Кіріспе
Бұрынғы Чикаголық кенттік кеңесшісі Джон Джозеф Кофлин (15 тамыз 1860 – 11 қараша 1938), "Батхаус Джон" немесе "Бат" атымен танымал американдық саясаткер, 1892 жылдан өліміне дейін Чикагоның 1-ші палатасының кенттік кеңесшісі болды. Чикаго орталығын және кейінірек оның төңірегіндегі аудандарды ұсынған ол көбінесе "әлемдегі ең бай палата" деп аталатын аймақтың өкілі болды. Серігі, 1-ші палатаның кенттік кеңесшісі Майкл "Хинки Динк" Кеннамен бірге ол 20-шы ғасырдың бірінші жартысының көп бөлігінде палатаны бақылады. Шамамен 50 жыл бойы 1-ші палата саясатының бір бөлігі болған ол, қала бойынша танымал және сайлаушыларының сүйіктісі, харизматикалық және ерекше тұлға болды. Ол Кеннамен бірге 20-шы ғасырдың көп бөлігіне дейін сақталған саяси жүйені құрды. 2014 жылдың қарашасына дейін Чикаго тарихындағы ең ұзақ қызмет еткен кенттік кеңесші болып саналды, ол кезде 14-ші палатаның Эдвард М. Берк оның рекордын басып өтті. Өте сыбайлас болған ол және Кенна реформаторлардың ашуын тудырған "Сұр қасқырлар" тобын басқарды. Олар елімізде және әлемде кеңінен танымал болды. Кофлин мен Кенна құқық қорғау органдарынан қорғау үшін оларға қаржы және қолдау көрсеткен Левидің қылмыстық аймағынан кейін "Левидің иелері" деп аталды. Саясаттан басқа, Кофлин өзінің әдемі киімдерімен, ерекше поэзиясымен және ат жарыстарымен де танымал болды. Оның поэзиясы мен ат жарыстары, әсіресе, өмірінің кейінгі кезеңінде маңызды рөл атқарды. Ат жарысына салған ақшасы көбеймей, қайта азайды, нәтижесінде ол мүсірсіз қайтыс болды.
John Joseph Coughlin (August 15, 1860 – November 11, 1938), known as "Bathhouse John" or "the Bath", was an American politician who served as alderman of Chicago's 1st ward from 1892 until his death. Representing the Chicago Loop and in later years its environs, he represented what was often called the "world's richest ward". Alongside his partner, fellow 1st ward alderman Michael "Hinky Dink" Kenna, he controlled the ward for most of the first half of the 20th century. A part of 1st ward politics for about 50 years, he was a charismatic and eccentric figure who was well known across the city and adored by his constituents; he and Kenna constructed a machine that would last the better part of the 20th century. He was the longest serving alderman in Chicago history until November 2014 when his record was surpassed by Edward M. Burke of the 14th ward. Notoriously corrupt, he and Kenna led the "Gray Wolves", a group that attracted much scorn from reformers; he and Kenna in particular were notorious across the nation and globe. He and Kenna were known as the "Lords of the Levee" after the Levee vice district that provided them with funds and support in exchange for protection from law enforcement. In addition to politics Coughlin was known for his outlandish fashion, eccentric poetry, and horse racing. His poetry and horse racing in particular would come to dominate the later part of his life; his horse racing interests increasingly drained his money, which his horses failed to recoup at the racetrack, and he died penniless.
Ерте өмір
Джон Джозеф Кофлин 1860 жылдың 15 тамызында Чикаго қаласында Джоанна (құрметті әкесі Ханли) мен Майкл Кофлин отбасында дүниеге келді. Майкл Роскоммон округының тумасы, 1857 жылы 1-ші округке келді және Ұлы Чикаго өртінен бұрын Полк және Уэллс көшелерінде орташа табыс әкелетін азық-түлік дүкеніне ие болды. Кофлин отбасына өрт салған кедейлік туралы ешқашан алаңдамаған сияқты, ол былай деді:
Кофлин массажист ретінде моншада жұмыс істегендіктен лақап аттарын алды. Соңында ол өзінің тавернасын және бірнеше монша үйін сатып ала алды.
