Минолта X 700: Классика 35 мм пленочной фотографии
Minolta X-700
Minolta X-700: 1981 ж. шыққан 35мм SLR камерасы. Толық автоматты режим, TTL экспозиция өлшеуіш, және бағдарламаланатын жүйесі бар. Фотографтарға арналған!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Minolta X 700 – Minolta компаниясы 1981 жылы ұсынған 35 мм-лік бір линзалы рефлекстік пленкалық камера. Бұл Minolta Maxxum 7000 автофокустық жүйесі енгізілгенге дейін олардың соңғы қолмен фокусқа келтірілетін SLR сериясының флагмандық моделі болды.
The Minolta X 700 is a 35 mm single lens reflex film camera introduced by Minolta in 1981. It was the top model of their final manual focus SLR series before the introduction of the auto focus Minolta Maxxum 7000.
Ерекшеліктері
X 700 XG M-нің негізгі корпусын электрондық түрде бақыланатын қадамсыз жылдамдықтармен пайдаланды, бірақ XG M-нің диафрагма басымдылығы және өлшенген қолмен режимдеріне қосымша толық бағдарламалық автоэкспозицияны қосты. Бұл бағдарламалық режим "MPS" немесе Minolta бағдарламалық жүйесі деп аталды. Ол сондай-ақ, Aperture Priority немесе Program режимінде пленкаға флеш өлшеу арқылы (TTL) енгізді, бұл пайдаланушы ештеңе түзетпестен, тамаша экспозицияны жасау үшін экспозицияны және флеш шығысын автоматты түрде реттейді, және XG M мүмкіндіктеріне экспозицияны блоктау және ауыстырылатын фокус экрандарын қосты. X 700 мүмкіндігінше көп фотографтарға ұнату үшін жасалған. Оның пайдалануға оңай, толық автоматтандырылған Program режимі оны кез келген адам пайдалана алатын қарапайым камераға айналдыра алады, бірақ оның кең ауқымды озық мүмкіндіктері мен қолжетімді аксессуарлары мен линзалары оны кәсіби мамандарға да тартымды етті. Кейіннен Minolta X 700 шассиіне негізделген басқа да түрлі модельдерді шығарды: X 300 (Солтүстік Америка нарығы үшін X 370), X 300S, X 300N, X 500 (Солтүстік Америка нарығы үшін X 570) және X 600. X 500 (Солтүстік Америка нарығындағы X 570) X 700-дің бағдарламалық экспозиция режимі мен экспозицияны түзету дискісін жоқ, бірақ X 700 пайдаланушыларының негізгі шағымдарының біріне жауап берді: толық қолмен режимдегі X 700 тек ұсынылған сақина жылдамдығын көрсетті. Бұл дегеніміз, нақты қандай сақина жылдамдығы таңдалғанын көру үшін пайдаланушы видоискатордан көзін алып тастауы керек болды. Бұл шағын ерекшелік болғанымен, көптеген фотографтар X 500/570-ті артық көреді, ол толық қолмен режимде ұсынылған және таңдалған сақина жылдамдығын видоискательде көрсетті. X 500/570 сонымен қатар секундының 1/60-нан аз жылдамдықты флеш синхрондауын ұсынды. 1983 жылы шығарылған X 300, X сериялы корпустардың ең қарапайым моделі болды. Ол TTL флеш өлшеу, бағдарламалық экспозиция режимі және тереңдік өрісін алдын ала қарау батырмасын көрсетпеді, сондай-ақ видоискательде линзаның f-санын көрсетпеді. Үш камераның негізгі бөліктері – сақина, видоискатель, айна жүйесі және жарық өлшегіш жүйесі бірдей болды. Canon AE 1 және басқа да тұтынушылар деңгейіндегі камералардың үлкен табысына сүйеніп, Minolta жаңа камераның дизайнында көптеген қосымша жабдықтарды ұсынды, X 700 "Minolta Program System" негізі болды, мысалы, флештер, пленка орағыштар, моторлы жетектер, деректер блогы, көп функциялы блогтар, қуат ұстағыштары, сымсыз басқару құралдары және т.б. Бұл камераның ішкі механизміне арналған бюджетті төмендетті. Бір қадам артқа шегініп, жаңа X 700 бұрынғы XE және XD камераларының жылдам тік металл сақинасымен жабдықталмады, оның орнына арзан көлденең траверстік жібек сақинамен жабдықталды, бұл 1/60 секундтық максималды синхрондау жылдамдығын қамтамасыз етті және электромагниттік сақинаны босату арқылы жұмыс істеді. Тіпті жарық режимінде де механикалық сақина жылдамдығы берілмеді. Нәтижесінде батареяның тез тозуы және EV 1-ден төмен жарық деңгейінде өлшеуге қабілетсіздігі камераны астрофотография үшін қажет болатын ұзақ экспозициялар үшін қолайсыз етті. Minolta камераның бағасын арзан материалдарды пленканың алдын-артқа жылжыту механизміне және арзан электронды компоненттерді пайдалануға байланысты кейбір бөліктерді жасау арқылы төмендетті. Тіпті камераның пленканы кері оралатын рычагы да пластиктен жасалған.
