюль Денисті 9362 дауысқа жеңді. Бірнеше күн бойы, қаладан келе жатқан Религ әкімі Исаак В. Паттон сайлау қорытындыларын мойындаудан бас тартты. Сот бұйрығы келгенше ол қала әкімшілігін тапсырмауға ниеттенді.

Шекспирдің бірінші әкімшілігі, 1880-1882 жылдар

Шекспирдің қала әкімі болып алғашқы екі жылдық мерзімі қиын болды. Ол сайланған жалғыз реформатор болғандықтан, жеті мүшелі қалалық кеңес пен әкімшілік кеңес тарапынан үздірілмейтін қарсылыққа тап болды, екеуі де әлі де "Жүзік" тобының бақылауында болды. Дегенмен, Шекспир қаланың дұрыс ұйымдастырылмаған бюджетін қайта жаңарта алды және Азамат соғысы мен Қайта құрудан қалған ауыр муниципалды қарыздарды қайта кестелеуге қол жеткізді. Ол Кэрроллтон-стрит темір жолының франшизасын сату арқылы және Шекспир жоспарын жасау арқылы қаланың кірісін арттырды: егер заңсыз құмар ойындар операциялары қала қазынасына үнемі төлемдер жасаса, олар жұмыс істей алатын болды. Ол өрт сөндіру және полиция департаменттерін реформалауға тырысты, оларды саяси ықпал үшін жұмыс іздеушілерге бағыт ретінде алып тастауға ұмтылды, бірақ қалалық кеңес оған кедергі келтірді. Қала Қайта құру дәуіріндегі жарғыны алмастыру үшін жаңа муниципалдық жарғыны қабылдады. Оның жаңа жарғысы заң шығару өкілеттігіне ие болған отыз мүшелі жаңа қалалық кеңес құрды және мэрдің өкілеттік мерзімін екі жылдан төрт жылға дейін ұзартты. Оның әкімшілігі Конфедерация генералы Роберт Лиге ескерткіш орнатуға тапсырыс берді. (Бұл Ли шеңберіне орнатылған, бірақ кейін орын ауыстырылды). Сондай-ақ, ол 1874 жылғы Либерти-Плейс шайқасын еске алатын ескерткіш құруға рұқсат берді, онда ақ үстемдікшіл Ақ лига даулы губернатор сайлауынан кейін Қайта құру дәуіріндегі республикалық штат үкіметін құлатуға тырысты. Шекспир 1882 жылы қайта сайлануға түспеді. Оның орнына "Жүзік" тобының үміткері Уильям Дж. Бехан келді.

Екінші Шекспир әкімшілігі, 1888-1892 жылдар

1888 жылғы қалалық сайлауда Шекспир тағы да «Релингке» қарсы реформашы кандидат ретінде қатысты. Бұрынғысы сияқты, оны консервативті Бурбон бизнес элитасының өкілдері қолдады. Ол «Релингтің» кандидаты – судья Роберт С. Дейвиді 23 313 дауысқа қарсы 15 635 дауыспен жеңіп алды. Сайлау екі лагерьден – реформашылар мен «Релинг» жақтастарынан келген қарулы топтардың сайлау учаскелерінде болуымен және олардың қорқыту әрекеттерімен еректелді. Жаңа жарғыға сәйкес, мэрдің өкілеттігі төрт жылға дейін ұзартылды. Шекспирдің екінші өкілеттігінде көшелерді жаңарту, электр шамдары мен трамвайлар енгізілді, сондай-ақ қаланың қарыздық жағдайы жақсарды. Оның әкімшілігі Тулейн даңғылында жаңа сот үйі мен түрме кешенін салуға кірісті. Бұрынғы ерікті өрт сөндірушілердің орнына, қалалық саясатқа белсенді қатысқан, кәсіби өрт сөндіру қызметі құрылды. Алайда, полиция бөлімін саяси мақсатта пайдалану әрекеті реформашыл жақтастарының наразылығын тудырды. Шекспир Дэвид Хеннессиді полиция бастығы етіп тағайындады. 1890 жылдың қазанында Хеннессиді сицилиялық мафияның мүшелері өлтірді деген күдік туды, бұл итальяндықтарға қарсы сезімді күшейтті. Сотта көптеген итальяндық күдіктілер ақталды, ал қалғандарының ісі қарастырылмады. Осыдан кейін халық түрмеге шабуыл жасап, 1891 жылдың 14 наурызында 19 күдіктінің 11-ін өлтірді. Бұл оқиғаны шағын топ ұйымдастырды, бірақ түрме сыртында мыңдаған адам жиналды. Жаппай линчелеу халықаралық дипломатиялық жанжалға әкелді: Италияның Нью-Орлеандағы консулы мен Вашингтондағы АҚШ-тағы Италия елшісі Италия үкіметімен кері шақырылды, соғыс қаупі туды. Шекспирдің итальяндық американдықтарға деген ашық қарсылығы, сондай-ақ оның бақылауында болған және ол тоқтатуға әрекет етпеген линчелеу оқиғасы оның беделін түсірді. 1892 жылы Шекспир үшінші мерзімге кандидат болды, бірақ оны «Релингтің» кандидаты Джон Фицпатрик жеңді. Фицпатрик – жұмысшы табын қолдайтын және итальяндық американдықтардың дауысынан пайда тапқан танымал саясаткер болды. Шекспир 1896 жылы Нью-Орлеанста қайтыс болды.