Саяси мансап
Кофлиннің өкілеттігі ауқымды сыбайлас жемқорлықпен ерекшеленді, онда ол, Кенна және 19-шы округтен келген кеңесші Джонни Пауэрс «Сұр қасқырларды» – әйгілі кеңесшілер тобын басқарды. 19 ғасырдың соңында Чикаго жеке компанияларға газ және қоғамдық көлік сияқты коммуналдық қызметтерді салуға франшиза берді, соңғысы Чикагода қырқыс дау тудырды. Мұндай үлкен келісімшарттарды іздейтін бизнес өкілдері кеңесшілерге пара беріп, «бодлинг» деп аталатын тәжірибе арқылы олармен жұмыс істеді. Мұндай әрекеттер нәтижесінде «Сұр қасқырларға» қарсы кандидаттарды іріктеу және қолдау үшін «Муниципалдық сайлаушылар лигасы» реформалық ұйымы құрылды. Муниципалдық сайлаушылар лигасының қысымына қарамастан, Кофлин 19 рет қайта сайланды және ешқашан жеңілген жоқ, соңғы төрт сайлауда қарсы кандидат болмады. Сыбайлас жемқорлыққа қатысты репутациясына бейжай немесе тіпті қуанған ол, сыбайлас жемқорлыққа қатысты айыптауларға емес, Уокеган қаласында туды деген мәлімдемеге қарсылық білдірді. 1892 жылдың 5 сәуірінде Чикагоның Бірінші округінен, мемлекеттік қызметте бұрынғы тәжірибесі болмаса да, Кофлин және оның серіктесі, Бірінші округтен келген кеңесші Майкл «Хинки Динк» Кенна, өз округінің бір бөлігі болған «Левидің иелері» деп танылды. Леви Чикагоның әдепсіздікке толы айманы ретінде белгілі болды, онда көптеген салон, құмар ойындар орындары, жезөкшелер, олардың қызметін пайдаланатындар және арзан қонақ үйлер орналасқан.
1890 жылдар
1894 жылы Куглин демократиялық партияның кандидаттығына бірауыздан ұсынылды, кейін Ллойд Вендт пен Герман Коган бұл оқиғаны «Чикаго тарихындағы ең қысқа саяси конвент» деп атады, ал «Чикаго Геральд» газеті делегаттар жүлделі жұдырықай шайқасына қатысу үшін асығыс кеткендіктен, шара «бірнеше минутқа созылды» деп хабарлады. Бірақ қарсыласы Билли Скакель, алдамшы акция бағалары бойынша құмар ойындарын ұйымдастырумен және жергілікті принц Хал Варнеллдің өзінің ықпал аймағына енуіне рұқсат бергені үшін Куглинге жек көрінетін, өзінің тәуелсіз демократиялық партиясын құрды. Ол 1-ші округті басқаруға ниеттенген Сол ван Прагпен бірлесіп жұмыс істеді, жарыста Куглинге қарсы кандидат ретінде қатысты және «Mixed Drinks: The Saloon Keepers' Journal» сияқты басылымдармен қолдау тапты. Кеннаның жеңіске жететініне сенімді болғанына қарамастан, Куглин қала әкімі Джон Патрик Хопкинске барып, Скакельдің жарыстан бас тартуын сұрады. Содан кейін Куглин Скакельдің атын сайлау бюллетенінен алып тастау туралы петиция ұсынды, бастапқыда сайлау комиссиясы қабылдады, бірақ кейін жергілікті судья оны күштен шығарды, бұл Куглинге кері соқты. Дегенмен, Кенна Куглинге жеңіс туралы сендірді және өзінің ұйымдастырушылық қабілетін пайдаланып, әр сайлаушыға елу цент, қалағанша тамақ және тұруға орын берді. Кенна сондай-ақ Куглинге Хопкинске тағы бір рет барып, олардың оған қалай көмектескенін еске түсіруді ұсынды. Хопкинс тағы бір рет Скакельді бас тартуға көндіруге тырысқаннан кейін, ол 1-ші округтегі полиция бөліміне Скакельді қолдайтын кез келген адамды ұстап алуды және түн ортасында Скакельді қолдайтын барлық салондарды жабуды бұйырды. Кенна сондай-ақ Куглиннің сайлаушыларын қорғау үшін әйгілі Куинси-стрит бандасының мүшелерін тартты, полиция осы