The X 700 used the basic body of the XG M with electronically controlled stepless speeds, but added full program autoexposure in addition to the XG M's aperture priority and metered manual modes. This program mode was referred to as "MPS" or Minolta Program System. It also introduced through the lens (TTL) off the film flash metering in Aperture Priority or Program mode, which adjusted exposure and flash output automatically to produce a perfect exposure, without the user having to adjust anything at all, and added exposure lock and interchangeable focusing screens to the XG M's features. The X 700 was aimed to appeal to the widest range of photographers possible. Its easy to use fully automated Program mode could turn it into a point and shoot that anybody could use, but its wide array of advanced features and available accessories and lenses made it appealing to professionals alike. Minolta later launched various other models based on the X 700 chassis: X 300 (X 370 for the North American market), X 300S, X 300N, X 500 (X 570 for the North American market) and X 600. The X 500 (X 570 in the North American market) lacked the X 700's program exposure mode and exposure compensation dial, but addressed one of the main complaints of X 700 users: the X 700 in fully manual mode only showed the recommended shutter speed by the meter in the viewfinder. This meant that to actually see what shutter speed was selected, the user had to take their eye off the viewfinder. Despite it being a small detail, many photographers preferred the X 500/570 which in fully manual mode showed both the recommended shutter speed and the selected one in the viewfinder. The X 500/570 also offered slower flash sync speeds than 1/60 of a second. The X 300 also released in 1983 was the most basic model of X series bodies. It lacked TTL flash metering, program exposure mode and the depth of field preview button, and it did not display the f stop setting of the lens in the viewfinder. Basic parts of all three cameras, such as the shutter, viewfinder, mirror system, and light metering system, were identical. Motivated by the huge success of the low priced Canon AE 1 and other consumer level cameras, Minolta followed suit in the new camera's design by offering a wide array of optional equipment, with the X 700 being the base of the "Minolta Program System" such as flashes, film winders, motor drives, data backs, multi function backs, power grips, wireless controllers etc. This lowered the budget for the camera's internal mechanism. In a step backwards, the new X 700 was not equipped with the fast vertical metal shutter of previous XE and XD cameras, and was instead fitted with a less expensive horizontal traverse silk shutter, enabling maximum sync speed of 1/60 second, and operated by an electromagnetic shutter release. No mechanical shutter speed was provided, even in bulb mode. The resultant battery drain and inability to meter at light levels below EV 1 made the camera a poor choice for long exposures, as often needed for astrophotography. Minolta further lowered the price of the camera by fabricating certain parts in the film advance and rewind mechanism of less expensive materials, and by the use of less expensive electronic components. Even the rewind lever of the camera is made of plastic.
Тарих
1981 жылы X 700 Еуропаның "Жылдың камерасы" атағын алды. Оның бәсекеге қабілетті бағасы SRT желісінен кейін ең табысты Minolta камерасына айналды. 1985 жылы Minolta Maxxum / Alpha / Dynax сериялы камералармен алғашқы автофокус камераларын шығарды. Бұл 35 мм-лік қолмен фокусқа келтірілетін SLR камераларды зерттеу және дамыту жұмыстарын тоқтатуға және MF SR ұялы линзалар мен корпустардың өндірісін белгілі бір дәрежеде аутсорсингке беруге әкеп соқты. X 700-дің 18 жылдық өндіріс кезеңінде кейбір ішкі компоненттері өзгертілді, мысалы, алғашқы үлгілерде танталдан жасалған затвор конденсаторы. Кейіннен танталдың құнының өсуіне байланысты Minolta арзан материалдарды пайдалануға шешім қабылдады, бұл затвордың жұмыс істемей қалуына себеп болды. Бұл ақаулық басқа X сериялы камераларға да қатысты, бірақ конденсаторды ауыстыру оңай. Minolta сонымен қатар 35 мм SLR өндірушілерінің бірі болды, ол камераларын құрастыруды Жапониядан тыс елдерге аутсорсингке тапсырды. Олар 1990 жылы X 300 өндірісін Қытайға көшірді, онда Seagull Camera зауыты өндірісті өз мойнына алды. 1999 жылы, 18 жылдық өндірістен кейін, X 700 өндірілімі тоқтатылды.
In 1981, the X 700 was awarded the European "Camera of the Year". Its competitive pricing resulted in its becoming the most successful Minolta camera since the SRT line. In 1985 Minolta came out with their first autofocus cameras with the Maxxum / Alpha / Dynax series of cameras. This meant that further research and development of manual focus 35mm SLR cameras was shelved and production of MF SR mount lenses and bodies was outsourced to a certain extent. Some internal components of the X 700 were changed over its long 18 year production run, such as the shutter capacitor which on early models was made from tantalum. Later on, due to rising costs of tantalum, Minolta decided to use cheaper materials which had the negative effect of stopping the shutter from firing. This fault also affects other X series cameras, however the capacitor is easily replaced. Minolta was also one of the first major 35mm SLR manufacturer to outsource assembly of its cameras to countries outside Japan. They moved production of their X 300 to China in 1990, where the Seagull Camera factory took over production. In 1999, after 18 years in production, the X 700 was discontinued.