мақсатта қолданылатын кез келген тактиканы елемейтінін, ван Праг ұқсас идеяны бірнеше сағат бұрын ойластырғанын атап өтті. Куглин сайлауда 2671 дауыспен жеңіске жетті, ал тәуелсіз республикашы Дж. Ирвинг Пирс 1261, ал Скакель 1046 дауыс алды. Сайлауда қолданылған тактика баспасөз тарапынан көп сынға ұшырады, «Чикаго Трибьюн» газеті «Батхаус Джонның сайлауы Луизиананың ең нашар өзендік округтарында да ұятқа қалдыратын әдістермен қамтамасыз етілді» деп жазды, бірақ Куглин мен Кенна мұндай пікірге мән бермеді. Кенна 1895 жылы әкімшілікке үміткер болды, бірақ ван Праг пен Скакель 1894 жылғы оқиғалар үшін кек алды және Огден газ компаниясына даулы франшиза беріліп, республикалық кандидат Фрэнсис П. Глисонға қарсы оны жеңуге көмектесті. Куглин қалада жұдырықай шайқасқа тыйым салатын жарлық енгізе отырып, жеңіліске кек қайтарды. Жарлық қабылданғанымен, шайқасты тоқтатуға болмайтыны анықталды, бірақ адвокаттар бұрынғы жарлық, жалаңаш тырнақпен шайқасқа тыйым салатын, шайқасты тоқтатуға мүмкіндік беретінін дәлелдеді, ал Куглин жартылай финалға дейін үздік жұдырықайларды қамауға тырысты. Полицияның араласуы күтіліп тұрғанын білген шайқастың менеджері оны тоқтатып, Скакельдің жақтастарының беделін түсірді. 1895 жылғы сайлауда қалалық кеңесте республикалық мэр және республикалық көпшілік сайланды, екеуі де Чарльз Тайсон Еркес Чикаго тракциялық соғыстары кезінде Loop құрылысын жүзеге асыруға тырысқанда күресті. Кенна 1897 жылғы жарысқа дайындалу үшін күшін жинап, Куглиннің Еркес үшін маңызды құрал болатынын көріп, оның Пауэрспен одақтасуын ұйымдастырды. 1-ші округте сауда-саттық нысандарының көпшілігі, соның ішінде Loop орналасқандықтан, Куглин көптеген жемқорлық шараларды демеушілік етіп отырды. Алайда Пауэрс желтоқсан айында Куглинге опасыздық жасап, Еркес пен республикалық көпшілікпен бірігіп, Куглиннің ықпалын жойды және Еркестің көптеген жарлықтарын енгізді. Куглин мен Кенна Пауэрске кек қайтарды, Кук округінің Демократиялық партиясының Орталық комитетінің төрағасы лауазымына үміткерін жеңіліске ұшыратып, еркін күміс жақтасы Томми Гаханды жеңді. Осы жеңіске батыл Куглин Джексон көшесін қамтитын, Еркестен жоғары баға алатын құнды көшеге «General Electric Company» компаниясына трамвай франшизасын беру туралы жарлық енгізді, ол жарлықты мэр Джордж Белл Свифттің ветосына қарсы қабылдады. Кенна 1897 жылы Глисонды қалалық кеңесте Картер Харрисон кішімен бірге мэрлікке тағайындады. Бұл арада Еркес қаладағы көшелерді жеке сатып алудан шаршады және Иллинойс штатының Бас Ассамблеясына барып, бүкіл қала бойынша франшиза беруді сұрады. Бұл реформаторларды біріктірді, олар қала салықтан айырылып жатыр деп ойлады, ал жемқор әкімдер өздерінің табыс көздерінің жоғалуын көрді, Еркестің күш-жігеріне қарсы шықты. Харрисон осы оппозицияның жетекшісі болды, бірақ ол Куглинды кеңестегі өзінің жетекшісі етіп тағайындағанымен, реформаторлардың Еркеске тікелей шабуыл жасауға көбірек бейім екенін сезінді. Ол Куглинды Чикагоның жеті газ компаниясын біріктіруге және монополия құруға рұқсат беру туралы Бас Ассамблеядағы заңға қарсы оппозицияны басқаруға тағайындады. Осы қызметтерінде Куглин реформаторлардан кейбір мақұлдауға ие болды, бірақ ол реформаға толық сенбеді.
and was endorsed by such publications as Mixed Drinks: The Saloon Keepers' Journal. Fearing for his career despite Kenna's insistence that he would win, Coughlin visited Mayor John Patrick Hopkins, who unsuccessfully asked Skakel to withdraw from the race. Coughlin then presented a petition to get Skakel's name removed from the ballot, which was initially accepted by the election board but would later be overturned by a local judge and backfire on Coughlin. Nevertheless, Kenna
reassured Coughlin of victory and used his organizational skills to bribe the homeless with fifty cents, as much food as desired, and a place to stay for each voter. Kenna also suggested that Coughlin visit Hopkins once again and remind him of how the duo had helped him. After Hopkins once again pled with Skakel to withdraw to no avail, he ordered the police department in the 1st ward to detain any Skakel supporters seen and to close any saloons supporting Skakel immediately at midnight. Kenna also recruited members of the notorious Quincy Street gang to protect any voters of Coughlin, noting that the police would ignore any tactics used to that effect, preceding von Praag, who had had a similar idea, by a few hours. Coughlin would win the election with 2,671 votes while independent Republican J. Irving Pearce received 1,261 and Skakel received 1,046. The tactics used in the election received much scorn in the press, with the Chicago Tribune writing that
"Bathhouse John's election was secured by methods which would have disgraced even the worst river parishes of Louisiana," but neither Coughlin nor Kenna cared about such reception. Kenna ran for alderman in 1895, but van Praag and Skakel took vengeance for the events of 1894 and with the help of a controversial franchise to the Ogden Gas Company aided Republican candidate Francis P. Gleason to defeat him. Coughlin retaliated for the loss by introducing an ordinance banning fighting in the city the night before van Praag had a gloved fight scheduled in the ward. Although the ordinance had passed but was found to not be able to stop the fight, the previous ordinance banning only bare knuckled fighting was argued by attorneys to be able to stop the fight, and Coughlin arranged for the top fighters to be arrested immediately before the semifinals. Knowing of the impending police intervention the fight's manager called it off, damaging the Skakelites' credibility. The 1895 elections had produced a Republican mayor and a Republican majority in the City Council, both of whom Charles Tyson Yerkes would fight in his efforts to construct the Loop during the Chicago Traction Wars. Kenna, recouping his forces in preparation for the 1897 race, saw that Coughlin would serve as a vital tool for Yerkes, and arranged for an alliance between him and Powers. As the 1st ward contained the locations of most of the targets of boodling, including the Loop, Coughlin found himself sponsoring most of the corrupt measures. However, Powers had betrayed Coughlin by December, collaborating with Yerkes and the Republican majority to the exclusion of Coughlin and introducing most of Yerkes's ordinances. Coughlin and Kenna took their revenge on Powers by defeating his bid for the chair of the Cook County Democratic Party Central Committee in favor of free silverite Tommy Gahan. Emboldened by this victory Coughlin introduced an ordinance to grant the General Electric Company a streetcar franchise that included Jackson Street, a valuable street that would fetch a high price from Yerkes, passing the ordinance over Mayor George Bell Swift's veto. Kenna unseated Gleason in 1897 to take office in the City Council, alongside Carter Harrison Jr. for the mayoralty. In the meantime Yerkes had tired of buying streets individually in the city and wanted to go to the Illinois General Assembly in order to get the State to grant him franchises across the City. This united the reformers, who felt that the City was being deprived of tax dollars, and the corrupt aldermen, who saw their sources of profit vanish, to oppose Yerkes's efforts. Harrison was the leader of this opposition, but while he made Coughlin his leader in the Council he felt as if reformers were better suited to directly attack Yerkes. He decided to make Coughlin the leader of opposition of a bill in the General Assembly to allow the seven gas companies of Chicago to merge into one and form a monopoly. In such capacities Coughlin won some begrudging admiration from the reformers, although he did not fully believe in reform.
Бірінші бөлімнің биі
Кофлин мен Кенна сонымен қатар жыл сайынғы саяси қаржы жинау шарасы – Бірінші округтің балын өткізді, ол сейфтерді бұзушыларды, секс-жұмыскерлерді, гангстерлерді, саясаткерлерді, кәсіпкерлерді, құмар ойыншыларды және түрлі басқа да адамдарды біріктірді. Бұл шара 1909 жылы мэр Фред Бусс оны жапқанға дейін екі Бірінші округ әкіміне жылына 50 000 доллардан астам қаржы жинады. Тыйым салынған кезде, бал өте кеңейіп, Чикаго Колизейінде, қаланың ірі конгресс орталығында өткізуге тура келді. Оның көптеген жағымсыз тұлғаларды тартуымен қатар, жиі полиция тәртіпсіздікті, тіпті көтеріліске дейін басуға мәжбүр болды.
1914 жылы Марион Дрейктің сынағы
1914 жылы Чикагодағы сайлауда әйелдердің жергілікті сайлау құқығы, әйелдер кандидаттары мен әйелдер дауысы арқылы қала билігіндегі мүмкін өзгерістерді болжады. Кофлинге адвокат және заңгер-хатшы Марион Дрейк күшті қарсылық көрсетті. Бұл жарысқа Чикаго қаласының және жалпы елдің назары аудырылғанына қарамастан, Кофлин тағы да қалалық кеңес мүшесі болып сайланды.
Тыйым салу
1923 жылы Чикаго қаласындағы әкімдердің саны бір ауданға қатысты екіден бірге дейін азайтылды, сонымен қатар аудандардың саны 35-тен 50-ге дейін көбейтілді. Осы өзгерістен кейін Кенна Кофлиннің пайдасына қызметтен бас тартты, бірақ 1-ші округ комитетінің төрағасы қызметін сақтап қалды. Кофлин тыйым салуға қарсы болды, ол Нью-Йорк штатының губернаторы Ал Смитті тыйым салу заңын жоюы үшін мақтауға ұсынды және Иллинойс штатын да солай істеуге шақырды. 21-ші түзетуді бекітуді күтіп, ол алкогольдік өнімдерге лицензия беру туралы ереже енгізді. Оның округіндегі Бергхофф бары тыйым салу жойылғаннан кейін Чикагода алкогольдік лицензия алған алғашқы орын болды.
Кейінгі мансап
1933 жылы Associated Press агенттігі Куглиннің сол жылғы алдерман сайлауында қарсылықсыз қатысуы туралы хабарлағанда, оны "өткен дәуірдің іздері" және "жоғалып бара жатқан американдық [үлгінің] белгісі" деп сипаттады. Ол кезде өзінің есебінше, елдегі ең ұзақ қызмет еткен қалалық заң шығарушы болған ол, Кеңес жұмысының өзінің поэзиясынан алғы тартатынын айтты. Бірінші округ алдерманы қызметін 46 жыл атқарғаннан кейін, Куглин 1938 жылдың 11 қарашасында Чикагодағы Mercy ауруханасында 78 жасында пневмониядан қайтыс болды.
Мұра
2012 жылы NBC News Chicago жүргізген сараптамада Куглин мен Кенна Иллинойс тарихындағы ең сыбайлас жемқор мемлекеттік қызметкерлердің үшінші және төртіншісі болып тізімделді, ал олардан бұрын Уильям Хейл Томпсон мен Пол Пауэлл тұрды. Куглин мен Кеннамен байланысты соңғы тірі адам – Энтони К. Лорино болды, ол олардың жетекшілігімен учаскелік капитанның көмекшісі болып қызмет еткен, кейін 1965 жылдан 1994 жылға дейін 39-шы округтің әкімі қызметін атқарды және 1999 жылы қайтыс болды. 1-ші округ 20-шы ғасыр бойы сыбайлас жемқорлыққа толы болды, 1993 жылы солтүстікке көшірілгеннен кейін Loop және аймақтар бірнеше округтер арасында бөлісті.